امید به حیات جاودان

شادی در امید مسیحی به حیات جاودان

در محتوای کل کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، تعلیمی دربارهٔ امید به حیات جاودان بر روی زمین در بهشتی احیاشده، و امید به زندگی در آسمان وجود دارد.‏ عبارت «حیات جاودان» در عهد عتیق به طور مستقیم ظاهر نمی‌شود، اما این بدان معنا نیست که به آن اشاره نشده است، به ویژه از طریق یک رستاخیز زمینی در آینده:‏

«اگر مردی نیرومند بمیرد، آیا می‌تواند دوباره زنده شود؟
تمام روزهای خدمت اجباری‌ام را انتظار خواهم کشید،
تا زمانی که رهایی من فرا رسد.‏
تو ندا خواهی داد و من به تو پاسخ خواهم گفت.‏
تو مشتاق کار دست‌های خود خواهی بود» (ایوب ۱۴:۱۴، ۱۵).‏

به طور عمده، این عیسی مسیح، پسر خدا بود که این امید را برای همهٔ انسان‌ها تعلیم داد، به شرط آنکه به قربانی او ایمان آورند: «زیرا خدا جهان را آن‌قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودان یابد.‏ (…) کسی که به پسر ایمان می‌آورد، حیات جاودان دارد؛ کسی که از پسر نافرمانی می‌کند، حیات را نخواهد دید، بلکه خشم خدا بر او باقی می‌ماند» (یوحنا ۳:۱۶، ۳۶).‏

اگرچه این دو امید به طور کلی ثابت شده‌اند، با خواندن مجموع اظهارات مسیح، رسولان و حتی هم‌عصران آنان، متوجه می‌شویم که این دو امید در کتاب مقدس به صورت جزم‌اندیشانه تعریف نشده یا مستقیماً از هم تفکیک نشده‌اند.‏ برای مثال، عیسی مسیح به سادگی از حیات جاودان سخن می‌گفت، بدون اینکه لزوماً تفاوتی میان امید آسمانی یا زمینی قائل شود (متی ۱۹:۱۶، ۲۹؛ ۲۵:۴۶؛ مرقس ۱۰:۱۷، ۳۰؛ یوحنا ۳:۱۵، ۱۶، ۳۶؛ ۴:۱۴، ۳۵؛ ۵:۲۴، ۲۸، ۲۹ [هنگام صحبت از رستاخیز، حتی اشاره نمی‌کند که زمینی خواهد بود (حتی اگر چنین باشد)]، ۳۹؛ ۶:۲۷، ۴۰، ۴۷، ۵۴ [مراجع بسیار دیگری نیز وجود دارد که عیسی مسیح تفاوتی میان حیات جاودان در آسمان یا بر روی زمین قائل نمی‌شود]).‏ در نتیجه، این دو امید نباید «جزم‌اندیشانه» تلقی شوند و نباید میان مسیحیان، برای مثال در چارچوب برگزاری یادبود مرگ عیسی مسیح، تمایز ایجاد کنند.‏ و بدیهی است که منوط کردن شرکت در خوردن نان و نوشیدن پیاله به این دو امید، مطلقاً هیچ پایه و اساس کتاب مقدسی ندارد.‏

توضیحات کتاب مقدسی که ارائه می‌شوند، بدون جزم‌اندیشی هستند؛ به این معنا که بدیهی است برخی از خوانندگان همیشه با آن‌ها موافق نباشند.‏ برای مثال دربارهٔ امید آسمانی، در کتاب مقدس نوشته شده است که ۱۴۴۰۰۰ نفر در آسمان‌ها به عیسی مسیح خواهند پیوست (مکاشفه ۱۴:۱-۵).‏ برخی بر این باورند که این عدد را باید به معنای واقعی در نظر گرفت (که خط مشی این وب‌سایت است) و برخی دیگر گمان می‌کنند که این یک عدد نمادین است.‏ دربارهٔ گروه عظیمی که از مصیبت بزرگ عبور خواهند کرد تا به حیات جاودان دست یابند، برخی بر این باورند که آنان بر روی زمین خواهند بود (که خط مشی این وب‌سایت است) و برخی دیگر گمان می‌کنند که در آسمان خواهند بود (مکاشفه ۷:۹-۱۷).‏ در هر حال، این پدر آسمانی است که به واسطهٔ پسرش عیسی مسیح، در نهایت دربارهٔ تعداد مسیحیان وفاداری که در آسمان‌ها به پسرش خواهند پیوست تصمیم خواهد گرفت؛ چه تنها ۱۴۴۰۰۰ نفر باشند و چه میلیون‌ها نفر (از جمله گروه عظیم).‏ این دو دیدگاه به هیچ وجه معنای توضیحاتی را که در ادامه می‌آید تغییر نمی‌دهند.‏

