बायबल हे देवाचे वचन आहे, जे आपल्या पावलांना मार्गदर्शन करते आणि आपण दररोज घेतलेल्या निर्णयांमध्ये आपल्याला सल्ला देते. या स्तोत्रात लिहिल्याप्रमाणे, त्याचे वचन आपल्या पायांसाठी आणि आपल्या निर्णयांमध्ये दिवा असू शकते.
बायबल हे देवाने प्रेरित होऊन पुरुष, स्त्रिया आणि मुलांना लिहिलेले एक खुले पत्र आहे. तो दयाळू आहे; तो आपल्या आनंदाची इच्छा करतो. नीतिसूत्रे, उपदेशक किंवा पर्वतावरील प्रवचन (मत्तय, अध्याय ५ ते ७) ही पुस्तके वाचून, आपल्याला देवाशी आणि आपल्या शेजाऱ्याशी, जे वडील, आई, मूल किंवा इतर लोक असू शकतात, त्यांच्याशी चांगले संबंध ठेवण्याबद्दल ख्रिस्ताकडून सल्ला मिळतो. नीतिसूत्रांमध्ये लिहिलेल्या बायबलच्या पुस्तकांमध्ये आणि पत्रांमध्ये, जसे की प्रेषित पौल, पेत्र, योहान आणि शिष्य याकोब आणि यहूदा (येशूचे सावत्र भाऊ) लिहिलेल्या या सल्ल्याचे शिक्षण घेऊन, आपण देवासमोर आणि मानवांमध्येही ज्ञानाने वाढत राहू, ते आचरणात आणून.
या स्तोत्रात म्हटले आहे की देवाचे वचन, बायबल, आपल्या मार्गासाठी, म्हणजेच आपल्या जीवनातील महान आध्यात्मिक दिशानिर्देशांसाठी प्रकाश असू शकते. येशू ख्रिस्ताने आशेच्या बाबतीत, अनंतकाळचे जीवन मिळविण्याची मुख्य दिशा दाखवली: « हे अनंतकाळचे जीवन आहे: ते तुला, एकमेव खरा देवाला आणि ज्याला तू पाठवले आहेस त्या येशू ख्रिस्ताला ओळखावेत » (योहान १७:३). देवाच्या पुत्राने पुनरुत्थानाच्या आशेबद्दल सांगितले आणि त्याच्या सेवेदरम्यान अनेक लोकांना पुनरुत्थानही केले. सर्वात नेत्रदीपक पुनरुत्थान त्याचा मित्र लाजरचे होते, जो योहानाच्या शुभवर्तमानात सांगितल्याप्रमाणे तीन दिवस मरण पावला (११:३४-४४).
या बायबल वेबसाइटमध्ये तुमच्या आवडीच्या भाषेत अनेक बायबल लेख आहेत. तथापि, केवळ इंग्रजी, स्पॅनिश, पोर्तुगीज आणि फ्रेंच भाषेत, बायबल वाचण्यास, ते समजून घेण्यास आणि ते प्रत्यक्षात आणण्यास प्रोत्साहित करण्यासाठी डिझाइन केलेले डझनभर बोधप्रद बायबल लेख आहेत, ज्यांचे ध्येय आनंदी जीवन जगणे (किंवा ते चालू ठेवणे) आहे, अनंतकाळच्या जीवनाच्या आशेवर विश्वास ठेवून (योहान ३:१६, ३६). तुमच्या आवडीच्या भाषेत एक ऑनलाइन बायबल आहे आणि या लेखांच्या लिंक्स पानाच्या तळाशी आहेत (इंग्रजीमध्ये लिहिलेले. स्वयंचलित भाषांतरासाठी, तुम्ही गुगल ट्रान्सलेट वापरू शकता).
दररोज बायबल वाचा. या सामग्रीमध्ये इंग्रजी, फ्रेंच, स्पॅनिश आणि पोर्तुगीज भाषेत उपयुक्त बायबल लेख समाविष्ट आहेत (« गुगल ट्रान्सलेट » वापरून, सामग्री समजून घेण्यासाठी एक भाषा आणि तुमची पसंतीची भाषा निवडा)…
“കാരണം ലോകാരംഭംമുതൽ ഇന്നുവരെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും പിന്നെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ലാത്തതും ആയ മഹാകഷ്ടത അന്ന് ഉണ്ടാകും » (മത്തായി 24:21; ദാനിയേൽ 12:1). ഈ “മഹാകഷ്ടത്തെ” “യഹോവയുടെ ദിവസം” എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അത് ഒരു ദിവസം മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കൂ: “അത് യഹോവയുടെ ദിവസം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ദിവസമായിരിക്കും. അതു പകലോ രാത്രിയോ ആയിരിക്കില്ല. സന്ധ്യാസമയത്ത് വെളിച്ചമുണ്ടായിരിക്കും” (സെഖര്യാവു 14:7).
“വലിയ കഷ്ടത” യിൽ നിന്ന് “വലിയ ജനക്കൂട്ടം” പുറത്തുവരുമെന്ന് വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകം (7: 9-17) കാണിക്കുന്നു: “ഇതിനു ശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാ ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ള, ആർക്കും എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു മഹാപുരുഷാരം നീളമുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായം ധരിച്ച് കൈയിൽ ഈന്തപ്പനയുടെ ഓലയുമായി സിംഹാസനത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും മുമ്പാകെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. (…) ഉടനെ ഞാൻ ആ മൂപ്പനോട്, “യജമാനനേ, അങ്ങയ്ക്കാണല്ലോ അത് അറിയാവുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു: “ഇവർ മഹാകഷ്ടതയിലൂടെ കടന്നുവന്നവരാണ്. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇവർ ഇവരുടെ വസ്ത്രം കഴുകിവെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു » » (വെളി 7:9-17).
ദൈവത്തിന്റെ അനർഹമായ ദയ എങ്ങനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്താമെന്ന് ബൈബിൾ വിവരിക്കുന്നു (മലയാളം): “യഹോവയുടെ ഭയങ്കരമായ ദിവസം അടുത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു! അത് അടുത്ത് എത്തിയിരിക്കുന്നു, അത് അതിവേഗം പാഞ്ഞടുക്കുന്നു! യഹോവയു ടെ ദിവസത്തിന്റെ ശബ്ദം ഭയാനകംതന്നെ. അവിടെ ഒരു യോദ്ധാവ് അലറിവിളിക്കുന്നു. അത് ഉഗ്രകോപത്തിന്റെ ദിവസം! അതിവേദനയുടെയും പരിഭ്രമത്തിന്റെയും ദിവസം! കൊടുങ്കാറ്റിന്റെയും ശൂന്യതയുടെയും ദിവസം! അന്ധകാരത്തിന്റെയും മൂടലിന്റെയും ദിവസം! മേഘങ്ങളുടെയും കനത്ത മൂടലിന്റെയും ദിവസം! (…) ഉത്തരവ് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുംമുമ്പ്, ആ ദിവസം പതിരുപോലെ വേഗം പാറിപ്പോകുംമുമ്പ്, യഹോവയുടെ കോപാഗ്നി നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുംമുമ്പ്, യഹോവയുടെ കോപദിവസം നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുംമുമ്പ്, ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള കല്പനകൾ അനുസരിക്കുന്നവരേ, ഭൂമിയിലെ സൗമ്യരേ, യഹോവയെ അന്വേഷിക്കുക. നീതി അന്വേഷിക്കുക, സൗമ്യത അന്വേഷിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് യഹോവയുടെ കോപദിവസത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കാനാകും” (സെഫന്യാവു 1:14,15; 2:2,3).
വ്യക്തിപരമായും കുടുംബത്തിലും സഭയിലും “മഹാകഷ്ടത്തിന്” മുമ്പായി നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തയ്യാറാകാനാകും?
പൊതുവേ, പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ നാം പിതാവായ “യഹോവയായ ദൈവവുമായി”, പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മാർഗനിർദേശത്തോടും നല്ല ബന്ധം പുലർത്തണം. “അടിസ്ഥാന ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലുകൾ” പേജ് വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ പോയിന്റുകളിൽ ചിലത് ചുവടെ ആവർത്തിക്കുന്നു:
• ദൈവത്തിന് ഒരു നാമമുണ്ട്: യഹോവ: « യഹോവ! അതാണ് എന്റെ പേര്; എന്റെ മഹത്ത്വം ഞാൻ മറ്റാർക്കും കൊടുക്കില്ല; എനിക്കു ലഭിക്കേണ്ട സ്തുതി കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ രൂപങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകില്ല ». നാം യഹോവയെ മാത്രമേ ആരാധിക്കൂ: « ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവേ, മഹത്ത്വവും ബഹുമാനവും ശക്തിയും ലഭിക്കാൻ അങ്ങ് യോഗ്യനാണ്. കാരണം അങ്ങാണ് എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചത്; അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ് എല്ലാം ഉണ്ടായതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും ». നമ്മുടെ എല്ലാ ജീവശക്തികളാലും നാം അവനെ സ്നേഹിക്കണം: « യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “‘നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയെ നീ നിന്റെ മുഴുഹൃദയത്തോടും നിന്റെ മുഴുദേഹിയോടും നിന്റെ മുഴുമനസ്സോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കണം’ » (യെശയ്യാവു 42:8; വെളിപ്പാടു 4:11; മത്തായി 22:37). ദൈവം ത്രിത്വമല്ല. ത്രിത്വം ഒരു ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലല്ല.
• യേയേശുക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ഏകപുത്രനാണ്, കാരണം അവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഏക ദൈവപുത്രനാണ്നേ രിട്ട് ദൈവത്താൽ: « കൈസര്യഫിലിപ്പി പ്രദേശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ യേശു ശിഷ്യന്മാരോട്, “മനുഷ്യപുത്രൻ ആരാണെന്നാണു ജനം പറയുന്നത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “ചിലർ സ്നാപകയോഹന്നാൻ എന്നും മറ്റു ചിലർ ഏലിയ എന്നും വേറെ ചിലർ യിരെമ്യയോ ഏതോ ഒരു പ്രവാചകനോ എന്നും പറയുന്നു” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “ഞാൻ ആരാണെന്നാണു നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നത്?” ശിമോൻ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മകനായ ക്രിസ്തുവാണ്.” അപ്പോൾ യേശു പത്രോസിനോട്: “യോനയുടെ മകനായ ശിമോനേ, നിനക്കു സന്തോഷിക്കാം. കാരണം, മനുഷ്യരല്ല, സ്വർഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവാണു നിനക്ക് ഇതു വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നത് »; « ആരംഭത്തിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു. വചനം ദൈവത്തിന്റെകൂടെയായിരുന്നു. വചനം ഒരു ദൈവമായിരുന്നു. ആരംഭത്തിൽ വചനം ദൈവത്തിന്റെകൂടെയായിരുന്നു. സകലവും വചനം മുഖാന്തരം ഉണ്ടായി. വചനത്തെക്കൂടാതെ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. വചനം മുഖാന്തരം ഉണ്ടായതു ജീവനാണ് » (മത്തായി 16:13-17; യോഹന്നാൻ 1:1-3). യേശുക്രിസ്തു സർവശക്തനായ ദൈവമല്ല, അവൻ ത്രിത്വത്തിന്റെ ഭാഗവുമല്ല.
• ദൈവത്തിന്റെ സജീവമായ ശക്തിയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ്. അത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല: « നാക്കിന്റെ രൂപത്തിൽ തീനാളങ്ങൾപോലുള്ള എന്തോ അവർ കണ്ടു. അവ വേർതിരിഞ്ഞ് ഓരോന്നും ഓരോരുത്തരുടെ മേൽ വന്ന് നിന്നു » (പ്രവൃത്തികൾ 2:3). പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഒരു ത്രിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല.
• ബൈബിൾ ദൈവവചനമാണ്: « തിരുവെഴുത്തുകൾ മുഴുവൻ ദൈവപ്രചോദിതമായി എഴുതിയതാണ്. അവ പഠിപ്പിക്കാനും ശാസിക്കാനും കാര്യങ്ങൾ നേരെയാക്കാനും നീതിയിൽ ശിക്ഷണം നൽകാനും ഉപകരിക്കുന്നു. അതുവഴി, ദൈവഭക്തനായ ഒരു മനുഷ്യൻ ഏതു കാര്യത്തിനും പറ്റിയ, എല്ലാ സത്പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യാൻ സജ്ജനായ, ഒരാളായിത്തീരുന്നു » (2 തിമോത്തി 3:16,17). നാം അത് വായിക്കുകയും പഠിക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും വേണം: « യഹോവയുടെ നിയമമാണ് അവന് ആനന്ദം പകരുന്നത്. അവൻ അതു രാവും പകലും മന്ദസ്വരത്തിൽ വായിക്കുന്നു. നീർച്ചാലുകൾക്കരികെ നട്ടിരിക്കുന്ന, കൃത്യസമയത്തുതന്നെ കായ്ക്കുന്ന, ഇലകൾ വാടാത്ത ഒരു മരംപോലെയാണ് അവൻ. അവൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം സഫലമാകും » (സങ്കീർത്തനം 1:2,3).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിലുള്ള വിശ്വാസം മാത്രമേ പാപമോചനത്തിനും പിന്നീട് മരിച്ചവരുടെ രോഗശാന്തിക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിനും പ്രാപ്തമാകൂ: « തന്റെ ഏകജാതനായ മകനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ അവരെല്ലാം നിത്യജീവൻ നേടാൻ ദൈവം അവനെ ലോകത്തിനുവേണ്ടി നൽകി. അത്ര വലുതായിരുന്നു ദൈവത്തിനു ലോകത്തോടുള്ള സ്നേഹം. (…) പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്. പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവനോ ജീവനെ കാണില്ല. ദൈവക്രോധം അവന്റെ മേലുണ്ട് »; « മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നതും ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മോചനവിലയായി കൊടുക്കാനും ആണ് » (യോഹന്നാൻ 3: 16,36; മത്തായി 20:28) (മലയാളം).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ മാതൃകയ്ക്ക് ശേഷം നാം അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കണം: « നിങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം എന്ന ഒരു പുതിയ കല്പന ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരുകയാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിയും » (യോഹന്നാൻ 13:34,35).
« വലിയ കഷ്ടത » സമയത്ത് എന്തുചെയ്യണം?
വലിയ കഷ്ടകാലത്ത് ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നേടാൻ അഞ്ച് പ്രധാന വ്യവസ്ഥകൾ ബൈബിളിനുണ്ട്:
1 – പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ‘യഹോവ’ എന്ന പേര് വിളിക്കുക: « യഹോവയുടെ പേര് വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും രക്ഷ കിട്ടും » (യോവേൽ 2:32).
2 – പാപമോചനം നേടുന്നതിനായി ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക: “ഇതിനു ശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാ ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ള, ആർക്കും എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു മഹാപുരുഷാരം നീളമുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായം ധരിച്ച് കൈയിൽ ഈന്തപ്പനയുടെ ഓലയുമായി സിംഹാസനത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും മുമ്പാകെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. (…) ഉടനെ ഞാൻ ആ മൂപ്പനോട്, “യജമാനനേ, അങ്ങയ്ക്കാണല്ലോ അത് അറിയാവുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു: “ഇവർ മഹാകഷ്ടതയിലൂടെ കടന്നുവന്നവരാണ്. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇവർ ഇവരുടെ വസ്ത്രം കഴുകിവെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു » » (വെളി 7:9-17). മഹാകഷ്ടത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന വലിയ ജനക്കൂട്ടം പാപമോചനത്തിനായുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ത്യാഗത്തിൽ വിശ്വാസമുണ്ടായിരിക്കും.
3 – നമ്മെ ജീവനോടെ നിലനിർത്താൻ യഹോവ നൽകിയ വിലയെക്കുറിച്ചുള്ള വിലാപം: ക്രിസ്തുവിന്റെ പാപരഹിതമായ മനുഷ്യജീവിതം: « ഞാൻ ദാവീദുഗൃഹത്തിന്മേലും യരുശലേമിലുള്ളവരുടെ മേലും പ്രീതിയുടെയും ഉള്ളുരുകിയുള്ള പ്രാർഥനയുടെയും ആത്മാവിനെ പകരും. അവർ കുത്തിത്തുളച്ചവനെ അവർ നോക്കും. ഒരേ ഒരു മകനെ ഓർത്ത് കരയുന്നതുപോലെ അവർ അവനെ ഓർത്ത് കരയും. മൂത്ത മകനെ ഓർത്ത് നിലവിളിക്കുന്നതുപോലെ അവർ അവനെ ഓർത്ത് വാവിട്ട് നിലവിളിക്കും. അന്ന് യരുശലേമിൽ കേൾക്കുന്ന നിലവിളി മെഗിദ്ദോ സമതലത്തിലുള്ള ഹദദ്-രിമ്മോനിൽ കേട്ട വലിയ നിലവിളിപോലെയായിരിക്കും » (സെഖര്യാവ് 12:10,11). ഈ അനീതി സമ്പ്രദായത്തെ വെറുക്കുന്ന മനുഷ്യരോട് യഹോവ ദൈവം കരുണ കാണിക്കും, യെഹെസ്കേൽ 9: « യഹോവ അയാളോടു പറഞ്ഞു: “യരുശലേംനഗരത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, അവിടെ നടമാടുന്ന എല്ലാ വൃത്തികേടുകളും കാരണം നെടുവീർപ്പിട്ട് ഞരങ്ങുന്ന മനുഷ്യരുടെ നെറ്റിയിൽ അടയാളമിടുക” » (യെഹെസ്കേൽ 9:4; ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുപാർശയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക « ലോത്തിന്റെ ഭാര്യയെ ഓർക്കുക » അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചതിൽ ഖേദിക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 17:32).
4 – ഉപവാസം: « സീയോനിൽ കൊമ്പു വിളിക്കുക! ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുക, പവിത്രമായ ഒരു സമ്മേളനം വിളിച്ചുകൂട്ടുക. ജനത്തെ കൂട്ടിവരുത്തുക, സഭയെ വിശുദ്ധീകരിക്കുക. പ്രായമുള്ളവരെ* വിളിച്ചുചേർക്കുക, കുട്ടികളെയും മുല കുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൊണ്ടുവരുക » (ജോയൽ 2:15,16; ഈ പാഠത്തിന്റെ പൊതുവായ സന്ദർഭം വലിയ കഷ്ടതയാണ് (യോവേൽ 2:1,2)).
5 – ലൈംഗിക വിട്ടുനിൽക്കൽ: « മണവാളൻ ഉള്ളറയിൽനിന്നും മണവാട്ടി മണിയറയിൽനിന്നും പുറത്ത് വരട്ടെ » (ജോയൽ 2: 15,16). « കിടപ്പുമുറിയിൽ » നിന്ന് ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ « പുറത്തുകടക്കുന്നത് » പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും ലൈംഗിക വിട്ടുനിൽക്കലാണ്ഈ. ശുപാർശ സെഖര്യാവു 12-ാം അധ്യായത്തിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു: “ബാക്കി കുടുംബങ്ങളിലുള്ള എല്ലാവരും, ഓരോ കുടുംബവും അതിലെ സ്ത്രീകളും, വെവ്വേറെയിരുന്ന് വിലപിക്കും” (സഖറിയ 12:12-14). « വേർപിരിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ » എന്ന വാചകം ലൈംഗിക വർജ്ജനത്തിന്റെ ഒരു രൂപകമാണ്.
വലിയ കഷ്ടതയ്ക്കുശേഷം എന്തുചെയ്യണം?
രണ്ട് പ്രധാന ദിവ്യ ശുപാർശകൾ ഉണ്ട്:
1 – യഹോവയുടെ പരമാധികാരവും മനുഷ്യരാശിയുടെ വിമോചനവും ആഘോഷിക്കുക: « യരുശലേമിന് എതിരെ വന്ന ജനതകളിൽ ശേഷിക്കുന്നവർ, രാജാവും സൈന്യങ്ങളുടെ അധിപനും ആയ യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ കുമ്പിടാനും കൂടാരോത്സവം ആഘോഷിക്കാനും വേണ്ടി എല്ലാ വർഷവും വരും » (സെഖര്യാവ് 14:16).
2 – വലിയ കഷ്ടതയ്ക്കുശേഷം 7 മാസത്തേക്ക് ഭൂമി വൃത്തിയാക്കൽ, 10 « നിസാൻ » (യഹൂദ കലണ്ടറിന്റെ മാസം) വരെ (യെഹെസ്കേൽ 40:1,2): « ദേശം ശുദ്ധീകരിക്കാൻവേണ്ടി ഇസ്രായേൽഗൃഹം അവരുടെ ശവം അടക്കും; അതിന് ഏഴു മാസം വേണ്ടിവരും” (യെഹെസ്കേൽ 39:12).
നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ചോദ്യങ്ങളുണ്ടെങ്കിലോ അധിക വിവരങ്ങൾ ആവശ്യമാണെങ്കിലോ, ദയവായി സൈറ്റുമായോ സൈറ്റിന്റെ ട്വിറ്റർ അക്ക contact ണ്ടുമായോ ബന്ധപ്പെടാൻ മടിക്കേണ്ടതില്ല. ദൈവം തന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ഹൃദയത്തിൽ ശുദ്ധിയുള്ളവരെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ (യോഹന്നാൻ 13:10).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
• ദൈവത്തിന് ഒരു നാമമുണ്ട്: യഹോവ: « യഹോവ! അതാണ് എന്റെ പേര്; എന്റെ മഹത്ത്വം ഞാൻ മറ്റാർക്കും കൊടുക്കില്ല; എനിക്കു ലഭിക്കേണ്ട സ്തുതി കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയ രൂപങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകില്ല ». നാം യഹോവയെ മാത്രമേ ആരാധിക്കൂ: « ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവേ, മഹത്ത്വവും ബഹുമാനവും ശക്തിയും ലഭിക്കാൻ അങ്ങ് യോഗ്യനാണ്. കാരണം അങ്ങാണ് എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചത്; അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ് എല്ലാം ഉണ്ടായതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും ». നമ്മുടെ എല്ലാ ജീവശക്തികളാലും നാം അവനെ സ്നേഹിക്കണം: « യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “‘നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയെ നീ നിന്റെ മുഴുഹൃദയത്തോടും നിന്റെ മുഴുദേഹിയോടും നിന്റെ മുഴുമനസ്സോടും കൂടെ സ്നേഹിക്കണം’ » (യെശയ്യാവു 42:8; വെളിപ്പാടു 4:11; മത്തായി 22:37). ദൈവം ത്രിത്വമല്ല. ത്രിത്വം ഒരു ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലല്ല (God Has a Name (YHWH); How to Pray to God (Matthew 6:5-13); The Administration of the Christian Congregation, According to the Bible (Colossians 2:17)).
• യേയേശുക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ ഏകപുത്രനാണ്, കാരണം അവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഏക ദൈവപുത്രനാണ്നേ രിട്ട് ദൈവത്താൽ: « കൈസര്യഫിലിപ്പി പ്രദേശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ യേശു ശിഷ്യന്മാരോട്, “മനുഷ്യപുത്രൻ ആരാണെന്നാണു ജനം പറയുന്നത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “ചിലർ സ്നാപകയോഹന്നാൻ എന്നും മറ്റു ചിലർ ഏലിയ എന്നും വേറെ ചിലർ യിരെമ്യയോ ഏതോ ഒരു പ്രവാചകനോ എന്നും പറയുന്നു” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “ഞാൻ ആരാണെന്നാണു നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നത്?” ശിമോൻ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മകനായ ക്രിസ്തുവാണ്.” അപ്പോൾ യേശു പത്രോസിനോട്: “യോനയുടെ മകനായ ശിമോനേ, നിനക്കു സന്തോഷിക്കാം. കാരണം, മനുഷ്യരല്ല, സ്വർഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവാണു നിനക്ക് ഇതു വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നത് »; « ആരംഭത്തിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു. വചനം ദൈവത്തിന്റെകൂടെയായിരുന്നു. വചനം ഒരു ദൈവമായിരുന്നു. ആരംഭത്തിൽ വചനം ദൈവത്തിന്റെകൂടെയായിരുന്നു. സകലവും വചനം മുഖാന്തരം ഉണ്ടായി. വചനത്തെക്കൂടാതെ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. വചനം മുഖാന്തരം ഉണ്ടായതു ജീവനാണ് » (മത്തായി 16:13-17; യോഹന്നാൻ 1:1-3). യേശുക്രിസ്തു സർവശക്തനായ ദൈവമല്ല, അവൻ ത്രിത്വത്തിന്റെ ഭാഗവുമല്ല.
• ദൈവത്തിന്റെ സജീവമായ ശക്തിയാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവ്. അത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല: « നാക്കിന്റെ രൂപത്തിൽ തീനാളങ്ങൾപോലുള്ള എന്തോ അവർ കണ്ടു. അവ വേർതിരിഞ്ഞ് ഓരോന്നും ഓരോരുത്തരുടെ മേൽ വന്ന് നിന്നു » (പ്രവൃത്തികൾ 2:3). പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഒരു ത്രിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല (The Commemoration of the Death of Jesus Christ (Luke 22:19)).
• ബൈബിൾ ദൈവവചനമാണ്: « തിരുവെഴുത്തുകൾ മുഴുവൻ ദൈവപ്രചോദിതമായി എഴുതിയതാണ്. അവ പഠിപ്പിക്കാനും ശാസിക്കാനും കാര്യങ്ങൾ നേരെയാക്കാനും നീതിയിൽ ശിക്ഷണം നൽകാനും ഉപകരിക്കുന്നു. അതുവഴി, ദൈവഭക്തനായ ഒരു മനുഷ്യൻ ഏതു കാര്യത്തിനും പറ്റിയ, എല്ലാ സത്പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യാൻ സജ്ജനായ, ഒരാളായിത്തീരുന്നു » (2 തിമോത്തി 3:16,17). നാം അത് വായിക്കുകയും പഠിക്കുകയും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും വേണം: « യഹോവയുടെ നിയമമാണ് അവന് ആനന്ദം പകരുന്നത്. അവൻ അതു രാവും പകലും മന്ദസ്വരത്തിൽ വായിക്കുന്നു. നീർച്ചാലുകൾക്കരികെ നട്ടിരിക്കുന്ന, കൃത്യസമയത്തുതന്നെ കായ്ക്കുന്ന, ഇലകൾ വാടാത്ത ഒരു മരംപോലെയാണ് അവൻ. അവൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം സഫലമാകും » (സങ്കീർത്തനം 1:2,3) (Reading and Understanding the Bible (Psalms 1:2, 3)).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിലുള്ള വിശ്വാസം മാത്രമേ പാപമോചനത്തിനും പിന്നീട് മരിച്ചവരുടെ രോഗശാന്തിക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിനും പ്രാപ്തമാകൂ: « തന്റെ ഏകജാതനായ മകനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ അവരെല്ലാം നിത്യജീവൻ നേടാൻ ദൈവം അവനെ ലോകത്തിനുവേണ്ടി നൽകി. അത്ര വലുതായിരുന്നു ദൈവത്തിനു ലോകത്തോടുള്ള സ്നേഹം. (…) പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്. പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവനോ ജീവനെ കാണില്ല. ദൈവക്രോധം അവന്റെ മേലുണ്ട് »; « മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നതും ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മോചനവിലയായി കൊടുക്കാനും ആണ് » (യോഹന്നാൻ 3: 16,36; മത്തായി 20:28) (മലയാളം) (The Commemoration of the Death of Jesus Christ (Luke 22:19)).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ മാതൃകയ്ക്ക് ശേഷം നാം അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കണം: « നിങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം എന്ന ഒരു പുതിയ കല്പന ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരുകയാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിയും » (യോഹന്നാൻ 13:34,35).
• ദൈവരാജ്യം 1914 ൽ സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ ഗവൺമെന്റാണ്. രാജാവ് യേശുക്രിസ്തുവാണ്. 144,000 രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും « പുതിയ ജറുസലേം » ആണ്, ഈ സംഘം ക്രിസ്തുവിന്റെ മണവാട്ടിയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഈ സ്വർഗ്ഗീയ ഗവൺമെന്റ് നിലവിലെ മനുഷ്യഭരണം « മഹാകഷ്ടത്തിൽ » അവസാനിപ്പിക്കുകയും ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും: « ഈ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് സ്വർഗസ്ഥനായ ദൈവം ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോകാത്ത ഒരു രാജ്യം സ്ഥാപിക്കും. ആ രാജ്യം മറ്റൊരു ജനതയ്ക്കും കൈമാറില്ല. ഈ രാജ്യങ്ങളെയെല്ലാം തകർത്ത് ഇല്ലാതാക്കിയിട്ട് അതു മാത്രം എന്നും നിലനിൽക്കും » (വെളിപ്പാട് 12:7-12; 21:1-4; മത്തായി 6: 9,10; ദാനിയേൽ 2:44).
മരണം ജീവിതത്തിന് വിപരീതമാണ്. ആത്മാവ് മരിക്കുകയും മനസ്സ് (ജീവശക്തി) അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ചെയ്യുന്നു: « പ്രഭുക്കന്മാരെ ആശ്രയിക്കരുത്; രക്ഷയേകാൻ കഴിയാത്ത മനുഷ്യമക്കളെയുമരുത്. അവരുടെ ശ്വാസം പോകുന്നു, അവർ മണ്ണിലേക്കു മടങ്ങുന്നു; അന്നുതന്നെ അവരുടെ ചിന്തകൾ നശിക്കുന്നു »; « കാരണം, മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഒന്നുതന്നെയാണ്. ഒന്നു മരിക്കുന്നതുപോലെ മറ്റേതും മരിക്കുന്നു. അവയ്ക്കെല്ലാം ഒരേ ജീവശക്തിയാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യനു മൃഗങ്ങളെക്കാൾ ഒരു ശ്രേഷ്ഠതയുമില്ല. എല്ലാം വ്യർഥമാണ്. അവയെല്ലാം ഒരേ സ്ഥലത്തേക്കാണു പോകുന്നത്. എല്ലാം പൊടിയിൽനിന്ന് വന്നു, എല്ലാം പൊടിയിലേക്കുതന്നെ തിരികെ പോകുന്നു. (…) ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ തങ്ങൾ മരിക്കുമെന്ന് അറിയുന്നു. പക്ഷേ മരിച്ചവർ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല. അവർക്കു മേലാൽ പ്രതിഫലവും കിട്ടില്ല. കാരണം അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളെല്ലാം മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. (…) ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നിന്റെ കഴിവ് മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യുക. കാരണം, നീ പോകുന്ന ശവക്കുഴിയിൽ പ്രവൃത്തിയും ആസൂത്രണവും അറിവും ജ്ഞാനവും ഒന്നുമില്ല »; « ഇതാ, എല്ലാ ദേഹികളും എന്റേതാണ്. അപ്പന്റെ ദേഹിപോലെതന്നെ മകന്റെ ദേഹിയും എന്റേതാണ്. പാപം ചെയ്യുന്ന ദേഹിയാണു മരിക്കുക » (സങ്കീർത്തനം 146:3,4; സഭാപ്രസംഗി 3:19,20; 9:5,10; യെഹെസ്കേൽ 18:4).
• നീതിമാന്മാരുടെയും അനീതിയുടെയും പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടാകും: “നിലത്തെ പൊടിയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പലരും ഉണരും” (ദാനിയേൽ 12:2). « നീതിമാന്മാരുടെയും നീതികെട്ടവരുടെയും പുനരുത്ഥാനം ഉണ്ടാകുമെന്നാണു ദൈവത്തിലുള്ള എന്റെ പ്രത്യാശ; ഇവരും അതുതന്നെയാണു പ്രത്യാശിക്കുന്നത് » (പ്രവൃത്തികൾ 24:15). « ഇതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെടേണ്ടതില്ല. സ്മാരകക്കല്ലറകളിലുള്ള എല്ലാവരും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്ത് വരുന്ന സമയം വരുന്നു. നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ജീവനായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും മോശമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ന്യായവിധിക്കായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും ആയിരിക്കും” (യോഹന്നാൻ 5:28,29). “പിന്നെ ഞാൻ വലിയൊരു വെള്ളസിംഹാസനം കണ്ടു. അതിൽ ദൈവം ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽനിന്ന് ആകാശവും ഭൂമിയും ഓടിപ്പോയി. അവയെ പിന്നെ അവിടെ കണ്ടില്ല. മരിച്ചവർ, വലിയവരും ചെറിയവരും എല്ലാം, സിംഹാസനത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ ചുരുളുകൾ തുറന്നു. ജീവന്റെ ചുരുൾ എന്ന മറ്റൊരു ചുരുളും തുറന്നു. ചുരുളുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മരിച്ചവരെ അവരുടെ പ്രവൃത്തികളനുസരിച്ച് ന്യായം വിധിച്ചു. കടൽ അതിലുള്ള മരിച്ചവരെ വിട്ടുകൊടുത്തു. മരണവും ശവക്കുഴിയും അവയിലുള്ള മരിച്ചവരെ വിട്ടുകൊടുത്തു. അവരെ ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായം വിധിച്ചു » (വെളിപ്പാടു 20:11-13). അന്യായമായ ആളുകൾ ഭൂമിയിലെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം അവരുടെ നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവൃത്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിധിക്കപ്പെടും (The Significance of the Resurrections Performed by Jesus Christ (John 11:30-44); The Earthly Resurrection of the Righteous – They Will Not Be Judged (John 5:28, 29); The Earthly Resurrection of the Unrighteous – They Will Be Judged (John 5:28, 29); The Heavenly Resurrection of the 144,000 (Apocalypse 14:1-3); The Harvest Festivals were the Foreshadowing of the Different Resurrections (Colossians 2:17)).
• യേശുക്രിസ്തുവിനൊപ്പം 144,000 മനുഷ്യർ മാത്രമേ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുകയുള്ളൂ: « പിന്നെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അതാ, സീയോൻ പർവതത്തിൽ കുഞ്ഞാടു നിൽക്കുന്നു! നെറ്റിയിൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ പേരും പിതാവിന്റെ പേരും എഴുതിയിരിക്കുന്ന 1,44,000 പേർ കുഞ്ഞാടിനൊപ്പം നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഇരമ്പൽപോലെയും വലിയ ഇടിമുഴക്കംപോലെയും ഉള്ള ഒരു ശബ്ദം ആകാശത്തുനിന്ന് ഞാൻ കേട്ടു. ഗായകർ കിന്നരം മീട്ടി പാട്ടു പാടുന്നതുപോലുള്ള ഒരു ശബ്ദമായിരുന്നു അത്. സിംഹാസനത്തിനും നാലു ജീവികൾക്കും മൂപ്പന്മാർക്കും മുമ്പാകെ അവർ പുതിയതെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പാട്ടു പാടി. ഭൂമിയിൽനിന്ന് വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയ 1,44,000 പേർക്കല്ലാതെ ആർക്കും ആ പാട്ടു പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്ത്രീകളോടു ചേർന്ന് അശുദ്ധരായിട്ടില്ലാത്ത അവർ കന്യകമാരെപ്പോലെ നിർമലർ. കുഞ്ഞാട് എവിടെ പോയാലും അവർ കുഞ്ഞാടിനെ അനുഗമിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും ആദ്യഫലമായി മനുഷ്യവർഗത്തിൽനിന്ന് വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയതാണ് അവരെ. അവരുടെ വായിൽ വഞ്ചനയുണ്ടായിരുന്നില്ല; അവർ കളങ്കമില്ലാത്തവർ » (വെളിപ്പാടു 7:3-8; 14:1-5). വെളിപാട് 7:9-17-ൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ജനക്കൂട്ടം വലിയ കഷ്ടതയെ അതിജീവിച്ച് ഭൂമിയിൽ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവരാണ്: « ഇതിനു ശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാ ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ള, ആർക്കും എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു മഹാപുരുഷാരം നീളമുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായം ധരിച്ച് കൈയിൽ ഈന്തപ്പനയുടെ ഓലയുമായി സിംഹാസനത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും മുമ്പാകെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. (…) ഉടനെ ഞാൻ ആ മൂപ്പനോട്, “യജമാനനേ, അങ്ങയ്ക്കാണല്ലോ അത് അറിയാവുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു: “ഇവർ മഹാകഷ്ടതയിലൂടെ കടന്നുവന്നവരാണ്. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇവർ ഇവരുടെ വസ്ത്രം കഴുകിവെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ». (The Signs of the End of This System of Things Described by Jesus Christ (Matthew 24; Mark 13; Luke 21) ; The Book of Apocalypse – The Great Crowd Coming from the Great Tribulation (Apocalypse 7:9-17)).
• മഹാകഷ്ടത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന അന്ത്യനാളുകളിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്: » യേശു ഒലിവുമലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ശിഷ്യന്മാർ തനിച്ച് യേശുവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു: “ഇതെല്ലാം എപ്പോഴായിരിക്കും സംഭവിക്കുക? അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെയും വ്യവസ്ഥിതി അവസാനിക്കാൻപോകുന്നു എന്നതിന്റെയും അടയാളം എന്തായിരിക്കും, ഞങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞുതരാമോ?” (…) “ജനത ജനതയ്ക്ക് എതിരെയും രാജ്യം രാജ്യത്തിന് എതിരെയും എഴുന്നേൽക്കും. ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി പല സ്ഥലങ്ങളിൽ ഭക്ഷ്യക്ഷാമങ്ങളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇതൊക്കെ പ്രസവവേദനയുടെ ആരംഭം മാത്രമാണ്. “അന്ന് ആളുകൾ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ എൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കും. അവർ നിങ്ങളെ കൊല്ലും. എന്റെ പേര് നിമിത്തം എല്ലാ ജനതകളും നിങ്ങളെ വെറുക്കും. അപ്പോൾ പലരും വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് വീണുപോകുകയും പരസ്പരം ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും വെറുക്കുകയും ചെയ്യും. ധാരാളം കള്ളപ്രവാചകന്മാർ എഴുന്നേറ്റ് അനേകരെ വഴിതെറ്റിക്കും. നിയമലംഘനം വർധിച്ചുവരുന്നതു കണ്ട് മിക്കവരുടെയും സ്നേഹം തണുത്തുപോകും. എന്നാൽ അവസാനത്തോളം സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ രക്ഷ നേടും. ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഈ സന്തോഷവാർത്ത എല്ലാ ജനതകളും അറിയാനായി ഭൂലോകത്തെങ്ങും പ്രസംഗിക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ അവസാനം വരും. (…) കാരണം ലോകാരംഭംമുതൽ ഇന്നുവരെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും പിന്നെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ലാത്തതും ആയ മഹാകഷ്ടത അന്ന് ഉണ്ടാകും » (മത്തായി 24,25; മർക്കോസ് 13; ലൂക്കോസ് 21; വെളിപ്പാടു 19:11-21) (The Great Tribulation Will Take Place In Only One Day (Zechariah 14:16)).
