آموزش ابتدایی کتاب مقدس

خدا نامی دارد: یهوه.‏ ما باید تنها یهوه را بپرستیم.‏ ما باید او را با تمام نیروی حیات خود محبت کنیم (مکاشفه ۴:۱۱، متی ۲۲:۳۷).‏ خدا تثلیث نیست: «من یهوه هستم.‏ این نام من است؛ جلال خود را به هیچ‌کس دیگر نمی‌دهم، و نه ستایشی را که شایستهٔ من است به بت‌های تراشیده‌شده» (اشعیا ۴۲:۸).‏

عیسی مسیح پسر یگانهٔ خداست، به این معنا که او تنها پسر خداست که مستقیماً توسط خدا آفریده شده است (یوحنا ۱:۱-۳).‏ عیسی مسیح خدای قادر مطلق نیست و بخشی از یک تثلیث نمی‌باشد: «عیسی از شاگردان خود پرسید: “به گفتهٔ مردم پسر انسان کیست؟” آنان پاسخ دادند: “برخی می‌گویند یحیای تعمیددهنده، برخی ایلیا، و برخی دیگر ارمیا یا یکی از پیامبران.” او از ایشان پرسید: “اما به نظر شما من کیستم؟” ۱۶ شمعون پطرس پاسخ داد: “تو مسیح، پسر خدای زنده هستی.” آنگاه عیسی به او گفت: “خوشا به حال تو، ای شمعون پسر یونا، زیرا جسم و خون این را بر تو آشکار نکرده است، بلکه پدر من که در آسمان‌هاست”» (متی ۱۶:۱۳-۱۷).‏

روح‌القدس نیروی فعال خداست.‏ او یک شخصیت نیست، بلکه نیرویی غیرشخصی است.‏ روح‌القدس بخشی از یک تثلیث نیست: «زبانه‌هایی همچون آتش بر آنان ظاهر شد که تقسیم گشت و بر هر یک از ایشان قرار گرفت» (اعمال رسولان ۲:۳).‏

کتاب مقدس کلام خداست.‏ ما باید آن را بخوانیم، مطالعه کنیم و در زندگی خود به کار ببندیم (مزمور ۱:۱-۳): «تمام کتاب مقدس به الهام خداست و برای تعلیم، توبیخ، اصلاح و تأدیب در عدالت سودمند است، تا مرد خدا کاملاً شایسته و برای هر کار نیکو به خوبی مجهز باشد» (دوم تیموتائوس ۳:۱۶، ۱۷).‏

تنها ایمان به قربانی مسیح، آمرزش گناهان و در پی آن شفا و رستاخیز مردگان را ممکن می‌سازد (متی ۲۰:۲۸): «زیرا خدا جهان را آن‌قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاودان یابد» (یوحنا ۳:۱۶).‏

پادشاهی خدا یک حکومت آسمانی است که در سال ۱۹۱۴ در آسمان برقرار شد و پادشاه آن عیسی مسیح همراه با ۱۴۴۰۰۰ پادشاه و کاهن است که «اورشلیم جدید»، عروس مسیح را تشکیل می‌دهند.‏ این حکومت آسمانی خدا در طول مصیبت بزرگ به حکمرانی کنونی بشر پایان خواهد داد و بر روی زمین مستقر خواهد شد (مکاشفه ۱۲:۷-۱۲؛ ۲۱:۱-۴، متی ۶:۹، ۱۰): «در ایام آن پادشاهان، خدای آسمان پادشاهی‌ای برپا خواهد کرد که هرگز نابود نخواهد شد.‏ این پادشاهی به دست هیچ قوم دیگری نخواهد افتاد؛ تمام این پادشاهی‌ها را در هم خواهد شکست و به آن‌ها پایان خواهد داد، و تنها پادشاهی‌ای خواهد بود که تا به ابد پایدار می‌ماند» (دانیال ۲:۴۴).‏