روح تعلیم کتاب مقدسی که در سراسر این وب‌سایت ارائه شده است، مطابق با چیزی است که در نامه به مسیحیان روم و همچنین به مسیحیان قرنتس نوشته شده است: «اما خدایی که پایداری و تسلی می‌بخشد، به شما عطا فرماید که در میان خود همان طرز فکری را داشته باشید که مسیح عیسی داشت، ۶ تا به اتفاق آرا و با یک زبان، خدا و پدر سرور ما عیسی مسیح را جلال دهید» (رومیان ۱۵:۵، ۶).‏ «اما ای برادران، شما را به نام سرور ما عیسی مسیح ترغیب می‌کنم که همگی یک سخن بگویید و در میان شما تفرقه نباشد، بلکه در یک فکر و یک رأی کاملاً متحد باشید» (اول قرنتیان ۱:۱۰).‏ بدین سان، هم‌نظر نبودن دربارهٔ برخی درک‌های کتاب مقدس نباید مانع از آن شود که همهٔ مسیحیان وفادار و هوشیار، همان طرز فکر مسیح را داشته باشند تا پدر آسمانی او را به اتفاق آرا جلال دهند.‏ در دعایی که در یوحنا فصل ۱۷ نوشته شده است، عیسی مسیح از پدر خود درخواست می‌کند که شاگردانش به اتفاق آرا از او پیروی کنند: «درخواست می‌کنم، نه تنها برای اینان، بلکه همچنین برای کسانی که به واسطهٔ کلام ایشان به من ایمان می‌آورند؛ تا همگی یکی باشند، همان‌گونه که تو ای پدر در اتحاد با من هستی و من در اتحاد با تو هستم، تا آنان نیز در اتحاد با ما باشند، تا جهان ایمان آورد که تو مرا فرستاده‌ای» (یوحنا ۱۷:۲۰، ۲۱).‏

بدین سان، به اشتراک گذاشتن این امید زیبای حیات جاودان و به طور کلی‌تر دانش کتاب مقدسی، از روی محبت برادرانه و برای دلگرم کردن، بنا کردن ایمان، و تسلی دادن به افراد نگران و دلسرد انجام می‌شود: «اگر به زبان‌های انسان‌ها و فرشتگان سخن بگویم، اما محبت نداشته باشم، همچون برنجِ صداکننده یا سنجِ پرطنین شده‌ام» (اول قرنتیان ۱۳:۱).‏ هدف این وب‌سایت انتقال دانشی صرفاً ذهنی نیست که در نهایت برای کسی که آن را تنها به این شکل دریافت می‌کند بی‌ثمر باشد؛ بلکه انتقال دانشی روحانی بر پایهٔ محبت برادرانه است که انسان را به عمل و خدمت به همنوع برمی‌انگیزد: «می‌دانیم که همهٔ ما دانش داریم.‏ دانش غرور می‌آورد، اما محبت بنا می‌کند» (اول قرنتیان ۸:۱).‏

شادی از راه امید، نیروی پایداری ماست

«اما هنگامی که این چیزها آغاز به رخ دادن کرد، راست بایستید و سرهای خود را بلند کنید، زیرا رهایی شما نزدیک است»