• പറുദീസ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകും (മലയാളം): « ചെന്നായും കുഞ്ഞാടും ഒരുമിച്ച് കഴിയും, പുള്ളിപ്പുലി കോലാട്ടിൻകുട്ടിയുടെകൂടെ കിടക്കും, പശുക്കിടാവും സിംഹവും കൊഴുത്ത മൃഗവും ഒരുമിച്ച് കഴിയും; ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി അവയെ കൊണ്ടുനടക്കും. പശുവും കരടിയും ഒന്നിച്ച് മേയും, അവയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കിടക്കും. സിംഹം കാളയെന്നപോലെ വയ്ക്കോൽ തിന്നും. മുല കുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് മൂർഖന്റെ പൊത്തിന് അരികെ കളിക്കും, മുലകുടി മാറിയ കുട്ടി വിഷപ്പാമ്പിന്റെ മാളത്തിൽ കൈയിടും. അവ എന്റെ വിശുദ്ധപർവതത്തിൽ ഒരിടത്തും ഒരു നാശവും വരുത്തില്ല, ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യില്ല. കാരണം, സമുദ്രത്തിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ ഭൂമി മുഴുവൻ യഹോവയുടെ പരിജ്ഞാനം നിറഞ്ഞിരിക്കും » (യെശയ്യാവു 11,35,65; വെളിപ്പാടു 21:1-4).
• ദൈവം തിന്മയെ അനുവദിച്ചു. ഇത് യഹോവയുടെ പരമാധികാരത്തിന്റെ നിയമസാധുതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിശാചിന്റെ വെല്ലുവിളിക്കുള്ള ഉത്തരം നൽകി (ഉല്പത്തി 3:1-6). മനുഷ്യ സൃഷ്ടികളുടെ സമഗ്രതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിശാചിന്റെ ആരോപണത്തിന് ഉത്തരം നൽകാനും (ഇയ്യോബ് 1:7-12; 2:1-6). കഷ്ടത ഉണ്ടാക്കുന്നത് ദൈവമല്ല: « പരീക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, “ദൈവം എന്നെ പരീക്ഷിക്കുകയാണ്” എന്ന് ആരും പറയാതിരിക്കട്ടെ. ദോഷങ്ങൾകൊണ്ട് ദൈവത്തെ പരീക്ഷിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല; ദൈവവും ആരെയും പരീക്ഷിക്കുന്നില്ല » (യാക്കോബ് 1:13). കഷ്ടത നാല് പ്രധാന ഘടകങ്ങളുടെ ഫലമാണ്: കഷ്ടതകൾക്ക് കാരണമാകുന്നത് പിശാചിനാകാം (എന്നാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അല്ല) (ഇയ്യോബ് 1:7-12; 2:1-6). ആദാമിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു പാപിയെന്ന നിലയിൽ നമ്മുടെ അവസ്ഥയുടെ ഫലമാണ് കഷ്ടത, അത് നമ്മെ വാർദ്ധക്യം, രോഗം, മരണം എന്നിവയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു (റോമർ 5:12; 6:23). മോശം മാനുഷിക തീരുമാനങ്ങളുടെ ഫലമായി (നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നോ മറ്റ് മനുഷ്യരുടെയോ) കഷ്ടത ഉണ്ടാകാം (ആവർത്തനം 32:5; റോമർ 7:19). « മുൻകൂട്ടി പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയങ്ങളുടെയും സംഭവങ്ങളുടെയും » ഫലമായി കഷ്ടത ഉണ്ടാകാം, അത് വ്യക്തിയെ തെറ്റായ സമയത്ത് തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് എത്തിക്കുന്നു (സഭാപ്രസംഗി 9:11). « മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കൽ » എന്നത് ഒരു ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കലല്ല, നല്ലതോ ചീത്തയോ ചെയ്യാൻ നാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല, എന്നാൽ ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യം അനുസരിച്ച് « നല്ലത് » അല്ലെങ്കിൽ « മോശം » ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു (ആവർത്തനം 30:15).
ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനാണ് നാം. സ്നാനമേറ്റു ബൈബിളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുക: « അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ പോയി എല്ലാ ജനതകളിലെയും ആളുകളെ ശിഷ്യരാക്കുകയും പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ അവരെ സ്നാനപ്പെടുത്തുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചതെല്ലാം അനുസരിക്കാൻ അവരെ പഠിപ്പിക്കുകയും വേണം. വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അവസാനകാലംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളുടെകൂടെയുണ്ട് » (മത്തായി 28:19,20). ദൈവരാജ്യത്തിന് അനുകൂലമായ ഈ ഉറച്ച നിലപാട് പതിവായി സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിലൂടെ പരസ്യമായി പ്രകടമാണ് (മത്തായി 24:14) (The Preaching of the Good News and the Baptism (Matthew 24:14)).
ദൈവം വിലക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ
വിദ്വേഷം നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു: « സഹോദരനെ വെറുക്കുന്നവൻ കൊലപാതകിയാണ്. ഒരു കൊലപാതകിയുടെയും ഉള്ളിൽ നിത്യജീവനില്ലെന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ » (1 യോഹന്നാൻ 3:15). കൊലപാതകം നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു, വ്യക്തിപരമായ കാരണങ്ങളാൽ കൊലപാതകം, മതപരമായ ദേശസ്നേഹത്തിനോ രാജ്യസ്നേഹത്തിനോ ഉള്ള കൊലപാതകം എന്നിവ നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു: « യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “വാൾ ഉറയിൽ ഇടുക; വാൾ എടുക്കുന്നവരെല്ലാം വാളിന് ഇരയാകും » » (മത്തായി 26:52).
മോഷണം നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു: « മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ഇനി മോഷ്ടിക്കാതെ സ്വന്തകൈകൊണ്ട് അധ്വാനിച്ച് മാന്യമായ ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കാൻ അയാളുടെ കൈയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും » (എഫെസ്യർ 4:28).
നുണ പറയുന്നത് നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു: « അന്യോന്യം നുണ പറയരുത്. പഴയ വ്യക്തിത്വം അതിന്റെ എല്ലാ ശീലങ്ങളും സഹിതം ഉരിഞ്ഞുകളഞ്ഞ് » (കൊലോസ്യർ 3:9).
മറ്റ് ബൈബിൾ വിലക്കുകൾ:
« അതുകൊണ്ട് ജനതകളിൽനിന്ന് ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയുന്നവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. പക്ഷേ വിഗ്രഹങ്ങളാൽ മലിനമായത്, ലൈംഗിക അധാർമികത, ശ്വാസംമുട്ടി ചത്തത്, രക്തം എന്നിവ ഒഴിവാക്കാൻ അവർക്ക് എഴുതണം. (…) നിങ്ങളെ കൂടുതൽ ഭാരപ്പെടുത്തരുതെന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിനും ഞങ്ങൾക്കും തോന്നിയതുകൊണ്ട് പിൻവരുന്ന പ്രധാനകാര്യങ്ങൾ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുക: വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ചവ, രക്തം, ശ്വാസംമുട്ടി ചത്തത്, ലൈംഗിക അധാർമികത എന്നിവ ഒഴിവാക്കുക. ഈ കാര്യങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നിരുന്നാൽ നിങ്ങൾക്കു നല്ലതു വരും. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സുഖമായിരിക്കട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു! » (പ്രവൃത്തികൾ 15:19,20,28,29).
വിഗ്രഹങ്ങളാൽ അശുദ്ധമാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ: ഇവ ബൈബിളിന് വിരുദ്ധമായ മതപരമായ ആചാരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട « കാര്യങ്ങൾ », പുറജാതീയ ഉത്സവങ്ങളുടെ ആഘോഷം. മാംസം അറുക്കുന്നതിനോ കഴിക്കുന്നതിനോ മുമ്പുള്ള മതപരമായ ആചാരങ്ങളാകാം: « ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്ന ഏതു മാംസവും നിങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ കരുതി ഒന്നും അന്വേഷിക്കാതെ കഴിച്ചുകൊള്ളുക. കാരണം, “ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും യഹോവയുടേതാണ്.” അവിശ്വാസികളിൽ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ ക്ഷണിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ പോകാൻ തീരുമാനിക്കുന്നെന്നിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വിളമ്പുന്നത് എന്തും നിങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ കരുതി ഒന്നും അന്വേഷിക്കാതെ കഴിച്ചുകൊള്ളുക. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോട്, “ഇതു വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ചതാണ്” എന്നു പറയുന്നെങ്കിൽ അതു പറഞ്ഞയാളെയും മനസ്സാക്ഷിയെയും കരുതി അതു കഴിക്കരുത്. ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ അല്ല, മറ്റേ ആളിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെയാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്. എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സാക്ഷി എന്തിനു വിധിക്കണം? നന്ദിയോടെ അതു കഴിക്കുന്ന ഞാൻ, നന്ദി പറഞ്ഞ് പ്രാർഥിച്ച ഒന്നിന്റെ പേരിൽ വെറുതേ എന്തിന് കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടണം? » (1 കൊരിന്ത്യർ 10:25-30).
ബൈബിൾ അപലപിക്കുന്ന മതപരമായ ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ച്: « അവിശ്വാസികളോടൊപ്പം ഒരേ നുകത്തിൻകീഴിൽ വരരുത്. നീതിയും അധർമവും തമ്മിൽ എന്തു ബന്ധമാണുള്ളത്? വെളിച്ചവും ഇരുട്ടും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും യോജിപ്പുണ്ടോ? ക്രിസ്തുവിനും ബലീയാലിനും തമ്മിൽ എന്താണു പൊരുത്തം? വിശ്വാസിയും അവിശ്വാസിയും തമ്മിൽ എന്തിലെങ്കിലും സമാനതയുണ്ടോ?ദേവാലയത്തിനു വിഗ്രഹങ്ങളുമായി എന്തു ബന്ധം? നമ്മൾ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ആലയമല്ലേ? കാരണം ദൈവം പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: “ഞാൻ അവരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കുകയും അവരുടെ ഇടയിൽ നടക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാൻ അവരുടെ ദൈവവും അവർ എന്റെ ജനവും ആയിരിക്കും.” “‘അതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് പുറത്ത് കടന്ന് അവരിൽനിന്ന് അകന്നുമാറൂ, അശുദ്ധമായതു തൊടരുത്;’” “‘എങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കും’ എന്ന് യഹോവ പറയുന്നു.” “‘ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവും നിങ്ങൾ എന്റെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും ആകും’ എന്നു സർവശക്തനായ യഹോവ പറയുന്നു” » (2 കൊരിന്ത്യർ 6:14-18).
വിഗ്രഹാരാധന നടത്തരുത്. മതപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി വിഗ്രഹാരാധനയുള്ള ഏതെങ്കിലും വസ്തുവോ പ്രതിമയോ, കുരിശോ, പ്രതിമകളോ നശിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ് (മത്തായി 7:13-23). ജാലവിദ്യ മാന്ത്രികവിദ്യയോ ചെയ്യരുത്: മാജിക്, ജ്യോതിഷം … നിഗൂ ism തയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും നിങ്ങൾ നശിപ്പിക്കണം (പ്രവൃത്തികൾ 19:19,20).
അശ്ലീലമോ അക്രമപരമോ തരംതാഴ്ത്തുന്നതോ ആയ സിനിമകളോ ചിത്രങ്ങളോ കാണരുത്. ചൂതാട്ട ഗെയിമുകൾ, മയക്കുമരുന്ന് ഉപയോഗം, മരിജുവാന, പുകയില, വളരെയധികം മദ്യം എന്നിവയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക: “അതുകൊണ്ട് സഹോദരങ്ങളേ, ദൈവത്തിന്റെ അനുകമ്പയുടെ പേരിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: നിങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ വിശുദ്ധവും ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യവും ആയ ജീവനുള്ള ബലിയായി അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്+ ചിന്താപ്രാപ്തി ഉപയോഗിച്ചുള്ള വിശുദ്ധസേവനം ചെയ്യുക » (റോമർ 12:1; മത്തായി 5:27-30; സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 11:5).
ലൈംഗിക അധാർമികത: വ്യഭിചാരം, അവിവാഹിത ലൈംഗിക ബന്ധം (പുരുഷൻ / സ്ത്രീ), ആണും പെണ്ണും സ്വവർഗരതി, വികലമായ ലൈംഗിക രീതികൾ: « അന്യായം കാണിക്കുന്നവർ ദൈവരാജ്യം അവകാശമാക്കില്ലെന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടേ? വഞ്ചിക്കപ്പെടരുത്. അധാർമികപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ, വിഗ്രഹാരാധകർ, വ്യഭിചാരികൾ, സ്വവർഗരതിക്കു വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നവർ, സ്വവർഗരതിക്കാർ, കള്ളന്മാർ, അത്യാഗ്രഹികൾ, കുടിയന്മാർ, അധിക്ഷേപിക്കുന്നവർ, പിടിച്ചുപറിക്കാർ എന്നിവർ ദൈവരാജ്യം അവകാശമാക്കില്ല” (1 കൊരിന്ത്യർ 6:9,10). « വിവാഹത്തെ എല്ലാവരും ആദരണീയമായി കാണണം; വിവാഹശയ്യ പരിശുദ്ധവുമായിരിക്കണം. കാരണം അധാർമികപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരെയും വ്യഭിചാരികളെയും ദൈവം വിധിക്കും » (എബ്രായർ 13:4).
ബഹുഭാര്യത്വത്തെ ബൈബിൾ അപലപിക്കുന്നു, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ദൈവഹിതം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരു മനുഷ്യനും, താൻ വിവാഹം കഴിച്ച ആദ്യ ഭാര്യയോടൊപ്പം മാത്രം താമസിച്ച് തന്റെ അവസ്ഥയെ ക്രമീകരിക്കണം (1 തിമോത്തി 3:2 « ഒരു ഭാര്യ മാത്രമുള്ളവനും »). സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നതിനെ ബൈബിൾ വിലക്കുന്നു: « അതുകൊണ്ട് ലൈംഗിക അധാർമികത, അശുദ്ധി, അനിയന്ത്രിതമായ കാമാവേശം, ദുഷിച്ച മോഹങ്ങൾ, അത്യാഗ്രഹമെന്ന വിഗ്രഹാരാധന എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ ഭൗമികാവയവങ്ങളെ കൊന്നുകളയുക » (കൊലോസ്യർ 3:5).
ബൈബിൾ അപലപിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഈ ബൈബിൾ പഠനത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്വതയിലും ബൈബിൾ തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് നല്ല അറിവിലും എത്തിച്ചേർന്ന ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് “നല്ലത്”, “തിന്മ” എന്നിവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയാം, അത് ബൈബിളിൽ നേരിട്ട് എഴുതിയിട്ടില്ലെങ്കിലും: “എന്നാൽ കട്ടിയായ ആഹാരം, ശരിയും തെറ്റും വേർതിരിച്ചറിയാനായി തങ്ങളുടെ വിവേചനാപ്രാപ്തിയെ ഉപയോഗത്തിലൂടെ പരിശീലിപ്പിച്ച മുതിർന്നവർക്കുള്ളതാണ്” (എബ്രായർ 5:14) (Achieving Spiritual Maturity (Hebrews 6:1)).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
“യേശു ചെയ്ത മറ്റ് അനേകം കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. അവയെല്ലാം വിശദമായി എഴുതിയാൽ ആ ചുരുളുകൾ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഒതുങ്ങില്ലെന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത് » (യോഹന്നാൻ 21:25)
യേശുക്രിസ്തുവും യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ അത്ഭുതവും, അവൻ വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കി മാറ്റുന്നു: « മൂന്നാം ദിവസം ഗലീലയിലെ കാനായിൽ ഒരു വിവാഹവിരുന്നു നടന്നു. യേശുവിന്റെ അമ്മയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹവിരുന്നിനു യേശുവിനെയും ശിഷ്യന്മാരെയും ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. വീഞ്ഞു തികയാതെ വന്നപ്പോൾ അമ്മ യേശുവിനോട്, “അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു അമ്മയോടു പറഞ്ഞു: “സ്ത്രീയേ, നമുക്ക് ഇതിൽ എന്തു കാര്യം? എന്റെ സമയം ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല.” യേശുവിന്റെ അമ്മ വിളമ്പുകാരോട്, “അവൻ എന്തു പറഞ്ഞാലും അതുപോലെ ചെയ്യുക” എന്നു പറഞ്ഞു. ജൂതന്മാരുടെ ശുദ്ധീകരണനിയമമനുസരിച്ച് വെള്ളം വെക്കാനുള്ള ആറു കൽഭരണി അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവ ഓരോന്നും രണ്ടോ മൂന്നോ അളവുപാത്രം നിറയെ വെള്ളം കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു. യേശു അവരോട്, “ഭരണികളിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ വക്കുവരെ നിറച്ചു. അപ്പോൾ യേശു അവരോട്, “ഇതിൽനിന്ന് കുറച്ച് എടുത്ത് വിരുന്നുനടത്തിപ്പുകാരനു കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ കൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തു. വീഞ്ഞായി മാറിയ വെള്ളം അയാൾ രുചിച്ചുനോക്കി. എന്നാൽ അത് എവിടെനിന്നാണു വന്നതെന്നു നടത്തിപ്പുകാരന് അറിയില്ലായിരുന്നു. (വെള്ളം കോരിയ ജോലിക്കാർക്കു പക്ഷേ കാര്യം അറിയാമായിരുന്നു.) അതു രുചിച്ചുനോക്കിയ ഉടനെ വിരുന്നുനടത്തിപ്പുകാരൻ മണവാളനെ വിളിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “എല്ലാവരും ആദ്യം മേത്തരം വീഞ്ഞും, ആളുകൾ ലഹരിപിടിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ നിലവാരം കുറഞ്ഞതും ആണ് വിളമ്പാറ്. പക്ഷേ നീ മേത്തരം വീഞ്ഞ് ഇതുവരെ എടുക്കാതെ വെച്ചല്ലോ!” ഇങ്ങനെ, ഗലീലയിലെ കാനായിൽവെച്ച് ആദ്യത്തെ അടയാളം കാണിച്ചുകൊണ്ട് യേശു തന്റെ മഹത്ത്വം വെളിപ്പെടുത്തി. ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ചു » (യോഹന്നാൻ 2:1-11).
യേശുക്രിസ്തു രാജാവിന്റെ ദാസന്റെ മകനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « പിന്നെ യേശു വീണ്ടും ഗലീലയിലെ കാനായിൽ ചെന്നു. അവിടെവെച്ചായിരുന്നു യേശു വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയത്. രാജാവിന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരിൽ ഒരാളുടെ മകൻ കഫർന്നഹൂമിൽ രോഗിയായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. യേശു യഹൂദ്യയിൽനിന്ന് ഗലീലയിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ യേശുവിന്റെ അടുത്ത് എത്തി, വന്ന് തന്റെ മകനെ സുഖപ്പെടുത്തണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. അവൻ മരിക്കാറായിരുന്നു. എന്നാൽ യേശു അയാളോട്, “അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും കാണാതെ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ യേശുവിനോട്, “കർത്താവേ, എന്റെ കുഞ്ഞു മരിച്ചുപോകുന്നതിനു മുമ്പേ വരേണമേ” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “പൊയ്ക്കൊള്ളൂ. മകന്റെ രോഗം ഭേദമായി.” ആ മനുഷ്യൻ യേശു പറഞ്ഞ വാക്കു വിശ്വസിച്ച് അവിടെനിന്ന് പോയി. വഴിയിൽവെച്ചുതന്നെ അയാളുടെ അടിമകൾ അയാളെ കണ്ട് മകന്റെ രോഗം മാറി എന്ന് അറിയിച്ചു. എപ്പോഴാണ് അവന്റെ രോഗം മാറിയത് എന്ന് അയാൾ തിരക്കി. “ഇന്നലെ ഏഴാം മണി നേരത്ത് അവന്റെ പനി വിട്ടു” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. “മകന്റെ രോഗം ഭേദമായി” എന്നു യേശു തന്നോടു പറഞ്ഞ അതേസമയത്തുതന്നെയാണ് അതു സംഭവിച്ചതെന്ന് ആ പിതാവിനു മനസ്സിലായി. അങ്ങനെ അയാളും വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും വിശ്വാസികളായിത്തീർന്നു. യഹൂദ്യയിൽനിന്ന് ഗലീലയിൽ വന്ന് യേശു ചെയ്ത രണ്ടാമത്തെ അടയാളമായിരുന്നു ഇത് » (യോഹന്നാൻ 4:46-54).
യേശുക്രിസ്തു കഫർണാമിൽ ഭൂതബാധിതനായ ഒരു മനുഷ്യനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « പിന്നെ യേശു ഗലീലയിലെ ഒരു നഗരമായ കഫർന്നഹൂമിൽ ചെന്നു. അവിടെ ഒരു ശബത്തിൽ യേശു അവരെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. യേശു പഠിപ്പിക്കുന്ന രീതി കണ്ട് അവർ അതിശയിച്ചുപോയി. കാരണം അധികാരമുള്ളവനായിട്ടാണു യേശു സംസാരിച്ചത്. അപ്പോൾ സിനഗോഗിൽ അശുദ്ധാത്മാവ് ബാധിച്ച ഒരു മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “നസറെത്തുകാരനായ യേശുവേ, അങ്ങയ്ക്ക് ഇവിടെ എന്തു കാര്യം? ഞങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ വന്നതാണോ? അങ്ങ് ആരാണെന്ന് എനിക്കു നന്നായി അറിയാം; ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധൻ.” എന്നാൽ അതിനെ ശകാരിച്ചുകൊണ്ട് യേശു പറഞ്ഞു: “മിണ്ടിപ്പോകരുത്! അയാളിൽനിന്ന് പുറത്ത് വരൂ.” അപ്പോൾ ഭൂതം ആ മനുഷ്യനെ അവരുടെ മുന്നിൽ തള്ളിയിട്ടിട്ട് അയാൾക്ക് ഉപദ്രവമൊന്നും ചെയ്യാതെ അയാളെ വിട്ട് പോയി. ഇതു കണ്ട് എല്ലാവരും അതിശയത്തോടെ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “യേശുവിന്റെ സംസാരം കേട്ടോ? അതിശയംതന്നെ! അധികാരത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടെ യേശു അശുദ്ധാത്മാക്കളോടു കല്പിക്കുന്നു. ഉടനെ അവ പുറത്ത് വരുകയും ചെയ്യുന്നു.” അങ്ങനെ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത ചുറ്റുമുള്ള നാട്ടിലെങ്ങും പരന്നു » (ലൂക്കാ 4:31-37).
യേശുക്രിസ്തു ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നത് ഗദറേനുകളുടെ ദേശത്താണ് (ഇപ്പോൾ ജോർദാൻ, ജോർദാന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗം, ടിബീരിയാസ് തടാകത്തിന് സമീപം): « യേശു അക്കരെ ഗദരേനരുടെ നാട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഭൂതം ബാധിച്ച രണ്ടു പേർ ശവക്കല്ലറകൾക്കിടയിൽനിന്ന് യേശുവിന്റെ നേരെ ചെന്നു. അവർ അതിഭയങ്കരന്മാരായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആർക്കും അതുവഴി പോകാൻ ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു. അവർ അലറിവിളിച്ച് ചോദിച്ചു: “ദൈവപുത്രാ, അങ്ങ് എന്തിനാണ് ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നത്? സമയത്തിനു മുമ്പേ ഞങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ വന്നിരിക്കുകയാണോ?” കുറെ അകലെയായി ഒരു വലിയ പന്നിക്കൂട്ടം മേയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭൂതങ്ങൾ യേശുവിനോട്, “അങ്ങ് ഞങ്ങളെ പുറത്താക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ പന്നിക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കണേ” എന്നു കേണപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ യേശു അവയോട്, “പോകൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവ പുറത്തുവന്ന് പന്നിക്കൂട്ടത്തിൽ കടന്നു. പന്നികൾ വിരണ്ടോടി ചെങ്കുത്തായ സ്ഥലത്തുനിന്ന് കടലിലേക്കു ചാടി. അവയെല്ലാം ചത്തുപോയി. പന്നികളെ മേയ്ച്ചിരുന്നവർ ഓടി നഗരത്തിൽ ചെന്ന് ഭൂതബാധിതരുടെ കാര്യം ഉൾപ്പെടെ നടന്നതെല്ലാം അറിയിച്ചു. നഗരം മുഴുവൻ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോയി. യേശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവിടം വിട്ട് പോകാൻ അവർ യേശുവിനോട് » (മത്തായി 8:28-34).
യേശുക്രിസ്തു അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസിന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ സുഖപ്പെടുത്തി: “പിന്നെ യേശു പത്രോസിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ പത്രോസിന്റെ അമ്മായിയമ്മ പനി പിടിച്ച് കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. യേശു ആ സ്ത്രീയുടെ കൈയിൽ തൊട്ടു; അവരുടെ പനി മാറി. അവർ എഴുന്നേറ്റ് യേശുവിനെ സത്കരിച്ചു » (മത്തായി 8:14,15).
യേശുക്രിസ്തു ആർക്കാണ് കൈ അസുഖമുള്ളത് ഒരു മനുഷ്യനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « മറ്റൊരു ശബത്തിൽ യേശു സിനഗോഗിൽ ചെന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻതുടങ്ങി. വലതുകൈ ശോഷിച്ച ഒരാൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ശബത്തിൽ യേശു അയാളെ സുഖപ്പെടുത്തുമോ എന്നു കാണാൻ ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും യേശുവിനെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും യേശുവിന്റെ കുറ്റം കണ്ടുപിടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം. യേശുവിന് അവരുടെ ചിന്ത മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട്, കൈ ശോഷിച്ച മനുഷ്യനോട്, “എഴുന്നേറ്റ് നടുക്കു വന്ന് നിൽക്ക്” എന്നു പറഞ്ഞു. അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് അവിടെ വന്ന് നിന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒന്നു ചോദിക്കട്ടെ: ശബത്തിൽ ഉപകാരം ചെയ്യുന്നതോ ഉപദ്രവിക്കുന്നതോ, ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നതോ നശിപ്പിക്കുന്നതോ ഏതാണു ശരി?” പിന്നെ ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരെയും നോക്കിയിട്ട് യേശു ആ മനുഷ്യനോട്, “കൈ നീട്ടൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. അയാൾ കൈ നീട്ടി. അതു സുഖപ്പെട്ടു. ആകെ കലിപൂണ്ട അവർ യേശുവിനെ എന്തു ചെയ്യണമെന്നു കൂടിയാലോചിച്ചു » (ലൂക്കാ 6:6-11).
ഡ്രോപ്സി (എഡിമ, ശരീരത്തിൽ ദ്രാവകം അമിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടൽ) ബാധിച്ച ഒരു മനുഷ്യനെ യേശുക്രിസ്തു സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « യേശു ഒരു ശബത്തിൽ പരീശന്മാരുടെ ഒരു നേതാവിന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിനു ചെന്നു. അവർ യേശുവിനെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ നീരുവെച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടെ യേശുവിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് യേശു നിയമപണ്ഡിതന്മാരോടും പരീശന്മാരോടും, “ശബത്തിൽ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതു ശരിയാണോ” എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അപ്പോൾ യേശു ആ മനുഷ്യനെ തൊട്ട് സുഖപ്പെടുത്തി, പറഞ്ഞയച്ചു. എന്നിട്ട് യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളിൽ ആരുടെയെങ്കിലും മകനോ കാളയോ ശബത്തുദിവസം കിണറ്റിൽ വീണാൽ ഉടൻതന്നെ നിങ്ങൾ പിടിച്ചുകയറ്റില്ലേ?” അതിന് അവർക്കു മറുപടിയില്ലായിരുന്നു » (ലൂക്കാ 14:1-6).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു അന്ധനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « യേശു യരീഹൊയോട് അടുത്തു. ഒരു അന്ധൻ ഭിക്ഷ യാചിച്ചുകൊണ്ട് വഴിയരികെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടം കടന്നുപോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അത് എന്താണെന്ന് അയാൾ തിരക്കി. അവർ അയാളോട്, “നസറെത്തുകാരനായ യേശു ഇതുവഴി പോകുന്നുണ്ട്” എന്ന് അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ അന്ധൻ, “യേശുവേ, ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണേ” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. മുന്നിൽ നടന്നിരുന്നവർ, മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറഞ്ഞ് ശകാരിച്ചെങ്കിലും അയാൾ, “ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണേ” എന്നു കൂടുതൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു നിന്നു. ആ മനുഷ്യനെ തന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവരാൻ കല്പിച്ചു. അയാൾ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ യേശു, “ഞാൻ എന്താണു ചെയ്തുതരേണ്ടത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “കർത്താവേ, എനിക്കു കാഴ്ച തിരിച്ചുകിട്ടണം” എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “നിനക്കു കാഴ്ച തിരിച്ചുകിട്ടട്ടെ! നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ സുഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” അപ്പോൾത്തന്നെ അന്ധനു കാഴ്ച തിരിച്ചുകിട്ടി. ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അയാൾ യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു. ഇതു കണ്ട് ജനമെല്ലാം ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു » (ലൂക്കോസ് 18:35-43).
യേശുക്രിസ്തു രണ്ട് അന്ധന്മാരെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « യേശു അവിടെനിന്ന് പോകുന്ന വഴിക്ക് രണ്ട് അന്ധർ, “ദാവീദുപുത്രാ, ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കണേ” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് യേശുവിന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു. യേശു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആ അന്ധന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുത്ത് എത്തി. യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “എനിക്ക് ഇതു ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?” അവർ പറഞ്ഞു: “ഉണ്ട് കർത്താവേ, വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്.” അപ്പോൾ യേശു അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തൊട്ട്, “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസംപോലെ സംഭവിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർക്കു കാഴ്ച കിട്ടി. എന്നാൽ “ആരും ഇത് അറിയരുത്” എന്നു യേശു അവരോടു കർശനമായി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവിടെനിന്ന് പോയ അവർ യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്ത നാട്ടിലെങ്ങും » (മത്തായി 9:27-31).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു ബധിര മൂകനെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: “ദക്കപ്പൊലിപ്രദേശത്തുകൂടെ ഗലീലക്കടലിന് അടുത്തേക്കു തിരിച്ചുപോയി. അവിടെവെച്ച് ചിലർ സംസാരവൈകല്യമുള്ള ബധിരനായ ഒരു മനുഷ്യനെ യേശുവിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവന്ന് അയാളുടെ മേൽ കൈ വെക്കണമെന്നു യാചിച്ചു. യേശു അയാളെ ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് മാറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി. എന്നിട്ട് അയാളുടെ ചെവികളിൽ വിരൽ ഇട്ടു. പിന്നെ തുപ്പിയിട്ട് അയാളുടെ നാവിൽ തൊട്ടു. എന്നിട്ട് ആകാശത്തേക്കു നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അയാളോട്, “എഫഥാ” എന്നു പറഞ്ഞു. “തുറക്കട്ടെ” എന്നാണ് അതിന്റെ അർഥം. അയാളുടെ ചെവികൾ തുറന്നു. സംസാരവൈകല്യം മാറി അയാൾ നന്നായി സംസാരിക്കാൻതുടങ്ങി. ഇത് ആരോടും പറയരുതെന്നു യേശു അവരോടു കല്പിച്ചു. എന്നാൽ യേശു അവരെ എത്രത്തോളം വിലക്കിയോ അത്രത്തോളം അവർ അതു പ്രസിദ്ധമാക്കി. അവർക്കുണ്ടായ അതിശയം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തതായിരുന്നു. അവർ പറഞ്ഞു: “എത്ര നല്ല കാര്യങ്ങളാണു യേശു ചെയ്യുന്നത്! യേശു ബധിരർക്കു കേൾവിശക്തിയും ഊമർക്കു സംസാരശേഷിയും കൊടുക്കുന്നു.”” (മർക്കോസ് 7:31-37).
യേശു ക്രിസ്തു ഒരു കുഷ്ഠരോഗി സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « ഒരു കുഷ്ഠരോഗി യേശുവിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് മുട്ടുകുത്തി ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചു: “ഒന്നു മനസ്സുവെച്ചാൽ അങ്ങയ്ക്ക് എന്നെ ശുദ്ധനാക്കാം.” അതു കേട്ട് മനസ്സ് അലിഞ്ഞ യേശു കൈ നീട്ടി അയാളെ തൊട്ടുകൊണ്ട്, “എനിക്കു മനസ്സാണ്, ശുദ്ധനാകുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾത്തന്നെ കുഷ്ഠം മാറി അയാൾ ശുദ്ധനായി »(മർക്കോസ് 1:40-42).
പത്തു കുഷ്ഠരോഗികളുടെ സൗഖ്യം: « പിന്നെ യേശു സോർപ്രദേശം വിട്ട് സീദോൻവഴി യരുശലേമിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കിടെ യേശു ശമര്യക്കും ഗലീലയ്ക്കും ഇടയിലൂടെ പോകുകയായിരുന്നു. യേശു ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ കുഷ്ഠരോഗികളായ പത്തു പുരുഷന്മാർ യേശുവിനെ കണ്ടു. പക്ഷേ അവർ ദൂരത്തുതന്നെ നിന്നു. എന്നിട്ട്, “യേശുവേ, ഗുരുവേ, ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കണേ” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. യേശു അവരെ കണ്ടിട്ട് അവരോട്, “പുരോഹിതന്മാരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിങ്ങളെ കാണിക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. പോകുന്ന വഴിക്കുതന്നെ അവർ ശുദ്ധരായി. അവരിൽ ഒരാൾ താൻ ശുദ്ധനായെന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഉറക്കെ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് മടങ്ങിവന്നു. അയാൾ യേശുവിന്റെ കാൽക്കൽ കമിഴ്ന്നുവീണ് യേശുവിനു നന്ദി പറഞ്ഞു. അയാളാണെങ്കിൽ ഒരു ശമര്യക്കാരനായിരുന്നു. അപ്പോൾ യേശു ചോദിച്ചു: “പത്തു പേരല്ലേ ശുദ്ധരായത്? ബാക്കി ഒൻപതു പേർ എവിടെ? തിരിച്ചുവന്ന് ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ മറ്റൊരു ജനതയിൽപ്പെട്ട ഇയാൾക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും തോന്നിയില്ലേ?” പിന്നെ യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റ് പൊയ്ക്കൊള്ളൂ. നിന്റെ വിശ്വാസമാണു നിന്നെ സുഖപ്പെടുത്തിയത്.” » (ലൂക്കാ 17:11-19).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു പക്ഷാഘാതത്തെ സുഖപ്പെടുത്തി: “അതിനു ശേഷം ജൂതന്മാരുടെ ഒരു ഉത്സവമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് യേശു യരുശലേമിലേക്കു പോയി. യരുശലേമിലെ അജകവാടത്തിന് അരികെ ഒരു കുളമുണ്ടായിരുന്നു. എബ്രായ ഭാഷയിൽ ബേത്സഥ എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പേര്. അതിനു ചുറ്റും അഞ്ചു മണ്ഡപവുമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ പല തരം രോഗമുള്ളവർ, അന്ധർ, മുടന്തർ, കൈകാലുകൾ ശോഷിച്ചവർ എന്നിങ്ങനെ ധാരാളം ആളുകൾ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. 38 വർഷമായി രോഗിയായ ഒരാൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അവിടെ കിടക്കുന്നതു യേശു കണ്ടു. ഏറെക്കാലമായി അയാൾ കിടപ്പിലാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ യേശു അയാളോട്, “അസുഖം മാറണമെന്നുണ്ടോ” എന്നു ചോദിച്ചു. രോഗിയായ മനുഷ്യൻ യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, വെള്ളം കലങ്ങുമ്പോൾ കുളത്തിലേക്ക് എന്നെ ഇറക്കാൻ ആരുമില്ല. ഞാൻ എത്തുമ്പോഴേക്കും വേറെ ആരെങ്കിലും ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.” യേശു അയാളോട്, “എഴുന്നേറ്റ് നിങ്ങളുടെ പായ എടുത്ത് നടക്ക്” എന്നു പറഞ്ഞു. ഉടൻതന്നെ അയാളുടെ രോഗം ഭേദമായി. അയാൾ പായ എടുത്ത് നടന്നു » (യോഹന്നാൻ 5:1-9).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു അപസ്മാര രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: “അവർ ജനക്കൂട്ടത്തിന് അടുത്തേക്കു ചെന്നപ്പോൾ ഒരാൾ യേശുവിന്റെ അടുത്തു വന്ന് മുട്ടുകുത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, എന്റെ മകനോടു കരുണ തോന്നണേ. അപസ്മാരം കാരണം അവൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. കൂടെക്കൂടെ അവൻ തീയിലും വെള്ളത്തിലും വീഴുന്നു. ഞാൻ അവനെ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുചെന്നു. പക്ഷേ അവർക്ക് അവനെ സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.” അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “വിശ്വാസമില്ലാതെ വഴിതെറ്റിപ്പോയ തലമുറയേ, ഞാൻ ഇനി എത്ര കാലം നിങ്ങളുടെകൂടെയിരിക്കണം? എത്ര കാലം നിങ്ങളെ സഹിക്കണം? അവനെ ഇങ്ങു കൊണ്ടുവരൂ.” യേശു ഭൂതത്തെ ശകാരിച്ചു; അത് അവനിൽനിന്ന് പുറത്ത് വന്നു. അപ്പോൾത്തന്നെ കുട്ടിക്കു സുഖമായി. പിന്നെ മറ്റാരുമില്ലാത്തപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ചോദിച്ചു: “അതെന്താ ഞങ്ങൾക്ക് അതിനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞത്?” യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസക്കുറവ് കാരണമാണ്. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കടുകുമണിയുടെ അത്രയെങ്കിലും വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ ഈ മലയോട്, ‘ഇവിടെനിന്ന് അങ്ങോട്ടു നീങ്ങുക’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു നീങ്ങും. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും അസാധ്യമായിരിക്കില്ല.”” (മത്തായി 17:14-20).