مرگ نقطهٔ مقابل زندگی است.‏ نفس (روح) می‌میرد و روح (نیروی حیات) ناپدید می‌شود (جامعه ۳:۱۹، ۲۰؛ ۹:۵، ۱۰): «بر امیران و بر هیچ انسان دیگری که نجات از او برنمی‌آید توکل نکنید.‏ روح او بیرون می‌رود و او به خاک بازمی‌گردد؛ در همان روز اندیشه‌هایش نابود می‌شود» (مزمور ۱۴۶:۳، ۴).‏

رستاخیزی برای عادلان و غیرعادلان رخ خواهد داد (یوحنا ۵:۲۸، ۲۹، اعمال رسولان ۲۴:۱۵).‏ غیرعادلان بر پایهٔ رفتارشان در طول سلطنت ۱۰۰۰ ساله (و نه بر پایهٔ رفتار گذشته‌شان) که پس از مصیبت بزرگ آغاز خواهد شد، داوری خواهند شد: «آنگاه تخت سفید بزرگی دیدم و کسی را که بر آن نشسته بود.‏ زمین و آسمان از حضور او گریختند و دیگر جایی برای آن‌ها یافت نشد.‏ مردگان، بزرگ و کوچک، را دیدم که در برابر تخت ایستاده بودند و طومارها گشوده شدند.‏ طومار دیگری نیز گشوده شد: طومار حیات.‏ مردگان بر اساس آنچه در طومارها نوشته شده بود، مطابق اعمالشان داوری شدند.‏ و دریا مردگانی را که در خود داشت پس داد، و مرگ و گور مردگانی را که در خود داشتند پس دادند؛ و هر یک از آنان مطابق اعمالش داوری شد» (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۳).‏

تنها ۱۴۴۰۰۰ انسان با عیسی مسیح به آسمان خواهند رفت.‏ گروه عظیمی که در مکاشفه ۷:۹-۱۷ ذکر شده است، کسانی هستند که از مصیبت بزرگ جان سالم به در خواهند برد و تا به ابد در بهشت زمینی زندگی خواهند کرد: «و شمار کسانی را که مُهر دریافت کردند شنیدم: ۱۴۴۰۰۰ نفر از هر سبطِ پسران اسرائیل.‏ (…) پس از آن، گروه عظیمی را دیدم که هیچ‌کس نمی‌توانست بشمارد، از هر ملت و قبیله و قوم و زبان.‏ آنان در برابر تخت و در برابر بره ایستاده بودند، جامه‌های بلند سفید بر تن داشتند و شاخه‌های نخل در دست گرفته بودند (…) بی‌درنگ به او پاسخ دادم: “سرورم، تو می‌دانی.” و او به من گفت: “اینان کسانی هستند که از مصیبت بزرگ بیرون می‌آیند، و جامه‌های خود را شسته و در خون بره سفید کرده‌اند”» (مکاشفه ۷:۳-۸؛ ۱۴:۱-۵؛ ۷:۹-۱۷).‏

ما در روزهای آخر این نظام زندگی می‌کنیم که با مصیبت بزرگ به پایان خواهد رسید (متی ۲۴ و ۲۵، مرقس ۱۳، لوقا ۲۱، مکاشفه ۱۹:۱۱-۲۱).‏ حضور (پاروسیا) مسیح به صورت نادیدنی از سال ۱۹۱۴ آغاز شده است و در پایان هزار سال به پایان خواهد رسید: «هنگامی که بر کوه زیتون نشسته بود، شاگردان در خلوت نزد او آمدند و پرسیدند: “به ما بگو: این امور کی رخ خواهد داد، و نشانهٔ حضور تو و پایان این نظام چه خواهد بود؟”» (متی ۲۴:۳).‏

بهشت بر روی زمین خواهد بود (اشعیا ۱۱، ۳۵، ۶۵): «آنگاه صدای بلندی از تخت شنیدم که می‌گفت: “اینک خیمهٔ خدا با انسان‌هاست؛ او با ایشان ساکن خواهد شد و آنان قوم او خواهند بود.‏ خود خدا با ایشان خواهد بود.‏ و او هر اشکی را از چشمان ایشان پاک خواهد کرد، و مرگ دیگر نخواهد بود، و دیگر نه ماتم و نه ناله و نه درد وجود خواهد داشت.‏ چیزهای پیشین درگذشتند”» (مکاشفه ۲۱:۱-۵).‏