(لوقا ۲۱:۲۸)‏

عیسی مسیح پس از توصیف رویدادهای اندوه‌باری که پیش از پایان این نظام رخ می‌داد — در زمانی که باید اضطراب‌آورترین دوران باشد و ما اکنون در آن زندگی می‌کنیم — به شاگردان خود فرمود که «سرهای خود را بلند کنند»، زیرا تحقق امید ما نزدیک است.‏

چگونه در دل آزمایش‌های شخصی شادی کسب کنیم؟ پولس رسول نوشته است که باید از الگوی عیسی مسیح پیروی کنیم: «از این رو، چون چنین ابر بزرگی از شاهدان ما را احاطه کرده است، ما نیز هر بارِ سنگین و گناهی را که به آسانی به پای ما می‌پیچد از خود دور کنیم و مسابقه‌ای را که در پیش روی ما قرار دارد با پایداری بدویم، در حالی که چشمان خود را به پیشوای اصلی ایمانمان و کامل‌کنندهٔ آن، یعنی عیسی دوخته‌ایم.‏ او به خاطر شادی‌ای که در پیش رویش قرار داشت، تیر شکنجه را متحمل شد، ننگ آن را ناچیز شمرد و بر دست راست تخت خدا نشست.‏ آری، به کسی که چنین مخالفتی را از سوی گناهکاران بر ضد منافع خودشان متحمل شد به دقت بیندیشید، تا در جان‌های خود خسته نشوید و از پای درنیایید» (عبرانیان ۱۲:۱-۳).‏

عیسی مسیح نیروی پایداری خود را در برابر آزمایش‌ها از شادیِ امیدی که در پیش رویش قرار داشت به دست می‌آورد.‏ مهم است که ما نیز برای تغذیهٔ پایداری خود، از «شادیِ» امیدمان به حیات جاودان که در پیش روی ما قرار دارد، نیرو بگیریم.‏ دربارهٔ آزمایش‌هایمان، عیسی مسیح فرمود که آن‌ها را روز به روز حل کنیم: «از این رو به شما می‌گویم: دیگر برای جان خود نگران نباشید که چه بخورید یا چه بنوشید، و نه برای بدن خود که چه بپوشید.‏ آیا جان از خوراک و بدن از پوشاک مهم‌تر نیست؟ به پرندگان آسمان بنگرید: نه می‌کارند، نه درو می‌کنند و نه در انبارها ذخیره می‌سازند؛ با این حال پدر آسمانی شما به آنان روزی می‌دهد.‏ آیا شما از آنان بسیار باارزش‌تر نیستید؟ کیست از شما که با نگرانی بتواند حتی اندکی به طول عمر خود بیفزاید؟ و چرا برای پوشاک نگران هستید؟ از سوسن‌های صحرا بیاموزید که چگونه می‌رویند: نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند.‏ اما به شما می‌گویم که حتی سلیمان با تمام شکوه خود، همچون یکی از آن‌ها آراسته نشد.‏ پس اگر خدا گیاه صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده می‌شود این‌گونه می‌پوشاند، آیا شما را به مراتب بیشتر نخواهد پوشاند، ای کم‌ایمانان؟ پس هرگز نگران نشوید و نگویید: “چه بخوریم؟” یا “چه بنوشیم؟” یا “چه بپوشیم؟” زیرا امت‌ها در پی همهٔ این چیزها هستند.‏ پدر آسمانی شما می‌داند که به همهٔ این چیزها نیاز دارید» (متی ۶:۲۵-۳۲).‏ اصل ساده است: ما باید از زمان حال برای حل مشکلاتی که به تدریج پیش می‌آیند استفاده کنیم و برای یافتن راه‌حل به خدا توکل نماییم: «پس نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشید، و همهٔ این چیزهای دیگر نیز به شما افزوده خواهد شد.‏ و هرگز نگران فردا نباشید، زیرا فردا نگرانی‌های خود را خواهد داشت.‏ مشکلات هر روز برای همان روز کافی است» (متی ۶:۳۳، ۳۴).‏ به کار بستن این اصل به ما کمک خواهد کرد تا نیروی ذهنی و عاطفی خود را برای رویارویی با مشکلات روزمره به بهترین شکل مدیریت کنیم.‏ عیسی مسیح از پیش‌بینی افراطی و حتی بیمارگونهٔ مشکلات یا آزمایش‌هایی که می‌توانند ذهن ما را آشفته سازند و احساسات مخرب ترس و وحشت ایجاد کنند برحذر می‌دارد، زیرا این امر در نهایت می‌تواند تمام نیروی روحانی ما را از بین ببرد (مقایسه شود با مرقس ۴:۱۸، ۱۹).‏