യേശുക്രിസ്തു അറിയാതെ ഒരു അത്ഭുതം പ്രവർത്തിക്കുന്നു: « യേശു പോകുമ്പോൾ ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ തിക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രക്തസ്രാവം കാരണം 12 വർഷമായി കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ആർക്കും ആ സ്ത്രീയെ സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ആ സ്ത്രീ യേശുവിന്റെ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് പുറങ്കുപ്പായത്തിന്റെ അറ്റത്ത് തൊട്ടു. അപ്പോൾത്തന്നെ അവരുടെ രക്തസ്രാവം നിലച്ചു. അപ്പോൾ യേശു, “ആരാണ് എന്നെ തൊട്ടത്” എന്നു ചോദിച്ചു. എല്ലാവരും ‘ഞാനല്ല’ എന്നു പറഞ്ഞു. പത്രോസ് യേശുവിനോട്, “ഗുരുവേ, എത്രയോ ആളുകളാണ് അങ്ങയെ തിക്കുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു: “ആരോ എന്നെ തൊട്ടു. കാരണം എന്നിൽനിന്ന് ശക്തി പുറപ്പെട്ടതു ഞാൻ അറിഞ്ഞു.” ഇനിയൊന്നും മറച്ചുവെച്ചിട്ടു കാര്യമില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ സ്ത്രീ വിറച്ചുകൊണ്ട് ചെന്ന് യേശുവിന്റെ കാൽക്കൽ വീണു. എന്നിട്ട് യേശുവിനെ തൊട്ടത് എന്തിനാണെന്നും ഉടൻതന്നെ രോഗം മാറിയത് എങ്ങനെയെന്നും എല്ലാവരും കേൾക്കെ വെളിപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ യേശു ആ സ്ത്രീയോടു പറഞ്ഞു: “മകളേ, നിന്റെ വിശ്വാസമാണു നിന്നെ സുഖപ്പെടുത്തിയത്. സമാധാനത്തോടെ പൊയ്ക്കൊള്ളൂ.” » (ലൂക്കാ 8:42-48).
യേശുക്രിസ്തു അകലെ നിന്ന് സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « ജനത്തോടു പറയാനുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞുതീർന്നപ്പോൾ യേശു കഫർന്നഹൂമിലേക്കു പോയി. അവിടെ ഒരു സൈനികോദ്യോഗസ്ഥന്റെ അടിമ രോഗം പിടിപെട്ട് മരിക്കാറായി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾക്കു വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു ആ അടിമ. യേശുവിനെക്കുറിച്ച് കേട്ട സൈനികോദ്യോഗസ്ഥൻ, വന്ന് തന്റെ അടിമയെ സുഖപ്പെടുത്തുമോ എന്നു ചോദിക്കാൻ ജൂതന്മാരുടെ ചില മൂപ്പന്മാരെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചു. യേശുവിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയ അവർ ഇങ്ങനെ കേണപേക്ഷിച്ചു: “അങ്ങ് വന്ന് അയാളെ സഹായിക്കണം. അയാൾ അതിന് അർഹനാണ്. കാരണം അയാൾ നമ്മുടെ ജനതയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സിനഗോഗ് പണിതതും അയാളാണ്.” യേശു അവരുടെകൂടെ പോയി. വീട് എത്താറായപ്പോൾ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ചില സുഹൃത്തുക്കളെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ച് ഇങ്ങനെ പറയിച്ചു: “യജമാനനേ, ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടാ. അങ്ങ് എന്റെ വീട്ടിൽ വരാൻമാത്രം യോഗ്യത എനിക്കില്ല. അങ്ങയുടെ അടുത്ത് ഞാൻ വരാഞ്ഞതും അതുകൊണ്ടാണ്. അങ്ങ് ഒരു വാക്കു പറഞ്ഞാൽ മതി, എന്റെ ജോലിക്കാരന്റെ അസുഖം മാറും. ഞാനും അധികാരത്തിൻകീഴിലുള്ളയാളാണ്. എന്റെ കീഴിലും പടയാളികളുണ്ട്. ഞാൻ ഒരാളോട്, ‘പോകൂ’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ അയാൾ പോകും. വേറൊരാളോട്, ‘വരൂ’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ അയാൾ വരും. എന്റെ അടിമയോട്, ‘ഇതു ചെയ്യ്’ എന്നു പറഞ്ഞാൽ അയാൾ അതു ചെയ്യും.” ഇതു കേട്ട് ആശ്ചര്യപ്പെട്ട യേശു, തിരിഞ്ഞ് തന്നെ അനുഗമിക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിൽപ്പോലും ഇത്ര വലിയ വിശ്വാസം കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ച ആളുകൾ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അടിമ ആരോഗ്യത്തോടിരിക്കുന്നതു കണ്ടു » (ലൂക്കാ 7:1-10).
18 വർഷമായി വൈകല്യമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയെ യേശുക്രിസ്തു സുഖപ്പെടുത്തി: « ശബത്തിൽ യേശു ഒരു സിനഗോഗിൽ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഭൂതം ബാധിച്ചതുകൊണ്ട് 18 വർഷമായി ഒട്ടും നിവരാൻ കഴിയാതെ കൂനിയായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. യേശു ആ സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ, “നിന്റെ വൈകല്യത്തിൽനിന്ന് നീ മോചിതയായിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് യേശു ആ സ്ത്രീയെ തൊട്ടു. ഉടനെ അവർ നിവർന്നുനിന്ന് ദൈവത്തെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ യേശു സ്ത്രീയെ സുഖപ്പെടുത്തിയതു ശബത്തിലായതുകൊണ്ട് സിനഗോഗിന്റെ അധ്യക്ഷനു ദേഷ്യം വന്നു. അയാൾ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: “ജോലി ചെയ്യാൻ ആറു ദിവസമുണ്ട്. വേണമെങ്കിൽ ആ ദിവസങ്ങളിൽ വന്ന് സുഖപ്പെട്ടുകൊള്ളണം. ശബത്തിൽ ഇതൊന്നും പാടില്ല.” അപ്പോൾ കർത്താവ് അയാളോടു ചോദിച്ചു: “കപടഭക്തരേ, നിങ്ങളെല്ലാം ശബത്തിൽ നിങ്ങളുടെ കാളയെയും കഴുതയെയും തൊഴുത്തിൽനിന്ന് അഴിച്ച് പുറത്ത് കൊണ്ടുപോയി വെള്ളം കൊടുക്കാറില്ലേ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ അബ്രാഹാമിന്റെ മകളും സാത്താൻ 18 വർഷമായി ബന്ധനത്തിൽ വെച്ചിരുന്നവളും ആയ ഈ സ്ത്രീയെ ശബത്തുദിവസത്തിൽ ആ ബന്ധനത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നതു ന്യായമല്ലേ?” യേശു ഇതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എതിരാളികളെല്ലാം നാണംകെട്ടുപോയി » (ലൂക്കാ 13:10-17).
ഒരു ഫിനീഷ്യൻ സ്ത്രീയുടെ മകളെ യേശുക്രിസ്തു സുഖപ്പെടുത്തുന്നു: « പിന്നെ യേശു അവിടെനിന്ന് സോർ-സീദോൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു പോയി. അപ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തുനിന്നുള്ള ഒരു ഫൊയ്നിക്യക്കാരി വന്ന് യേശുവിനോട് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ദാവീദുപുത്രാ, എന്നോടു കരുണ കാണിക്കണേ. എന്റെ മകൾക്കു കടുത്ത ഭൂതോപദ്രവം ഉണ്ടാകുന്നു.” യേശു പക്ഷേ ആ സ്ത്രീയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ അടുത്ത് വന്ന് യേശുവിനോട്, “ആ സ്ത്രീ അതുതന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിന്നാലെ വരുന്നു; അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കണേ” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ യേശു, “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ കാണാതെപോയ ആടുകളുടെ അടുത്തേക്കു മാത്രമാണ് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ സ്ത്രീ താണുവണങ്ങിക്കൊണ്ട് യേശുവിനോട്, “കർത്താവേ, എന്നെ സഹായിക്കണേ” എന്നു യാചിച്ചു. യേശുവോ, “മക്കളുടെ അപ്പം എടുത്ത് നായ്ക്കുട്ടികൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നതു ശരിയല്ലല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ, “അങ്ങ് പറഞ്ഞതു ശരിയാണു കർത്താവേ. പക്ഷേ നായ്ക്കുട്ടികളും യജമാനന്റെ മേശയിൽനിന്ന് വീഴുന്ന അപ്പക്കഷണങ്ങൾ തിന്നാറുണ്ടല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യേശു, “നിന്റെ വിശ്വാസം അപാരം! നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നിനക്കു സംഭവിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾത്തന്നെ ആ സ്ത്രീയുടെ മകൾ സുഖം പ്രാപിച്ചു » (മത്തായി 15:21-28).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു: « യേശു ചെന്ന് വള്ളത്തിൽ കയറി. ശിഷ്യന്മാരും പുറകേ കയറി. യാത്രയ്ക്കിടെ പെട്ടെന്നു കടലിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് അടിച്ചു; തിരമാലകളിൽപ്പെട്ട് വള്ളം മുങ്ങാറായി. യേശുവോ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവർ ചെന്ന്, “കർത്താവേ, രക്ഷിക്കേണമേ; ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ മരിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞ് യേശുവിനെ ഉണർത്തി. അപ്പോൾ യേശു അവരോട്, “നിങ്ങൾക്ക് ഇത്ര വിശ്വാസമേ ഉള്ളോ? എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്” എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് കാറ്റിനെയും കടലിനെയും ശാസിച്ചു. എല്ലാം ശാന്തമായി. ആ പുരുഷന്മാർ അതിശയിച്ച്, “ഹൊ, ഇതെന്തൊരു മനുഷ്യൻ! കാറ്റും കടലും പോലും ഇദ്ദേഹത്തെ അനുസരിക്കുന്നല്ലോ!” എന്നു പറഞ്ഞു” (മത്തായി 8:23-27). ഭൂമിയിൽ ഇനി കൊടുങ്കാറ്റുകളോ വെള്ളപ്പൊക്കമോ ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് ഈ അത്ഭുതം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
യേശുക്രിസ്തു കടലിൽ നടക്കുന്നു: « ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയച്ചശേഷം പ്രാർഥിക്കാൻവേണ്ടി യേശു തനിച്ചു മലയിലേക്കു പോയി. നേരം വളരെ വൈകിയിട്ടും യേശു അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. യേശു ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും വള്ളം കരയിൽനിന്ന് ഏറെ അകലെ എത്തിയിരുന്നു. കാറ്റു പ്രതികൂലമായിരുന്നതിനാൽ അതു തിരകളോടു മല്ലിടുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ രാത്രിയുടെ നാലാം യാമത്തിൽ യേശു കടലിനു മുകളിലൂടെ നടന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു. യേശു കടലിന്റെ മുകളിലൂടെ നടക്കുന്നതു കണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ, “അയ്യോ! എന്തോ ഒരു രൂപം!” എന്നു പറഞ്ഞ് പേടിച്ച് നിലവിളിച്ചു. ഉടനെ യേശു അവരോടു സംസാരിച്ചു: “എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഇതു ഞാനാണ്. ധൈര്യമായിരിക്ക്.” അതിനു പത്രോസ്, “കർത്താവേ, അത് അങ്ങാണെങ്കിൽ, വെള്ളത്തിനു മുകളിലൂടെ നടന്ന് അങ്ങയുടെ അടുത്ത് വരാൻ എന്നോടു കല്പിക്കണേ” എന്നു പറഞ്ഞു. “വരൂ” എന്ന് യേശു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ പത്രോസ് വള്ളത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വെള്ളത്തിനു മുകളിലൂടെ യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു നടന്നു. എന്നാൽ ആഞ്ഞുവീശുന്ന കൊടുങ്കാറ്റു കണ്ടപ്പോൾ പത്രോസ് ആകെ പേടിച്ചുപോയി. താഴ്ന്നുതുടങ്ങിയ പത്രോസ്, “കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ” എന്നു നിലവിളിച്ചു. യേശു ഉടനെ കൈ നീട്ടി പത്രോസിനെ പിടിച്ചിട്ട്, “നിനക്ക് ഇത്ര വിശ്വാസമേ ഉള്ളോ? നീ എന്തിനാണു സംശയിച്ചത്” എന്നു ചോദിച്ചു. അവർ വള്ളത്തിൽ കയറിയപ്പോൾ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങി. അപ്പോൾ വള്ളത്തിലുള്ളവർ, “ശരിക്കും അങ്ങ് ദൈവപുത്രനാണ്” എന്നു പറഞ്ഞ് യേശുവിനെ വണങ്ങി » (മത്തായി 14:23-33).
അത്ഭുതകരമായ മത്സ്യബന്ധനം: « ഒരിക്കൽ യേശു ഗന്നേസരെത്ത് തടാകത്തിന്റെ കരയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ദൈവവചനം കേൾക്കാൻവേണ്ടി വന്ന ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ തിക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് രണ്ടു വള്ളം കിടക്കുന്നതു യേശു കണ്ടു. മീൻപിടുത്തക്കാർ അവയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി വലകൾ കഴുകുകയായിരുന്നു. ആ വള്ളങ്ങളിലൊന്നിൽ യേശു കയറി. അതു ശിമോന്റേതായിരുന്നു. വള്ളം കരയിൽനിന്ന് അൽപ്പം നീക്കാൻ യേശു ശിമോനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. പിന്നെ യേശു അതിൽ ഇരുന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തെ പഠിപ്പിക്കാൻതുടങ്ങി. സംസാരിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ യേശു ശിമോനോട്, “ആഴമുള്ളിടത്തേക്കു നീക്കി വല ഇറക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശിമോൻ പറഞ്ഞു: “ഗുരുവേ, ഞങ്ങൾ രാത്രി മുഴുവൻ അധ്വാനിച്ചിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. എങ്കിലും അങ്ങ് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ വല ഇറക്കാം.” അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ വലിയൊരു മീൻകൂട്ടം വലയിൽപ്പെട്ടു. ഭാരം കാരണം വല കീറാൻതുടങ്ങി. അതുകൊണ്ട് അവർ മറ്റേ വള്ളത്തിലുള്ള കൂട്ടാളികളോട്, വന്ന് സഹായിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവരും വന്ന് രണ്ടു വള്ളവും മുങ്ങാറാകുന്നതുവരെ മീൻ നിറച്ചു. ഇതു കണ്ടിട്ട് ശിമോൻ പത്രോസ് യേശുവിന്റെ കാൽക്കൽ വീണ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഞാനൊരു പാപിയാണ്. എന്നെ വിട്ട് പോയാലും.” അവർക്കു കിട്ടിയ മീന്റെ പെരുപ്പം കണ്ട് പത്രോസും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ആകെ അമ്പരന്നുപോയിരുന്നു. ശിമോന്റെ കൂട്ടാളികളായ യാക്കോബ്, യോഹന്നാൻ എന്നീ സെബെദിപുത്രന്മാരും അതിശയിച്ചുപോയി. എന്നാൽ യേശു ശിമോനോടു പറഞ്ഞു: “പേടിക്കാതിരിക്കൂ! നീ ഇനിമുതൽ മനുഷ്യരെ ജീവനോടെ പിടിക്കും.” അപ്പോൾ, അവർ വള്ളങ്ങൾ കരയ്ക്കടുപ്പിച്ചിട്ട് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചു » (ലൂക്കാ 5:1-11).
യേശുക്രിസ്തു അപ്പങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു: « ഇതിനു ശേഷം യേശു തിബെര്യാസ് എന്നും പേരുള്ള ഗലീലക്കടലിന്റെ അക്കരയ്ക്കു പോയി. രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് യേശു ചെയ്യുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടിട്ട് വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. യേശു ഒരു മലയിൽ കയറി ശിഷ്യന്മാരുടെകൂടെ അവിടെ ഇരുന്നു. ജൂതന്മാരുടെ പെസഹാപ്പെരുന്നാൾ അടുത്തിരുന്നു. വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ യേശു ഫിലിപ്പോസിനോട്, “ഇവർക്കെല്ലാം കഴിക്കാൻ നമ്മൾ എവിടെനിന്ന് അപ്പം വാങ്ങും” എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ഫിലിപ്പോസിനെ പരീക്ഷിക്കാൻവേണ്ടിയാണു യേശു ഇതു ചോദിച്ചത്. കാരണം, താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്നു യേശുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. ഫിലിപ്പോസ് യേശുവിനോട്, “200 ദിനാറെക്ക് അപ്പം വാങ്ങിയാൽപ്പോലും ഓരോരുത്തർക്കും അൽപ്പമെങ്കിലും കൊടുക്കാൻ തികയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു. യേശുവിന്റെ ഒരു ശിഷ്യനും ശിമോൻ പത്രോസിന്റെ സഹോദരനും ആയ അന്ത്രയോസ് യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ കുട്ടിയുടെ കൈയിൽ അഞ്ചു ബാർളിയപ്പവും രണ്ടു ചെറിയ മീനും ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്രയധികം പേർക്ക് ഇതുകൊണ്ട് എന്താകാനാണ്?” അപ്പോൾ യേശു, “ആളുകളോടെല്ലാം ഇരിക്കാൻ പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സ്ഥലത്ത് ധാരാളം പുല്ലുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർ അവിടെ ഇരുന്നു. ഏകദേശം 5,000 പുരുഷന്മാരുണ്ടായിരുന്നു. യേശു അപ്പം എടുത്ത്, ദൈവത്തോടു നന്ദി പറഞ്ഞശേഷം അവർക്കെല്ലാം കൊടുത്തു. മീനും അങ്ങനെതന്നെ വിളമ്പി. എല്ലാവർക്കും വേണ്ടുവോളം കിട്ടി. എല്ലാവരും വയറു നിറച്ച് കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ യേശു ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “മിച്ചമുള്ള കഷണങ്ങളെല്ലാം എടുക്കുക. ഒന്നും കളയരുത്.” അങ്ങനെ അവർ അവ കൊട്ടകളിൽ നിറച്ചു. അഞ്ചു ബാർളിയപ്പത്തിൽനിന്ന് ആളുകൾ തിന്നശേഷം ബാക്കിവന്ന കഷണങ്ങൾ 12 കൊട്ട നിറയെയുണ്ടായിരുന്നു. യേശു ചെയ്ത അടയാളം കണ്ടപ്പോൾ, “ലോകത്തേക്കു വരാനിരുന്ന പ്രവാചകൻ ഇദ്ദേഹംതന്നെ” എന്ന് ആളുകൾ പറയാൻതുടങ്ങി. അവർ വന്ന് തന്നെ പിടിച്ച് രാജാവാക്കാൻപോകുന്നെന്ന് അറിഞ്ഞ യേശു തനിച്ച് വീണ്ടും മലയിലേക്കു പോയി » (യോഹന്നാൻ 6:1-15). ഭൂമിയിലെങ്ങും സമൃദ്ധമായി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാകും (സങ്കീർത്തനം 72:16; യെശയ്യാവ് 30:23).
യേശുക്രിസ്തു ഒരു വിധവയുടെ മകനെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു: “പിന്നെ യേശു നയിൻ എന്ന നഗരത്തിലേക്കു പോയി. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരും വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടവും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. യേശു നഗരകവാടത്തിന് അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, ആളുകൾ ഒരാളുടെ ശവശരീരം ചുമന്നുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ടു. അവൻ അമ്മയുടെ ഒരേ ഒരു മകനായിരുന്നു; അമ്മയാണെങ്കിൽ വിധവയും. നഗരത്തിൽനിന്നുള്ള വലിയൊരു കൂട്ടം ആളുകളും ആ വിധവയുടെകൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. വിധവയെ കണ്ട് മനസ്സ് അലിഞ്ഞ കർത്താവ്, “കരയേണ്ടാ” എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ യേശു അടുത്ത് ചെന്ന് ശവമഞ്ചം തൊട്ടു; അതു ചുമന്നിരുന്നവർ അവിടെ നിന്നു. അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “ചെറുപ്പക്കാരാ, എഴുന്നേൽക്കുക എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.” മരിച്ചവൻ അപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാൻതുടങ്ങി. യേശു അവനെ അവന്റെ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചു. അവരെല്ലാം ആകെ ഭയന്നുപോയി. “മഹാനായ ഒരു പ്രവാചകൻ നമുക്കിടയിൽ വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നും “ദൈവം തന്റെ ജനത്തിനു നേരെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻതുടങ്ങി. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ വാർത്ത യഹൂദ്യയിൽ എല്ലായിടത്തും ചുറ്റുമുള്ള നാടുകളിലും പരന്നു » (ലൂക്കോസ് 7:11-17).
യേശു ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു യായീറൊസ് മകൾ: « യേശു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ സിനഗോഗിലെ അധ്യക്ഷന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് ഒരാൾ വന്ന് പറഞ്ഞു: “മോൾ മരിച്ചുപോയി. ഇനി, ഗുരുവിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ടാ.” ഇതു കേട്ട് യേശു യായീറൊസിനോടു പറഞ്ഞു: “പേടിക്കേണ്ടാ, വിശ്വസിച്ചാൽ മാത്രം മതി. അവൾ രക്ഷപ്പെടും.” വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്റെകൂടെ അകത്തേക്കു കയറാൻ പത്രോസിനെയും യോഹന്നാനെയും യാക്കോബിനെയും പെൺകുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കളെയും അല്ലാതെ മറ്റാരെയും യേശു അനുവദിച്ചില്ല. ആളുകളെല്ലാം അവളെച്ചൊല്ലി വിലപിക്കുകയും നെഞ്ചത്തടിച്ച് കരയുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “കരയേണ്ടാ! അവൾ മരിച്ചിട്ടില്ല, ഉറങ്ങുകയാണ്.” ഇതു കേട്ട് അവർ യേശുവിനെ കളിയാക്കിച്ചിരിക്കാൻതുടങ്ങി. കാരണം, അവൾ മരിച്ചുപോയെന്ന് അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. യേശു അവളുടെ കൈപിടിച്ച്, “കുഞ്ഞേ, എഴുന്നേൽക്കൂ!” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൾക്കു ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടി. ഉടനെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു.+ അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാൻ യേശു പറഞ്ഞു. അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കു സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. എന്നാൽ, സംഭവിച്ചത് ആരോടും പറയരുതെന്നു യേശു അവരോടു കല്പിച്ചു »(ലൂക്കോസ് 8:49-56).
നാലു ദിവസമായി മരിച്ചുപോയ തന്റെ സുഹൃത്തായ ലാസറിനെ യേശുക്രിസ്തു പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു: « യേശു അപ്പോഴും ഗ്രാമത്തിൽ എത്തിയിരുന്നില്ല; മാർത്ത യേശുവിനെ കണ്ട സ്ഥലത്തുതന്നെയായിരുന്നു. മറിയ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്കു പോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ മറിയയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ ഇരുന്ന ജൂതന്മാർ, മറിയ കല്ലറയിൽ ചെന്ന് കരയാൻപോകുകയാണെന്നു കരുതി പിന്നാലെ ചെന്നു. മറിയ യേശു നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി. യേശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ കാൽക്കൽ വീണ് യേശുവിനോട്, “കർത്താവേ, അങ്ങ് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ആങ്ങള മരിക്കില്ലായിരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. മറിയയും കൂടെ വന്ന ജൂതന്മാരും കരയുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സു നൊന്ത് യേശു വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. “എവിടെയാണ് അവനെ വെച്ചത്” എന്നു യേശു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവർ, “കർത്താവേ, വന്ന് കാണൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. യേശുവിന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞൊഴുകി. ജൂതന്മാർ ഇതു കണ്ടിട്ട്, “യേശുവിനു ലാസറിനെ എന്ത് ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്നു കണ്ടോ” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവരിൽ ചിലർ, “അന്ധനു കാഴ്ച കൊടുത്ത ഈ മനുഷ്യനു ലാസർ മരിക്കാതെ നോക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നോ” എന്നു ചോദിച്ചു. യേശു വീണ്ടും ദുഃഖവിവശനായി കല്ലറയുടെ അടുത്തേക്കു നീങ്ങി. അതൊരു ഗുഹയായിരുന്നു. ഗുഹയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു കല്ലും വെച്ചിരുന്നു. “ഈ കല്ല് എടുത്തുമാറ്റ്” എന്നു യേശു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, മരിച്ചവന്റെ പെങ്ങളായ മാർത്ത പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, നാലു ദിവസമായല്ലോ. ദുർഗന്ധം കാണും.” യേശു അവളോട്, “വിശ്വസിച്ചാൽ നീ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വം കാണുമെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ” എന്നു ചോദിച്ചു. അവർ കല്ല് എടുത്തുമാറ്റി. അപ്പോൾ യേശു ആകാശത്തേക്കു കണ്ണ് ഉയർത്തി പറഞ്ഞു: “പിതാവേ, അങ്ങ് എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടതുകൊണ്ട് ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നു. അങ്ങ് എപ്പോഴും എന്റെ അപേക്ഷ കേൾക്കാറുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എന്നാൽ അങ്ങാണ് എന്നെ അയച്ചതെന്നു ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ഈ ജനം വിശ്വസിക്കാൻ അവരെ ഓർത്താണു ഞാൻ ഇതു പറഞ്ഞത്.” ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് യേശു, “ലാസറേ, പുറത്ത് വരൂ” എന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. മരിച്ചയാൾ പുറത്ത് വന്നു. അയാളുടെ കൈകാലുകൾ തുണികൊണ്ട് ചുറ്റിയിരുന്നു. മുഖം ഒരു തുണികൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “അവന്റെ കെട്ട് അഴിക്കൂ. അവൻ പോകട്ടെ” » (യോഹന്നാൻ 11:30-44).
അവസാനത്തെ അത്ഭുതകരമായ മത്സ്യബന്ധനം (ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ): « നേരം വെളുക്കാറായപ്പോൾ യേശു കടൽത്തീരത്ത് വന്ന് നിന്നു. എന്നാൽ അതു യേശുവാണെന്നു ശിഷ്യന്മാർക്കു മനസ്സിലായില്ല. യേശു അവരോട്, “മക്കളേ, നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ കഴിക്കാൻ വല്ലതുമുണ്ടോ” എന്നു ചോദിച്ചു. “ഇല്ല” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “വള്ളത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് വല വീശൂ. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു കിട്ടും.” അവർ വല വീശി. വല വലിച്ചുകയറ്റാൻ പറ്റാത്തതുപോലെ അത്രയധികം മീൻ വലയിൽപ്പെട്ടു. യേശു സ്നേഹിച്ച ശിഷ്യൻ അപ്പോൾ പത്രോസിനോട്, “അതു കർത്താവാണ്” എന്നു പറഞ്ഞു. അതു കർത്താവാണെന്നു കേട്ട ഉടനെ, നഗ്നനായിരുന്ന* ശിമോൻ പത്രോസ് താൻ അഴിച്ചുവെച്ചിരുന്ന പുറങ്കുപ്പായവും ധരിച്ച് കടലിൽ ചാടി കരയിലേക്കു നീന്തി. വള്ളത്തിൽനിന്ന് കരയിലേക്ക് 300 അടി ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് മറ്റു ശിഷ്യന്മാർ മീൻ നിറഞ്ഞ വലയും വലിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ചെറുവള്ളത്തിൽ കരയ്ക്ക് എത്തി » (യോഹന്നാൻ 21:4-8).
യേശുക്രിസ്തു മറ്റു പല അത്ഭുതങ്ങളും ചെയ്തു. നമ്മുടെ വിശ്വാസം ശക്തിപ്പെടുത്താനും സ്വയം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങളെ സങ്കൽപ്പിക്കാനും അവ അനുവദിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നതിന്റെ ഒരു ഉറപ്പായി യേശുക്രിസ്തു ചെയ്ത പല അത്ഭുതങ്ങളെയും അപ്പോസ്തലനായ യോഹന്നാന്റെ രേഖാമൂലമുള്ള വാക്കുകൾ നന്നായി സംഗ്രഹിക്കുന്നു: “യേശു ചെയ്ത മറ്റ് അനേകം കാര്യങ്ങളുമുണ്ട്. അവയെല്ലാം വിശദമായി എഴുതിയാൽ ആ ചുരുളുകൾ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഒതുങ്ങില്ലെന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത് » (യോഹന്നാൻ 21:25).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
പ്രതീക്ഷയും സന്തോഷവുമാണ് നമ്മുടെ സഹനത്തിന്റെ ശക്തി
« എന്നാൽ ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ മോചനം അടുത്തുവരുന്നതുകൊണ്ട് നിവർന്നുനിൽക്കുക, നിങ്ങളുടെ തല ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുക »
(ലൂക്കോസ് 21:28)
ഈ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അവസാനത്തിനുമുമ്പുള്ള നാടകീയ സംഭവങ്ങൾ വിവരിച്ച ശേഷം, നാം ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്ന ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ സമയത്ത്, യേശുക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് « അവരുടെ തല ഉയർത്താൻ » പറഞ്ഞു, കാരണം നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെ നിവൃത്തി വളരെ അടുത്തായിരിക്കും.
വ്യക്തിപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിലും എങ്ങനെ സന്തോഷം നിലനിർത്താം? നാം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരണമെന്ന് അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് എഴുതി: « അതുകൊണ്ട് സാക്ഷികളുടെ ഇത്ര വലിയൊരു കൂട്ടം ചുറ്റുമുള്ളതിനാൽ നമുക്കും, എല്ലാ ഭാരവും നമ്മളെ എളുപ്പം വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്ന പാപവും എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ് മുന്നിലുള്ള ഓട്ടമത്സരം തളർന്നുപോകാതെ ഓടാം; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖ്യനായകനും അതിനു പൂർണത വരുത്തുന്നവനും ആയ യേശുവിനെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നമുക്ക് ഓടാം. മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷം ഓർത്ത് യേശു അപമാനം വകവെക്കാതെ ദണ്ഡനസ്തംഭത്തിലെ* മരണം സഹിക്കുകയും ദൈവസിംഹാസനത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. തങ്ങൾക്കുതന്നെ ദോഷം വരുത്തിവെച്ചുകൊണ്ട് പാപികൾ പകയോടെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ അതു സഹിച്ചുനിന്ന യേശുവിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിരുത്തി ചിന്തിക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ച് പിന്മാറില്ല » (എബ്രായർ 12:1-3).
യേശുക്രിസ്തു തന്റെ മുൻപിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന പ്രത്യാശയുടെ സന്തോഷത്താൽ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചു. നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന നിത്യജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെ « സന്തോഷം » വഴി, നമ്മുടെ സഹിഷ്ണുതയ്ക്ക് ഊർജം പകരുന്നത് പ്രധാനമാണ്. നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ, അവ അനുദിനം പരിഹരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: « അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: എന്തു തിന്നും, എന്തു കുടിക്കും എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് നിങ്ങളുടെ ജീവനെക്കുറിച്ചും എന്ത് ഉടുക്കും എന്ന് ഓർത്ത് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചും ഇനി ഉത്കണ്ഠപ്പെടരുത്. ജീവനെന്നാൽ ആഹാരവും ശരീരമെന്നാൽ വസ്ത്രവും മാത്രമല്ലല്ലോ? ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെ അടുത്ത് നിരീക്ഷിക്കുക. അവ വിതയ്ക്കുന്നില്ല, കൊയ്യുന്നില്ല, സംഭരണശാലകളിൽ കൂട്ടിവെക്കുന്നുമില്ല. എന്നിട്ടും നിങ്ങളുടെ സ്വർഗീയപിതാവ് അവയെ പോറ്റുന്നു. അവയെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടവരല്ലേ നിങ്ങൾ? ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നതിലൂടെ ആയുസ്സിനോട് ഒരു മുഴമെങ്കിലും കൂട്ടാൻ ആർക്കെങ്കിലും കഴിയുമോ? വസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ഉത്കണ്ഠപ്പെടുന്നത് എന്തിനാണ്? പറമ്പിലെ ലില്ലിച്ചെടികളെ നോക്കി പഠിക്കൂ. അവ എങ്ങനെയാണു വളരുന്നത്? അവ അധ്വാനിക്കുന്നില്ല, നൂൽ നൂൽക്കുന്നുമില്ല. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറയാം: ശലോമോൻ പ്രതാപത്തിലിരുന്നപ്പോൾപ്പോലും അവയിലൊന്നിനോളം അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇന്നു കാണുന്നതും നാളെ തീയിലിടുന്നതും ആയ ഈ ചെടികളെ ദൈവം ഇങ്ങനെ അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നെങ്കിൽ അൽപ്പം വിശ്വാസമുള്ളവരേ, നിങ്ങളെ എത്രയധികം! അതുകൊണ്ട്, ‘ഞങ്ങൾ എന്തു കഴിക്കും,’ ‘ഞങ്ങൾ എന്തു കുടിക്കും,’ ‘ഞങ്ങൾ എന്ത് ഉടുക്കും’ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ഒരിക്കലും ഉത്കണ്ഠപ്പെടരുത്. ജനതകളാണ് ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ വേവലാതിയോടെ പരക്കംപായുന്നത്. ഇതൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമാണെന്നു നിങ്ങളുടെ സ്വർഗീയപിതാവിന് അറിയാമല്ലോ » (മത്തായി 6:25-32). തത്ത്വം ലളിതമാണ്, നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ വർത്തമാനകാലം ഉപയോഗിക്കണം, ദൈവത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ച്, ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം: « അതുകൊണ്ട് ദൈവരാജ്യത്തിനും ദൈവനീതിക്കും എപ്പോഴും ഒന്നാം സ്ഥാനം കൊടുക്കുക. അപ്പോൾ ഇപ്പറഞ്ഞ മറ്റെല്ലാം നിങ്ങൾക്കു കിട്ടും. അതുകൊണ്ട് അടുത്ത ദിവസത്തെ ഓർത്ത് ഒരിക്കലും ഉത്കണ്ഠപ്പെടരുത്. ആ ദിവസത്തിന് അതിന്റേതായ ഉത്കണ്ഠകളുണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ. ഓരോ ദിവസത്തിനും അന്നന്നത്തെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾതന്നെ ധാരാളം » (മത്തായി 6:33,34). ഈ തത്ത്വം ബാധകമാക്കുന്നത് നമ്മുടെ ദൈനംദിന പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടാൻ മാനസികമോ വൈകാരികമോ ആയ ഊർജ്ജം നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ നമ്മെ സഹായിക്കും. അമിതമായി വിഷമിക്കരുതെന്ന് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു, അത് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും നമ്മിൽ നിന്ന് എല്ലാ ആത്മീയ ഊർജ്ജവും അപഹരിക്കുകയും ചെയ്യും (മർക്കോസ് 4:18,19 താരതമ്യം ചെയ്യുക).
എബ്രായർ 12:1-3-ൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന പ്രോത്സാഹനത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന്, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലത്തിന്റെ ഭാഗമായ പ്രത്യാശയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഭാവിയിലേക്ക് നോക്കാൻ നമ്മുടെ മാനസിക ശേഷി ഉപയോഗിക്കണം: « പക്ഷേ ദൈവാത്മാവിന്റെ ഫലം സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ക്ഷമ, ദയ, നന്മ, വിശ്വാസം, സൗമ്യത, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയാണ്. ഇവയ്ക്ക് എതിരുനിൽക്കുന്ന ഒരു നിയമവുമില്ല » (ഗലാത്യർ 5:22,23). യഹോവ സന്തുഷ്ടനായ ദൈവമാണെന്നും ക്രിസ്ത്യാനി « സന്തുഷ്ടനായ ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷം » പ്രസംഗിക്കുന്നുവെന്നും ബൈബിളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു (1 തിമോത്തി 1:11). ഈ ലോകം ആത്മീയ അന്ധകാരത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ, നാം പങ്കുവെക്കുന്ന സുവാർത്തയാൽ നാം പ്രകാശത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരിക്കണം, മാത്രമല്ല മറ്റുള്ളവരിൽ പ്രസരിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെ സന്തോഷത്താലും: « നിങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണ്. മലമുകളിലുള്ള ഒരു നഗരം മറഞ്ഞിരിക്കില്ല. വിളക്കു കത്തിച്ച് ആരും കൊട്ടകൊണ്ട് മൂടിവെക്കാറില്ല. പകരം, വിളക്കുതണ്ടിലാണു വെക്കുക. അപ്പോൾ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവർക്കും വെളിച്ചം കിട്ടും. അതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ വെളിച്ചം മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ അവർ നിങ്ങളുടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ കണ്ട് സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തും » (മത്തായി 5:14-16). ഇനിപ്പറയുന്ന വീഡിയോയും അതുപോലെ തന്നെ നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ലേഖനവും, പ്രത്യാശയിലുള്ള സന്തോഷത്തിന്റെ ഈ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്: « സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതിഫലം വലുതായതുകൊണ്ട് ആനന്ദിച്ച് ആഹ്ലാദിക്കുക. നിങ്ങൾക്കു മുമ്പുള്ള പ്രവാചകന്മാരെയും അവർ അങ്ങനെതന്നെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ » (മത്തായി 5:12). യഹോവ സന്തോഷം നമുക്ക് നമ്മുടെ കോട്ടയാക്കാം: « സങ്കടപ്പെടരുത്. കാരണം, യഹോവയിൽനിന്നുള്ള സന്തോഷമാണു നിങ്ങളുടെ രക്ഷാകേന്ദ്രം » (നെഹെമിയ 8:10).
ഭൗമിക പറുദീസയിലെ നിത്യജീവൻ
പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരാശിയുടെ മോചനത്തിലൂടെ നിത്യജീവൻ
« തന്റെ ഏകജാതനായ മകനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ അവരെല്ലാം നിത്യജീവൻ നേടാൻ ദൈവം അവനെ ലോകത്തിനുവേണ്ടി നൽകി. അത്ര വലുതായിരുന്നു ദൈവത്തിനു ലോകത്തോടുള്ള സ്നേഹം. (…) പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്. പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവനോ ജീവനെ കാണില്ല. ദൈവക്രോധം അവന്റെ മേലുണ്ട് »
(യോഹന്നാൻ 3:16,36)
« നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരുപാടു സന്തോഷിച്ചാനന്ദിക്കും » (ആവർത്തനം 16:15)
യേശുക്രിസ്തു, ഭൂമിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയെ പലപ്പോഴും പഠിപ്പിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ മാത്രമേ നിത്യജീവൻ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു (യോഹന്നാൻ 3:16,36).ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയുടെ മറുവില മൂല്യം രോഗശാന്തിക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിനും അനുവദിക്കും.
ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിന്റെ മറുവില പ്രയോഗത്തിലൂടെയുള്ള വിമോചനം
« മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നതും ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മോചനവിലയായി കൊടുക്കാനും ആണ് »
(മത്തായി 20:28)
« ഇയ്യോബ് കൂട്ടുകാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ യഹോവ ഇയ്യോബിന്റെ കഷ്ടതകൾ നീക്കി, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഐശ്വര്യസമൃദ്ധി തിരികെ നൽകി. മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിന്റെയെല്ലാം ഇരട്ടി യഹോവ കൊടുത്തു » (ഇയ്യോബ് 42:10). മഹാകഷ്ടത്തെ അതിജീവിച്ച മഹത്തായ ജനക്കൂട്ടത്തിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങൾക്കും ഇത് സമാനമായിരിക്കും. ശിഷ്യനായ യാക്കോബ് അനുസ്മരിച്ചതുപോലെ, യഹോവ ദൈവം, രാജാവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ അവരെ അനുഗ്രഹത്താൽ സ്നേഹപൂർവ്വം സ്മരിക്കും: « ഇയ്യോബ് കൂട്ടുകാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ യഹോവ ഇയ്യോബിന്റെ കഷ്ടതകൾ നീക്കി, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഐശ്വര്യസമൃദ്ധി തിരികെ നൽകി. മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിന്റെയെല്ലാം ഇരട്ടി യഹോവ കൊടുത്തു » (യാക്കോബ് 5:11).
ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള പാപമോചനത്തെയും രോഗശാന്തിയിലൂടെ പുനരുത്ഥാനത്തെ പ്രാപ്തമാക്കുന്ന ഒരു മറുവില മൂല്യത്തെയും അനുവദിക്കുന്നു.
മോചനദ്രവ്യം രോഗം അവസാനിപ്പിക്കും
““എനിക്കു രോഗമാണ്” എന്നു ദേശത്ത് വസിക്കുന്ന ആരും പറയില്ല. അവിടെ താമസിക്കുന്നവരുടെ തെറ്റുകൾക്കു ക്ഷമ ലഭിച്ചിരിക്കും” (യെശയ്യാവു 33:24).
« അന്ന് അന്ധന്റെ കണ്ണുകൾക്കു കാഴ്ച ലഭിക്കും, ബധിരന്റെ ചെവികൾ അടഞ്ഞിരിക്കില്ല. അന്നു മുടന്തൻ മാനിനെപ്പോലെ ചാടും, ഊമന്റെ നാവ് ആനന്ദിച്ച് ആർത്തുവിളിക്കും. മരുഭൂമിയിൽ ഉറവകൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും, മരുപ്രദേശത്ത് അരുവികൾ ഒഴുകും » (യെശയ്യാവു 35:5,6).
മറുവിലയിലൂടെയുള്ള വിമോചനം പഴയ ആളുകളെ വീണ്ടും ചെറുപ്പമാകാൻ അനുവദിക്കും
« അവന്റെ ശരീരം ചെറുപ്പകാലത്തെക്കാൾ ആരോഗ്യമുള്ളതാകട്ടെ; യൗവനകാലത്തെ പ്രസരിപ്പ് അവനു തിരിച്ചുകിട്ടട്ടെ » (ഇയ്യോബ് 33:25).
« ഇതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെടേണ്ടതില്ല. സ്മാരകക്കല്ലറകളിലുള്ള എല്ലാവരും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്ത് വരുന്ന സമയം വരുന്നു. നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ജീവനായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും മോശമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ന്യായവിധിക്കായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും ആയിരിക്കും” (യോഹന്നാൻ 5:28,29).
“പിന്നെ ഞാൻ വലിയൊരു വെള്ളസിംഹാസനം കണ്ടു. അതിൽ ദൈവം ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽനിന്ന് ആകാശവും ഭൂമിയും ഓടിപ്പോയി. അവയെ പിന്നെ അവിടെ കണ്ടില്ല. മരിച്ചവർ, വലിയവരും ചെറിയവരും എല്ലാം, സിംഹാസനത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ ചുരുളുകൾ തുറന്നു. ജീവന്റെ ചുരുൾ എന്ന മറ്റൊരു ചുരുളും തുറന്നു. ചുരുളുകളിൽ എഴുതിയിരുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മരിച്ചവരെ അവരുടെ പ്രവൃത്തികളനുസരിച്ച് ന്യായം വിധിച്ചു. കടൽ അതിലുള്ള മരിച്ചവരെ വിട്ടുകൊടുത്തു. മരണവും ശവക്കുഴിയും അവയിലുള്ള മരിച്ചവരെ വിട്ടുകൊടുത്തു. അവരെ ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായം വിധിച്ചു » (വെളിപ്പാടു 20:11-13). അന്യായമായ ആളുകൾ ഭൂമിയിലെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം അവരുടെ നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ പ്രവൃത്തികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിധിക്കപ്പെടും .
ക്രിസ്തുവിന്റെ ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമൂല്യം വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ മഹാകഷ്ടത്തെ അതിജീവിക്കാനും നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കാനും സഹായിക്കും.
« ഇതിനു ശേഷം ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാ ജനതകളിലും ഗോത്രങ്ങളിലും വംശങ്ങളിലും ഭാഷകളിലും നിന്നുള്ള, ആർക്കും എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു മഹാപുരുഷാരം നീളമുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായം ധരിച്ച് കൈയിൽ ഈന്തപ്പനയുടെ ഓലയുമായി സിംഹാസനത്തിനും കുഞ്ഞാടിനും മുമ്പാകെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. “നമുക്കു ലഭിച്ച രക്ഷയ്ക്കു നമ്മൾ, സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന+ നമ്മുടെ ദൈവത്തോടും കുഞ്ഞാടിനോടും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന് അവർ ഉറക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സിംഹാസനത്തിന്റെയും മൂപ്പന്മാരുടെയും നാലു ജീവികളുടെയും ചുറ്റുമായി ദൈവദൂതന്മാരെല്ലാം നിന്നിരുന്നു. അവർ സിംഹാസനത്തിന്റെ മുമ്പാകെ കമിഴ്ന്നുവീണ് ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ആമേൻ! സ്തുതിയും മഹത്ത്വവും ജ്ഞാനവും നന്ദിയും ബഹുമാനവും ശക്തിയും ബലവും എന്നുമെന്നേക്കും നമ്മുടെ ദൈവത്തിനുള്ളത്. ആമേൻ.” അപ്പോൾ മൂപ്പന്മാരിൽ ഒരാൾ എന്നോടു ചോദിച്ചു: “നീളമുള്ള വെള്ളക്കുപ്പായം ധരിച്ച ഇവർ ആരാണ്, എവിടെനിന്ന് വരുന്നു?” ഉടനെ ഞാൻ ആ മൂപ്പനോട്, “യജമാനനേ, അങ്ങയ്ക്കാണല്ലോ അത് അറിയാവുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ മൂപ്പൻ പറഞ്ഞു: “ഇവർ മഹാകഷ്ടതയിലൂടെ കടന്നുവന്നവരാണ്. കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇവർ ഇവരുടെ വസ്ത്രം കഴുകിവെളുപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇവർ ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതും രാപ്പകൽ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ വിശുദ്ധസേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതും. സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ തന്റെ കൂടാരത്തിൽ അവർക്ക് അഭയം നൽകും. ഇനി അവർക്കു വിശക്കില്ല, ദാഹിക്കില്ല. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലോ അസഹ്യമായ ചൂടോ അവരെ ബാധിക്കില്ല. കാരണം സിംഹാസനത്തിന് അരികെയുള്ള കുഞ്ഞാട് അവരെ മേയ്ച്ച് ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവുകളിലേക്കു നടത്തും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീരെല്ലാം തുടച്ചുകളയും”” (വെളിപ്പാടു 7:9-17).
ദൈവരാജ്യം ഭൂമിയെ ഭരിക്കും
« പിന്നെ ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും കണ്ടു. പഴയ ആകാശവും പഴയ ഭൂമിയും നീങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. കടലും ഇല്ലാതായി. പുതിയ യരുശലേം എന്ന വിശുദ്ധനഗരം മണവാളനുവേണ്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ മണവാട്ടിയെപ്പോലെ+ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്ന്, ഇറങ്ങിവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് വലിയൊരു ശബ്ദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യരുടെകൂടെ. ദൈവം അവരുടെകൂടെ വസിക്കും. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീരെല്ലാം തുടച്ചുകളയും. മേലാൽ മരണം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല; ദുഃഖമോ നിലവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. പഴയതെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയി!” » (വെളിപ്പാടു 21:1-4).
« സൗമ്യരായവർ സന്തുഷ്ടർ; കാരണം അവർ ഭൂമി അവകാശമാക്കും » (മത്തായി 5:5).
« കുറച്ച് കാലംകൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ദുഷ്ടന്മാരുണ്ടായിരിക്കില്ല. അവർ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത് നീ നോക്കും; പക്ഷേ, അവരെ കാണില്ല. എന്നാൽ സൗമ്യതയുള്ളവർ ഭൂമി കൈവശമാക്കും; സമാധാനസമൃദ്ധിയിൽ അവർ അത്യധികം ആനന്ദിക്കും. ദുഷ്ടൻ നീതിമാന് എതിരെ ഗൂഢാലോചന നടത്തുന്നു; അവൻ അവനെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മുന്നു. എന്നാൽ, യഹോവ ദുഷ്ടനെ നോക്കി പരിഹസിച്ച് ചിരി ക്കും; കാരണം, അവന്റെ ദിവസം വരുമെന്നു ദൈവത്തിന് അറിയാം. മർദിതരെയും പാവപ്പെട്ടവരെയും വീഴിക്കാനും നേരിന്റെ വഴിയിൽ നടക്കുന്നവരെ കശാപ്പു ചെയ്യാനും ദുഷ്ടന്മാർ വാൾ ഊരുന്നു, വില്ലു കുലയ്ക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവരുടെ വാൾ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽത്തന്നെ തുളച്ചുകയറും; അവരുടെ വില്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞുപോകും. (…) കാരണം, ദുഷ്ടന്റെ കൈകൾ ഒടിഞ്ഞുപോകും; എന്നാൽ, നീതിമാനെ യഹോവ താങ്ങും. (…) എന്നാൽ, ദുഷ്ടന്മാർ നശിക്കും; മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളുടെ ഭംഗി മായുന്നതുപോലെ യഹോവയു ടെ ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതാകും; അവർ പുകപോലെ മാഞ്ഞുപോകും. (…) നീതിമാന്മാർ ഭൂമി കൈവശമാക്കും; അവർ അവിടെ എന്നുമെന്നേക്കും ജീവിക്കും. (…) യഹോവയിൽ പ്രത്യാശവെച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വഴിയേ നടക്കൂ! ദൈവം നിന്നെ ഉയർത്തും, നീ ഭൂമി കൈവശമാക്കും. ദുഷ്ടന്മാരുടെ നാശത്തിനു നീ സാക്ഷിയാകും. (…) കുറ്റമില്ലാത്തവനെ ശ്രദ്ധിക്കുക! നേരുള്ളവനെ നോക്കുക! ആ മനുഷ്യന്റെ ഭാവി സമാധാനപൂർണമായിരിക്കും. എന്നാൽ ലംഘകരെയെല്ലാം തുടച്ചുനീക്കും; ദുഷ്ടന്മാരെയെല്ലാം കൊന്നുകളയും. നീതിമാന്മാരുടെ രക്ഷ യഹോവയിൽനിന്നാണ്; ദുരിതകാലത്ത് ദൈവമാണ് അവരുടെ കോട്ട. യഹോവ അവരെ സഹായിക്കും, അവരെ വിടുവിക്കും. തന്നിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്ന അവരെ ദുഷ്ടന്മാരുടെ കൈയിൽനിന്ന് വിടുവിച്ച് രക്ഷിക്കും” (സങ്കീർത്തനം 37:10-15, 17, 20, 29, 34, 37-40).
« അതുകൊണ്ട്, നല്ലവരുടെ വഴിയിൽ നടക്കുക; നീതിമാന്മാരുടെ പാതകൾ വിട്ടുമാറാതിരിക്കുക. കാരണം, നേരുള്ളവർ മാത്രം ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരിക്കും; നിഷ്കളങ്കർ മാത്രം അതിൽ ശേഷിക്കും. എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാരെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഇല്ലാതാക്കും; വഞ്ചകരെ അതിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയും. (…) നീതിമാന്റെ ശിരസ്സിൽ അനുഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്റെ വായ് ദുഷ്ടത മറച്ചുവെക്കുന്നു. നീതിമാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമയെ അനുഗ്രഹം കാത്തി രിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാരുടെ പേര് ചീഞ്ഞഴുകും » (സുഭാഷിതങ്ങൾ 2:20-22; 10:6,7).
യുദ്ധങ്ങൾ അവസാനിക്കും, ഹൃദയത്തിലും ഭൂമിയിലും സമാധാനം ഉണ്ടാകും
« നീ അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുകയും ശത്രുവിനെ വെറുക്കുകയും വേണം’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതു നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക, നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രന്മാരായിത്തീരും; കാരണം ദുഷ്ടന്മാരുടെ മേലും നല്ലവരുടെ മേലും സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുകയും നീതിമാന്മാരുടെ മേലും നീതികെട്ടവരുടെ മേലും മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണല്ലോ ദൈവം. നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് എന്തു പ്രതിഫലം കിട്ടാനാണ്? നികുതിപിരിവുകാരും അതുതന്നെയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? സഹോദരന്മാരെ മാത്രം നിങ്ങൾ വന്ദനം ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ അതിൽ എന്താണ് ഇത്ര പ്രത്യേകത? ജനതകളിൽപ്പെട്ടവരും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നില്ലേ? അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ സ്വർഗീയപിതാവ് പൂർണനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും പൂർണരായിരിക്കുവിൻ” (മത്തായി 5:43-48).
« നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗീയപിതാവ് നിങ്ങളോടും ക്ഷമിക്കും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ അവരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കാതിരുന്നാൽ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകളും ക്ഷമിക്കില്ല » (മത്തായി 6:14,15).
« യേശു അയാളോടു പറഞ്ഞു: “വാൾ ഉറയിൽ ഇടുക; വാൾ എടുക്കുന്നവരെല്ലാം വാളിന് ഇരയാകും »” (മത്തായി 26:52).
« വന്ന് യഹോവയുടെ പ്രവൃത്തികൾ കാണൂ! ദൈവം ഭൂമിയിൽ വിസ്മയകരമായ എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങ ളാണു ചെയ്തിരിക്കുന്നത്! ദൈവം ഭൂമിയിലെങ്ങും യുദ്ധങ്ങൾ നിറുത്തലാക്കുന്നു. വില്ല് ഒടിച്ച് കുന്തം തകർക്കുന്നു, യുദ്ധവാഹനങ്ങൾ കത്തിച്ചുകളയുന്നു » (സങ്കീർത്തനം 46:8,9).
« ദൈവം ജനതകൾക്കിടയിൽ ന്യായം വിധിക്കും, ജനസമൂഹങ്ങൾക്കു തിരുത്തൽ നൽകും. അവർ അവരുടെ വാളുകൾ കലപ്പകളായും കുന്തങ്ങൾ അരിവാളുകളായും അടിച്ചുതീർക്കും. ജനത ജനതയ്ക്കു നേരെ വാൾ ഉയർത്തില്ല, അവർ ഇനി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പരിശീലിക്കുകയുമില്ല » (യെശയ്യാവു 2:4).
« അവസാനനാളുകളിൽ യഹോവയുടെ ആലയമുള്ള പർവതം പർവതങ്ങളുടെ മുകളിൽ സുസ്ഥാപിതവും കുന്നുകളെക്കാൾ ഉന്നതവും ആയിരിക്കും. ആളുകൾ അതിലേക്ക് ഒഴുകിച്ചെല്ലും. അനേകം ജനതകൾ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറയും: “വരൂ, നമുക്ക് യഹോവയുടെ പർവതത്തിലേക്കു കയറി പ്പോകാം, യാക്കോബിൻദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു കയറിച്ചെ ല്ലാം. ദൈവം തന്റെ വഴികൾ നമുക്കു പഠിപ്പിച്ചുതരും, നമ്മൾ ദൈവത്തിന്റെ പാതകളിൽ നടക്കും.” സീയോനിൽനിന്ന് നിയമവും യരുശലേമിൽനിന്ന് യഹോവയുടെ വചനവും പുറപ്പെടും. ദൈവം ജനസമൂഹങ്ങളെ ന്യായം വിധിക്കും, അകലെയുള്ള പ്രബലരാജ്യങ്ങൾക്കു തിരുത്തൽ നൽകും. അവർ അവരുടെ വാളുകൾ കലപ്പകളായും കുന്തങ്ങൾ അരിവാളുകളായും അടിച്ചുതീർക്കും. ജനത ജനതയ്ക്കു നേരെ വാൾ ഉയർത്തില്ല, അവർ ഇനി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പരിശീലിക്കുകയുമില്ല. അവർ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം മുന്തിരിവള്ളിയുടെയും അത്തി മരത്തിന്റെയും ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കും; ആരും അവരെ പേടിപ്പിക്കില്ല; സൈന്യങ്ങളുടെ അധിപനായ യഹോവയാണ് ഇതു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്” (മീഖാ 4:1-4).
ഭൂമിയിലുടനീളം ധാരാളം ഭക്ഷണം ഉണ്ടാകും
« ഭൂമിയിൽ ധാന്യം സുലഭമായിരിക്കും; മലമുകളിൽ അതു നിറഞ്ഞുകവിയും. അവനു ലബാനോനിലെപ്പോലെ ഫലസമൃദ്ധിയുണ്ടാകും. നിലത്തെ സസ്യങ്ങൾപോലെ നഗരങ്ങളിൽ ജനം നിറയും » (സങ്കീർത്തനം 72:16).
« നീ വിതയ്ക്കുന്ന വിത്തിനായി ദൈവം മഴ പെയ്യിക്കും; ദേശം സമൃദ്ധമായി ആഹാരം ഉത്പാദിപ്പിക്കും; അതു പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ അപ്പം തരും. അന്നു നിന്റെ മൃഗങ്ങൾ വിശാലമായ പുൽപ്പുറങ്ങളിൽ മേഞ്ഞുനടക്കും » (യെശയ്യാവു 30:23).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
« ഒരു ദിവ്യദർശനത്തിൽ ഹബക്കൂക്ക് പ്രവാചകൻ കേട്ട പ്രഖ്യാപനം: യഹോവേ, എത്ര കാലം ഞാൻ ഇങ്ങനെ സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കും, അങ്ങ് എന്താണു കേൾക്കാത്തത്? അക്രമത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി ഞാൻ എത്ര കാലം അങ്ങയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും, അങ്ങ് എന്താണ് ഇടപെടാത്തത്?
ഞാൻ ദുഷ്ചെയ്തികൾ കാണാൻ അങ്ങ് എന്തിനാണ് ഇടയാക്കുന്നത്? എന്തിനാണ് അങ്ങ് അടിച്ചമർത്തൽ വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കുന്നത്? അക്രമവും നാശവും എനിക്കു കാണേണ്ടിവരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? കലഹങ്ങളുടെയും പോരാട്ടങ്ങളുടെയും നടുവിലാണല്ലോ എന്റെ ജീവിതം! നിയമം ദുർബലമായിരിക്കുന്നു, നീതി നടപ്പാകുന്നതേ ഇല്ല. ദുഷ്ടൻ നീതിമാനെ വളയുന്നു. ന്യായത്തെ വളച്ചൊടിക്കുന്നു »
(ഹബാക്കുക് 1:2-4)
« സൂര്യനു കീഴെ നടക്കുന്ന എല്ലാ അടിച്ചമർത്തലുകളും കാണാൻ ഞാൻ വീണ്ടും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. അവരുടെ കണ്ണീർ ഞാൻ കണ്ടു. അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ലായിരുന്നു. അടിച്ചമർത്തുന്നവർ ശക്തരായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, അതിന് ഇരയായവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. (…) എന്റെ വ്യർഥജീവിതത്തിൽ ഞാൻ എല്ലാം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നീതി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മരിച്ചുപോകുന്ന നീതിമാനെയും അതേസമയം, തെറ്റുകൾ ചെയ്തിട്ടും ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്ന ദുഷ്ടനെയും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു. (…) ഇതൊക്കെയാണ് സൂര്യനു കീഴെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചെല്ലാം അറിയാൻ മനസ്സുവെച്ച ഞാൻ കണ്ടത്. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യന്റെ മേൽ ആധിപത്യം നടത്തിയത് ഇക്കാലമത്രയും അവർക്കു ദോഷം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. (…) വ്യർഥമായ ഒരു കാര്യം ഭൂമിയിൽ നടക്കുന്നുണ്ട്. നീതിമാന്മാരായ ചിലരോടു പെരുമാറുന്നത് അവർ എന്തോ ദുഷ്പ്രവൃത്തി ചെയ്തു എന്നതുപോലെയാണ്. ദുഷ്ടന്മാരായ ചിലരോടാകട്ടെ നീതിപ്രവൃത്തി ചെയ്തു എന്നതുപോലെയും. ഇതും വ്യർഥതയാണെന്നു ഞാൻ പറയും. (…) ദാസർ കുതിരപ്പുറത്ത് സവാരി ചെയ്യുന്നതു ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം പ്രഭുക്കന്മാർ ദാസരെപ്പോലെ നടന്നുപോകുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട്”
(സഭാപ്രസംഗി 4:1; 7:15; 8:9,14; 10:7)
« സൃഷ്ടിക്കു വ്യർഥമായൊരു ജീവിതത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിലാകേണ്ടിവന്നു. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല, പകരം അതിനെ കീഴ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം. എന്നാൽ പ്രത്യാശയ്ക്കു വകയുണ്ടായിരുന്നു‘
(റോമർ 8:20)
« പരീക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, “ദൈവം എന്നെ പരീക്ഷിക്കുകയാണ്”എന്ന് ആരും പറയാതിരിക്കട്ടെ. ദോഷങ്ങൾകൊണ്ട് ദൈവത്തെ പരീക്ഷിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല; ദൈവവും ആരെയും പരീക്ഷിക്കുന്നില്ല »
(യാക്കോബ് 1:13)
എന്തുകൊണ്ടാണ് ദൈവം ഇന്നുവരെ കഷ്ടപ്പാടും ദുഷ്ടതയും അനുവദിച്ചത്?
ഈ അവസ്ഥയിലെ യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളി പിശാചായ സാത്താനാണ്, കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവനെപ്പോലെ എന്ന് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു (വെളിപ്പാടു 12:9). പിശാച് നുണയനും മനുഷ്യരാശിയുടെ കൊലപാതകിയുമാണെന്ന് ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 8:44). രണ്ട് പ്രധാന ആരോപണങ്ങൾ ഉണ്ട്:
1 – ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം.
2 – മനുഷ്യന്റെ സമഗ്രതയുടെ ചോദ്യം.
ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുമ്പോൾ, അന്തിമവിധി നടപ്പാക്കാൻ വളരെയധികം സമയമെടുക്കും. അവൻ ദാനിയേൽ 7- അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം, ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരവും മനുഷ്യന്റെ സമഗ്രതയും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ട്രിബ്യൂണലിൽ, ന്യായവിധി നടക്കുന്ന സാഹചര്യത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു: “ഒരു അഗ്നിനദി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണം ആയിരത്തിന്റെ ആയിരം മടങ്ങും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നിരുന്നവർ പതിനായിരത്തിന്റെ പതിനായിരം മടങ്ങും ആയിരുന്നു. ന്യായാധിപസഭ ഇരുന്നു, പുസ്തകങ്ങൾ തുറന്നു. (…) എന്നാൽ, ന്യായാധിപസഭ ഇരുന്നു. അയാളെ നിശ്ശേഷം നശിപ്പിച്ച് ഇല്ലായ്മ ചെയ്യേണ്ടതിന് അവർ അയാളുടെ ആധിപത്യം എടുത്തുകളഞ്ഞു » (ദാനിയേൽ 7:10,26). ഈ വാചകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, അത് പിശാചിൽ നിന്നും മനുഷ്യനിൽ നിന്നും എടുത്തുകളഞ്ഞു, ദേശത്തിന്റെ പരമാധികാരം അത് എല്ലായ്പ്പോഴും ദൈവത്തിന്റേതാണ്. കോടതിയുടെ ഈ ചിത്രം യെശയ്യാവു 43-ാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അവിടെ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നവർ അവന്റെ “സാക്ഷികൾ” ആണെന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ എന്റെ സാക്ഷികൾ” എന്ന് യഹോവ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. “അതെ, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത എന്റെ ദാസൻ! എന്നെ അറിഞ്ഞ് എന്നിൽ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിനും ഞാൻ മാറ്റമില്ലാത്തവനെന്നു മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിനും ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നവർ! എനിക്കു മുമ്പ് ഒരു ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എനിക്കു ശേഷം ആരും ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല. ഞാൻ—ഞാൻ യഹോവയാണ്, ഞാനല്ലാതെ ഒരു രക്ഷകനുമില്ല” (യെശയ്യാവു 43:10,11). യേശുക്രിസ്തുവിനെ ദൈവത്തിന്റെ « വിശ്വസ്തസാക്ഷി » എന്നും വിളിക്കുന്നു (വെളിപ്പാടു 1:5).
ഗുരുതരമായ ഈ രണ്ട് ആരോപണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, 6,000 വർഷത്തിലേറെയായി, ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരമില്ലാതെ ഭൂമിയെ ഭരിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതിന് തെളിവുകൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ യഹോവ ദൈവം സാത്താനെയും മനുഷ്യരാശിയെയും സമയം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഈ അനുഭവത്തിന്റെ അവസാനത്തിലാണ്മൊ, ത്തം നാശത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയ മനുഷ്യരാശിയുടെ ദുരന്തസാഹചര്യത്തിലൂടെ പിശാചിന്റെ നുണ വെളിപ്പെടുന്നു (മത്തായി 24:22). ന്യായവിധിയും നടപ്പാക്കലും വലിയ കഷ്ടതയിൽ നടക്കും (മത്തായി 24:21; 25:31-46). ഏദെനിൽ സംഭവിച്ചതെന്തെന്ന് ഉല്പത്തി 2, 3 അധ്യായങ്ങളിലും ഇയ്യോബ് 1, 2 അധ്യായങ്ങളിലെ പുസ്തകത്തിലും പരിശോധിച്ചുകൊണ്ട് പിശാചിന്റെ രണ്ടു ആരോപണങ്ങളെ കൂടുതൽ വിശദമായി നോക്കാം.
1 – ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം
ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും അവനെ ഏദെൻ തോട്ടത്തിൽ പാർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഉല്പത്തി 2-ാം അധ്യായം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ആദാം അനുയോജ്യമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു, വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ആസ്വദിച്ചു (യോഹന്നാൻ 8:32). എന്നാൽ, ദൈവം ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു പരിധി സജ്ജീകരിക്കുക: ഒരു വൃക്ഷം: « ഏദെൻ തോട്ടത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യേണ്ടതിനും അതിനെ പരിപാലിക്കേണ്ടതിനും ദൈവമായ യഹോവ മനുഷ്യനെ അവിടെയാക്കി. യഹോവ മനുഷ്യനോട് ഇങ്ങനെ കല്പിക്കുകയും ചെയ്തു: “തോട്ടത്തിലെ എല്ലാ മരങ്ങളിൽനിന്നും തൃപ്തിയാകുവോളം നിനക്കു തിന്നാം. എന്നാൽ ശരിതെറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ മരത്തിൽനിന്ന് തിന്നരുത്, അതിൽനിന്ന് തിന്നുന്ന ദിവസം നീ നിശ്ചയമായും മരിക്കും » (ഉല്പത്തി 2: 15-17). « നല്ലതും ചീത്തയും സംബന്ധിച്ച അറിവിന്റെ വീക്ഷണം » എന്നത് നല്ലതും ചീത്തയും എന്ന അമൂർത്ത സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രാതിനിധ്യമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഈ യഥാർത്ഥ വീക്ഷണം, കോൺക്രീറ്റ് പരിധി, « നല്ലതും ചീത്തയും സംബന്ധിച്ച ഒരു (കോൺക്രീറ്റ്) അറിവ് ». ഇപ്പോൾ ദൈവം “നന്മ” യും അവനെ അനുസരിക്കുന്നതും “മോശം” അനുസരണക്കേടും തമ്മിൽ ഒരു പരിധി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു.
ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ കൽപന ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമല്ലെന്ന് വ്യക്തമാണ് (മത്തായി 11:28-30 മായി താരതമ്യം ചെയ്യുക « കാരണം, എന്റെ നുകം എളുപ്പവും എന്റെ ഭാരം ഭാരം കുറഞ്ഞതുമാണ് », 1 യോഹന്നാൻ 5: 3 « അവന്റെ കൽപ്പനകൾ ഭാരമുള്ളതല്ല » (ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ)). വഴിയിൽ, « വിലക്കപ്പെട്ട ഫലം » ജഡിക ബന്ധങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞു: ഇത് തെറ്റാണ്, കാരണം ദൈവം ഈ കൽപ്പന നൽകിയപ്പോൾ ഹവ്വാ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദാമിന് അറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യത്തെ ദൈവം വിലക്കില്ല (സംഭവങ്ങളുടെ കാലഗണനയെ ഉല്പത്തി 2:15-17 (ദൈവത്തിന്റെ കല്പന) 2:18-25 (ഹവ്വായുടെ സൃഷ്ടി) മായി താരതമ്യം ചെയ്യുക).
പിശാചിന്റെ പരീക്ഷ
« ദൈവമായ യഹോവ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ എല്ലാ വന്യജീവികളിലുംവെച്ച് ഏറ്റവും ജാഗ്രതയുള്ളതായിരുന്നു* സർപ്പം. അതു സ്ത്രീയോട്, “തോട്ടത്തിലെ എല്ലാ മരങ്ങളിൽനിന്നും നിങ്ങൾ തിന്നരുതെന്നു ദൈവം ശരിക്കും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ” എന്നു ചോദിച്ചു. അതിനു സ്ത്രീ സർപ്പത്തോട്: “തോട്ടത്തിലെ മരങ്ങളുടെ പഴം ഞങ്ങൾക്കു തിന്നാം. എന്നാൽ തോട്ടത്തിനു നടുവിലുള്ള മരത്തിലെ പഴത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: ‘നിങ്ങൾ അതിൽനിന്ന് തിന്നരുത്, അതു തൊടാൻപോലും പാടില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ മരിക്കും.’” അപ്പോൾ സർപ്പം സ്ത്രീയോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ മരിക്കില്ല, ഉറപ്പ്! അതിൽനിന്ന് തിന്നുന്ന ആ ദിവസംതന്നെ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമെന്നും നിങ്ങൾ ശരിയും തെറ്റും അറിയുന്നവരായി ദൈവത്തെപ്പോലെയാകുമെന്നും ദൈവത്തിന് അറിയാം.” അങ്ങനെ, ആ മരം കാഴ്ചയ്ക്കു മനോഹരവും അതിലെ പഴം തിന്നാൻ നല്ലതും ആണെന്നു സ്ത്രീ കണ്ടു. അതെ, ആ മരം കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു. സ്ത്രീ അതിന്റെ പഴം പറിച്ച് തിന്നു. പിന്നീട്, ഭർത്താവിനോടുകൂടെയായിരുന്നപ്പോൾ ഭർത്താവിനും കുറച്ച് കൊടുത്തു; ഭർത്താവും തിന്നു » (ഉല്പത്തി 3:1-6).
ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെ പിശാച് പരസ്യമായി ആക്രമിച്ചു. തന്റെ സൃഷ്ടികളെ ദ്രോഹിക്കുന്നതിനായി ദൈവം വിവരങ്ങൾ തടഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് സാത്താൻ പരസ്യമായി സൂചിപ്പിച്ചു: « ദൈവത്തിനു അറിയാം » (ആദാമിനും ഹവ്വായിനും അറിയില്ലായിരുന്നുവെന്നും അത് അവർക്ക് ദോഷം വരുത്തുന്നുവെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നു). എന്നിരുന്നാലും, ദൈവം എപ്പോഴും സാഹചര്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ആദാമിനേക്കാൾ സാത്താൻ ഹവ്വായോട് സംസാരിച്ചത്? ഇത് എഴുതിയിരിക്കുന്നു: “അതുപോലെ, ആദാമല്ല, സ്ത്രീയാണു പാടേ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട് ദൈവനിയമം ലംഘിച്ചത്” (1 തിമോത്തി 2:14). എന്തുകൊണ്ടാണ് ഹവ്വാ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടത്? അവളുടെ ചെറുപ്പകാലം കാരണം അവൾ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു, ആദം കുറഞ്ഞത് നാൽപത് വയസ്സിനു മുകളിലായിരുന്നു. അതിനാൽ സാത്താൻ ഹവ്വായുടെ ചെറിയ അനുഭവം മുതലെടുത്ത് അവളെ പാപത്തിലാക്കി. എന്നിരുന്നാലും, താൻ ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്ന് ആദാമിന് അറിയാമായിരുന്നു, മന sin പൂർവ്വം പാപം ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനം അവൻ എടുത്തു. പിശാചിന്റെ ഈ ആദ്യത്തെ ആരോപണം ഭരിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക അവകാശത്തെക്കുറിച്ചാണ് (വെളിപ്പാട് 4:11).
ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയും വാഗ്ദാനവും
ആ ദിവസം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പായി, ദൈവം തന്റെ ന്യായവിധി നടത്തി (ഉല്പത്തി 3: 8-19). ന്യായവിധിക്ക് മുമ്പ്, യഹോവയായ ദൈവം ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. ഉത്തരം ഇതാണ്: « അതിനു മനുഷ്യൻ, “എന്റെകൂടെ കഴിയാൻ അങ്ങ് തന്ന സ്ത്രീ ആ മരത്തിലെ പഴം തന്നു, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തിന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ദൈവമായ യഹോവ സ്ത്രീയോട്, “നീ എന്താണ് ഈ ചെയ്തത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “സർപ്പം എന്നെ വഞ്ചിച്ചു, ഞാൻ തിന്നുപോയി” എന്നു സ്ത്രീ പറഞ്ഞു » (ഉല്പത്തി 3:12,13). തങ്ങളുടെ കുറ്റം സമ്മതിക്കുന്നതിനുപകരം, ആദാമും ഹവ്വായും സ്വയം ന്യായീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഉല്പത്തി 3:14-19 ൽ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനത്തോടൊപ്പം നമുക്ക് വായിക്കാം: « മാത്രമല്ല ഞാൻ നിനക്കും സ്ത്രീക്കും തമ്മിലും നിന്റെ സന്തതിക്കും അവളുടെ സന്തതിക്കും തമ്മിലും ശത്രുത ഉണ്ടാക്കും. അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും; നീ അവന്റെ ഉപ്പൂറ്റി ചതയ്ക്കും” (ഉല്പത്തി 3:15). ഈ വാഗ്ദാനത്തിലൂടെ, യഹോവ ദൈവം തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുമെന്നും പിശാചായ സാത്താൻ നശിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നും പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷം മുതൽ, പാപം ലോകത്തിലേക്കും അതിന്റെ പ്രധാന പരിണതഫലമായ മരണത്തിലേക്കും പ്രവേശിച്ചു: « ഒരു മനുഷ്യനിലൂടെ പാപവും പാപത്തിലൂടെ മരണവും ലോകത്തിൽ കടന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് മരണം എല്ലാ മനുഷ്യരിലേക്കും വ്യാപിച്ചു” (റോമർ 5:12).
2 – മനുഷ്യന്റെ സമഗ്രതയുടെ ചോദ്യം
മനുഷ്യ പ്രകൃതത്തിൽ ഒരു പോരായ്മയുണ്ടെന്ന് പിശാച് പറഞ്ഞു. ഇയ്യോബ് സമഗ്രതയ്ക്കെതിരായ പിശാചിന്റെ ആരോപണമാണിത്: « യഹോവ സാത്താനോട്, “നീ എവിടെനിന്നാണു വരുന്നത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “ഭൂമി മുഴുവൻ ചുറ്റിനടന്ന് എല്ലാം ഒന്നു നോക്കിയിട്ടു വരുകയാണ്” എന്നു സാത്താൻ യഹോവയോടു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യഹോവ സാത്താനോടു ചോദിച്ചു: “എന്റെ ദാസനായ ഇയ്യോബിനെ നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ? അവനെപ്പോലെ മറ്റാരും ഭൂമിയിലില്ല. അവൻ ദൈവഭക്തനും നേരുള്ളവനും നിഷ്കളങ്കനും ആണ്, തെറ്റായ കാര്യങ്ങളൊന്നും അവൻ ചെയ്യാറില്ല.” മറുപടിയായി സാത്താൻ യഹോവയോടു പറഞ്ഞു: “വെറുതേയാണോ ഇയ്യോബ് ദൈവത്തോട് ഇത്ര ഭയഭക്തി കാട്ടുന്നത്? അവനും അവന്റെ വീടിനും അവനുള്ള എല്ലാത്തിനും ചുറ്റും അങ്ങ് ഒരു വേലി കെട്ടിയിരിക്കുകയല്ലേ? അവന്റെ അധ്വാനത്തെ അങ്ങ് അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു; നാടു മുഴുവൻ അവന്റെ മൃഗങ്ങളാണ്. എന്നാൽ കൈ നീട്ടി അവനുള്ളതെല്ലാം ഒന്നു തൊട്ടുനോക്ക്. അപ്പോൾ അറിയാം എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന്. അവൻ അങ്ങയെ മുഖത്ത് നോക്കി ശപിക്കും!” അപ്പോൾ യഹോവ സാത്താനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇതാ, അവനുള്ളതെല്ലാം നിന്റെ കൈയിൽ* തരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ ദേഹത്ത് തൊടരുത്!” അങ്ങനെ സാത്താൻ യഹോവയുടെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് പോയി. (…) യഹോവ സാത്താനോട്, “നീ എവിടെനിന്നാണു വരുന്നത്” എന്നു ചോദിച്ചു. “ഭൂമി മുഴുവൻ ചുറ്റിനടന്ന് എല്ലാം ഒന്നു നോക്കിയിട്ടു വരുകയാണ്” എന്നു സാത്താൻ യഹോവയോടു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ യഹോവ സാത്താനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ദാസനായ ഇയ്യോബിനെ നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ? അവനെപ്പോലെ മറ്റാരും ഭൂമിയിലില്ല. അവൻ ദൈവഭക്തനും* നേരുള്ളവനും നിഷ്കളങ്കനും ആണ്, തെറ്റായ കാര്യങ്ങളൊന്നും അവൻ ചെയ്യാറില്ല. ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ* നീ എന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നെങ്കിലും അവൻ ഇപ്പോഴും ധർമിഷ്ഠനായി തുടരുന്നതു കണ്ടോ?” സാത്താൻ യഹോവയോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “തൊലിക്കു പകരം തൊലി! സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യൻ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം കൊടുക്കും. കൈ നീട്ടി അവന്റെ അസ്ഥിയിലും മാംസത്തിലും ഒന്നു തൊട്ടുനോക്ക്. അപ്പോൾ അറിയാം എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന്. അവൻ അങ്ങയെ മുഖത്ത് നോക്കി ശപിക്കും.” അപ്പോൾ യഹോവ സാത്താനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇതാ, അവനെ നിന്റെ കൈയിൽ* തരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ ജീവനെടുക്കരുത്!” » (ഇയ്യോബ് 1:7-12 ; 2:2-6).