خدا به وجود بدی اجازه داد تا به چالش شیطان ابلیس دربارهٔ مشروعیت حاکمیت یهوه پاسخ دهد (پیدایش ۳:۱-۶).‏ خدا به شرارت اجازه داد تا به اتهام ابلیس دربارهٔ درستکاری آفریدگان انسانی پاسخ دهد (ایوب ۱:۷-۱۲؛ ۲:۱-۶).‏ این خدا نیست که باعث رنج می‌شود، بلکه او به آن اجازه می‌دهد (یعقوب ۱:۱۳).‏ رنج‌ها نتیجهٔ چهار عامل اصلی هستند: شیطان ابلیس می‌تواند عامل رنج‌ها باشد (اما نه همیشه) (ایوب ۱:۷-۱۲؛ ۲:۱-۶).‏ رنج نتیجهٔ وضعیت کلی ما به عنوان نسل گناهکار آدم است که ما را به سوی پیری، بیماری و مرگ می‌کشاند (رومیان ۵:۱۲، ۶:۲۳).‏ رنج می‌تواند نتیجهٔ تصمیم‌های نادرست انسانی (از سوی خود ما یا از سوی انسان‌های دیگر) به دلیل وضعیت گناهکاری به ارث رسیده از آدم باشد (تثنیه ۳۲:۵، رومیان ۷:۱۹).‏ رنج می‌تواند نتیجهٔ «زمان و رویدادهای پیش‌بینی‌نشده» باشد که باعث می‌شوند شخص در مکان نامناسب و در زمان نامناسب قرار گیرد (جامعه ۹:۱۱).‏ سرنوشت یک آموزش کتاب مقدسی نیست؛ ما برای انجام نیکی یا بدی «تقدیر» نشده‌ایم، بلکه بر پایهٔ ارادهٔ آزاد، خود انتخاب می‌کنیم که «نیکی» کنیم یا «بدی» (تثنیه ۳۰:۱۵).‏

ما باید با تعمید گرفتن و عمل کردن مطابق آنچه در کتاب مقدس نوشته شده است، موضعی استوار به نفع پادشاهی خدا اتخاذ کنیم (متی ۲۸:۱۹، ۲۰).‏ این موضع استوار به نفع پادشاهی، به صورت علنی با اعلام منظم بشارت و شاگردسازی نشان داده می‌شود (متی ۲۴:۱۴).‏

نفرت مرگبار ممنوع است: «هر که از برادر خود نفرت دارد قاتل است، و شما می‌دانید که هیچ قاتلی حیات جاودان را در خود ندارد» (اول یوحنا ۳:۱۵).‏ قتل و آدم‌کشی، چه به دلایل شخصی، چه به انگیزهٔ میهن‌پرستی مذهبی یا میهن‌پرستی دولتی، ممنوع است: «آنگاه عیسی به او گفت: “شمشیر خود را در غلافش بازگردان، زیرا همهٔ کسانی که شمشیر به دست گیرند، به شمشیر هلاک خواهند شد”» (متی ۲۶:۵۲).‏
دزدی ممنوع است: «هر که دزدی می‌کند دیگر دزدی نکند؛ بلکه زحمت بکشد و با دستان خود کار شرافتمندانه انجام دهد تا چیزی برای بخشیدن به نیازمند داشته باشد» (افسسیان ۴:۲۸).‏
دروغ گفتن ممنوع است: «به یکدیگر دروغ نگویید.‏ شخصیت کهنه را با اعمالش از تن به در آورید» (کولسیان ۳:۹).‏