برای بازگشت به تشویق نوشته‌شده در عبرانیان ۱۲:۱-۳، ما باید از توانایی ذهنی خود برای نگریستن به آینده از طریق شادی در امید استفاده کنیم؛ شادی‌ای که بخشی از ثمرهٔ روح‌القدس است: «در مقابل، ثمرهٔ روح عبارت است از محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، ایمان، فروتنی و خویشتن‌داری.‏ هیچ قانونی بر ضد چنین چیزهایی وجود ندارد» (غلاطیان ۵:۲۲، ۲۳).‏ در کتاب مقدس نوشته شده است که یهوه خدایی شاد است و مسیحی «بشارت خدای شاد» را موعظه می‌کند (اول تیموتائوس ۱:۱۱).‏ در حالی که این نظام هرگز تا این اندازه در تاریکی روحانی نبوده است، ما باید از طریق بشارتی که به اشتراک می‌گذاریم، و همچنین از طریق شادیِ امیدمان که می‌خواهیم بر دیگران بتابانیم، کانون‌های نور باشیم: «شما نور جهان هستید.‏ شهری که بر فراز کوه قرار دارد نمی‌تواند پنهان بماند.‏ چراغی را روشن نمی‌کنند تا زیر پیمانه بگذارند، بلکه آن را بر چراغدان می‌نهند تا برای همهٔ کسانی که در خانه هستند نور بتاباند.‏ به همین سان، بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد تا کارهای نیکوی شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان‌هاست جلال دهند» (متی ۵:۱۴-۱۶).‏ مقالهٔ بعدی که بر پایهٔ امید به حیات جاودان بنا شده است، با همین هدفِ شادی در امید تدوین شده است: «شادمان باشید و از شادی به وجد آیید، زیرا پاداش شما در آسمان‌ها بزرگ است» (متی ۵:۱۲).‏ بیایید شادی یهوه را دژ استوار خود سازیم: «اندوهگین نباشید، زیرا شادی یهوه دژ استوار شماست» (نحمیا ۸:۱۰).‏

«آری، تو جز شادمان نخواهی بود» (تثنیه ۱۶:۱۵)‏

حیات جاودان از راه رهایی بشریت

از بردگی گناه

رهایی از طریق به کار بستن

فدیهٔ قربانی مسیح

«همان‌گونه که پسر انسان نیامد تا به او خدمت شود، بلکه آمد تا خدمت کند و جان خود را به عنوان فدیه در راه بسیاری بدهد»

(متی ۲۰:۲۸)‏

«و یهوه وضعیت اسارت ایوب را هنگامی که برای یارانش دعا کرد بازگرداند، و یهوه افزون بر آن، هر آنچه را که پیش‌تر از آنِ ایوب بود دو برابر به او بخشید» (ایوب ۴۲:۱۰).‏ دربارهٔ همهٔ اعضای گروه عظیمی که از مصیبت بزرگ جان سالم به در برده‌اند نیز همین‌گونه خواهد بود.‏ یهوه خدا به واسطهٔ پادشاه عیسی مسیح، با مهر و محبت آنان را به یاد خواهد آورد و سرشار از برکت خواهد ساخت، همان‌طور که یعقوب شاگرد یادآور شد: «اینک! ما کسانی را که پایداری کردند سعادتمند می‌خوانیم.‏ شما دربارهٔ پایداری ایوب شنیده‌اید و سرانجامی را که یهوه پدید آورد دیده‌اید، [و دریافته‌اید] که یهوه سرشار از محبت دلسوزانه و مهربان است» (یعقوب ۵:۱۱).‏