സാത്താൻ പിശാചിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ തെറ്റ്, അവൻ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നത് അവനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് സ്വാർത്ഥതാൽപര്യത്തിൽ നിന്നും അവസരവാദത്തിൽ നിന്നുമാണ്. സമ്മർദ്ദത്തിൽ, സ്വത്തുക്കൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിലൂടെയും മരണഭയത്താലും, പിശാചായ സാത്താൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, മനുഷ്യന് ദൈവത്തോട് വിശ്വസ്തനായി തുടരാനാവില്ല. എന്നാൽ സാത്താൻ ഒരു നുണയനാണെന്ന് ഇയ്യോബ് തെളിയിച്ചു: ഇയ്യോബിന്റെ എല്ലാ സ്വത്തുക്കളും നഷ്ടപ്പെട്ടു, അവന്റെ 10 മക്കളെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു അദ്ദേഹം മിക്കവാറും ഒരു രോഗം മൂലം മരിച്ചു (ഇയ്യോബ് 1 ണ്ട് 1, 2). മൂന്നു വ്യാജസുഹൃത്തുക്കൾ ഇയ്യോബിനെ മന ശാസ്ത്രപരമായി പീഡിപ്പിച്ചു, അവന്റെ കഷ്ടതകളെല്ലാം മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാപങ്ങളിൽ നിന്നാണെന്നും അതിനാൽ അവന്റെ കുറ്റത്തിനും ദുഷ്ടതയ്ക്കും ദൈവം അവനെ ശിക്ഷിക്കുകയാണെന്നും പറഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും ഇയ്യോബ് തന്റെ സമഗ്രതയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയില്ല, « നിങ്ങളെ നീതിമാന്മാരെന്നു വിളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്കു ചിന്തിക്കാനേ കഴിയില്ല! മരണംവരെ ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല! » (ഇയ്യോബ് 27:5).
എന്നിരുന്നാലും, മനുഷ്യന്റെ സമഗ്രതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പിശാചിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പരാജയം, മരണം വരെ ദൈവത്തോട് അനുസരണമുള്ള യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയമായിരുന്നു: « ഇനി, മനുഷ്യനായിത്തീർന്നശേഷവും ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി അനുസരണമുള്ളവനായി ജീവിച്ചു. മരണത്തോളം, ദണ്ഡനസ്തംഭത്തിലെ* മരണത്തോളംപോലും, ക്രിസ്തു അനുസരണമുള്ളവനായിരുന്നു » (ഫിലിപ്പിയർ 2:8). യേശുക്രിസ്തു തന്റെ സമഗ്രതയാൽ പിതാവിന് വളരെ വിലയേറിയ ആത്മീയ വിജയം അർപ്പിച്ചു, അതിനാലാണ് അവന് പ്രതിഫലം ലഭിച്ചത്: « അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദൈവം ക്രിസ്തുവിനെ മുമ്പത്തെക്കാൾ ഉന്നതമായ ഒരു സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തി മറ്റെല്ലാ പേരുകൾക്കും മീതെയുള്ള ഒരു പേര് കനിഞ്ഞുനൽകി. സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഭൂമിക്കടിയിലും ഉള്ള എല്ലാവരും യേശുവിന്റെ പേരിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്താനും എല്ലാ നാവും യേശുക്രിസ്തു കർത്താവാണെന്നു പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനായി പരസ്യമായി സമ്മതിച്ചുപറയാനും വേണ്ടിയാണു ദൈവം ഇതു ചെയ്തത്” (ഫിലിപ്പിയർ 2:9 -11).
മുടിയനായ പുത്രന്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം താൽക്കാലികമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ പിതാവിന്റെ വഴിയെ കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു നമുക്ക് നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 15: 11-24). മകൻ പിതാവിനോട് പൈതൃകം ചോദിക്കുകയും വീട് വിടുകയും ചെയ്തു. ഈ തീരുമാനം എടുക്കാൻ പിതാവ് തന്റെ മുതിർന്ന മകനെ അനുവദിച്ചു, മാത്രമല്ല അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ വഹിക്കാനും. അതുപോലെ, ദൈവം ആദാമിനെ തന്റെ സ്വതന്ത്രമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉപയോഗിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുത്തു, മാത്രമല്ല അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ വഹിക്കാനും. ഇത് മനുഷ്യരാശിയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അടുത്ത ചോദ്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
മുടിയനായ പുത്രന്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം താൽക്കാലികമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ പിതാവിന്റെ വഴിയെ കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു നമുക്ക് നന്നായി മനസ്സിലാക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 15:11-24). മകൻ പിതാവിനോട് പൈതൃകം ചോദിക്കുകയും വീട് വിടുകയും ചെയ്തു. ഈ തീരുമാനമെടുക്കാൻ പിതാവ് തന്റെ മുതിർന്ന മകനെ അനുവദിച്ചു, മാത്രമല്ല അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ വഹിക്കാനും. അതുപോലെ, ദൈവം ആദാമിനെ തന്റെ സ്വതന്ത്രമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉപയോഗിക്കാൻ വിട്ടുകൊടുത്തു, മാത്രമല്ല അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ വഹിക്കാനും. ഇത് മനുഷ്യരാശിയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അടുത്ത ചോദ്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ കാരണങ്ങൾ
നാല് പ്രധാന ഘടകങ്ങളുടെ ഫലമാണ് കഷ്ടത
1 – കഷ്ടത ഉണ്ടാക്കുന്നവനാണ് പിശാച് (എന്നാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അല്ല) (ഇയ്യോബ് 1:7-12; 2:1-6). യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അവൻ ഈ ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയാണ്: « ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തെ ന്യായം വിധിക്കും. ഈ ലോകത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയെ തള്ളിക്കളയാനുള്ള സമയമാണ് ഇത് » (യോഹന്നാൻ 12:31; 1 യോഹന്നാൻ 5:19). അതുകൊണ്ടാണ് മാനവികത മൊത്തത്തിൽ അസന്തുഷ്ടരാകുന്നത്: « ഇന്നുവരെ സർവസൃഷ്ടിയും ഒന്നടങ്കം ഞരങ്ങി വേദന അനുഭവിച്ച് കഴിയുകയാണ് എന്നു നമുക്ക് അറിയാമല്ലോ » (റോമർ 8:22).
2 – പാപിയുടെ അവസ്ഥയുടെ ഫലമാണ് കഷ്ടത, അത് നമ്മെ വാർദ്ധക്യം, രോഗം, മരണം എന്നിവയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: “ഒരു മനുഷ്യനിലൂടെ പാപവും പാപത്തിലൂടെ മരണവും ലോകത്തിൽ കടന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് മരണം എല്ലാ മനുഷ്യരിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. (…) പാപം തരുന്ന ശമ്പളം മരണം » (റോമർ 5:12; 6:23).
3 – മോശം തീരുമാനങ്ങളുടെ ഫലമായി (നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് മനുഷ്യരുടെയോ) കഷ്ടത ഉണ്ടാകാം: « ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മയല്ല, ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മയാണു ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് » (ആവർത്തനം 32: 5; റോമർ 7:19). കഷ്ടത « കർമ്മ നിയമത്തിന്റെ » ഫലമല്ല. യോഹന്നാൻ 9-ാം അധ്യായത്തിൽ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ വായിക്കാം: “യേശു പോകുമ്പോൾ ജന്മനാ അന്ധനായ ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു. ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനോടു ചോദിച്ചു: “റബ്ബീ, ആരു പാപം ചെയ്തിട്ടാണ് ഇയാൾ അന്ധനായി ജനിച്ചത്? ഇയാളോ ഇയാളുടെ മാതാപിതാക്കളോ?” യേശു പറഞ്ഞു: “ഇയാളോ ഇയാളുടെ മാതാപിതാക്കളോ പാപം ചെയ്തിട്ടല്ല. ഇതു ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഇയാളിലൂടെ വെളിപ്പെടാൻവേണ്ടിയാണ്” (യോഹന്നാൻ 9:1-3). « ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ » അന്ധന്റെ അത്ഭുത രോഗശാന്തിയായിരിക്കും.
4 – « മുൻകൂട്ടിക്കാണാൻ കഴിയാത്ത സമയങ്ങളുടെയും സംഭവങ്ങളുടെയും » ഫലമായിരിക്കാം കഷ്ടത, അത് വ്യക്തിയെ തെറ്റായ സമയത്ത് തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് എത്തിക്കാൻ കാരണമാകുന്നു: « പിന്നീട്, സൂര്യനു കീഴെ ഞാൻ ഇതും കണ്ടു: വേഗമുള്ളവർ ഓട്ടത്തിലും ബലമുള്ളവർ പോരാട്ടത്തിലും എപ്പോഴും വിജയിക്കുന്നില്ല. എപ്പോഴും ജ്ഞാനികൾക്കല്ല ഭക്ഷണം, ബുദ്ധിമാന്മാർക്കല്ല സമ്പത്ത്. അറിവുള്ളവർ എപ്പോഴും വിജയിക്കുന്നുമില്ല. കാരണം, സമയവും അപ്രതീക്ഷിതസംഭവങ്ങളും അവരെയെല്ലാം പിടികൂടുന്നു. മനുഷ്യൻ അവന്റെ സമയം അറിയുന്നില്ലല്ലോ. മത്സ്യം നാശകരമായ വലയിൽപ്പെടുന്നതുപോലെയും പക്ഷികൾ കെണിയിൽപ്പെടുന്നതുപോലെയും അപ്രതീക്ഷിതമായി ദുരന്തം ആഞ്ഞടിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യമക്കൾ കെണിയിൽ അകപ്പെട്ടുപോകുന്നു » (സഭാപ്രസംഗി 9:11,12).
നിരവധി മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമായ രണ്ട് ദാരുണമായ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞത് ഇതാണ്: “ബലി അർപ്പിക്കാൻ ചെന്ന ചില ഗലീലക്കാരെ പീലാത്തൊസ് കൊന്ന കാര്യം അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചിലർ അപ്പോൾ യേശുവിനെ അറിയിച്ചു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ആ ഗലീലക്കാർ മറ്റെല്ലാ ഗലീലക്കാരെക്കാളും പാപികളായതുകൊണ്ടാണ് അവർക്ക് ഇതു സംഭവിച്ചതെന്നു നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഒരിക്കലുമല്ല. മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളും അവരെപ്പോലെ മരിക്കും.ശിലോഹാമിലെ ഗോപുരം വീണ് മരിച്ച 18 പേർ യരുശലേമിൽ താമസിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാവരെക്കാളും പാപികളാണെന്നു നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നുണ്ടോ? അല്ല എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു. മാനസാന്തരപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അവരെപ്പോലെ മരിക്കും”” (ലൂക്കോസ് 13:1-5). അപകടങ്ങളോ പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളോ ഇരകളായ ആളുകൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ കൂടുതൽ പാപം ചെയ്യണമെന്നും അല്ലെങ്കിൽ പാപികളെ ശിക്ഷിക്കാൻ ദൈവം അത്തരം സംഭവങ്ങൾക്ക് കാരണമായെന്നും യേശുക്രിസ്തു ഒരു കാലത്തും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. അത് രോഗങ്ങളോ അപകടങ്ങളോ പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളോ ആകട്ടെ, അവ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ദൈവമല്ല, ഇരകളായവർ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ കൂടുതൽ പാപം ചെയ്തിട്ടില്ല.
ഈ കഷ്ടപ്പാടുകളെല്ലാം ദൈവം നീക്കം ചെയ്യും: അപ്പോൾ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് വലിയൊരു ശബ്ദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യരുടെകൂടെ. ദൈവം അവരുടെകൂടെ വസിക്കും. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീരെല്ലാം തുടച്ചുകളയും. മേലാൽ മരണം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല; ദുഃഖമോ നിലവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. പഴയതെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയി!” (വെളിപ്പാടു 21:3,4).
അടയാളപ്പെടുത്തിയ പാതയും സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തിയും
നമ്മുടെ പാത ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടില്ല, മറിച്ച് ഞങ്ങൾ അത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. നല്ലതോ ചീത്തയോ ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ « പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിട്ടില്ല », എന്നാൽ « സ്വതന്ത്ര ചോയ്സ് » അനുസരിച്ച് നല്ലതോ ചീത്തയോ ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു (ആവർത്തനം 30:15). വിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കാഴ്ചപ്പാട്, ഭാവിയെക്കുറിച്ച് അറിയാനുള്ള കഴിവ് ദൈവത്തിനുണ്ട് എന്ന ആശയവുമായി പലർക്കും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭാവി അറിയാനുള്ള കഴിവ് ദൈവം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് നാം കാണും.
ഭാവിയെ അറിയാനുള്ള തന്റെ കഴിവ് വിവേചനാധികാരത്തിലും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട രീതിയിലും ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്നു
ആദാം പാപം ചെയ്യാൻ പോകുന്നുവെന്ന് ദൈവത്തിന് അറിയാമോ? ഉല്പത്തി 2, 3 സന്ദർഭങ്ങളിൽ നിന്ന്, ഇല്ല. ഇത് അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്, ദൈവത്തിന്റെ ഈ കല്പന ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമല്ല (1 യോഹന്നാൻ 4:8; 5:3). ഭാവിയെ അറിയാനുള്ള തന്റെ കഴിവ് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതും വിവേചനാധികാരത്തോടെയും ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന രണ്ട് ബൈബിൾ ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇതാ. മാത്രമല്ല, ഈ കഴിവ് അവൻ എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക ആവശ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അബ്രഹാമിന്റെ മാതൃകയെടുക്കുക. ഉല്പത്തി 22:1-14 ൽ ദൈവം തന്റെ പുത്രനായ യിസ്ഹാക്കിനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ അബ്രഹാമിനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദൈവം തന്റെ മകനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ അബ്രഹാമിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അനുസരിക്കുമെന്ന് അവന് മുൻകൂട്ടി അറിയാമോ? കഥയുടെ ഉടനടി സന്ദർഭത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ഇല്ല. അവസാന നിമിഷം ദൈവം അബ്രഹാമിനെ തടഞ്ഞു: “അപ്പോൾ ദൈവം പറഞ്ഞു: “മകന്റെ മേൽ കൈവയ്ക്കരുത്. അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. നിന്റെ ഒരേ ഒരു മകനെ എനിക്കു തരാൻ മടിക്കാഞ്ഞതിനാൽ നീ ദൈവഭയമുള്ളവനാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്കു മനസ്സിലായി »” (ഉല്പത്തി 22:12). « നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്കറിയാം » എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. « ഇപ്പോൾ » എന്ന വാചകം കാണിക്കുന്നത് ഈ അഭ്യർഥന മാനിച്ച് അബ്രഹാം പിന്തുടരുമോ എന്ന് ദൈവത്തിന് അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നാണ്.
രണ്ടാമത്തെ ഉദാഹരണം സൊദോമിന്റെയും ഗൊമോറയുടെയും നാശത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ഒരു മോശം സാഹചര്യം ഉറപ്പാക്കാൻ ദൈവം രണ്ട് ദൂതന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിയിക്കുന്നു, തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള എല്ലാ തെളിവുകളും ആദ്യം അവനില്ലായിരുന്നു, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ രണ്ട് ദൂതന്മാരിലൂടെ അറിയാനുള്ള തന്റെ കഴിവ് അവൻ ഉപയോഗിച്ചു (ഉല്പത്തി 18:20,21).
വിവിധ പ്രാവചനിക ബൈബിൾ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചാൽ, ഭാവിയെ അറിയാനുള്ള കഴിവ് ദൈവം ഇപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ലളിതമായ ഒരു ബൈബിൾ ഉദാഹരണം നോക്കാം. റെബേക്ക ഇരട്ടക്കുട്ടികളുമായി ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത രാജ്യത്തിന്റെ പൂർവ്വികരായിരിക്കുന്ന രണ്ട് മക്കളിൽ ആരാണ് പ്രശ്നം (ഉല്പത്തി 25:21-26). ഏശാവിന്റേയും യാക്കോബിന്റേയും ജനിതക രൂപവത്കരണത്തെക്കുറിച്ച് യഹോവ ദൈവം ഒരു ലളിതമായ നിരീക്ഷണം നടത്തി (ഭാവിയിലെ പെരുമാറ്റത്തെ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ജനിതകമല്ലെങ്കിലും), എന്നിട്ട് അവർ ഏതുതരം മനുഷ്യരായിത്തീരുമെന്ന് അറിയാൻ അവൻ ഭാവിയിലേക്ക് നോക്കി: “ഞാൻ വെറുമൊരു ഭ്രൂണമായിരുന്നപ്പോൾ അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെ കണ്ടു; അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളെല്ലാം —അവയിൽ ഒന്നുപോലും ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പേ അവ രൂപംകൊള്ളുന്ന ദിവസങ്ങൾപോലും— അങ്ങയുടെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു » (സങ്കീർത്തനം 139:16). ഈ അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തു (റോമർ 9:10-13; പ്രവൃത്തികൾ 1:24-26 “എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളെ അറിയുന്ന യഹോവേ, നീ »).
ദൈവം നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ?
നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ സംരക്ഷണം എന്ന വിഷയത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ചിന്ത മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്ന് ബൈബിൾ കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട് (1 കൊരിന്ത്യർ 2:16):
1 – യേശുക്രിസ്തു കാണിച്ചു മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിന് എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ഒരു താൽക്കാലിക മൂല്യമുണ്ട് (യോഹന്നാൻ 11:11 (ലാസറിന്റെ മരണത്തെ « ഉറക്കം » എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്). കൂടാതെ, നിത്യജീവന്റെ പ്രതീക്ഷയാണ് പ്രധാനമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു കാണിച്ചു (മത്തായി 10:39). « യഥാർത്ഥ ജീവിതം » നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയെ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുവെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ പ Paul ലോസ് കാണിച്ചു (1 തിമോത്തി 6:19).
പ്രവൃത്തികളുടെ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ, അപ്പൊസ്തലനായ യാക്കോബിന്റെയും ശിഷ്യനായ സ്റ്റീഫന്റെയും കാര്യത്തിൽ, വിചാരണ മരണത്തിൽ അവസാനിപ്പിക്കാൻ ദൈവം അനുവദിച്ചതായി നാം കാണുന്നു (പ്രവൃ. 7:54-60; 12:2). മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ശിഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ദൈവം തീരുമാനിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിന്, അപ്പൊസ്തലനായ യാക്കോബിന്റെ മരണശേഷം, അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസിനെ സമാനമായ മരണത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ദൈവം തീരുമാനിച്ചു (പ്രവൃ. 12:6-11). പൊതുവായി പറഞ്ഞാൽ, വേദപുസ്തക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒരു ദൈവദാസന്റെ സംരക്ഷണം പലപ്പോഴും അവന്റെ ഉദ്ദേശ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസിന്റെ ദിവ്യസംരക്ഷണത്തിന് ഉയർന്ന ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു: അവൻ രാജാക്കന്മാരോടു പ്രസംഗിക്കുക എന്നതായിരുന്നു (പ്രവൃ. 27:23,24; 9:15,16).
2 – സാത്താൻറെ രണ്ട് വെല്ലുവിളികളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലും പ്രത്യേകിച്ചും ഇയ്യോബ് സംബന്ധിച്ച പരാമർശങ്ങളിലും നാം ദൈവത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കണം: « അവനും അവന്റെ വീടിനും അവനുള്ള എല്ലാത്തിനും ചുറ്റും അങ്ങ് ഒരു വേലി കെട്ടിയിരിക്കുകയല്ലേ? അവന്റെ അധ്വാനത്തെ അങ്ങ് അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു; നാടു മുഴുവൻ അവന്റെ മൃഗങ്ങളാണ് » (ഇയ്യോബ് 1:10). സമഗ്രതയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നതിന്, ഇയ്യോബിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, എല്ലാ മനുഷ്യരിൽ നിന്നും തന്റെ സംരക്ഷണം നീക്കംചെയ്യാൻ ദൈവം തീരുമാനിച്ചു. മരിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, യേശുക്രിസ്തു സങ്കീർത്തനം 22:1 ഉദ്ധരിച്ച്, ദൈവം തന്നിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ സംരക്ഷണവും എടുത്തുകളഞ്ഞുവെന്ന് കാണിച്ചു, അതിന്റെ ഫലമായി അവന്റെ മരണം ഒരു യാഗമായി (യോഹന്നാൻ 3:16; മത്തായി 27:46). എന്നിരുന്നാലും, മൊത്തത്തിൽ മനുഷ്യരാശിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ ദിവ്യസംരക്ഷണത്തിന്റെ അഭാവം പൂർണ്ണമല്ല, കാരണം ദൈവം ഇയ്യോബിനെ കൊല്ലാൻ പിശാചിനെ വിലക്കിയതുപോലെ, ഇത് എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും തുല്യമാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്. (മത്തായി 24:22 മായി താരതമ്യം ചെയ്യുക).
3 – കഷ്ടപ്പാടുകൾ « മുൻകൂട്ടിക്കാണാൻ കഴിയാത്ത കാലങ്ങളുടെയും സംഭവങ്ങളുടെയും » ഫലമായിരിക്കാമെന്ന് നാം കണ്ടു, അതിനർത്ഥം ആളുകൾക്ക് തെറ്റായ സമയത്ത്, തെറ്റായ സ്ഥലത്ത് സ്വയം കണ്ടെത്താനാകും എന്നാണ് (സഭാപ്രസംഗി 9:11,12). അതിനാൽ മനുഷ്യർക്ക് സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നില്ല ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുത്ത ചോയിസിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ: മനുഷ്യൻ വൃദ്ധനാകുന്നു, രോഗബാധിതനായി മരിക്കുന്നു (റോമർ 5:12). അവൻ അപകടങ്ങൾക്കും പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങൾക്കും ഇരയാകാം (റോമർ 8:20; ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ നിരർത്ഥകതയെക്കുറിച്ച് വിശദമായ വിവരണം സഭാപ്രസംഗിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അത് അനിവാര്യമായും മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: « “മഹാവ്യർഥത!” എന്നു സഭാസംഘാടകൻ പറയുന്നു. “മഹാവ്യർഥത! എല്ലാം വ്യർഥമാണ്!”” (സഭാപ്രസംഗി 1: 2).
മാത്രമല്ല, മനുഷ്യരുടെ തെറ്റായ തീരുമാനങ്ങളുടെ പരിണിതഫലങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൈവം അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല: « വഴിതെറ്റിക്കപ്പെടരുത്: ദൈവത്തെ പറ്റിക്കാനാകില്ല. ഒരാൾ വിതയ്ക്കുന്നതുതന്നെ കൊയ്യും. ജഡത്തിനുവേണ്ടി വിതയ്ക്കുന്നവൻ ജഡത്തിൽനിന്ന് നാശം കൊയ്യും. പക്ഷേ ആത്മാവിനുവേണ്ടി വിതയ്ക്കുന്നവൻ ആത്മാവിൽനിന്ന് നിത്യജീവൻ കൊയ്യും » (ഗലാത്യർ 6:7,8). താരതമ്യേന വളരെക്കാലമായി ദൈവം മനുഷ്യരെ « നിരർത്ഥകത » യിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പാപാവസ്ഥയുടെ അനന്തരഫലങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൻ തന്റെ സംരക്ഷണം പിൻവലിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത് നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ഈ അപകടകരമായ സാഹചര്യം താൽക്കാലികമായിരിക്കും (റോമർ 8:21). പിശാചിന്റെ ആരോപണം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം, മനുഷ്യർ ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ നല്ല സംരക്ഷണം വീണ്ടെടുക്കും (സങ്കീർത്തനം 91:10-12).
ഇതിനർത്ഥം നിലവിൽ ഞങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായി ദൈവം സംരക്ഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നാണോ? അവസാനം വരെ നാം സഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ദൈവം നമുക്ക് നൽകുന്ന സംരക്ഷണം നമ്മുടെ നിത്യ ഭാവിയുടെ സംരക്ഷണമാണ് (മത്തായി 24:13; യോഹന്നാൻ 5:28,29; പ്രവൃത്തികൾ 24:15; വെളിപ്പാടു 7:9 -17). കൂടാതെ, അവസാന നാളുകളുടെ അടയാളത്തെക്കുറിച്ചും (മത്തായി 24, 25, മർക്കോസ് 13, ലൂക്കോസ് 21), വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകം (പ്രത്യേകിച്ച് 6:1-8, 12:12 അധ്യായങ്ങളിൽ) എന്നിവയെക്കുറിച്ചും യേശുക്രിസ്തു വിശദീകരിക്കുന്നു. 1914 മുതൽ മനുഷ്യരാശിക്ക് വലിയ ദൗർഭാഗ്യമുണ്ടാകും, ഇത് ഒരു കാലത്തേക്ക് ദൈവം അതിനെ സംരക്ഷിക്കില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ബൈബിളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ നല്ല മാർഗനിർദേശത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിലൂടെ വ്യക്തിപരമായി സ്വയം പരിരക്ഷിക്കാൻ ദൈവം നമുക്ക് അവസരമൊരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. വിശാലമായി പറഞ്ഞാൽ, ബൈബിൾതത്ത്വങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ അസംബന്ധമായി ചെറുതാക്കുന്ന അനാവശ്യമായ അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 3:1,2). വിധി എന്നൊന്നില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ മുകളിൽ കണ്ടു. അതിനാൽ, ദൈവത്തിന്റെ മാർഗനിർദേശമായ ബൈബിൾ തത്ത്വങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി തെരുവ് മുറിച്ചുകടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വലത്തോട്ടും ഇടത്തോട്ടും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നോക്കുന്നതുപോലെയാണ് (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 27:12).
കൂടാതെ, പ്രാർത്ഥനയുടെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസ് തറപ്പിച്ചുപറഞ്ഞു: « എന്നാൽ എല്ലാത്തിന്റെയും അവസാനം അടുത്തിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് സുബോധമുള്ളവരും പ്രാർഥിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ഉത്സാഹമുള്ളവരും ആയിരിക്കുക » (1 പത്രോസ് 4:7). പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ധ്യാനത്തിനും നമ്മുടെ ആത്മീയവും മാനസികവുമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയും (ഫിലിപ്പിയർ 4:6,7; ഉല്പത്തി 24:63). തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ചില ഘട്ടങ്ങളിൽ തങ്ങളെ ദൈവം സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ അസാധാരണമായ സാധ്യത കാണുന്നതിന് ബൈബിളിലെ യാതൊന്നും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല: « എനിക്കു പ്രീതി കാണിക്കണമെന്നുള്ളവനോടു ഞാൻ പ്രീതി കാണിക്കും. എനിക്കു കരുണ കാണിക്കണമെന്നുള്ളവനോടു ഞാൻ കരുണ കാണിക്കും » (പുറപ്പാട് 33:19). നാം വിധിക്കരുത്: « മറ്റൊരാളുടെ ദാസനെ വിധിക്കാൻ നീ ആരാണ്? അയാൾ നിന്നാലും വീണാലും അത് അയാളുടെ യജമാനന്റെ കാര്യം. അയാൾ നിൽക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. കാരണം യഹോവയ്ക്ക് അയാളെ നിറുത്താൻ കഴിയും » (റോമർ 14:4).
സാഹോദര്യവും പരസ്പരം സഹായിക്കുക
കഷ്ടപ്പാടുകൾ അവസാനിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ ലഘൂകരിക്കുന്നതിന് നാം പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും പരസ്പരം സഹായിക്കുകയും വേണം: « നിങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം എന്ന ഒരു പുതിയ കല്പന ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരുകയാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കണം. നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ ശിഷ്യന്മാരാണെന്ന് എല്ലാവരും അറിയും » (യോഹന്നാൻ 13: 34,35). യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ അർദ്ധസഹോദരനായ ശിഷ്യൻ ജെയിംസ് എഴുതി, ദുരിതത്തിലായ നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെ സഹായിക്കുന്നതിന് പ്രവൃത്തികളിലൂടെയോ മുൻകൈകളിലൂടെയോ ഇത്തരത്തിലുള്ള സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കണം (യാക്കോബ് 2: 15,16). സഹായിക്കാൻ യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു ഒരിക്കലും തിരികെ നൽകാൻ കഴിയാത്ത ആളുകൾ (ലൂക്കോസ് 14: 13,14). ഇത് ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ഒരു വിധത്തിൽ, ഞങ്ങൾ യഹോവയ്ക്ക് « കടം കൊടുക്കുന്നു », അവൻ അത് നമുക്ക് തിരികെ നൽകും… നൂറ് മടങ്ങ് (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 19:17).
നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്ന കരുണയുടെ പ്രവൃത്തികളായി യേശുക്രിസ്തു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് വായിക്കുന്നത് രസകരമാണ്: « കാരണം എനിക്കു വിശന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ കഴിക്കാൻ തന്നു; ദാഹിച്ചപ്പോൾ കുടിക്കാൻ തന്നു. ഞാൻ അപരിചിതനായിരുന്നിട്ടും എന്നെ അതിഥിയായി സ്വീകരിച്ചു. ഞാൻ നഗ്നനായിരുന്നപ്പോൾ* നിങ്ങൾ എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചു. രോഗിയായിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ചു. ജയിലിലായിരുന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ കാണാൻ വന്നു’ » (മത്തായി 25: 31-46). ഈ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും « മതപരമായി » കണക്കാക്കാവുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയും ഇല്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. എന്തുകൊണ്ട്? പലപ്പോഴും, യേശുക്രിസ്തു ഈ ഉപദേശം ആവർത്തിച്ചു: « എനിക്ക് കരുണ വേണം, ത്യാഗമല്ല » (മത്തായി 9:13; 12:7). « കാരുണ്യം » എന്ന വാക്കിന്റെ പൊതുവായ അർത്ഥം പ്രവർത്തനത്തിലെ അനുകമ്പയാണ് (ഇടുങ്ങിയ അർത്ഥം ക്ഷമയാണ്). ആവശ്യമുള്ള ആരെയെങ്കിലും കണ്ടാൽ, നമുക്ക് അവരെ അറിയാമെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും, നമുക്ക് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ അവരെ സഹായിക്കുന്നു (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 3:27,28).
ദൈവാരാധനയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മീയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ത്യാഗം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ വ്യക്തമായും ദൈവവുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം വളരെ പ്രധാനമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, യേശുക്രിസ്തു തന്റെ സമകാലികരിൽ ചിലരെ അപലപിച്ചു പ്രായമായ മാതാപിതാക്കളെ സഹായിക്കരുതെന്ന് « ത്യാഗം » എന്ന കാരണം അവർ ഉപയോഗിച്ചു (മത്തായി 15:3-9). ദൈവേഷ്ടം ചെയ്യാത്തവരെക്കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധേയമാണ്: “ആ ദിവസം പലരും എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കും: ‘കർത്താവേ, കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ പ്രവചിച്ചില്ലേ? അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കിയില്ലേ? അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ധാരാളം അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിച്ചില്ലേ?’ » (മത്തായി 7:22). മത്തായി 7:21-23, 25:31-46, യോഹന്നാൻ 13:34,35 എന്നിവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്താൽ, ആത്മീയ ത്യാഗവും കരുണയും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് ഘടകങ്ങളാണെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു (1 യോഹന്നാൻ 3:17,18; മത്തായി 5:7).
ദൈവം സുഖപ്പെടുത്തും മാനവികത
ഹബാക്കുക് പ്രവാചകന്റെ ചോദ്യത്തിന് « എന്തുകൊണ്ടാണ് ദൈവം കഷ്ടപ്പാടും ദുഷ്ടതയും അനുവദിച്ചത്? » (1:2-4), ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരം ഇതാ: « അപ്പോൾ യഹോവ എന്നോടു പറഞ്ഞു: “ഈ ദിവ്യദർശനം എഴുതിവെക്കുക. വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കുന്നവന് അത് എളുപ്പം വായിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് അതു പലകകളിൽ വ്യക്തമായി കൊത്തിവെക്കുക. നിശ്ചയിച്ച സമയത്തിനായി ഈ ദർശനം കാത്തിരിക്കുന്നു. അത് അതിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കു കുതിക്കുന്നു, അത് ഒരിക്കലും നടക്കാതെപോകില്ല. വൈകിയാലും അതിനായി പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുക. കാരണം അതു നിശ്ചയമായും നടക്കും, താമസിക്കില്ല! » » (ഹബക്കൂക് 2:2,3). വൈകിപ്പോകാത്ത പ്രത്യാശയുടെ സമീപ ഭാവിയിലെ ഈ ദർശനത്തിന്റെ ചില ബൈബിൾ വാക്യങ്ങൾ ഇതാ:
« പിന്നെ ഞാൻ ഒരു പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും കണ്ടു. പഴയ ആകാശവും പഴയ ഭൂമിയും നീങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. കടലും ഇല്ലാതായി. പുതിയ യരുശലേം എന്ന വിശുദ്ധനഗരം മണവാളനുവേണ്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ മണവാട്ടിയെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്ന്, ഇറങ്ങിവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് വലിയൊരു ശബ്ദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യരുടെകൂടെ. ദൈവം അവരുടെകൂടെ വസിക്കും. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീരെല്ലാം തുടച്ചുകളയും. മേലാൽ മരണം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല; ദുഃഖമോ നിലവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. പഴയതെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയി!” » (വെളിപ്പാടു 21:1-4).
« ചെന്നായും കുഞ്ഞാടും ഒരുമിച്ച് കഴിയും, പുള്ളിപ്പുലി കോലാട്ടിൻകുട്ടിയുടെകൂടെ കിടക്കും, പശുക്കിടാവും സിംഹവും കൊഴുത്ത മൃഗവും ഒരുമിച്ച് കഴിയും; ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി അവയെ കൊണ്ടുനടക്കും. പശുവും കരടിയും ഒന്നിച്ച് മേയും, അവയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കിടക്കും. സിംഹം കാളയെന്നപോലെ വയ്ക്കോൽ തിന്നും. മുല കുടി ക്കുന്ന കുഞ്ഞ് മൂർഖന്റെ പൊത്തിന് അരികെ കളിക്കും, മുലകുടി മാറിയ കുട്ടി വിഷപ്പാമ്പിന്റെ മാളത്തിൽ കൈയിടും. അവ എന്റെ വിശുദ്ധപർവതത്തിൽ ഒരിടത്തും ഒരു നാശവും വരുത്തില്ല, ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യില്ല. കാരണം, സമുദ്രത്തിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ ഭൂമി മുഴുവൻ യഹോവയുടെ പരിജ്ഞാനം നിറഞ്ഞിരിക്കും » (യെശയ്യാവു 11:6-9).
« അന്ന് അന്ധന്റെ കണ്ണുകൾക്കു കാഴ്ച ലഭിക്കും, ബധിരന്റെ ചെവികൾ അടഞ്ഞിരിക്കില്ല. അന്നു മുടന്തൻ മാനിനെപ്പോലെ ചാടും, ഊമന്റെ നാവ് ആനന്ദിച്ച് ആർത്തുവിളിക്കും. മരുഭൂമിയിൽ ഉറവകൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും, മരുപ്രദേശത്ത് അരുവികൾ ഒഴുകും. വരണ്ടുണങ്ങിയ നിലം ഈറ്റകൾ വളരുന്ന തടാകമായി മാറും, ദാഹിച്ച് വരണ്ട നിലം നീരുറവകളാകും. കുറുനരികളുടെ താവളങ്ങളിൽ, പച്ചപ്പുല്ലും ഈറ്റയും പപ്പൈറസ് ചെടിയും വളരും » (യെശയ്യാവു 35:5-7).
« കുറച്ച് ദിവസം മാത്രം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ശിശുക്കൾ ഇനി അവിടെ ഉണ്ടാകില്ല; പ്രായമായ ആരും ആയുസ്സു മുഴുവൻ ജീവിക്കാതിരിക്കില്ല. നൂറാം വയസ്സിൽ മരിക്കുന്നവനെപ്പോ ലും കുട്ടിയായി കണക്കാക്കും; നൂറു വയസ്സുണ്ടെങ്കിലും പാപി ശപിക്കപ്പെടും. അവർ വീടുകൾ പണിത് താമസിക്കും, മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ നട്ടുണ്ടാക്കി അവയുടെ ഫലം അനുഭവിക്കും. മറ്റുള്ളവർക്കു താമസിക്കാനായിരിക്കില്ല അവർ വീടു പണിയുന്നത്; മറ്റുള്ളവർക്കു ഭക്ഷിക്കാനായിരിക്കില്ല അവർ കൃഷി ചെയ്യുന്നത്. എന്റെ ജനത്തിന്റെ ആയുസ്സു വൃക്ഷങ്ങളുടെ ആയുസ്സുപോലെയാകും, ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവർ മതിവരുവോളം തങ്ങളുടെ അധ്വാന ഫലം ആസ്വദിക്കും. അവരുടെ അധ്വാനം വെറുതേയാകില്ല, കഷ്ടപ്പെടാനായി അവർ മക്കളെ പ്രസവിക്കില്ല, അവരെ ല്ലാം യഹോവ അനുഗ്രഹിച്ച മക്കളാണ്,+ അവരുടെ വരുംതലമുറകളും അനുഗൃഹീതരാണ്. അവർ വിളിക്കുംമുമ്പേ ഞാൻ ഉത്തരം നൽകും, അവർ സംസാരിച്ചുതീരുംമുമ്പേ ഞാൻ കേൾക്കും » (യെശയ്യാവു 65:20-24).