سایر ممنوعیت‌ها:‏

«بنابراین رأی من این است که برای کسانی از ملت‌ها که به سوی خدا بازمی‌گردند مشکلی ایجاد نکنیم.‏ بلکه به آنان بنویسیم که از چیزهای آلوده به بت‌ها، از بی‌عفتی جنسی، از حیوان خفه‌شده و از خون دوری کنند» (اعمال رسولان ۱۵:۱۹، ۲۰).‏

چیزهایی که به بت‌ها آلوده شده‌اند: این‌ها «چیزهایی» هستند که با اعمال مذهبیِ مخالف کتاب مقدس و برگزاری جشن‌های بت‌پرستانه مرتبط هستند.‏ این می‌تواند شامل آیین‌های مذهبی پیش از ذبح یا خوردن گوشت باشد: «هر آنچه در بازار فروخته می‌شود بخورید، بی‌آنکه به خاطر وجدان خود پرس‌وجویی کنید، زیرا “زمین و هر آنچه آن را پر کرده است از آنِ یهوه است.” اگر یک بی‌ایمان شما را دعوت کرد و خواستید نزد او بروید، هر آنچه پیش روی شما گذاشته می‌شود بخورید، بی‌آنکه به خاطر وجدان خود پرس‌وجویی کنید.‏ اما اگر کسی به شما بگوید: “این به عنوان قربانی تقدیم شده است”، به خاطر کسی که آن را به شما گفته و به خاطر وجدان، از آن نخورید.‏ منظورم وجدان خودت نیست، بلکه وجدان آن شخص دیگر است.‏ زیرا چرا آزادی من باید توسط وجدان دیگری داوری شود؟ اگر من با شکرگزاری می‌خورم، چرا باید به خاطر چیزی که برای آن شکرگزاری می‌کنم مورد انتقاد قرار گیرم؟» (اول قرنتیان ۱۰:۲۵-۳۰).‏

دربارهٔ اعمال مذهبی که کتاب مقدس محکوم می‌کند: «با بی‌ایمانان زیر یک یوغ نامتناسب قرار نگیرید.‏ زیرا چه رابطه‌ای میان عدالت و بی‌قانونی وجود دارد؟ نور و تاریکی چه وجه مشترکی دارند؟ چه هماهنگی‌ای میان مسیح و بَلیعال است؟ یک ایماندار با یک بی‌ایمان چه سهمی دارد؟ و چه توافقی میان معبد خدا و بت‌ها هست؟ ما معبد خدای زنده هستیم؛ همان‌گونه که خدا فرمود: “من در میان آنان ساکن خواهم شد و در میان ایشان گام خواهم زد، و خدای آنان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود.” “‘از این رو از میان آنان بیرون بیایید و جدا شوید’، یهوه چنین می‌فرماید، ‘و دیگر چیز ناپاک را لمس نکنید’”؛ “‘و من شما را خواهم پذیرفت’”.‏ “‘و من برای شما پدر خواهم شد و شما برای من پسران و دختران خواهید شد’، یهوه قادر مطلق چنین می‌فرماید» (دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۸).‏

بت‌پرستی نکنید.‏ لازم است تمام اشیاء یا تصاویر بت‌پرستانه، صلیب‌ها و مجسمه‌هایی که برای اهداف مذهبی استفاده می‌شوند نابود گردند (متی ۷:۱۳-۲۳).‏ به احضار ارواح نپردازید: فالگیری، جادوگری، طالع‌بینی… ما باید تمام اشیاء مرتبط با علوم غریبه را نابود کنیم (اعمال رسولان ۱۹:۱۹، ۲۰).‏

نباید در جشن‌های مذهبی که اصول کتاب مقدس را رعایت نمی‌کنند شرکت کرد (اول قرنتیان ۱۰:۲۰-۲۲).‏ ما باید از پورنوگرافی (هرزه‌نگاری) بگریزیم و دیگر نباید فیلم‌های خشونت‌آمیز و مبتذل تماشا کنیم؛ همچنین قمار، مصرف مواد مخدر مانند ماری‌جوانا، فوفل (بِتِل)، تنباکو، مصرف بیش از حد الکل، مستی و عیاشی‌های گروهی ممنوع است: «بنابراین، ای برادران، شما را به رحمت‌های خدا ترغیب می‌کنم که بدن‌های خود را به عنوان قربانی زنده، مقدس و پسندیدهٔ خدا تقدیم کنید و با قوای عقلانی خود به او خدمت مقدس انجام دهید» (رومیان ۱۲:۱، متی ۵:۲۷-۳۰، مزمور ۱۱:۵).‏