(قربانی مسیح دارای ارزش کفاره‌ای است که آمرزش خدا را ممکن می‌سازد، و ارزش فدیه‌ای دارد که تبادل بدن را از طریق رستاخیز، بازسازی از طریق شفا و جوان‌سازی فراهم می‌کند)‏

رهایی از طریق به کار بستن فدیه، پایان بیماری را ممکن خواهد ساخت:‏

«هیچ ساکنی نخواهد گفت: “من بیمارم.” گناه قومی که در [سرزمین] ساکن است آمرزیده خواهد شد» (اشعیا ۳۳:۲۴).‏

«در آن زمان چشمان نابینایان باز خواهد شد و گوش‌های ناشنوایان گشوده خواهد گردید.‏ ۶ در آن زمان لنگ همچون آهو خواهد جست و زبان لال فریادهای شادی سر خواهد داد.‏ زیرا آب‌ها در بیابان خواهد جوشید و نهرها در دشت خشک جاری خواهد شد» (اشعیا ۳۵:۵، ۶).‏

رهایی از طریق به کار بستن فدیه، جوان‌سازی را ممکن خواهد ساخت:‏

«باشد که گوشت او از دوران جوانی‌اش تازه‌تر شود و به روزهای نیروی جوانی خود بازگردد» (ایوب ۳۳:۲۵).‏

رهایی از طریق به کار بستن فدیه، رستاخیز مردگان را ممکن خواهد ساخت:‏

«و بسیاری از کسانی که در خاک زمین خفته‌اند بیدار خواهند شد؛ اینان برای حیات جاودان» (دانیال ۱۲:۲).‏

«و من به خدا [این] امید را دارم، امیدی که این [مردان] نیز در دل می‌پرورانند، که رستاخیزی هم برای عادلان و هم برای غیرعادلان رخ خواهد داد» (اعمال رسولان ۲۴:۱۵) (ادارهٔ رستاخیز زمینی؛ رستاخیز آسمانی؛ رستاخیز زمینی)‏

پادشاهی خدا بر زمین حکمرانی خواهد کرد

«و آسمانی جدید و زمینی جدید دیدم؛ زیرا آسمان نخستین و زمین نخستین درگذشته بودند و دریا دیگر نبود.‏ و شهر مقدس، اورشلیم جدید را دیدم که از آسمان از نزد خدا پایین می‌آمد، آماده همچون عروسی آراسته برای شوهرش.‏ آنگاه صدای بلندی از تخت شنیدم که می‌گفت: “اینک خیمهٔ خدا با انسان‌هاست، و او با ایشان ساکن خواهد شد و آنان قوم‌های او خواهند بود.‏ و خود خدا با ایشان خواهد بود.‏ و هر اشکی را از چشمان ایشان پاک خواهد کرد، و مرگ دیگر نخواهد بود؛ و ماتم و فریاد و درد دیگر نخواهد بود.‏ چیزهای نخستین درگذشتند”» (مکاشفه ۲۱:۱-۴) (ادارهٔ زمینی پادشاهی خدا؛ امیر؛ کاهنان؛ لاویان).‏

«ای عادلان، در یهوه شادی کنید و شادمان باشید؛ و ای همهٔ کسانی که دل راست دارید، فریادهای شادی سر دهید!» (مزمور ۳۲:۱۱)‏

عادلان تا به ابد زندگی خواهند کرد

و شریران ناپدید خواهند شد

«سعادتمندند کسانی که خوش‌خو و فروتن هستند، زیرا آنان زمین را به ارث خواهند برد» (متی ۵:۵).‏