« അവന്റെ ശരീരം ചെറുപ്പകാലത്തെക്കാൾ ആരോഗ്യമുള്ളതാകട്ടെ; യൗവനകാലത്തെ പ്രസരിപ്പ് അവനു തിരിച്ചുകിട്ടട്ടെ » (ഇയ്യോബ് 33:25).
സൈന്യങ്ങളുടെ അധിപനായ യഹോവ ഈ പർവതത്തിൽ എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കുംവേണ്ടി ഒരു വിരുന്ന് ഒരുക്കും; വിശിഷ്ടമായ വിഭവങ്ങളും മേത്തരം വീഞ്ഞും മജ്ജ നിറഞ്ഞ സമ്പുഷ്ടമായ വിഭവങ്ങളും അരിച്ചെടുത്ത മേത്തരം വീഞ്ഞും വിളമ്പും. എല്ലാ ജനങ്ങളെയും പൊതിഞ്ഞിരി ക്കുന്ന കച്ച ദൈവം ഈ പർവതത്തിൽവെച്ച് നീക്കിക്കളയും, എല്ലാ ജനതകളുടെയും മേൽ നെയ്തിട്ടിരിക്കുന്ന പുതപ്പ് എടുത്തുമാറ്റും. ദൈവം മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കും, പരമാധികാരിയാം കർത്താവായ യഹോവ എല്ലാ മുഖങ്ങളിൽനിന്നും കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റും. തന്റെ ജനത്തിന്റെ മേലുള്ള നിന്ദ ഭൂമിയിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയും; യഹോവയാണ് ഇതു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് » (യെശയ്യാവു 25:6-8).
« നിങ്ങളുടെ മരിച്ചവർ ജീവിക്കും, എന്റെ ശവങ്ങൾ എഴുന്നേൽക്കും. പൊടിയിൽ വസിക്കുന്നവരേ, ഉണർന്നെഴുന്നേറ്റ് സന്തോഷിച്ചാർക്കുക! നിന്റെ മഞ്ഞുകണങ്ങൾ പ്രഭാ തത്തിലെ മഞ്ഞുകണങ്ങൾപോലെയല്ലോ; മരിച്ച് ശക്തിയില്ലാതായവരെ ഭൂമി ജീവിപ്പിക്കും » (യെശയ്യാവു 26:19).
« നിലത്തെ പൊടിയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പലരും ഉണരും. അതെ, ചിലർ നിത്യജീവനിലേക്കും മറ്റുള്ളവർ അപമാനത്തിലേക്കും നിത്യനിന്ദയിലേക്കും ഉണർന്നെണീക്കും » (ദാനിയേൽ 12:2).
« ഇതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെടേണ്ടതില്ല. സ്മാരകക്കല്ലറകളിലുള്ള എല്ലാവരും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്ത് വരുന്ന സമയം വരുന്നു. നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ജീവനായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും മോശമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവർക്ക് അതു ന്യായവിധിക്കായുള്ള പുനരുത്ഥാനവും ആയിരിക്കും » (യോഹന്നാൻ 5:28,29).
യേശുക്രിസ്തു പിശാചിനെ വളരെ ലളിതമായി വിവരിച്ചു: “അവൻ ആദ്യംമുതലേ ഒരു കൊലപാതകിയായിരുന്നു. അവനിൽ സത്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നില്ല. നുണ പറയുമ്പോൾ പിശാച് തന്റെ തനിസ്വഭാവമാണു കാണിക്കുന്നത്. കാരണം അവൻ നുണയനും നുണയുടെ അപ്പനും ആണ് » (യോഹന്നാൻ 8:44). പിശാചായ സാത്താൻ തിന്മയുടെ സങ്കൽപ്പമല്ല, അവൻ ഒരു യഥാർത്ഥ ആത്മാവാണ് (മത്തായി 4:1-11 ലെ വിവരണം കാണുക). അതുപോലെ, പിശാചുക്കളുടെ മാതൃക പിന്തുടർന്ന വിമതരായി മാറിയ ദൂതന്മാരും പിശാചുക്കളാണ് (ഉല്പത്തി 6:1-3, യൂദാ 6-ാം വാക്യവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ: “അതുപോലെ, സ്വന്തം സ്ഥാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാതെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം വിട്ട് പോയ ദൈവദൂതന്മാരെ ദൈവം നിത്യബന്ധനത്തിലാക്കി മഹാദിവസത്തിലെ ന്യായവിധിക്കുവേണ്ടി കൂരിരുട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു »).
« അവൻ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നില്ല » എന്ന് എഴുതുമ്പോൾ, ദൈവം ഈ മാലാഖയെ സൃഷ്ടിച്ചത് പാപമില്ലാതെയും അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ദുഷ്ടതയില്ലാതെയുമാണ്. ഈ ദൂതന്, തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഒരു « മനോഹരമായ നാമം » ഉണ്ടായിരുന്നു (സഭാപ്രസംഗി 7: 1 എ). എന്നിരുന്നാലും, ഹൃദയത്തിൽ അഹങ്കാരം വളർത്തി, കാലക്രമേണ അവൻ « പിശാച് » ആയിത്തീർന്നു, അതായത് അപവാദിയും എതിരാളിയും. അഹങ്കാരിയായ സോരിന്റെ രാജാവിനെ കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേൽ പ്രവചനത്തിൽ (28-ാം അധ്യായം), “സാത്താൻ” ആയിത്തീർന്ന മാലാഖയുടെ അഹങ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു: « മനുഷ്യപുത്രാ, സോർരാജാവിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിലാപഗീതം പാടൂ! അവനോട് ഇങ്ങനെ പറയണം: ‘പരമാധികാരിയായ യഹോവ പറയുന്നു: “പരിപൂർണതയുടെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായിരുന്നു നീ. ജ്ഞാനത്തിന്റെ നിറകുടം; സൗന്ദര്യസമ്പൂർണൻ. നീ ദൈവത്തിന്റെ തോട്ടമായ ഏദെനിലായിരുന്നു. മാണിക്യം, ഗോമേദകം, സൂര്യകാന്തം, പീതരത്നം, നഖവർണി, പച്ചക്കല്ല്, ഇന്ദ്രനീലം, നീലഹരിതക്കല്ല്, മരതകം എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ തരം രത്നങ്ങളാലും നീ അലങ്കൃതനായിരുന്നു. സ്വർണത്തടങ്ങളിലായിരുന്നു അവയെല്ലാം പതിച്ചിരുന്നത്. നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദിവസംതന്നെ അവയെല്ലാം ഒരുക്കിവെച്ചിരുന്നു. മറയ്ക്കാൻ നിൽക്കുന്ന അഭിഷിക്തകെരൂബായി ഞാൻ നിന്നെ നിയമിച്ചു. നീ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധപർവതത്തിലായിരുന്നു. അഗ്നിശിലകൾക്കിടയിലൂടെ നീ ചുറ്റിനടന്നു. നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ച നാൾമുതൽ നിന്നിൽ അനീതി കണ്ടതുവരെ നിന്റെ വഴികൾ കുറ്റമറ്റതായിരുന്നു » (യെഹെസ്കേൽ 28:12-15). ഏദെനിലെ അനീതിയിലൂടെ അവൻ ആദാമിന്റെ എല്ലാ സന്തതികളുടെയും മരണത്തിന് കാരണമായ ഒരു « നുണയനായി » മാറി (ഉല്പത്തി 3; റോമർ 5:12). നിലവിൽ, ലോകത്തെ ഭരിക്കുന്നത് പിശാചായ സാത്താനാണ്: « ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തെ ന്യായം വിധിക്കും. ഈ ലോകത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയെ തള്ളിക്കളയാനുള്ള സമയമാണ് ഇത് » (യോഹന്നാൻ 12:31; എഫെസ്യർ 2:2; 1 യോഹന്നാൻ 5:19).
പിശാചായ സാത്താൻ ശാശ്വതമായി നശിപ്പിക്കപ്പെടും: « സമാധാനം നൽകുന്ന ദൈവം പെട്ടെന്നുതന്നെ സാത്താനെ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴെ തകർത്തുകളയും » (ഉല്പത്തി 3:15; റോമർ 16:20).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
« മാത്രമല്ല ഞാൻ നിനക്കും സ്ത്രീക്കും തമ്മിലും നിന്റെ സന്തതിക്കും അവളുടെ സന്തതിക്കും തമ്മിലും ശത്രുത ഉണ്ടാക്കും. അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും; നീ അവന്റെ ഉപ്പൂറ്റി ചതയ്ക്കും »
(ഉല്പത്തി 3:15)
ഈ പ്രവചന കടങ്കഥയുടെ സന്ദേശം എന്താണ്? നീതിമാനായ മനുഷ്യരോടൊപ്പം ഭൂമി നിറയ്ക്കുക എന്ന തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം തീർച്ചയായും നിറവേറ്റപ്പെടുമെന്ന് യഹോവ ദൈവം അറിയിക്കുന്നു (ഉല്പത്തി 1:26-28). “സ്ത്രീയുടെ സന്തതി” യിലൂടെ ദൈവം ആദാമിന്റെ സന്തതികളെ രക്ഷിക്കും (ഉല്പത്തി 3:15). ഈ പ്രവചനം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒരു « വിശുദ്ധ രഹസ്യം » ആണ് (മർക്കോസ് 4:11; റോമർ 11:25; 16:25; 1 കൊരിന്ത്യർ 2:1,7 « വിശുദ്ധ രഹസ്യം »). നൂറ്റാണ്ടുകളായി യഹോവ ദൈവം അത് ക്രമേണ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പ്രവചന കടങ്കഥയുടെ അർത്ഥം ഇതാ:
സ്ത്രീ: സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മാലാഖമാർ ചേർന്ന ദൈവത്തിന്റെ ആകാശജനതയെ അവൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു: « പിന്നെ സ്വർഗത്തിൽ വലിയൊരു അടയാളം കണ്ടു. സൂര്യനെ ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീ; അവളുടെ കാൽക്കീഴിൽ ചന്ദ്രൻ; തലയിൽ 12 നക്ഷത്രങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള കിരീടം » (വെളിപ്പാടു 12:1). ഈ സ്ത്രീയെ « മുകളിലുള്ള ജറുസലേം » എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്: « പക്ഷേ മീതെയുള്ള യരുശലേം സ്വതന്ത്രയാണ്. അതാണു നമ്മുടെ അമ്മ » (ഗലാത്യർ 4:26). ഇതിനെ « സ്വർഗ്ഗീയ ജറുസലേം » എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു: « എന്നാൽ നിങ്ങൾ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നതു സീയോൻ മലയെയും ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയയരുശലേമിനെയും ആയിരമായിരം ദൈവദൂതന്മാരുടെ » (എബ്രായർ 12:22). സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി, അബ്രഹാമിന്റെ ഭാര്യയായ സാറയെപ്പോലെ, ഈ സ്വർഗീയ സ്ത്രീ മക്കളില്ലാത്തവളായിരുന്നു: “വന്ധ്യേ, പ്രസവിച്ചിട്ടില്ലാത്തവളേ, ആനന്ദിച്ചാർക്കുക! പ്രസവവേദന അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവളേ, ഉല്ലസിച്ച് സന്തോഷാരവം മുഴക്കുക. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളുടെ പുത്രന്മാർ ഭർത്താവുള്ളവളുടെ പുത്രന്മാരെക്കാൾ അധികമാണ്” എന്ന് യഹോവ പറയുന്നു” (യെശയ്യാവു 54:1). ഈ സ്വർഗീയ സ്ത്രീ അനേകം മക്കളെ പ്രസവിക്കുമെന്ന് ഈ പ്രവചനം പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സ്ത്രീയുടെ സന്തതി: ഈ പുത്രൻ ആരാണെന്ന് വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: « പിന്നെ സ്വർഗത്തിൽ വലിയൊരു അടയാളം കണ്ടു. സൂര്യനെ ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീ; അവളുടെ കാൽക്കീഴിൽ ചന്ദ്രൻ; തലയിൽ 12 നക്ഷത്രങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള കിരീടം. അവൾ ഗർഭിണിയായിരുന്നു; പ്രസവവേദന സഹിക്കാനാകാതെ അവൾ നിലവിളിച്ചു. (…) സ്ത്രീ ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. അവൻ ജനതകളെയെല്ലാം ഇരുമ്പുകോൽകൊണ്ട് മേയ്ക്കും. പിറന്നുവീണ ഉടനെ കുഞ്ഞിനെ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്കും ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി » (വെളിപ്പാടു 12:1,2,5). ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായി ഈ മകൻ യേശുക്രിസ്തുവാണ്: « അവൻ മഹാനാകും. അത്യുന്നതന്റെ മകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. ദൈവമായ യഹോവ അവന്, പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം കൊടുക്കും. അവൻ യാക്കോബുഗൃഹത്തിന്മേൽ എന്നും രാജാവായി ഭരിക്കും. അവന്റെ ഭരണത്തിന് അവസാനമുണ്ടാകില്ല » (ലൂക്കോസ് 1:32,33; സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 2).
തുടക്കത്തിലെ സർപ്പം സാത്താനാണ്: « ഈ വലിയ ഭീകരസർപ്പത്തെ, അതായത് ഭൂലോകത്തെ മുഴുവൻ വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പിശാച് എന്നും സാത്താൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ആ പഴയ പാമ്പിനെ, താഴെ ഭൂമിയിലേക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അവനെയും അവന്റെകൂടെ അവന്റെ ദൂതന്മാരെയും താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു” (വെളിപ്പാടു 12:9).
സർപ്പത്തിന്റെ സന്തതി ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ശത്രുക്കളാണ്, ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിനെതിരെയും, യേശുക്രിസ്തുവിനെതിരെയും ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധന്മാർക്കെതിരെയും സജീവമായി പോരാടുന്നവർ: « സർപ്പങ്ങളേ, അണലിസന്തതികളേ, നിങ്ങൾ ഗീഹെന്നാവിധിയിൽനിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും? അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പ്രവാചകന്മാരെയും ജ്ഞാനികളെയും ഉപദേഷ്ടാക്കളെയും നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. അവരിൽ ചിലരെ നിങ്ങൾ കൊല്ലുകയും സ്തംഭത്തിലേറ്റുകയും ചെയ്യും. മറ്റു ചിലരെ നിങ്ങൾ സിനഗോഗുകളിൽവെച്ച് ചാട്ടയ്ക്ക് അടിക്കുകയും നഗരംതോറും വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ, നീതിമാനായ ഹാബേലിന്റെ രക്തംമുതൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനും യാഗപീഠത്തിനും ഇടയ്ക്കുവെച്ച് നിങ്ങൾ കൊന്നുകളഞ്ഞ ബരെഖ്യയുടെ മകനായ സെഖര്യയുടെ രക്തംവരെ,+ ഭൂമിയിൽ ചൊരിഞ്ഞിട്ടുള്ള നീതിയുള്ള രക്തം മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെ മേൽ വരും. ഇതെല്ലാം ഈ തലമുറയുടെ മേൽ വരും എന്നു ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു » (മത്തായി 23:33-35).
സ്ത്രീയുടെ കുതികാൽ മുറിവ് ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണമാണ്: “ ഇനി, മനുഷ്യനായിത്തീർന്നശേഷവും ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി അനുസരണമുള്ളവനായി ജീവിച്ചു. മരണത്തോളം, ദണ്ഡനസ്തംഭത്തിലെ മരണത്തോളംപോലും, ക്രിസ്തു അനുസരണമുള്ളവനായിരുന്നു » (ഫിലി 2:8). എന്നിരുന്നാലും, കുതികാൽ മുറിവ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്താൽ സുഖപ്പെട്ടു: « അങ്ങനെ ജീവനായകനെ നിങ്ങൾ കൊന്നുകളഞ്ഞു. എന്നാൽ ദൈവം യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു. ആ വസ്തുതയ്ക്കു ഞങ്ങൾ സാക്ഷികൾ” (പ്രവൃ. 3:15).
സർപ്പത്തിന്റെ തകർന്ന തല സാത്താന്റെ നാശവും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഭ ly മിക ശത്രുക്കളുമാണ്: « സമാധാനം നൽകുന്ന ദൈവം പെട്ടെന്നുതന്നെ സാത്താനെ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴെ തകർത്തുകളയും » (റോമർ 16:20). « അവരെ വഴിതെറ്റിച്ച പിശാചിനെ കാട്ടുമൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും കിടക്കുന്ന, ഗന്ധകം കത്തുന്ന തീത്തടാകത്തിലേക്ക് എറിയും. അവരെ രാപ്പകൽ എന്നുമെന്നേക്കും ദണ്ഡിപ്പിക്കും » (വെളി 20:10).
1 – യഹോവ അബ്രഹാമുമായി ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നു
« നീ എന്റെ വാക്കു കേട്ടനുസരിച്ചതുകൊണ്ട് നിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ഭൂമിയിലെ സകല ജനതകളും അനുഗ്രഹം നേടും »
(ഉല്പത്തി 22:18)
ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരും അബ്രഹാമിന്റെ പിൻഗാമികളിലൂടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ് അബ്രഹാമിക് ഉടമ്പടി . അബ്രാഹാം തന്റെ ഭാര്യയായ സാറയെ (വളരെ കാലം മക്കളില്ലാത്തവനായി വേണ്ടി) കൂടെ, ഒരു മകൻ, ഐസക് ഉണ്ടായിരുന്നു (ഉല്പത്തി 17:19). വിശുദ്ധ രഹസ്യത്തിന്റെ അർത്ഥത്തെയും ദൈവം അനുസരണയുള്ള മനുഷ്യരാശിയെ രക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളെയും ഒരേസമയം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചന നാടകത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളാണ് അബ്രഹാമും സാറയും ഐസക്കും (ഉല്പത്തി 3:15).
– യഹോവ ദൈവം വലിയ അബ്രാഹാം പ്രതിനിധാനം: « അങ്ങാണു ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്. അബ്രാഹാം ഞങ്ങളെ തിരിച്ചറിയില്ലെങ്കിലും ഇസ്രായേലിനു ഞങ്ങളെ മനസ്സിലാകില്ലെങ്കിലും യഹോവേ, അങ്ങാണു ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്. ‘പണ്ടുമുതൽ ഞങ്ങളെ വീണ്ടെടുക്കുന്നവൻ’ എന്നാണ് അങ്ങയുടെ പേര് » (യെശയ്യാവു 63:16; ലൂക്കോസ് 16:22).
– സ്വർഗീയ സ്ത്രീ വലിയ സാറയാണ്, വളരെക്കാലം മക്കളില്ല: « “വന്ധ്യേ, പ്രസവിക്കാത്തവളേ, സന്തോഷിക്കുക. പ്രസവവേദന അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവളേ, ആർത്തുഘോഷിക്കുക. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളുടെ മക്കൾ ഭർത്താവുള്ളവളുടെ മക്കളെക്കാൾ അധികമാണ്” എന്നാണല്ലോ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് സഹോദരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ യിസ്ഹാക്കിനെപ്പോലെ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ചുള്ള മക്കളാണ്. അന്നു സ്വാഭാവികമായി ജനിച്ചയാൾ, ദൈവാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ ജനിച്ചയാളെ ഉപദ്രവിച്ചു. ഇന്നും അങ്ങനെതന്നെ. എന്നാൽ തിരുവെഴുത്ത് എന്തു പറയുന്നു? “ദാസിയെയും മകനെയും ഇറക്കിവിട്. ദാസിയുടെ മകൻ സ്വതന്ത്രയുടെ മകനോടൊപ്പം ഒരിക്കലും അവകാശിയാകരുത്.” അതുകൊണ്ട് സഹോദരങ്ങളേ, നമ്മൾ ദാസിയുടെ മക്കളല്ല, സ്വതന്ത്രയുടെ മക്കളാണ് » (ഗലാത്യർ 4:27-31).
– യേശുക്രിസ്തു മഹാനായ ഐസക്കാണ്, അബ്രഹാമിന്റെ പ്രധാന സന്തതിയാണ്: « വാഗ്ദാനം കൊടുത്തത് അബ്രാഹാമിനും അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിക്കും ആണ്. പലരെ ഉദ്ദേശിച്ച്, “നിന്റെ സന്തതികൾക്ക്” എന്നല്ല, ഒരാളെ ഉദ്ദേശിച്ച്, “നിന്റെ സന്തതിക്ക്”* എന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ആ സന്തതി ക്രിസ്തുവാണ്” (ഗലാത്യർ 3:16).
– ആകാശ സ്ത്രീയുടെ കുതികാൽ പരിക്ക്: തന്റെ മകൻ യിസ്ഹാക്കിനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ യഹോവ അബ്രഹാമിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അബ്രഹാം അനുസരിച്ചു (കാരണം ഈ യാഗത്തിനുശേഷം ദൈവം യിസ്ഹാക്കിനെ ഉയിർപ്പിക്കുമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു (എബ്രായർ 11:17-19)). അവസാന നിമിഷം, അത്തരമൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് ദൈവം അബ്രഹാമിനെ തടഞ്ഞു. ഐസക് ഒരു റാം ഉപയോഗിച്ച് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു: « അതിനു ശേഷം സത്യദൈവം അബ്രാഹാമിനെ പരീക്ഷിച്ചു. “അബ്രാഹാമേ!” എന്നു ദൈവം വിളിച്ചപ്പോൾ, “ഞാൻ ഇതാ!” എന്ന് അബ്രാഹാം വിളികേട്ടു. അപ്പോൾ ദൈവം പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മകനെ, നീ ഒരുപാടു സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്റെ ഒരേ ഒരു മകനായ യിസ്ഹാക്കിനെ, കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മോരിയ ദേശത്തേക്കു യാത്രയാകുക. അവിടെ ഞാൻ കാണിക്കുന്ന ഒരു മലയിൽ നീ അവനെ ദഹനയാഗമായി അർപ്പിക്കണം.” (…) ഒടുവിൽ സത്യദൈവം പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് അവർ എത്തിച്ചേർന്നു. അബ്രാഹാം അവിടെ ഒരു യാഗപീഠം പണിത് അതിന്മേൽ വിറകു നിരത്തി. എന്നിട്ട് യിസ്ഹാക്കിന്റെ കൈയും കാലും കെട്ടി യാഗപീഠത്തിൽ വിറകിനു മീതെ കിടത്തി. അബ്രാഹാം കൈ നീട്ടി തന്റെ മകനെ കൊല്ലാൻ കത്തി എടുത്തു. എന്നാൽ യഹോവയുടെ ദൂതൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന്, “അബ്രാഹാമേ! അബ്രാഹാമേ!” എന്നു വിളിച്ചു. “അടിയൻ ഇതാ” എന്ന് അബ്രാഹാം വിളി കേട്ടു. അപ്പോൾ ദൈവം പറഞ്ഞു: “മകന്റെ മേൽ കൈവയ്ക്കരുത്. അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. നിന്റെ ഒരേ ഒരു മകനെ എനിക്കു തരാൻ മടിക്കാഞ്ഞതിനാൽ നീ ദൈവഭയമുള്ളവനാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്കു മനസ്സിലായി.” അബ്രാഹാം തല ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ കുറച്ച് അകലെയായി ഒരു ആൺചെമ്മരിയാടു കുറ്റിക്കാട്ടിൽ കൊമ്പ് ഉടക്കിക്കിടക്കുന്നതു കണ്ടു. അബ്രാഹാം ചെന്ന് അതിനെ പിടിച്ച് മകനു പകരം ദഹനയാഗമായി അർപ്പിച്ചു. അബ്രാഹാം ആ സ്ഥലത്തിന് യഹോവ-യിരെ എന്നു പേരിട്ടു. അതുകൊണ്ടാണ്, “യഹോവയുടെ പർവതത്തിൽ അതു നൽകപ്പെടും” എന്ന് ഇന്നും പറഞ്ഞുവരുന്നത് » (ഉല്പത്തി 22:1-14). യഹോവ ഈ യാഗം ചെയ്തു, സ്വന്തം പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു. ഈ പ്രവചന പ്രാതിനിധ്യം യഹോവ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി അങ്ങേയറ്റം വേദനാജനകമായ ഒരു ത്യാഗം ചെയ്യുന്നു. മഹാനായ അബ്രഹാമായ യഹോവ ദൈവം മനുഷ്യന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ബലിയർപ്പിച്ചു: « തന്റെ ഏകജാതനായ മകനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ അവരെല്ലാം നിത്യജീവൻ നേടാൻ ദൈവം അവനെ ലോകത്തിനുവേണ്ടി നൽകി. അത്ര വലുതായിരുന്നു ദൈവത്തിനു ലോകത്തോടുള്ള സ്നേഹം. (…) പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു നിത്യജീവനുണ്ട്. പുത്രനെ അനുസരിക്കാത്തവനോ ജീവനെ കാണില്ല. ദൈവക്രോധം അവന്റെ മേലുണ്ട് »(യോഹന്നാൻ 3:16,36). അനുസരണമുള്ള മനുഷ്യരാശിയുടെ നിത്യമായ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെ അബ്രഹാമിന് നൽകിയ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ അന്തിമ നിവൃത്തി നിറവേറ്റപ്പെടും: « അപ്പോൾ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് വലിയൊരു ശബ്ദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യരുടെകൂടെ. ദൈവം അവരുടെകൂടെ വസിക്കും. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീരെല്ലാം തുടച്ചുകളയും. മേലാൽ മരണം ഉണ്ടായിരിക്കില്ല; ദുഃഖമോ നിലവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല. പഴയതെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയി!”” (വെളിപ്പാടു 21:3,4).
2 – പരിച്ഛേദന ഉടമ്പടി
« ദൈവം അബ്രാഹാമിനു പരിച്ഛേദനയുടെ ഉടമ്പടിയും നൽകി »
(പ്രവൃത്തികൾ 7:8)
പരിച്ഛേദന ഉടമ്പടി ദൈവജനത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായിരുന്നു, അക്കാലത്ത് ഇസ്രായേൽ. ആവർത്തനപുസ്തകത്തിൽ മോശെ വ്യക്തമാക്കിയ ഒരു ആത്മീയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്: “നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ അഗ്രചർമം പരിച്ഛേദന ചെയ്യുകയും നിങ്ങളുടെ ഈ ശാഠ്യം ഉപേക്ഷിക്കുകയും വേണം » (ആവർത്തനം 10:16). പരിച്ഛേദന എന്നാൽ ജഡത്തിൽ പ്രതീകാത്മക ഹൃദയവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന, ജീവിതത്തിന്റെ ഉറവിടം, ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണം (മലയാളം): “മറ്റ് എന്തിനെക്കാളും പ്രധാനം നിന്റെ ഹൃദയം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതാണ്; അതിൽനിന്നാണു ജീവന്റെ ഉറവുകൾ ആരംഭിക്കുന്നത് » (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 4:23) (ദൈവത്തോടും അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടുമുള്ള അനുസരണം ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആത്മീയ പക്വത കൈവരിക്കുന്നതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു).
ശിഷ്യനായ സ്റ്റീഫൻ ഈ അടിസ്ഥാന ഉപദേശത്തെ മനസ്സിലാക്കി. യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വാസമില്ലാത്ത തന്റെ ശ്രോതാക്കളോട് അവൻ പറഞ്ഞു, ശാരീരികമായി പരിച്ഛേദനയേറ്റവരാണെങ്കിലും, അവർ ഹൃദയത്തിൽ ആത്മീയമായി അഗ്രചർമ്മം: “ദുശ്ശാഠ്യക്കാരേ, ഹൃദയങ്ങളും കാതുകളും പരിച്ഛേദന ചെയ്യാത്തവരേ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എതിർത്തുനിൽക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ ചെയ്തതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും പ്രവാചകന്മാരുണ്ടോ? നീതിമാനായവന്റെ വരവ് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചവരെ അവർ കൊന്നുകളഞ്ഞു. നിങ്ങളാകട്ടെ, ആ നീതിമാനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ദൈവദൂതന്മാരിലൂടെ നിയമം ലഭിച്ചിട്ടും അതു പാലിക്കാത്തവരല്ലേ നിങ്ങൾ?” (പ്രവൃ. 7:51-53). അദ്ദേഹം കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഈ കൊലയാളികൾ ഹൃദയത്തിൽ ആത്മീയ അഗ്രചർമ്മം ചെയ്യപ്പെട്ടവരാണ് എന്നതിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു അത്.
പ്രതീകാത്മക ഹൃദയം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മീയ ഇന്റീരിയറാണ്, അത് വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും (നല്ലതോ ചീത്തയോ) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന യുക്തിസഹമാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മീയ ഇന്റീരിയറാണ് തന്റെ മൂല്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന് യേശുക്രിസ്തു നന്നായി വിശദീകരിച്ചു: “എന്നാൽ വായിൽനിന്ന് വരുന്നതെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽനിന്നാണു വരുന്നത്. അതാണ് ഒരു മനുഷ്യനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ദുഷ്ടചിന്തകൾ, കൊലപാതകം, വ്യഭിചാരം, ലൈംഗിക അധാർമികത, മോഷണം, കള്ളസാക്ഷ്യം, ദൈവനിന്ദ എന്നിവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽനിന്നാണു വരുന്നത്. ഇവയാണ് ഒരു മനുഷ്യനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്. അല്ലാതെ കഴുകാത്ത കൈകൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതല്ല » (മത്തായി 15:18-20). ആത്മീയ അഗ്രചർമ്മത്തിന്റെ അവസ്ഥയിലുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ യേശുക്രിസ്തു വിവരിക്കുന്നു, തെറ്റായ ന്യായവാദം, അത് അവനെ അശുദ്ധനും ജീവിതത്തിന് അയോഗ്യനുമാക്കുന്നു (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 4:23 അവലോകനം ചെയ്യുക). « നല്ല മനുഷ്യൻ തന്റെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്ന് നല്ല കാര്യങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കുന്നു. ചീത്ത മനുഷ്യനാകട്ടെ, തന്റെ ചീത്ത നിക്ഷേപത്തിൽനിന്ന് ചീത്ത കാര്യങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കുന്നു » (മത്തായി 12:35). യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥിരീകരണത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗത്തിൽ, ആത്മീയമായി പരിച്ഛേദനയുള്ള ഹൃദയമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു.
മോശയും പിന്നീട് യേശുക്രിസ്തുവും കൈമാറിയ ഈ ഉപദേശവും അപ്പൊസ്തലനായ പ ലോസ് മനസ്സിലാക്കി. ആത്മീയ പരിച്ഛേദന എന്നത് ദൈവത്തോടും അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടുമുള്ള അനുസരണമാണ്: “നീ നിയമം അനുസരിക്കുന്നെങ്കിൽ മാത്രമേ+ പരിച്ഛേദനകൊണ്ട് പ്രയോജനമുള്ളൂ. നിയമം ലംഘിക്കുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ പരിച്ഛേദന പരിച്ഛേദനയല്ലാതായി മാറുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, പരിച്ഛേദനയേൽക്കാത്ത ഒരാൾ നിയമത്തിലെ നീതിയുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ അനുസരിക്കുന്നെങ്കിൽ അയാളുടെ അഗ്രചർമം പരിച്ഛേദന ചെയ്തതായി കണക്കാക്കിക്കൂടേ? അങ്ങനെ, ശരീരംകൊണ്ട് അഗ്രചർമിയെങ്കിലും നിയമം പാലിക്കുന്ന ഒരാൾ, എഴുതപ്പെട്ട നിയമസംഹിതയും പരിച്ഛേദനയും ഉണ്ടായിട്ടും നിയമം ലംഘിക്കുന്ന നിന്നെ വിധിക്കുകയാണ്. കാരണം പുറമേ ജൂതനായവൻ ജൂതനല്ല. ശരീരത്തിലെ പരിച്ഛേദന പരിച്ഛേദനയുമല്ല. അകമേ ജൂതനായിരിക്കുന്നവനാണു ജൂതൻ. അയാളുടെ പരിച്ഛേദന എഴുതപ്പെട്ട നിയമസംഹിതയനുസരിച്ചുള്ളതല്ല, പകരം ദൈവാത്മാവിനാൽ ഹൃദയത്തിൽ ചെയ്യുന്നതാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവനു മനുഷ്യരിൽനിന്നല്ല, ദൈവത്തിൽനിന്ന് പ്രശംസ ലഭിക്കും » (റോമർ 2:25-29).
വിശ്വസ്തനായ ക്രിസ്ത്യാനി ഇപ്പോൾ മോശയ്ക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ന്യായപ്രമാണത്തിന് വിധേയനല്ല, അതിനാൽ പ്രവൃത്തികൾ 15:19,20,28,29-ൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ തീരുമാനമനുസരിച്ച് ശാരീരിക പരിച്ഛേദന ചെയ്യാൻ അവൻ ഇനി ബാധ്യസ്ഥനല്ല. അപ്പോസ്തലനായ പ ലോസ് എഴുതിയത് ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു: « വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരും നീതിമാന്മാരാകാൻ ക്രിസ്തു നിയമത്തിന്റെ അവസാനമാണ് » (റോമർ 10:4). « ദൈവം വിളിച്ച സമയത്ത് ഒരാൾ പരിച്ഛേദനയേറ്റിട്ടുണ്ടായിരുന്നോ? എങ്കിൽ അയാൾ അങ്ങനെതന്നെ കഴിയട്ടെ. ഒരാൾ അഗ്രചർമിയായിരുന്നപ്പോഴാണോ ദൈവം വിളിച്ചത്? എങ്കിൽ അയാൾ പരിച്ഛേദനയേൽക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. പരിച്ഛേദനയോ അഗ്രചർമമോ അല്ല, ദൈവകല്പനകൾ പാലിക്കുന്നതാണു പ്രധാനം” (1 കൊരിന്ത്യർ 7:18,19). ഇനി മുതൽ, ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ആത്മീയ പരിച്ഛേദന ഉണ്ടായിരിക്കണം, അതായത്, യഹോവ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വേണം (യോഹന്നാൻ 3:16,36).
പെസഹയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആർക്കും പരിച്ഛേദന ചെയ്യണം. നിലവിൽ, ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് (അവന്റെ പ്രത്യാശ (സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭ ly മികമോ)), യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നതിനും കപ്പ് കുടിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദന ഉണ്ടായിരിക്കണം: « ഓരോ മനുഷ്യനും അപ്പം തിന്നുകയും പാനപാത്രം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് അതിനു യോഗ്യനാണോ എന്നു സ്വയം സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തണം » (1 കൊരിന്ത്യർ 11:28 പുറപ്പാട് 12:48 (പെസഹ) യുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക).
3 – നിയമത്തിന്റെ സഖ്യം ദൈവത്തിനും ഇസ്രായേൽ ജനത്തിനും ഇടയിൽ
« നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ നിങ്ങളുമായി ചെയ്ത ഉടമ്പടി നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും മറന്നുകളയരുത് »
(ആവർത്തനം 4:23)
ഈ ഉടമ്പടിയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥൻ മോശയാണ്: “നിങ്ങൾ കൈവശമാക്കാൻപോകുന്ന ദേശത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ നിങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ട ചട്ടങ്ങളും ന്യായത്തീർപ്പുകളും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമെന്ന് ആ സമയത്ത് യഹോവ എന്നോടു കല്പിച്ചു » (ആവർത്തനം 4:14). ഈ ഉടമ്പടി പരിച്ഛേദന ഉടമ്പടിയുമായി വളരെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് (ആവർത്തനം 10:16 റോമർ 2:25-29 മായി താരതമ്യം ചെയ്യുക). മിശിഹായുടെ വരവിനുശേഷം ഈ ഉടമ്പടി അവസാനിക്കുന്നു: « അവൻ അനേകർക്കുവേണ്ടി ഒരു ആഴ്ചത്തേക്ക് ഉടമ്പടി പ്രാബല്യത്തിൽ നിറുത്തും. ആഴ്ച പകുതിയാകുമ്പോൾ, ബലിയും കാഴ്ചയും അർപ്പിക്കുന്നതു നിന്നുപോകാൻ അവൻ ഇടയാക്കും » (ദാനിയേൽ 9:27). യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രവചനമനുസരിച്ച് ഈ ഉടമ്പടിക്ക് പകരം ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി നൽകും: “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോടും യഹൂദാഗൃഹത്തോടും ഞാൻ ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്ന കാലം ഇതാ വരുന്നു” എന്ന് യഹോവ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. “ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് അവരുടെ പൂർവികരെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന നാളിൽ ഞാൻ അവരുമായി ചെയ്ത ഉടമ്പടിപോലെയായിരിക്കില്ല ഇത്. ‘ഞാൻ അവരുടെ യഥാർഥത്തിലുള്ള യജമാനനായിരുന്നിട്ടും എന്റെ ആ ഉടമ്പടി അവർ ലംഘിച്ചല്ലോ’ എന്ന് യഹോവ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു » (യിരെമ്യാവു 31:31,32).