بی‌عفتی جنسی (زنا): زنای محصنه، روابط جنسی خارج از ازدواج (مرد / زن)، همجنس‌گرایی مردانه و زنانه، رابطهٔ جنسی با حیوانات و اعمال جنسی منحرفانه: «آیا نمی‌دانید که غیرعادلان وارث پادشاهی خدا نخواهند شد؟ فریب نخورید: نه کسانی که به بی‌عفتی جنسی می‌پردازند، نه بت‌پرستان، نه زناکاران، نه مردانی که تن به اعمال همجنس‌گرایانه می‌دهند، نه مردانی که همجنس‌گرایی می‌کنند، نه دزدان، نه طمع‌کاران، نه میگساران، نه فحاشان و نه اخاذان، وارث پادشاهی خدا نخواهند شد» (اول قرنتیان ۶:۹، ۱۰).‏ «ازدواج نزد همگان محترم شمرده شود و بستر زناشویی پاک بماند، زیرا خدا کسانی را که به بی‌عفتی جنسی یا زنای محصنه می‌پردازند داوری خواهد کرد» (عبرانیان ۱۳:۴).‏

کتاب مقدس چندهمسری را محکوم می‌کند؛ هر مردی که در این وضعیت قرار دارد و می‌خواهد خدا را خشنود سازد، باید وضعیت خود را با ماندن تنها با همسر اولی که با او ازدواج کرده است اصلاح کند (اول تیموتائوس ۳:۲ «شوهر یک زن»).‏ عمل خودارضایی در کتاب مقدس ممنوع است: «بنابراین اعضای بدن خود را که بر روی زمین است، نسبت به بی‌عفتی جنسی، ناپاکی، شهوت افسارگسیخته، هوس‌های زیان‌آور و طمع که بت‌پرستی است، بمیرانید» (کولسیان ۳:۵).‏

نباید خون بخورید.‏ گوشت حیواناتی را که به صورت خفه‌شده مرده‌اند نخورید؛ یعنی نه تنها مستقیماً خون مصرف نکنید (حتی به عنوان درمان)، بلکه گوشت حیوانی را که به درستی خون‌گیری نشده است نیز نخورید: «اما گوشت را با جانش که خون آن است، نباید بخورید» (پیدایش ۹:۴).‏

همهٔ چیزهایی که کتاب مقدس محکوم می‌کند در این مطالعهٔ کتاب مقدسی بیان نشده است.‏ مسیحیِ بالغ با شناخت خوب اصول کتاب مقدس، تفاوت میان «نیک» و «بد» را تشخیص خواهد داد، حتی اگر مستقیماً در کتاب مقدس ذکر نشده باشد: «اما خوراک جامد برای افراد بالغ است؛ برای کسانی که با ممارست، قوهٔ تشخیص خود را برای تمییز دادن نیک از بد پرورش داده‌اند» (عبرانیان ۵:۱۴).‏

***

Other Middle Eastern languages:

Arabic: ستة مواضيع لدراسة الكتاب المقدس

Hebrew: שישה נושאי לימוד תנ »ך

yiddish: זעקס ביבל שטודיע טעמעס

Urdu : چھ بائبل مطالعہ کے موضوعات

Table of contents of the http://yomelyah.fr/ website

Reading the Bible daily, this table of contents contains informative Bible articles (Please click on the link above to view it)…

Bible Articles Language Menu

Table of languages of more than seventy languages, with six important biblical articles, written in each of these languages…

Site en Français: http://yomelijah.fr/

Sitio en español: http://yomeliah.fr/