«اندک زمانی دیگر، و شریر دیگر نخواهد بود؛ آری، جایگاه او را بررسی خواهی کرد و او نخواهد بود.‏ اما فروتنان مالک زمین خواهند شد و به راستی از فراوانی آرامش لذت خواهند برد.‏ شریر بر ضد عادل توطئه می‌کند و بر او دندان می‌ساید.‏ خود یهوه بر او خواهد خندید، زیرا به خوبی می‌بیند که روزش فرا خواهد رسید.‏ شریران شمشیر کشیده و کمان خود را زه کرده‌اند تا شخص رنجور و فقیر را به خاک افکنند و کسانی را که در راه خود راست هستند از پا درآورند.‏ شمشیرشان در دل خودشان فرو خواهد رفت و کمان‌هایشان شکسته خواهد شد.‏ (…) زیرا شریران هلاک خواهند شد و دشمنان یهوه همچون شکوفه‌های زیبای مرغزار خواهند بود؛ آری، محو خواهند شد.‏ آری، همچون دود ناپدید خواهند گشت (…) زیرا بازوان شریران شکسته خواهد شد، اما یهوه عادلان را پشتیبانی خواهد کرد.‏ (…) عادلان مالک زمین خواهند شد و بر آن تا به ابد ساکن خواهند ماند.‏ (…) به یهوه امید ببند و راه او را نگاه دار، و او تو را سرافراز خواهد ساخت تا زمین را به تصرف درآوری.‏ هنگامی که شریران منقطع شوند، تو آن را خواهی دید (…) انسان بی‌عیب را بنگر و پیوسته به انسان درستکار چشم بدوز، زیرا آیندهٔ این انسان آرامش‌بخش خواهد بود.‏ اما متجاوزان بی‌تردید همگی با هم نابود خواهند شد؛ آری، آیندهٔ شریران قطع خواهد گشت.‏ و نجات عادلان از جانب یهوه است؛ او در زمان تنگنا دژ استوار آنان است.‏ یهوه ایشان را یاری خواهد رساند و رهایی خواهد بخشید.‏ او آنان را از دست شریران رهایی خواهد داد و نجات خواهد بخشید، زیرا به او پناه برده‌اند» (مزمور ۳۷:۱۰-۱۵، ۱۷، ۲۰، ۲۹، ۳۴، ۳۷-۴۰).‏

«این برای آن است که در راه نیکان گام برداری و مسیرهای عادلان را نگاه داری.‏ زیرا انسان‌های درستکار کسانی هستند که بر زمین ساکن خواهند شد، و انسان‌های بی‌عیب کسانی هستند که در آن باقی خواهند ماند.‏ اما شریران از زمین منقطع خواهند شد و خائنان از آن ریشه‌کن خواهند گشت.‏ (…) برکت‌ها بر سر عادل است، اما دهان شریران خشونت را پنهان می‌سازد.‏ یادِ عادل مایهٔ برکت است، اما نام شریران خواهد پوسید» (امثال ۲:۲۰-۲۲؛ ۱۰:۶، ۷).‏

جنگ‌ها پایان خواهند یافت، آرامش در دل‌ها

و در سراسر زمین برقرار خواهد شد

«شنیده‌اید که گفته شده است: ‘همنوع خود را محبت کن و از دشمنت نفرت داشته باش.’ اما من به شما می‌گویم: پیوسته دشمنان خود را محبت کنید و برای کسانی که شما را آزار می‌دهند دعا کنید؛ تا خود را فرزندان پدرتان که در آسمان‌هاست نشان دهید، زیرا او خورشید خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران را بر عادلان و غیرعادلان می‌باراند.‏ زیرا اگر کسانی را محبت کنید که شما را محبت می‌کنند، چه پاداشی دارید؟ آیا باجگیران نیز چنین نمی‌کنند؟ و اگر تنها به برادران خود درود فرستید، چه کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهید؟ آیا مردم ملت‌ها نیز چنین نمی‌کنند؟ پس شما باید کامل باشید، همان‌گونه که پدر آسمانی شما کامل است» (متی ۵:۴۳-۴۸).‏

«زیرا اگر خطاهای انسان‌ها را ببخشید، پدر آسمانی شما نیز شما را خواهد بخشید؛ اما اگر خطاهای انسان‌ها را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید» (متی ۶:۱۴، ۱۵).‏