മിശിഹായുടെ വരവിനായി ജനങ്ങളെ സജ്ജമാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇസ്രായേലിന് നൽകിയ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. മനുഷ്യരാശിയുടെ (ഇസ്രായേൽ ജനത പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന) പാപാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഒരു മോചനത്തിന്റെ ആവശ്യകത ന്യായപ്രമാണം പഠിപ്പിച്ചു: “ഒരു മനുഷ്യനിലൂടെ പാപവും പാപത്തിലൂടെ മരണവും ലോകത്തിൽ കടന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് മരണം എല്ലാ മനുഷ്യരിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. നിയമം നൽകുന്നതിനു മുമ്പും പാപം ലോകത്തുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ നിയമമില്ലാത്തപ്പോൾ പാപം കണക്കിടുന്നില്ല” (റോമർ 5:12,13). ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം മനുഷ്യരാശിയുടെ പാപാവസ്ഥ കാണിക്കുന്നു. ഇത് എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും പാപകരമായ അവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തി: « അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ എന്താണു പറയേണ്ടത്? നിയമം പാപമാണെന്നാണോ? ഒരിക്കലുമല്ല! നിയമത്താലല്ലാതെ ഞാൻ പാപത്തെ അറിയുമായിരുന്നില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, “മോഹിക്കരുത്” എന്നു നിയമം പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മോഹം എന്താണെന്നുപോലും ഞാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു. നിയമത്തിൽ ഈ കല്പനയുള്ളതുകൊണ്ട് എന്നിൽ എല്ലാ തരം തെറ്റായ മോഹവും ജനിപ്പിക്കാൻ പാപം ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി. കാരണം നിയമമില്ലാത്തപ്പോൾ പാപം നിർജീവമാണ്. ഒരു കാലത്ത് നിയമം കൂടാതെ ഞാൻ ജീവിച്ചു. എന്നാൽ കല്പന വന്നപ്പോൾ പാപം വീണ്ടും ജീവിച്ചു. ഞാനോ മരിച്ചു. ജീവനിലേക്കു നയിക്കേണ്ടിയിരുന്ന കല്പന മരണത്തിലേക്കാണു നയിച്ചതെന്നു ഞാൻ കണ്ടു. കാരണം കല്പനയുള്ളതുകൊണ്ട് എന്നെ വശീകരിക്കാൻ പാപം ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി. ആ കല്പനയാൽത്തന്നെ എന്നെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. നിയമം അതിൽത്തന്നെ വിശുദ്ധമാണ്. കല്പന വിശുദ്ധവും നീതിയുക്തവും നല്ലതും ആണ് » (റോമർ 7:7-12). അതുകൊണ്ട് നിയമം ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു അധ്യാപകനായിരുന്നു: « അതുകൊണ്ട്, നിയമം നമ്മളെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിക്കുന്ന രക്ഷാകർത്താവായി. അങ്ങനെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ നീതിമാന്മാരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടാൻ നമുക്ക് അവസരം കിട്ടി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ വിശ്വാസം വന്നെത്തിയ സ്ഥിതിക്കു നമ്മൾ ഇനി രക്ഷാകർത്താവിന്റെ കീഴിലല്ല” (ഗലാത്യർ 3:24,25). മനുഷ്യന്റെ ലംഘനത്താൽ പാപത്തെ നിർവചിച്ച ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിയമം, മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസം നിമിത്തം മനുഷ്യന്റെ വീണ്ടെടുപ്പിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഒരു ത്യാഗത്തിന്റെ ആവശ്യകത കാണിച്ചു (നിയമത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളല്ല). ഈ ബലി ക്രിസ്തുവിന്റെ ആയിരുന്നു : « മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നതും ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മോചനവിലയായി കൊടുക്കാനും ആണ് » (മത്തായി 20:28).
ക്രിസ്തു നിയമത്തിന്റെ അവസാനമാണെങ്കിലും, നിലവിൽ നിയമത്തിന് ഒരു പ്രവചനമൂല്യമുണ്ട് എന്നത് വസ്തുതയാണ്, അത് ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് (യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം) മനസ്സിലാക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു ഭാവി: « നിയമത്തിലുള്ളതു വരാനുള്ള നന്മകളുടെ നിഴലാണ്, ശരിക്കുമുള്ള രൂപമല്ല » (എബ്രായർ 10:1; 1 കൊരിന്ത്യർ 2:16). യേശുക്രിസ്തുവാണ് ഈ « നല്ല കാര്യങ്ങൾ » യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുന്നത്: « അവ വരാനിരിക്കുന്നവയുടെ വെറുമൊരു നിഴലാണ്. പക്ഷേ യാഥാർഥ്യം ക്രിസ്തുവാണ് » (കൊലോസ്യർ 2:17).
4 – ദൈവവും « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേലും » തമ്മിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടി
« ഈ തത്ത്വമനുസരിച്ച് ചിട്ടയോടെ നടക്കുന്നവർക്കെല്ലാം, അതായത് ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേലിന്, സമാധാനവും കരുണയും ലഭിക്കട്ടെ! »
(ഗലാത്യർ 6:16)
പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനാണ് യേശുക്രിസ്തു: « ഒരു ദൈവമേ ഉള്ളൂ. ദൈവത്തിനും മനുഷ്യർക്കും ഇടയിൽ മധ്യസ്ഥനും ഒരാളേ ഉള്ളൂ, ക്രിസ്തുയേശു. ആ മനുഷ്യനാണു » (1 തിമോത്തി 2:5). ഈ പുതിയ ഉടമ്പടി യിരെമ്യാവു 31:31,32 ന്റെ പ്രവചനം നിറവേറ്റി. 1 തിമൊഥെയൊസ് 2:5, ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും സംബന്ധിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 3:16,36). « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ » എന്നത് ക്രൈസ്തവ സഭയെ മുഴുവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ » സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ആയിരിക്കുമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു കാണിച്ചു.
സ്വർഗ്ഗീയ « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ » 144,000, പുതിയ ജറുസലേം, തലസ്ഥാനം, അതിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന്, ഭൂമിയിൽ വരുന്നു (വെളിപ്പാടു 7:3-൮, 12 ഗോത്രങ്ങൾ ചേർന്ന സ്വർഗ്ഗീയ ആത്മീയ ഇസ്രായേൽ de 12000 = 144000): « പുതിയ യരുശലേം എന്ന വിശുദ്ധനഗരം മണവാളനുവേണ്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ മണവാട്ടിയെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്ന്, ഇറങ്ങിവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു » (വെളിപ്പാടു 21:2).
ഭൂമിയിൽ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരാണ് ഭ ly മിക « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ ». യേശുക്രിസ്തു അവരെ ഇസ്രായേലിന്റെ 12 ഗോത്രങ്ങൾ എന്നു വിളിച്ചു: « യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പുനഃസൃഷ്ടിയിൽ മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ മഹത്ത്വമാർന്ന സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ അനുഗമിച്ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങളും 12 സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ 12 ഗോത്രത്തെയും ന്യായം വിധിക്കും » (മത്തായി 19:28). ഈ ഭ « ആത്മീയ ഇസ്രായേൽ », യെഹെസ്കേൽ 40-48 അധ്യായങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിലും വിവരിക്കുന്നു.
ഇന്ന്, ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗീയ പ്രത്യാശയുള്ള വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഭ ly മിക പ്രത്യാശയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളും ചേർന്നതാണ് (വെളിപ്പാട് 7) (ഈ « ദൈവത്തിന്റെ ഇസ്രായേൽ » ഒരു ക്രിസ്തീയ സഭയായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് യഹോവയെ ആരാധിക്കാനും രാജാവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കാനുമാണ്).
അവസാന പെസഹാ ആഘോഷവേളയിൽ, യേശുക്രിസ്തു തന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വസ്തരായ അപ്പോസ്തലന്മാരുമായി ഈ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ജനനം ആഘോഷിച്ചു: « പിന്നെ യേശു ഒരു അപ്പം എടുത്ത് നന്ദി പറഞ്ഞശേഷം നുറുക്കി അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇതു നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നൽകാനിരിക്കുന്ന എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. എന്റെ ഓർമയ്ക്കുവേണ്ടി ഇതു തുടർന്നും ചെയ്യുക.” അത്താഴം കഴിച്ചശേഷം പാനപാത്രം എടുത്തും യേശു അതുപോലെതന്നെ ചെയ്തു. യേശു പറഞ്ഞു: “ഈ പാനപാത്രം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചൊരിയാൻപോകുന്ന എന്റെ രക്തത്തിന്റെ+ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ പ്രതീകമാണ് » (ലൂക്കോസ് 22:19,20).
വിശ്വസ്തരായ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഈ പുതിയ ഉടമ്പടിയിൽ നിന്ന് അവരുടെ പ്രത്യാശയോടെ (സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭ ly മികമോ) പ്രയോജനം നേടുന്നു. ഈ പുതിയ ഉടമ്പടി « ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദനവുമായി » ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (റോമർ 2: 25-29). വിശ്വസ്തനായ ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ഈ « ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദന » ഉള്ളതിനാൽ, അവന് പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം തിന്നാനും പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കാനും കഴിയും (അവന്റെ പ്രത്യാശ എന്തായാലും (സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭ ly മികമോ) (മലയാളം): « ഓരോ മനുഷ്യനും അപ്പം തിന്നുകയും പാനപാത്രം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് അതിനു യോഗ്യനാണോ എന്നു സ്വയം സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തണം » (1 കൊരിന്ത്യർ 11:28).
5 – ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടി: യഹോവയ്ക്കും യേശുക്രിസ്തുവിനും ഇടയിൽ, യേശുക്രിസ്തുവിനും 144,000 നും ഇടയിൽ
« എന്തായാലും നിങ്ങളാണ് എന്റെ പരീക്ഷകളിൽ എന്റെകൂടെ നിന്നവർ. എന്റെ പിതാവ് എന്നോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞാനും നിങ്ങളോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുന്നു, രാജ്യത്തിനായുള്ള ഒരു ഉടമ്പടി. അങ്ങനെ, എന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ എന്റെകൂടെ ഇരുന്ന് എന്റെ മേശയിൽനിന്ന് ഭക്ഷിച്ച് പാനം ചെയ്യും. സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ 12 ഗോത്രങ്ങളെയും ന്യായം വിധിക്കുകയും ചെയ്യും »
(ലൂക്കോസ് 22:28-30)
പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ജനനം യേശുക്രിസ്തു ആഘോഷിച്ച അതേ രാത്രിയിലാണ് ഈ ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കിയത്. അവ സമാനമല്ല. « ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടി » യഹോവയും യേശുക്രിസ്തുവും തമ്മിലുള്ളതാണ്, തുടർന്ന് യേശുക്രിസ്തുവും 144,000 പേരും തമ്മിലുള്ളതാണ്, അവർ രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും ആയി സ്വർഗത്തിൽ വാഴും (വെളിപ്പാടു 5:10; 7:3-8; 14:1-5).
ദൈവവും ക്രിസ്തുവും തമ്മിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടി, ദാവീദ് രാജാവിനോടും അവന്റെ രാജവംശത്തോടും ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയ ഉടമ്പടിയുടെ വിപുലീകരണമാണ്. ഈ ഉടമ്പടി ദാവീദിന്റെ ഈ രാജവംശത്തിന്റെ സ്ഥിരതയെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള വാഗ്ദാനമാണ്. ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ പൂർത്തീകരണത്തിനായി യേശുക്രിസ്തു ഭൂമിയിൽ ദാവീദ് രാജാവിന്റെ പിൻഗാമിയും യഹോവ സ്ഥാപിച്ച രാജാവുമാണ് (1914 ൽ) (2 ശമൂവേൽ 7:12-16; മത്തായി 1:1-16; ലൂക്കോസ് 3:23-38; സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 2).
യേശുക്രിസ്തുവിനും അവന്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാർക്കും ഇടയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടിയും 144,000 പേരുടെ ഗ്രൂപ്പുമായുള്ള വിപുലീകരണവും വാസ്തവത്തിൽ സ്വർഗ്ഗീയ വിവാഹത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്, അത് മഹാകഷ്ടത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് നടക്കും: « നമുക്കു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിച്ച് ദൈവത്തെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്താം. കാരണം കുഞ്ഞാടിന്റെ കല്യാണം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞാടിന്റെ മണവാട്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശോഭയുള്ളതും ശുദ്ധവും ആയ മേന്മയേറിയ ലിനൻവസ്ത്രം ധരിക്കാൻ അവൾക്ക് അനുമതി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. മേന്മയേറിയ ലിനൻവസ്ത്രം വിശുദ്ധരുടെ നീതിപ്രവൃത്തികളെ അർഥമാക്കുന്നു » (വെളിപ്പാടു 19:7,8). 45-ാം സങ്കീർത്തനം, രാജാവായ യേശുക്രിസ്തുവും രാജകീയ മണവാട്ടിയായ പുതിയ ജറുസലേമും തമ്മിലുള്ള ഈ സ്വർഗ്ഗീയ വിവാഹത്തെ വിവരിക്കുന്നു (വെളിപാട് 21:2).
ഈ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ ഭൗമപുത്രന്മാർ ജനിക്കും, ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ രാജകീയ അധികാരത്തിന്റെ ഭൗമപ്രതിനിധികളായിരിക്കുന്ന രാജകുമാരന്മാർ: « അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാർ അങ്ങയുടെ പൂർവികരുടെ സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കും. ഭൂമിയിലെമ്പാടും അങ്ങ് അവരെ പ്രഭുക്കന്മാരായി നിയമിക്കും » (സങ്കീർത്തനം 45:16; യെശയ്യാവു 32:1,2).
« പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ » « ഒരു രാജ്യത്തിനായുള്ള ഉടമ്പടി », അനശ്വരമായ നേട്ടങ്ങൾ എല്ലാ ജനതകളെയും എന്നേക്കും അനുഗ്രഹിക്കുന്ന അബ്രഹാമിക് ഉടമ്പടി നിറവേറ്റും. ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടും: “നുണ പറയാൻ കഴിയാത്ത ദൈവം ദീർഘകാലം മുമ്പ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ” (തീത്തൊസ് 1:2).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
“കാരണം നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടല്ലോ”
(1 കൊരിന്ത്യർ 5:7)
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ ഓർമ്മ ആഘോഷിക്കുന്നത് 2026 മാർച്ച് 30 തിങ്കളാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയത്തിനു ശേഷമാണ് – ജ്യോതിശാസ്ത്ര അമാവാസിയിൽ നിന്നുള്ള കണക്കുകൂട്ടൽ –
ക്രിസ്തുവിൽ പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ,
ഭൂമിയിലെ നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിമരണത്തിന്റെ അനുസ്മരണ വേളയിൽ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം തിന്നുകയും « കപ്പ് വീഞ്ഞ് » കുടിക്കുകയും ചെയ്യാനുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കണം
(യോഹന്നാൻ 6:48-58)
ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ അനുസ്മരണ തീയതി അടുത്തുവരുമ്പോൾ, അവന്റെ ത്യാഗത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന, അതായത് അവന്റെ ശരീരവും രക്തവും, യഥാക്രമം പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പവും « ഗ്ലാസ് വീഞ്ഞും » പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് വീണ മന്നയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ യേശുക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: « ഞാനാണു ജീവന്റെ അപ്പം. (…) ഇതു സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന അപ്പമാണ്. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ തിന്ന മന്നപോലെയല്ല ഇത്. അവർ അതു തിന്നെങ്കിലും മരിച്ചു. എന്നാൽ ഈ അപ്പം തിന്നുന്നയാൾ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും » (യോഹന്നാൻ 6:48-58). അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ അനുസ്മരിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടല്ല അദ്ദേഹം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതെന്ന് ചിലർ വാദിക്കും. അവന്റെ മാംസത്തിന്റെയും രക്തത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം, « വീഞ്ഞു പാനപാത്രം » എന്നിവയിൽ പങ്കുചേരാനുള്ള ബാധ്യതയ്ക്ക് ഈ വാദം വിരുദ്ധമല്ല.
ഈ പ്രസ്താവനകളും സ്മാരകത്തിന്റെ ആഘോഷവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകുമെന്ന് ഒരു നിമിഷം സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട്, പെസഹാ ആഘോഷത്തിന്റെ ഉദാഹരണം നാം പരാമർശിക്കേണ്ടതുണ്ട് (« ക്രിസ്തു, നമ്മുടെ പെസഹാ ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടു » 1 കൊരിന്ത്യർ 5:7; എബ്രായർ. 10:1). ആരാണ് പെസഹാ ആഘോഷിക്കേണ്ടത്? പരിച്ഛേദന ചെയ്തവർ മാത്രം (പുറപ്പാട് 12:48). പുറപ്പാട് 12:48, പരിച്ഛേദന ചെയ്ത വിദേശികൾക്ക് പോലും പെസഹായിൽ പങ്കെടുക്കാമെന്ന് കാണിക്കുന്നു. പെസഹയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വിദേശിക്ക് പോലും നിർബന്ധമായിരുന്നു (വാക്യം 49 കാണുക): « നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വിദേശി താമസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അയാളും യഹോവയ്ക്കു പെസഹാബലി ഒരുക്കണം. പെസഹയുടെ എല്ലാ നിയമങ്ങളും പതിവ് നടപടിക്രമങ്ങളും അനുസരിച്ച് അയാൾ അതു ചെയ്യണം. സ്വദേശിയായാലും വിദേശിയായാലും നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒരേ നിയമമായിരിക്കണം » (സംഖ്യ 9:14). « സഭയിലെ അംഗങ്ങളായ നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെകൂടെ താമസമാക്കിയ വിദേശിക്കും ഒരേ നിയമമായിരിക്കും. ഇതു നിങ്ങളുടെ എല്ലാ തലമുറകളിലേക്കുമുള്ള ഒരു ദീർഘകാലനിയമമാണ്. നിങ്ങളും വിദേശിയും യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ ഒരുപോലെയായിരിക്കും » (സംഖ്യകൾ 15:15). പെസഹായിൽ പങ്കെടുക്കുക എന്നത് ഒരു സുപ്രധാന കടമയായിരുന്നു, ഈ ആഘോഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യഹോവയാം ദൈവം ഇസ്രായേല്യരും വിദേശികളും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും കാണിച്ചില്ല.
ഒരു അപരിചിതൻ പെസഹാ ആഘോഷിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണെന്ന് പരാമർശിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, ഭൗമിക പ്രത്യാശയുള്ള വിശ്വസ്ത ക്രിസ്ത്യാനികളോട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് വിലക്കുന്നവരുടെ പ്രധാന വാദം അവർ « പുതിയ ഉടമ്പടി »യുടെ ഭാഗമല്ല, ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ ഭാഗമല്ല എന്നതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, പെസഹാ മാതൃകയനുസരിച്ച്, ഇസ്രായേല്യരല്ലാത്തവർക്ക് പെസഹാ ആഘോഷിക്കാം… പരിച്ഛേദനയുടെ ആത്മീയ അർത്ഥം എന്താണ്? ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണം (ആവർത്തനം 10:16; റോമർ 2:25-29). ആത്മീയമായി പരിച്ഛേദന ചെയ്യാത്തത് ദൈവത്തോടും ക്രിസ്തുവിനോടുമുള്ള അനുസരണക്കേടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 7:51-53). ഉത്തരം ചുവടെ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അപ്പം തിന്നുന്നതും « കപ്പ് വീഞ്ഞ് » കുടിക്കുന്നതും സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭൗമികമോ ആയ പ്രത്യാശയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവോ? ഈ രണ്ട് പ്രതീക്ഷകളും പൊതുവെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെയും അപ്പോസ്തലന്മാരുടെയും അവരുടെ സമകാലികരുടെയും എല്ലാ പ്രഖ്യാപനങ്ങളും വായിക്കുന്നതിലൂടെ, അവ ബൈബിളിൽ നേരിട്ട് പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. ഉദാഹരണത്തിന്, സ്വർഗീയവും ഭൗമിക പ്രത്യാശയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാതെ, യേശുക്രിസ്തു പലപ്പോഴും നിത്യജീവനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു (മത്തായി 19:16,29; 25:46; മർക്കോസ് 10:17,30; യോഹന്നാൻ 3:15,16, 36;4:14, 35;5:24,28,29 (പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, അത് ഭൂമിയിലായിരിക്കുമെന്ന് പോലും അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുന്നില്ല (അതുണ്ടാകുമെങ്കിലും)), 39;6:27,40,47,54 (ഉണ്ട്. യേശുക്രിസ്തു സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ ഉള്ള നിത്യജീവൻ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കാത്ത മറ്റു പല പരാമർശങ്ങളും)). അതിനാൽ, ഈ രണ്ട് പ്രതീക്ഷകളും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ സ്മാരകത്തിന്റെ ആഘോഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേർതിരിക്കരുത്.
അവസാനമായി, യോഹന്നാൻ 10-ന്റെ സന്ദർഭമനുസരിച്ച്, ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കാനുള്ള പ്രത്യാശയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ഭാഗമല്ല, « വേറെ ആടുകൾ » ആയിരിക്കുമെന്ന് പറയുന്നത് ഇതേ അധ്യായത്തിന്റെ മുഴുവൻ സന്ദർഭത്തിനും വിരുദ്ധമാണ്. യോഹന്നാൻ 10-ാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദർഭവും ചിത്രീകരണങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്ന « മറ്റു ആടുകൾ » എന്ന ലേഖനം (താഴെ) വായിക്കുമ്പോൾ, അവൻ സംസാരിക്കുന്നത് ഉടമ്പടികളെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് യഥാർത്ഥ മിശിഹായുടെ വ്യക്തിത്വത്തെക്കുറിച്ചാണെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കും. « വേറെ ആടുകൾ » യഹൂദേതര ക്രിസ്ത്യാനികളാണ്. യോഹന്നാൻ 10-ലും 1 കൊരിന്ത്യർ 11-ലും, ഭൂമിയിൽ നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയുള്ളവരും ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദനയുള്ളവരുമായ വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് അപ്പം തിന്നുന്നതിനും സ്മാരകത്തിൽ നിന്ന് « വീഞ്ഞു പാനപാത്രം » കുടിക്കുന്നതിനും ബൈബിൾ വിലക്കില്ല.
സാഹോദര്യപരമായി ക്രിസ്തുവിൽ.
***
– ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മാരകം ആഘോഷിക്കുന്നതിനായി ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനയുടെ മാതൃകയാണ് പെസഹ: « അവ വരാനിരിക്കുന്നവയുടെ വെറുമൊരു നിഴലാണ്. പക്ഷേ യാഥാർഥ്യം ക്രിസ്തുവാണ് » (കൊലോസ്യർ 2:17). « നിയമത്തിലുള്ളതു വരാനുള്ള നന്മകളുടെ നിഴലാണ്, ശരിക്കുമുള്ള രൂപമല്ല » (എബ്രായർ 10:1).
– പരിച്ഛേദനയുള്ളവർക്ക് മാത്രമേ പെസഹ ആഘോഷിക്കാൻ കഴിയൂ: « നിന്റെകൂടെ താമസിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും വിദേശി യഹോവയ്ക്കു പെസഹ ആഘോഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അയാൾക്കുള്ള ആണിന്റെയെല്ലാം അഗ്രചർമം പരിച്ഛേദന ചെയ്യണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ അയാൾക്ക് അത് ആഘോഷിക്കാനാകൂ; അയാൾ ഒരു സ്വദേശിയെപ്പോലെയാകും. എന്നാൽ അഗ്രചർമം പരിച്ഛേദന ചെയ്യാത്ത ഒരാളും അതിൽനിന്ന് കഴിക്കരുത് » (പുറപ്പാടു 12:48).
– വിശ്വസ്തനായ ക്രിസ്ത്യാനി ഇപ്പോൾ മോശയ്ക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള ന്യായപ്രമാണത്തിന് വിധേയനല്ല, അതിനാൽ പ്രവൃത്തികൾ 15:19,20,28,29-ൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ തീരുമാനമനുസരിച്ച് ശാരീരിക പരിച്ഛേദന ചെയ്യാൻ അവൻ ഇനി ബാധ്യസ്ഥനല്ല. അപ്പോസ്തലനായ പ ലോസ് എഴുതിയത് ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു: « വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരും നീതിമാന്മാരാകാൻ ക്രിസ്തു നിയമത്തിന്റെ അവസാനമാണ് » (റോമർ 10:4). « ദൈവം വിളിച്ച സമയത്ത് ഒരാൾ പരിച്ഛേദനയേറ്റിട്ടുണ്ടായിരുന്നോ? എങ്കിൽ അയാൾ അങ്ങനെതന്നെ കഴിയട്ടെ. ഒരാൾ അഗ്രചർമിയായിരുന്നപ്പോഴാണോ ദൈവം വിളിച്ചത്? എങ്കിൽ അയാൾ പരിച്ഛേദനയേൽക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. പരിച്ഛേദനയോ അഗ്രചർമമോ അല്ല, ദൈവകല്പനകൾ പാലിക്കുന്നതാണു പ്രധാനം” (1 കൊരിന്ത്യർ 7:18,19). ഇനി മുതൽ, ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ആത്മീയ പരിച്ഛേദന ഉണ്ടായിരിക്കണം, അതായത്, യഹോവ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും വേണം (മലയാളം) (യോഹന്നാൻ 3:16,36).
– ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദന എന്നാൽ ദൈവത്തോടും അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടും അനുസരണമാണ്: “നീ നിയമം അനുസരിക്കുന്നെങ്കിൽ മാത്രമേ പരിച്ഛേദനകൊണ്ട് പ്രയോജനമുള്ളൂ. നിയമം ലംഘിക്കുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ പരിച്ഛേദന പരിച്ഛേദനയല്ലാതായി മാറുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, പരിച്ഛേദനയേൽക്കാത്ത ഒരാൾ നിയമത്തിലെ നീതിയുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ അനുസരിക്കുന്നെങ്കിൽ അയാളുടെ അഗ്രചർമം പരിച്ഛേദന ചെയ്തതായി കണക്കാക്കിക്കൂടേ? അങ്ങനെ, ശരീരംകൊണ്ട് അഗ്രചർമിയെങ്കിലും നിയമം പാലിക്കുന്ന ഒരാൾ, എഴുതപ്പെട്ട നിയമസംഹിതയും പരിച്ഛേദനയും ഉണ്ടായിട്ടും നിയമം ലംഘിക്കുന്ന നിന്നെ വിധിക്കുകയാണ്. കാരണം പുറമേ ജൂതനായവൻ ജൂതനല്ല. ശരീരത്തിലെ പരിച്ഛേദന പരിച്ഛേദനയുമല്ല. അകമേ ജൂതനായിരിക്കുന്നവനാണു ജൂതൻ. അയാളുടെ പരിച്ഛേദന എഴുതപ്പെട്ട നിയമസംഹിതയനുസരിച്ചുള്ളതല്ല, പകരം ദൈവാത്മാവിനാൽ ഹൃദയത്തിൽ ചെയ്യുന്നതാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവനു മനുഷ്യരിൽനിന്നല്ല, ദൈവത്തിൽനിന്ന് പ്രശംസ ലഭിക്കും » (റോമർ 2:25-29).
– ആത്മീയ അഗ്രചർമ്മം ദൈവത്തോടും അവന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിനോടുമുള്ള അനുസരണക്കേടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു: “ദുശ്ശാഠ്യക്കാരേ, ഹൃദയങ്ങളും കാതുകളും പരിച്ഛേദന ചെയ്യാത്തവരേ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എതിർത്തുനിൽക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ ചെയ്തതുപോലെതന്നെ നിങ്ങളും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും പ്രവാചകന്മാരുണ്ടോ? നീതിമാനായവന്റെ വരവ് മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചവരെ അവർ കൊന്നുകളഞ്ഞു. നിങ്ങളാകട്ടെ, ആ നീതിമാനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ദൈവദൂതന്മാരിലൂടെ നിയമം ലഭിച്ചിട്ടും അതു പാലിക്കാത്തവരല്ലേ നിങ്ങൾ?” (പ്രവൃ. 7:51-53).
– നിലവിൽ, ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് (അവന്റെ പ്രത്യാശ (സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭ ly മികമോ)), യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നതിനും കപ്പ് കുടിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മീയ പരിച്ഛേദന ഉണ്ടായിരിക്കണം: « ഓരോ മനുഷ്യനും അപ്പം തിന്നുകയും പാനപാത്രം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് അതിനു യോഗ്യനാണോ എന്നു സ്വയം സൂക്ഷ്മമായി വിലയിരുത്തണം » (1 കൊരിന്ത്യർ 11:28 പുറപ്പാട് 12:48 (പെസഹ) യുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക). ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മരണയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ക്രിസ്ത്യാനി മന ci സാക്ഷിയെ പരിശോധിക്കണം. തനിക്ക് ദൈവമുമ്പാകെ ശുദ്ധമായ മന ci സാക്ഷി ഉണ്ടെന്നും ആത്മീയ പരിച്ഛേദന ഉണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മരണയിൽ (ക്രിസ്ത്യൻ പ്രത്യാശ (സ്വർഗ്ഗീയമോ ഭ ly മികമോ) എന്തുതന്നെയായാലും) പങ്കെടുക്കാൻ അവനു കഴിയും.
– ക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യക്തമായ കൽപ്പന, അവന്റെ « മാംസം », « രക്തം » എന്നിവയുടെ പ്രതീകാത്മകമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, എല്ലാ വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും « പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം » കഴിക്കാനും അവന്റെ « മാംസത്തെ » പ്രതിനിധീകരിക്കാനും പാനപാത്രത്തിൽ നിന്ന് കുടിക്കാനും അവന്റെ « രക്തത്തെ » പ്രതിനിധീകരിക്കാനുമുള്ള ഒരു ക്ഷണമാണ്. : “ഞാനാണു ജീവന്റെ അപ്പം. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ വിജനഭൂമിയിൽവെച്ച് മന്ന കഴിച്ചിട്ടും മരിച്ചുപോയല്ലോ. എന്നാൽ ഈ അപ്പം സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന അപ്പമാണ്. ഇതു കഴിക്കുന്നയാൾ മരിക്കില്ല. ഞാനാണു സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന ജീവനുള്ള അപ്പം. ഈ അപ്പം തിന്നുന്നയാൾ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും. ലോകത്തിന്റെ ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള എന്റെ മാംസമാണു ഞാൻ കൊടുക്കാനിരിക്കുന്ന അപ്പം.” അപ്പോൾ ജൂതന്മാർ, “ഇവൻ എങ്ങനെ ഇവന്റെ മാംസം നമുക്കു തിന്നാൻ തരും” എന്നു പറഞ്ഞ് തമ്മിൽ തർക്കിച്ചു. അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “സത്യംസത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രന്റെ മാംസം തിന്നുകയും രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു ജീവൻ കിട്ടില്ല. എന്റെ മാംസം തിന്നുകയും രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നയാൾക്കു നിത്യജീവനുണ്ട്. അവസാനനാളിൽ ഞാൻ അയാളെ ഉയിർപ്പിക്കും. കാരണം എന്റെ മാംസം യഥാർഥഭക്ഷണവും എന്റെ രക്തം യഥാർഥപാനീയവും ആണ്. എന്റെ മാംസം തിന്നുകയും എന്റെ രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നയാൾ എന്നോടും ഞാൻ അയാളോടും യോജിപ്പിലായിരിക്കും. ജീവനുള്ള പിതാവ് എന്നെ അയയ്ക്കുകയും ഞാൻ പിതാവ് കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെതന്നെ എന്റെ മാംസം തിന്നുന്നയാൾ ഞാൻ കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കും. ഇതു സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന അപ്പമാണ്. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ തിന്ന മന്നപോലെയല്ല ഇത്. അവർ അതു തിന്നെങ്കിലും മരിച്ചു. എന്നാൽ ഈ അപ്പം തിന്നുന്നയാൾ എന്നും ജീവിച്ചിരിക്കും” (യോഹന്നാൻ 6:48-58).
– അതുകൊണ്ടു എല്ലാ വിശ്വസ്ത ക്രിസ്ത്യാനികൾ, എല്ലാം അവരുടെ പ്രത്യാശ, സ്വർഗീയ അല്ലെങ്കിൽ ഭൗമിക, ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം സ്മരണാർത്ഥം അപ്പവും വീഞ്ഞും എടുത്തു വേണം, അത് ഒരു കല്പന: « അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “സത്യംസത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ മനുഷ്യപുത്രന്റെ മാംസം തിന്നുകയും രക്തം കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കു ജീവൻ കിട്ടില്ല. (…) ജീവനുള്ള പിതാവ് എന്നെ അയയ്ക്കുകയും ഞാൻ പിതാവ് കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെതന്നെ എന്റെ മാംസം തിന്നുന്നയാൾ ഞാൻ കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കും » (യോഹന്നാൻ 6:53,57).
– « ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മരണയിൽ » പങ്കെടുക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുകയും നിങ്ങൾ ക്രിസ്ത്യാനികളല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ സ്നാനമേൽക്കണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു: « അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ പോയി എല്ലാ ജനതകളിലെയും ആളുകളെ ശിഷ്യരാക്കുകയും പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ അവരെ സ്നാനപ്പെടുത്തുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചതെല്ലാം അനുസരിക്കാൻ അവരെ പഠിപ്പിക്കുകയും വേണം. വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അവസാനകാലംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളുടെകൂടെയുണ്ട് » (മത്തായി 28:19,20).
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സ്മാരകം എങ്ങനെ ആഘോഷിക്കാം?
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ അനുസ്മരണം പെസഹ ആഘോഷിക്കുന്നതുപോലെ ആഘോഷിക്കണം, ആത്മീയമായി പരിച്ഛേദനയേറ്റ വ്യക്തികൾക്കിടയിൽ, വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിൽ, സഭയിൽ അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബത്തിൽ മാത്രം (പുറപ്പാടു 12:48; എബ്രായർ 10: 1; കൊലോസ്യർ 2:17 ; 1 കൊരിന്ത്യർ 11:33). പെസഹാ ആഘോഷത്തിനുശേഷം, യേശുക്രിസ്തു തന്റെ മരണത്തിന്റെ അനുസ്മരണം ആഘോഷിക്കുന്നതിനുള്ള മാതൃക സ്ഥാപിച്ചു (ലൂക്കോസ് 22: 12-18). ഇത് എങ്ങനെ ആഘോഷിക്കാമെന്നതിനുള്ള ഒരു മാതൃകയാണിത്. സുവിശേഷങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ബൈബിൾ ഭാഗങ്ങൾ നമ്മെ സഹായിക്കും:
– മത്തായി 26: 17-35.
– മർക്കോസ് 14: 12-31.
– ലൂക്ക് 22: 7-38.
– യോഹന്നാൻ 13 മുതൽ 17 വരെ അധ്യായം.
അനുസ്മരണത്തിന്റെ ആഘോഷം വളരെ ലളിതമാണ്: “അവർ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ യേശു ഒരു അപ്പം എടുത്ത്, പ്രാർഥിച്ചശേഷം അതു നുറുക്കി അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട്, “ഇതാ, ഇതു കഴിക്കൂ; ഇത് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്” എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ യേശു ഒരു പാനപാത്രം എടുത്ത് നന്ദി പറഞ്ഞശേഷം അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇതിൽനിന്ന് കുടിക്കൂ. കാരണം, ഇതു പാപമോചനത്തിനായി അനേകർക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ചൊരിയാൻപോകുന്ന ‘ഉടമ്പടിയുടെ രക്ത’ത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ ഞാൻ പറയുന്നു: എന്റെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിങ്ങളുടെകൂടെ പുതിയ വീഞ്ഞു കുടിക്കുന്ന നാൾവരെ മുന്തിരിവള്ളിയുടെ ഈ ഉത്പന്നം ഞാൻ ഇനി കുടിക്കില്ല.” ഒടുവിൽ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടിയിട്ട് അവർ ഒലിവുമലയിലേക്കു പോയി » (മത്തായി 26: 26-30). ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ കാരണം, അവന്റെ ത്യാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം, അവന്റെ ശരീരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം, അവന്റെ രക്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പാനപാത്രം എന്നിവ യേശുക്രിസ്തു വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഈ ആഘോഷത്തിനുശേഷം ക്രിസ്തുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലിനെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു, മിക്കവാറും യോഹന്നാൻ 13:31 മുതൽ യോഹന്നാൻ 16:30 വരെ. ഇതിനുശേഷം, യേശുക്രിസ്തു യോഹന്നാൻ 17-ൽ വായിക്കാവുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥന ഉച്ചരിക്കുന്നു. മത്തായി 26: 30-ന്റെ വിവരണം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു: “ഒടുവിൽ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടിയിട്ട് അവർ ഒലിവുമലയിലേക്കു പോയി”. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം അവസാനിപ്പിച്ച ഈ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുശേഷം ഈ സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ആലപിച്ചിരിക്കാം.
ക്രിസ്തു നൽകിയ ഈ മാതൃകയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, സായാഹ്നം ഒരു വ്യക്തി, ഒരു മൂപ്പൻ, ഒരു പാസ്റ്റർ, ക്രിസ്ത്യൻ സഭയിലെ പുരോഹിതൻ എന്നിവർ സംഘടിപ്പിക്കണം. അനുസ്മരണം ഒരു കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിലാണെങ്കിൽ, അത് ആഘോഷിക്കേണ്ടത് കുടുംബത്തിലെ ക്രിസ്ത്യൻ തലവനാണ്. ക്രിസ്ത്യൻ സ്ത്രീകൾ മാത്രമാണുള്ളതെങ്കിൽ, ആഘോഷം സംഘടിപ്പിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിലുള്ള സഹോദരിയെ പ്രായമായ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കണം (തീത്തോസ് 2:4). അവൾ തല മൂടണം (1 കൊരിന്ത്യർ 11:2-6).
ആഘോഷം സംഘടിപ്പിക്കുന്നവർ സുവിശേഷങ്ങളുടെ വിവരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കൽ തീരുമാനിക്കുക, ഒരുപക്ഷേ അവ അഭിപ്രായങ്ങളോടെ വായിച്ചുകൊണ്ട്. യഹോവയായ ദൈവത്തോടുള്ള അന്തിമ പ്രാർത്ഥന പറയും. അതിനുശേഷം ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിലും പുത്രനെ ആദരിക്കുന്നതിലും ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കാം.
വീഞ്ഞിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് അത് നേടാൻ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല. ഈ അസാധാരണമായ സാഹചര്യത്തിൽ, ഏറ്റവും ഉചിതമായ രീതിയിൽ അത് എങ്ങനെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് മൂപ്പന്മാരാണ് (യോഹന്നാൻ 19:34 « രക്തത്തിന്റെയും വെള്ളത്തിന്റെയും »). അസാധാരണമായ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ അസാധാരണമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാമെന്നും ദൈവത്തിന്റെ കരുണ ബാധകമാകുമെന്നും യേശുക്രിസ്തു കാണിച്ചു (മത്തായി 12:1-8). ദൈവം തന്റെ പുത്രനായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിശ്വസ്തരായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
***
ഈ സത്യവും ഈ സ്വാതന്ത്ര്യവും എന്താണ് (യോഹന്നാൻ 8:32)?
സത്യം അറികയും സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രന്മാരാക്കുകയും ചെയ്യും” എന്നു പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 8:32)
ഇത് എന്ത് സത്യം, അത് നമ്മെ എങ്ങനെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്നു?