«آنگاه عیسی به او گفت: “شمشیر خود را در غلافش بازگردان، زیرا همهٔ کسانی که شمشیر به دست گیرند، به شمشیر هلاک خواهند شد”» (متی ۲۶:۵۲).‏

«بیایید و کارهای یهوه را بنگرید، که چگونه رویدادهای شگفت‌انگیزی بر زمین پدید آورده است.‏ او جنگ‌ها را تا کرانه‌های زمین متوقف می‌سازد.‏ کمان را می‌شکند، آری نیزه را خرد می‌کند و ارابه‌ها را در آتش می‌سوزاند» (مزمور ۴۶:۸، ۹).‏

«آری، او در میان ملت‌ها داوری خواهد کرد و امور را دربارهٔ قوم‌های بسیار سامان خواهد داد.‏ و آنان شمشیرهای خود را به گاوآهن و نیزه‌های خود را به داس تبدیل خواهند کرد.‏ ملتی بر ضد ملتی شمشیر نخواهد کشید و دیگر جنگ را نخواهند آموخت» (اشعیا ۲:۴).‏

«و بی‌تردید در دورهٔ پایانی روزها چنین خواهد شد که کوه خانهٔ یهوه بر فراز قلهٔ کوه‌ها استوار برقرار خواهد گشت، آری بر فراز تپه‌ها برافراشته خواهد شد؛ و قوم‌ها به سوی آن سرازیر خواهند گردید.‏ آری، ملت‌های بسیار خواهند رفت و خواهند گفت: “بیایید و به کوه یهوه و به خانهٔ خدای یعقوب صعود کنیم؛ و او راه‌های خود را به ما خواهد آموخت و ما در مسیرهای او گام خواهیم برداشت.” زیرا از صهیون شریعت و از اورشلیم کلام یهوه صادر خواهد شد.‏ آری، او در میان قوم‌های بسیار داوری خواهد کرد و امور را دربارهٔ ملت‌های نیرومند و دوردست سامان خواهد داد.‏ و آنان شمشیرهای خود را به گاوآهن و نیزه‌های خود را به داس تبدیل خواهند کرد.‏ ملتی بر ضد ملتی شمشیر نخواهد کشید و دیگر جنگ را نخواهند آموخت.‏ به راستی هر کس زیر موستان و زیر درخت انجیر خود خواهد نشست و هیچ‌کس نخواهد بود که [آنان را] به لرزه درآورد؛ زیرا دهان یهوه لشکرها چنین فرموده است» (میکاه ۴:۱-۴).‏

فراوانی خوراک در سراسر زمین برقرار خواهد شد

«فراوانی غله بر روی زمین خواهد بود؛ بر قلهٔ کوه‌ها نیز وفور نعمت برقرار خواهد شد.‏ میوهٔ آن همچون لبنان خواهد بود و ساکنان شهر همچون گیاهان زمین شکوفا خواهند شد» (مزمور ۷۲:۱۶).‏

«بی‌تردید او برای بذری که در زمین می‌کاری باران خواهد فرستاد، و به عنوان محصول زمین، نان را که پرچرب و روغنی خواهد شد.‏ در آن روز گله‌های تو در چراگاهی پهناور خواهند چرید» (اشعیا ۳۰:۲۳).‏

***

Other Middle Eastern languages:

Arabic: ستة مواضيع لدراسة الكتاب المقدس

Hebrew: שישה נושאי לימוד תנ »ך

yiddish: זעקס ביבל שטודיע טעמעס

Urdu : چھ بائبل مطالعہ کے موضوعات

Table of contents of the http://yomelyah.fr/ website

Reading the Bible daily, this table of contents contains informative Bible articles (Please click on the link above to view it)…

Bible Articles Language Menu

Table of languages of more than seventy languages, with six important biblical articles, written in each of these languages…

Site en Français: http://yomelijah.fr/

Sitio en español: http://yomeliah.fr/