ബൈബിൾ വായനക്കാർക്കിടയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ദൈവവചനത്തിന്റെ ചില അധ്യാപകർക്കിടയിൽ, ഈ പ്രസ്താവന പല ക്രിസ്തീയ സഭകളിലും സാധാരണയായി പഠിപ്പിക്കുന്ന മതപരമായ നുണകളിൽ നിന്ന് നമ്മെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന ബൈബിൾ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ദുഷ്ടന്മാരെ നിത്യമായി പീഡിപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം, ലിംബോ, അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിനരകം എന്നിവയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്ന് അറിയുന്നത് ആളുകളിൽ ഒരു വിമോചന ഫലമുണ്ടാക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, അഗ്നി നരകം, ശുദ്ധീകരണസ്ഥലം, ത്രിത്വം, ആത്മാവിന്റെ അമർത്യത, നിഗൂഢതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മതപരമായ നുണകൾ ബൈബിളിൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് അറിയുന്നത് ആശ്വാസകരമാണ്. ഒരു തരത്തിൽ, ബൈബിൾ സത്യത്തിന്റെ ആശ്വാസം ഈ അന്ധവിശ്വാസങ്ങളാലും വ്യാജ മത പഠിപ്പിക്കലുകളാലും അടിമകളായവരിൽ ഒരു വിമോചന ഫലമുണ്ടാക്കുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, മതപരമായ വ്യാജത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കുന്ന ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ അറിവിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രസ്താവന (മുകളിൽ) പ്രയോഗിക്കുന്നത് ഉചിതമാണോ? യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ സന്ദർഭം അനുസരിച്ച്, അത്തരമൊരു വിശദീകരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രസ്താവനയുടെ ഉടനടിയുള്ള സന്ദർഭത്തെയോ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള സന്ദർഭത്തെയോ മാനിക്കുന്നില്ല.
ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രഖ്യാപനം, ഈ പ്രാവശ്യം അതിന്റെ ഉടനടി സന്ദർഭത്തിൽ നമുക്ക് വായിക്കാം: “തന്നിൽ വിശ്വസിച്ച യെഹൂദന്മാരോടു യേശു: “എന്റെ വചനത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്നു എങ്കിൽ നിങ്ങൾ വാസ്തവമായി എന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി, 32 സത്യം അറികയും സത്യം നിങ്ങളെ സ്വതന്ത്രന്മാരാക്കുകയും ചെയ്യും” എന്നു പറഞ്ഞു. 33 അവർ അവനോടു: ഞങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതി; ആർക്കും ഒരുനാളും ദാസന്മാരായിരുന്നിട്ടില്ല; നിങ്ങൾ സ്വതന്ത്രന്മാർ ആകും എന്നു നീ പറയുന്നതു എങ്ങനെ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു. 34 അതിന്നു യേശു: “ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പാപം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാം പാപത്തിന്റെ ദാസൻ ആകുന്നു. 35 ദാസൻ എന്നേക്കും വീട്ടിൽ വസിക്കുന്നില്ല; പുത്രനോ എന്നേക്കും വസിക്കുന്നു. 36 പുത്രൻ നിങ്ങൾക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം വരുത്തിയാൽ നിങ്ങൾ സാക്ഷാൽ സ്വതന്ത്രർ ആകും. 37 നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതി എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ വചനത്തിന്നു നിങ്ങളിൽ ഇടം ഇല്ലായ്കകൊണ്ടു നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുവാൻ നോക്കുന്നു. 38 പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കണ്ടിട്ടുള്ളതു ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ പിതാവിനോടു കേട്ടിട്ടുള്ളതു നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു എന്നു” ഉത്തരം പറഞ്ഞു. 39 അവർ അവനോടു: അബ്രാഹാം ആകുന്നു ഞങ്ങളുടെ പിതാവു എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞതിന്നു യേശു അവരോടു: “നിങ്ങൾ അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കൾ എങ്കിൽ അബ്രാഹാമിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ചെയ്യുമായിരുന്നു. 40 എന്നാൽ ദൈവത്തോടു കേട്ടിട്ടുള്ള സത്യം നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനായ എന്നെ നിങ്ങൾ കൊല്ലുവാൻ നോക്കുന്നു; അങ്ങനെ അബ്രാഹാം ചെയ്തില്ലല്ലോ. 41 നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ അവനോടു: ഞങ്ങൾ പരസംഗത്താൽ ജനിച്ചവരല്ല; ഞങ്ങൾക്കു ഒരു പിതാവേയുള്ളു; ദൈവം തന്നേ എന്നു പറഞ്ഞു” (യോഹന്നാൻ 8:31-41).
ഈ വാചകം ഏതുതരം സത്യമാണെന്ന് നമുക്ക് വിശകലനം ചെയ്യാം. യേശുക്രിസ്തു പറയുന്ന ഈ സത്യം എന്താണ്? ദൈവവചനത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അറിവിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ?
തന്റെ വചനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് അവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന ഈ സത്യം അറിയാൻ അനുവദിക്കുമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു വിശദീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ യഹൂദന്മാർ അടിമകളാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ യഹൂദ സംഭാഷണക്കാർ അസ്വസ്ഥരാണ്, അതേസമയം അവർ ഒരു സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യനായ അബ്രഹാമിന്റെ പിൻഗാമികളാണ്. ക്രിസ്തു പറയുന്നതും യഹൂദന്മാർ മനസ്സിലാക്കിയതും തമ്മിൽ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ട്, അതിനാൽ യേശുക്രിസ്തു തന്റെ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെ അടിമത്തമാണിതെന്ന് അവൻ അവരോട് പറയുന്നു, അതായത് മനുഷ്യവർഗം മുഴുവൻ ആദാമിൽ നിന്ന് പാരമ്പര്യമായി നേടിയ പാപാവസ്ഥ. ഈ അടിമത്തം മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: « അതുകൊണ്ടു ഏകമനുഷ്യനാൽ പാപവും പാപത്താൽ മരണവും ലോകത്തിൽ കടന്നു. ഇങ്ങനെ എല്ലാവരും പാപം ചെയ്കയാൽ മരണം സകലമനുഷ്യരിലും പരന്നിരിക്കുന്നു » (റോമർ 5:12). പിന്നെ, സൌമ്യമായി, അവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കാൻ മാർഗമുള്ളത് ക്രിസ്തുവാണെന്ന് അവൻ അവരെ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ അവതാരമായി യേശുക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു: « പുത്രൻ നിങ്ങൾക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം വരുത്തിയാൽ നിങ്ങൾ സാക്ഷാൽ സ്വതന്ത്രർ ആകും » (യോഹന്നാൻ 8:36). കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം നടത്തിയ മറ്റൊരു പ്രസ്താവന ഈ ധാരണയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു: “യേശു അവളോട് പറഞ്ഞു, ‘ഞാൻ തന്നെ വഴിയും സത്യവും ജീവനും ആകുന്നു. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നില്ല’” (യോഹന്നാൻ 14:6). അതിനാൽ, ബൈബിൾ സത്യം മതപരമായ വ്യാജത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ യോഹന്നാൻ 8:32-ലെ വാചകം ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൃത്യമല്ലെന്നും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഈ പ്രസ്താവനയുടെ സന്ദർഭത്തെ മാനിക്കുന്നില്ലെന്നും വ്യക്തമാണ്.
യേശുക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്ന സത്യമായി പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, പിന്നീട് തന്റെ പ്രസ്താവനയിൽ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നു: “ആമേൻ, ആമേൻ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: എന്റെ വചനം പ്രമാണിക്കുന്നവൻ ഒരുനാളും മരണം കാൺകയില്ല ” എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു” (യോഹന്നാൻ 8:51). യഹൂദ മത മൗലികവാദികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസ്താവനയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ എടുക്കുന്നു. മരണാനന്തര പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രത്യാശയെയാണ് യേശുക്രിസ്തു പരാമർശിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ, പുനരുത്ഥാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത സദൂക്യരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, യേശുക്രിസ്തു ഈ പ്രത്യാശയെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അബ്രഹാമിനെയും യിസ്ഹാക്കിനെയും യാക്കോബിനെയും ഈ പ്രത്യാശയുടെ വീക്ഷണകോണിൽ « ജീവിക്കുന്നവർ » ആയി തിരിച്ചറിഞ്ഞു: « മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച്, ‘ഞാൻ അബ്രഹാമിന്റെ ദൈവവും യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവവും യാക്കോബിന്റെ ദൈവവുമാണ്’ എന്ന് ദൈവം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലേ? അവൻ മരിച്ചവരുടെ ദൈവമല്ല, ജീവനുള്ളവരുടെ ദൈവമത്രേ » (മത്തായി 22:31-32).
അങ്ങനെ, മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്ന ഈ സത്യം യേശുക്രിസ്തു എന്ന സത്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്, അത് നിത്യജീവനിലേക്ക് നയിക്കുന്നു: « പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണമത്രേ; ദൈവത്തിന്റെ കൃപാവരമോ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിത്യജീവൻ തന്നേ » (റോമർ 6:23).
***
യേശുക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലുകൾ കഴുകുന്നു (യോഹന്നാൻ 13:4-17)
“യേശു അത്താഴത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ഊരിവെച്ചു. പിന്നെ ഒരു തൂവാല എടുത്ത് അരയിൽ ചുറ്റി. 5 പിന്നെ, ഒരു പാത്രത്തിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ച് ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലുകൾ കഴുകാനും ചുറ്റിയിരുന്ന തൂവാലകൊണ്ട് തുടയ്ക്കാനും തുടങ്ങി. 6 പിന്നെ അവൻ ശിമോൻ പത്രോസിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. അവൻ അവനോട്: “കർത്താവേ, നീ എന്റെ കാലുകൾ കഴുകുമോ?” എന്നു ചോദിച്ചു. 7 യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഇപ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, പക്ഷേ പിന്നീട് നിനക്ക് മനസ്സിലാകും.” 8 പത്രോസ് അവനോട്: “ഇല്ല, നീ ഒരിക്കലും എന്റെ കാലുകൾ കഴുകരുത്” എന്നു പറഞ്ഞു. യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്നെ കഴുകുന്നില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് എന്നിൽ പങ്കില്ല.” 9 ശിമോൻ പത്രോസ് അവനോട്: “കർത്താവേ, എന്റെ കാലുകൾ മാത്രമല്ല, എന്റെ കൈകളും തലയും കൂടെ” എന്നു പറഞ്ഞു. 10 യേശു അവനോട്: “കുളിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കു കാൽ കഴുകിയാൽ മതി; അവർ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധിയുള്ളവരാണ്. നിങ്ങൾ ശുദ്ധിയുള്ളവരാണ്, എന്നാൽ നിങ്ങളിൽ എല്ലാവരും അങ്ങനെയല്ല.” 11 തന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്ന മനുഷ്യനെ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്: “നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ശുദ്ധിയുള്ളവരല്ല.” 12 അവരുടെ കാലുകൾ കഴുകി തീർന്നശേഷം അവൻ വസ്ത്രം ധരിച്ചു വീണ്ടും മേശയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നുണ്ടോ? 13 നിങ്ങൾ എന്നെ ‘ഗുരു’ എന്നും ‘കർത്താവ്’ എന്നും വിളിക്കുന്നു, ശരിയാണ്, കാരണം ഞാൻ അങ്ങനെയാണ്. 14 നിങ്ങളുടെ കർത്താവും ഗുരുവുമായ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാലുകൾ കഴുകിയതിനാൽ നിങ്ങളും പരസ്പരം കാലുകൾ കഴുകണം. 15 ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങളും ചെയ്യേണ്ടതിന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മാതൃക തന്നിരിക്കുന്നു. 16 സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഒരു ദാസൻ തന്റെ യജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല, ഒരു ദൂതൻ തന്നെ അയച്ചവനെക്കാൾ വലിയവനല്ല. 17 ഇതു നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കെ, നിങ്ങൾ അവയെ ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാർ” (യോഹന്നാൻ 13:4-17).
കാലുകൾ കഴുകൽ ക്രിസ്തീയ സഭകളിലെ ഇടയന്മാർ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആടുകളെ സേവിക്കണമെന്ന് യേശുക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ നിന്ന് കാണിച്ചുതന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു, « കർത്താവും ഗുരുവുമായ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയെങ്കിൽ, നിങ്ങളും പരസ്പരം പാദങ്ങൾ കഴുകണം » (യോഹന്നാൻ 13:14).
***
ഉദാരമതിയായ ഒരു സ്ത്രീ
« അവൾ തന്നാൽ കഴിയുന്നത് ചെയ്തു » (മർക്കോസ് 14:8)
« അവൻ ബേഥാന്യയിൽ കുഷ്ഠരോഗിയായ ശിമോന്റെ വീട്ടിൽ മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു സ്ത്രീ വിലയേറിയ യഥാർത്ഥ നാർദൈൻ തൈലം നിറച്ച ഒരു വെൺകൽഭരണിയുമായി വന്നു. അവൾ വെൺകൽഭരണി തുറന്ന് അവന്റെ തലയിൽ തൈലം ഒഴിച്ചു. എന്നാൽ ചിലർ തമ്മിൽ കോപിച്ചു: ‘ഈ സുഗന്ധതൈലം പാഴാക്കിയത് എന്തിന്? ഈ സുഗന്ധതൈലം മുന്നൂറിൽ കൂടുതൽ ദിനാറിക്ക് വിറ്റു ദരിദ്രർക്ക് കൊടുക്കാമായിരുന്നു!’ അവർ അവളോട് വളരെ കോപിച്ചു. » എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു, “അവളെ വെറുതെ വിടൂ. നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് അവളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്? അവൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു മനോഹരമായ കാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദരിദ്രർ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം അവരെ സഹായിക്കാനാകും. പക്ഷേ ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കൂടെയില്ല. അവൾ തന്നാൽ കഴിയുന്നത് ചെയ്തു; എന്റെ ശവസംസ്കാരത്തിനായി എന്റെ ശരീരത്തിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യം പൂശാൻ അവൾ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി. സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, ലോകമെമ്പാടും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നിടത്തെല്ലാം, അവൾ ചെയ്തതും അവളുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി പറയപ്പെടും” (മർക്കോസ് 14:3-9).
ഈ സ്ത്രീയുടെ ഔദാര്യം, യേശുക്രിസ്തു ശ്രദ്ധിച്ച വളരെ ദരിദ്രയായ വിധവയുടെ ഔദാര്യത്തിന് സമാനമാണ്: “യേശു തലപൊക്കി ധനികർ ഭണ്ഡാരത്തിൽ വഴിപാടുകൾ ഇടുന്നത് കണ്ടു.” പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു, “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ദരിദ്രയായ ഈ വിധവ എല്ലാവരെക്കാളും കൂടുതൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അവരെല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയിൽ നിന്ന് സംഭാവന ചെയ്തു, എന്നാൽ ഈ സ്ത്രീ തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന്, തന്റെ ഉപജീവനത്തിന് ആവശ്യമായതെല്ലാം ഇട്ടിരിക്കുന്നു” (ലൂക്കോസ് 21:1-4). അങ്ങനെ, നമ്മുടെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി തന്റെ പിതാവിനെ സേവിക്കാൻ നാം പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ശ്രമം പോലും യേശുക്രിസ്തു ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (മത്തായി 7:21).
In order to make his disciples understand that he had indeed been raised from the dead, he put on a human body, whose face was not always recognizable by his disciples…
***
നിന്റെ രാജാവ് തന്നെ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു, താഴ്മയുള്ളവനായി കഴുതപ്പുറത്ത് കയറി
“സീയോൻ പുത്രിയേ, അത്യധികം ആനന്ദിക്ക! യെരൂശലേം പുത്രിയേ, ഉച്ചത്തിൽ ആർപ്പുവിളിക്ക! ഇതാ! നിന്റെ രാജാവ് തന്നെ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. അവൻ നീതിമാനാണ്, അതെ, രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; എളിമയുള്ളവനും കഴുതപ്പുറത്തും, അതെ, നന്നായി പോറ്റിവളർത്തുന്ന ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തും വാഹനമായി കയറുന്നു” (സെഖര്യാവ് 9:9).
സുവിശേഷ വിവരണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഈ പ്രവചനം നിവൃത്തിയേറി, എ.ഡി. 33 നീസാൻ 10-ന് യേശുക്രിസ്തു യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ:
“ശിഷ്യന്മാർ പോയി യേശു നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ചെയ്തു. 7 അവർ കഴുതയെയും കഴുതക്കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുവന്ന് അവരുടെ മേലങ്കികൾ അവയുടെ മേൽ വച്ചു; അവൻ കയറി.” 8 ജനക്കൂട്ടത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും തങ്ങളുടെ മേലങ്കികൾ വഴിയിൽ വിരിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് കൊമ്പുകൾ വെട്ടി വഴിയിൽ വിരിച്ചു. 9 ജനക്കൂട്ടത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവന്റെ മുമ്പിലും പിമ്പിലും നടന്നിരുന്നവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ദാവീദിന്റെ പുത്രാ, രക്ഷിക്കണമേ! യഹോവയുടെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ! ഉയരങ്ങളിലേക്ക് അവനെ രക്ഷിക്കണമേ!” അവൻ യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ നഗരം മുഴുവൻ കുലുങ്ങി, ആളുകൾ പറഞ്ഞു: “അത് ആരാണ്?” 11 ജനക്കൂട്ടം പറഞ്ഞു: “ഇത് ഗലീലയിലെ നസറെത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാചകനായ യേശുവാണ്!” (മത്തായി 21:6-11).
പൊ.യു. 29-ൽ സ്നാനമേറ്റപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിനെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവ് രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ശിശുവായ യേശുവിന്റെ ജനനത്തിനു മുമ്പ്, ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ തന്റെ ഭാവി അമ്മയായ മറിയയോട് തന്റെ മകൻ രാജാവാകുമെന്ന് പറഞ്ഞു: “അവൻ യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിന്മേൽ എന്നേക്കും വാഴും, അവന്റെ രാജ്യത്തിന് അവസാനം ഉണ്ടാകയില്ല” (ലൂക്കോസ് 1:33). അങ്ങനെ, എ.ഡി. 29-ൽ യേശുക്രിസ്തു തന്റെ പിതാവിനാൽ നിയമിക്കപ്പെട്ട രാജാവായി. തന്റെ ആദ്യ ഭൗമിക ശുശ്രൂഷയുടെ അവസാനത്തിൽ, എ.ഡി. 33 നീസാൻ 10-ന്, യേശുക്രിസ്തു തന്റെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിനാൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടതും അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായ രാജാവായി യെരൂശലേമിലേക്ക് മടങ്ങി. സെഖര്യാവ് 9:9-ലെ പ്രവചനം നിവർത്തിച്ചു: “സീയോൻ പുത്രിയേ, അത്യധികം ആനന്ദിക്ക! യെരൂശലേം പുത്രിയേ, ഉച്ചത്തിൽ ആർപ്പുവിളിക്ക! ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നീതിമാനും രക്ഷകനും ആയി നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; എളിമയുള്ളവനും കഴുതപ്പുറത്തും കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തും ചിറകുള്ള മൃഗത്തിന്റെ പുറത്തും വാഹനമായി കയറുന്നു” (മത്തായി 21:1-10).
റോമൻ ഗവർണറായ പീലാത്തോസിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തു താൻ രാജാവാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കി:
“പിന്നെ പീലാത്തോസ് വീണ്ടും കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് യേശുവിനെ വിളിച്ചു, ‘നീ യഹൂദന്മാരുടെ രാജാവാണോ?’ എന്ന് ചോദിച്ചു. 34 യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘നീ ഇത് സ്വമേധയാ പറയുന്നതോ, അതോ മറ്റുള്ളവർ എന്നെക്കുറിച്ചു നിന്നോട് പറഞ്ഞതോ?’ 35 പീലാത്തോസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ഒരു യഹൂദനല്ലല്ലോ? നിന്റെ സ്വന്തം ജനതയും മഹാപുരോഹിതന്മാരും നിന്നെ എനിക്ക് ഏൽപ്പിച്ചു തന്നു. നീ എന്തു ചെയ്തു?’ 36 യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ രാജ്യം ഈ ലോകത്തിന്റേതല്ല. എന്റെ രാജ്യം ഈ ലോകത്തിന്റേതാണെങ്കിൽ, ഞാൻ യഹൂദന്മാരുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ എന്റെ ദാസന്മാർ പോരാടുമായിരുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ രാജ്യം ഇവിടെ നിന്നുള്ളതല്ല.’ 37 പീലാത്തോസ് അവനോട്: ‘നീ ഒരു രാജാവാണോ?’ യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ഒരു രാജാവാണെന്ന് നീ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്, ഇതിനായി ഞാൻ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു: സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ. സത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്തുള്ള എല്ലാവരും എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. 38 പീലാത്തോസ് അവനോട്: “സത്യം എന്നാൽ എന്താണ്?” എന്നു ചോദിച്ചു. (യോഹന്നാൻ 18:33-38).
സങ്കീർത്തനം 110 അനുസരിച്ച്, തന്റെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിനോടൊപ്പം ചേരാൻ അവൻ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്തപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെയും ഭൂമിയിലെയും രാജ്യത്തിന്റെ അവകാശം അഥവാ ഭരണം പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പിതാവിന്റെ വലതുഭാഗത്ത് ഇരുന്നു: “യഹോവ എന്റെ കർത്താവിനോട് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദപീഠമാക്കുവോളം എന്റെ വലതുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുക’” (സങ്കീർത്തനം 110; ലൂക്കോസ് 19:12 താരതമ്യം ചെയ്യുക).
When Jesus Christ entered Jerusalem, was he really a king?
***
മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശും വിശ്വാസവഞ്ചനയുടെ വിലയും
« നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ എന്റെ കൂലി തരൂ; ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിർത്തൂ. അങ്ങനെ അവർ എന്റെ കൂലി തന്നു: മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശാണ് » (സെഖര്യാവ് 11:12)
സെഖര്യാവിന്റെ ഈ പ്രവചനം യൂദാസ് ഈസ്കര്യോത്താ തന്റെ യജമാനനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ എതിരാളികളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കുകയും ഒടുവിൽ അവനെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു:
« അപ്പോൾ ഞാൻ അവരോട്, ‘നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ എന്റെ കൂലി തരൂ; അല്ലെങ്കിൽ അത് നിർത്തൂ’ എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ എന്റെ കൂലി തന്നു: മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശാണ്. എന്നാൽ യഹോവ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ‘അത് ഭണ്ഡാരത്തിലേക്ക് എറിയുക – അവർ എന്നെ വിലമതിച്ച ഈ മഹത്തായ വില.’ അങ്ങനെ ഞാൻ ആ മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശെടുത്ത് യഹോവയുടെ ആലയത്തിലെ ഭണ്ഡാരത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. » (സെഖര്യാവ് 11:12, 13)
ഈ സംഭവത്തിന്റെ സുവിശേഷ വിവരണം:
“പിന്നെ പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ യൂദാ ഈസ്കർയോത്താവ് മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് 15: ‘ഞാൻ അവനെ നിങ്ങൾക്ക് ഏൽപ്പിച്ചാൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് എന്ത് തരും?’ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവർ അവനു മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശ് വില നിശ്ചയിച്ചു. 16 അന്നുമുതൽ അവൻ അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ അവസരം അന്വേഷിച്ചു” (മത്തായി 26:14-16).
“പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ യൂദാ ഈസ്കർയോത്താവ് അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ മഹാപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. 11 ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവർ സന്തോഷിച്ചു, അവന് പണം കൊടുക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അവൻ ഒരു സമയത്ത് തന്നെ എങ്ങനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാമെന്ന് അന്വേഷിച്ചു” (മർക്കോസ് 14:10-11).
ഒടുവിൽ, യൂദാസ് ഈസ്കര്യോത്ത് തന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ പശ്ചാത്തപിച്ചു, പക്ഷേ വളരെ വൈകിപ്പോയി. സെഖര്യാവിന്റെ പ്രവചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിവരണത്തിൽ പിന്നീട് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
“അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത യൂദാസ്, അവനെ ശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചുവെന്ന് കണ്ട്, പശ്ചാത്താപം തോന്നി, മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശ് പ്രധാന പുരോഹിതന്മാർക്കും മൂപ്പന്മാർക്കും തിരികെ നൽകി, 4 ‘ഞാൻ നീതിമാനായ രക്തത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതിനാൽ പാപം ചെയ്തു’ എന്ന് പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: ‘അതിന് ഞങ്ങൾക്ക് എന്ത് പറ്റി? അത് സ്വയം നോക്കൂ!’ 5 അവൻ വെള്ളിക്കാശ് ദേവാലയത്തിൽ എറിഞ്ഞു, പോയി കെട്ടിത്തൂങ്ങാൻ പോയി. 6 എന്നാൽ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാർ ആ വെള്ളിക്കാശ് എടുത്ത്, ‘ഇവ രക്തപ്പണമായതിനാൽ അവ ഭണ്ഡാരത്തിൽ ഇടുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാണ്’ എന്ന് പറഞ്ഞു. 7 അവർ പരസ്പരം ആലോചിച്ച്, വിദേശികളെ അവിടെ അടക്കം ചെയ്യാൻ കുശവന്റെ നിലം വാങ്ങി.” 8 അതുകൊണ്ടാണ് ആ നിലം ഇന്നുവരെ “രക്തക്കളം” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. 9 യിരെമ്യാ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തതു അപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി: “യിസ്രായേൽമക്കളിൽ ചിലർ വില നിശ്ചയിച്ചിരുന്നവന്റെയും, യിസ്രായേൽമക്കളിൽ ചിലർ വില നിശ്ചയിച്ചിരുന്നവന്റെയും വിലയായ മുപ്പതു വെള്ളിക്കാശ് അവർ എടുത്തു, 10 യഹോവ എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ കുശവന്റെ നിലത്തിന്നു വേണ്ടി കൊടുത്തു” (മത്തായി 27:3-10). * മാർജിനിൽ ഈ പേര് തിരുത്തിയിരിക്കുന്നു: സിഹ് (മാർജിൻ): “സെഖര്യാവ്”.
The prophecy of Zechariah and its prophetic riddles, explanations to know the future… This synopsis allows the reader to directly click on the article…
***
വേറെ ആടുകൾ
« ഈ തൊഴുത്തിൽപ്പെടാത്ത വേറെ ആടുകളും എനിക്കുണ്ട്. അവയെയും ഞാൻ അകത്ത് കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്. അവയും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടനുസരിക്കും. അങ്ങനെ അവർ ഒറ്റ ആട്ടിൻകൂട്ടമാകും, അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഇടയനും ഒന്ന് »
(യോഹന്നാൻ 10:16)
യോഹന്നാൻ 10:1-16 ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിക്കുന്നത്, തന്റെ ശിഷ്യൻമാരായ ആടുകളുടെ യഥാർത്ഥ ഇടയനായി മിശിഹായെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് കേന്ദ്ര വിഷയം എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
യോഹന്നാൻ 10:1-ലും യോഹന്നാൻ 10:16-ലും ഇപ്രകാരം എഴുതിയിരിക്കുന്നു, « സത്യംസത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ആട്ടിൻതൊഴുത്തിലേക്കു വാതിലിലൂടെയല്ലാതെ വേറെ വഴിക്കു കയറുന്നയാൾ കള്ളനും കവർച്ചക്കാരനും ആണ്. (…) ഈ തൊഴുത്തിൽപ്പെടാത്ത വേറെ ആടുകളും എനിക്കുണ്ട്. അവയെയും ഞാൻ അകത്ത് കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്. അവയും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടനുസരിക്കും. അങ്ങനെ അവർ ഒറ്റ ആട്ടിൻകൂട്ടമാകും, അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഇടയനും ഒന്ന് ». ഈ « ആട്ടിൻ തൊഴുത്ത് » മോശൈക് നിയമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രമായ യേശുക്രിസ്തു പ്രസംഗിച്ച പ്രദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു: « ഈ 12 പേരെ യേശു അയച്ചു. അവർക്ക് ഈ നിർദേശങ്ങളും കൊടുത്തു: “ജൂതന്മാരല്ലാത്തവരുടെ പ്രദേശത്തേക്കു പോകുകയോ ശമര്യയിലെ ഏതെങ്കിലും നഗരത്തിൽ കടക്കുകയോ അരുത്; പകരം ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ കാണാതെപോയ ആടുകളുടെ അടുത്ത് മാത്രം പോകുക » » (മത്തായി 10:5,6). « അപ്പോൾ യേശു, “ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ കാണാതെപോയ ആടുകളുടെ അടുത്തേക്കു മാത്രമാണ് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നത്” എന്നു പറഞ്ഞു’ » (മത്തായി 15:24). ഈ ആട്ടിൻകൂട്ടം « ഇസ്രായേലിന്റെ ഭവനം » കൂടിയാണ്.
യോഹന്നാൻ 10:1-6-ൽ യേശുക്രിസ്തു ആട്ടിൻ തൊഴുത്തിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നാനസമയത്താണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്. യോഹന്നാൻ സ്നാപകനായിരുന്നു « ദ്വാരപാലകൻ » (മത്തായി 3:13). ക്രിസ്തുവായിത്തീർന്ന യേശുവിനെ സ്നാനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, സ്നാപക യോഹന്നാൻ അവനു വാതിൽ തുറന്ന് യേശുക്രിസ്തുവും ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടും ആണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി: « പിറ്റേന്ന് യേശു അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ട് യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കിക്കളയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്! » » (യോഹന്നാൻ 1:29-36).
യോഹന്നാൻ 10:7-15-ൽ, അതേ മിശിഹൈക വിഷയത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, യോഹന്നാൻ 14:6 പോലെ തന്നെ പ്രവേശനത്തിനുള്ള ഒരേയൊരു സ്ഥലമായ « ഗേറ്റ് » എന്ന് സ്വയം നിശ്ചയിച്ചുകൊണ്ട് യേശുക്രിസ്തു മറ്റൊരു ദൃഷ്ടാന്തം ഉപയോഗിക്കുന്നു: « യേശു തോമസിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻതന്നെയാണു വഴിയും സത്യവും ജീവനും. എന്നിലൂടെയല്ലാതെ ആരും പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നില്ല » ». എല്ലായ്പ്പോഴും യേശുക്രിസ്തു മിശിഹായാണ് വിഷയത്തിന്റെ പ്രധാന വിഷയം. അതേ ഖണ്ഡികയിലെ 9-ാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് (അവൻ മറ്റൊരു പ്രാവശ്യം ദൃഷ്ടാന്തം മാറ്റുന്നു), തന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കാൻ « അകത്തോ പുറത്തോ » ഉണ്ടാക്കി മേയ്ക്കുന്ന ഇടയനായി അവൻ സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. പഠിപ്പിക്കൽ അവനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളതാണ്, അവൻ തന്റെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കേണ്ട വഴിയിലാണ്. തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിക്കുകയും ആടുകളെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന (തന്റേതല്ലാത്ത ആടുകൾക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ പണയപ്പെടുത്താത്ത ശമ്പളമുള്ള ഇടയന്റെ വിപരീതം) മികച്ച ഇടയനായി യേശുക്രിസ്തു സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രബോധനത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും തന്റെ ആടുകൾക്ക് വേണ്ടി സ്വയം ബലിയർപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഇടയൻ എന്ന നിലയിലാണ് (മത്തായി 20:28).
യോഹന്നാൻ 10:16-18: « ഈ തൊഴുത്തിൽപ്പെടാത്ത വേറെ ആടുകളും എനിക്കുണ്ട്. അവയെയും ഞാൻ അകത്ത് കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്. അവയും എന്റെ ശബ്ദം കേട്ടനുസരിക്കും. അങ്ങനെ അവർ ഒറ്റ ആട്ടിൻകൂട്ടമാകും, അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഇടയനും ഒന്ന്. ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ട് പിതാവ് എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എനിക്കു വീണ്ടും ജീവൻ കിട്ടാനാണു ഞാൻ അതു കൊടുക്കുന്നത്. ആരും അത് എന്നിൽനിന്ന് പിടിച്ചുവാങ്ങുന്നതല്ല, എനിക്കുതന്നെ തോന്നിയിട്ട് കൊടുക്കുന്നതാണ്. ജീവൻ കൊടുക്കാനും വീണ്ടും ജീവൻ നേടാനും എനിക്ക് അധികാരമുണ്ട്. എന്റെ പിതാവാണ് ഇത് എന്നോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ».
ഈ വാക്യങ്ങൾ വായിച്ചുകൊണ്ട്, മുൻ വാക്യങ്ങളുടെ സന്ദർഭം കണക്കിലെടുത്ത്, യേശുക്രിസ്തു അക്കാലത്ത് ഒരു പുതിയ ആശയം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, തന്റെ യഹൂദ ശിഷ്യന്മാർക്ക് മാത്രമല്ല, യഹൂദേതരർക്കും അനുകൂലമായി തന്റെ ജീവൻ ബലിയർപ്പിക്കുമെന്ന്. തെളിവ്, പ്രസംഗം സംബന്ധിച്ച് അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് നൽകുന്ന അവസാന കൽപ്പന ഇതാണ്: « എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളുടെ മേൽ വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു ശക്തി കിട്ടും. അങ്ങനെ നിങ്ങൾ യരുശലേമിലും യഹൂദ്യയിൽ എല്ലായിടത്തും ശമര്യയിലും ഭൂമിയുടെ അതിവിദൂരഭാഗങ്ങൾവരെയും എന്റെ സാക്ഷികളായിരിക്കും » (പ്രവൃത്തികൾ 1:8). യോഹന്നാൻ 10:16-ലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വാക്കുകൾ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നത് കൊർണേലിയസിന്റെ സ്നാനസമയത്താണ് (പ്രവൃത്തികൾ 10-ാം അധ്യായത്തിന്റെ ചരിത്രവിവരണം കാണുക).
അങ്ങനെ, യോഹന്നാൻ 10:16-ലെ « വേറെ ആടുകൾ » ജഡത്തിലുള്ള യഹൂദേതര ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് ബാധകമാണ്. യോഹന്നാൻ 10:16-18-ൽ, ഇടയനായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ആടുകൾ അനുസരിക്കുന്നതിലെ ഐക്യത്തെ അത് വിവരിക്കുന്നു. തന്റെ നാളിലെ തന്റെ എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരെയും ഒരു « ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടം » എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: « ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടമേ, പേടിക്കേണ്ടാ. രാജ്യം നിങ്ങൾക്കു തരാൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു » (ലൂക്കാ 12:32). 33-ലെ പെന്തക്കോസ്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ 120 പേർ മാത്രമായിരുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 1:15). പ്രവൃത്തികളുടെ വിവരണത്തിന്റെ തുടർച്ചയിൽ, അവരുടെ എണ്ണം ഏതാനും ആയിരമായി ഉയരുമെന്ന് നമുക്ക് വായിക്കാം (പ്രവൃത്തികൾ 2:41 (3000); പ്രവൃത്തികൾ 4:4 (5000)). അതെന്തായാലും, പുതിയ ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തായാലും അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ കാലത്തായാലും, ഇസ്രായേൽ ജനതയുടെ പൊതു ജനവിഭാഗത്തെയും തുടർന്ന് അക്കാലത്തെ മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ച് ഒരു « ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ » പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
യേശുക്രിസ്തു തന്റെ പിതാവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ നമുക്ക് ഐക്യത്തോടെ നിലകൊള്ളാം
« അവർക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, അവരുടെ വചനം കേട്ട് എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയും ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. പിതാവേ, അങ്ങ് എന്നോടും ഞാൻ അങ്ങയോടും യോജിപ്പിലായിരിക്കുന്നതുപോലെ അവർ എല്ലാവരും ഒന്നായിരിക്കാനും അവരും നമ്മളോടു യോജിപ്പിലായിരിക്കാനും വേണ്ടി ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അങ്ങാണ് എന്നെ അയച്ചതെന്നു ലോകത്തിനു വിശ്വാസംവരട്ടെ » (യോഹന്നാൻ 17:20,21).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
ബൈബിൾ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ്, അത് നമ്മുടെ കാലടികളെ നയിക്കുകയും എല്ലാ ദിവസവും നാം എടുക്കേണ്ട തീരുമാനങ്ങളിൽ നമ്മെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവന്റെ വചനം നമ്മുടെ കാലുകൾക്കും തീരുമാനങ്ങൾക്കും ഒരു വിളക്കാകാൻ കഴിയും.
ദൈവത്താൽ പ്രചോദിതമായി പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും എഴുതിയ ഒരു തുറന്ന കത്താണ് ബൈബിൾ. അവൻ കൃപയുള്ളവനാണ്; അവൻ നമ്മുടെ സന്തോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സദൃശവാക്യങ്ങൾ, സഭാപ്രസംഗി, അല്ലെങ്കിൽ ഗിരിപ്രഭാഷണം (മത്തായി 5 മുതൽ 7 വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ) എന്നീ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുന്നതിലൂടെ, ദൈവവുമായും നമ്മുടെ അയൽക്കാരനുമായും, അവർ ഒരു പിതാവോ, അമ്മയോ, കുട്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ആളുകളോ ആയിരിക്കാം, നല്ല ബന്ധങ്ങൾ പുലർത്തുന്നതിന് ക്രിസ്തുവിൽ നിന്നുള്ള ഉപദേശം നമുക്ക് ലഭിക്കും. സദൃശവാക്യങ്ങളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ്, പത്രോസ്, യോഹന്നാൻ, ശിഷ്യന്മാരായ യാക്കോബ്, യൂദാ (യേശുവിന്റെ അർദ്ധസഹോദരന്മാർ) എന്നിവരുടെ ബൈബിൾ പുസ്തകങ്ങളിലും കത്തുകളിലും എഴുതിയിരിക്കുന്ന ഈ ഉപദേശം പഠിക്കുന്നതിലൂടെ, അത് പ്രായോഗികമാക്കുന്നതിലൂടെ, ദൈവമുമ്പാകെയും മനുഷ്യർക്കിടയിലും നാം ജ്ഞാനത്തിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.
ദൈവവചനമായ ബൈബിൾ നമ്മുടെ പാതയ്ക്ക്, അതായത്, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ മഹത്തായ ആത്മീയ ദിശകൾക്ക് ഒരു വെളിച്ചമായിരിക്കുമെന്ന് ഈ സങ്കീർത്തനം പറയുന്നു. നിത്യജീവൻ നേടുന്നതിനുള്ള പ്രത്യാശയുടെ കാര്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തു പ്രധാന ദിശ കാണിച്ചുതന്നു: « ഏകസത്യദൈവമായ നിന്നെയും നീ അയച്ച യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അവർ അറിയേണ്ടതിന് ഇതാണ് നിത്യജീവൻ » (യോഹന്നാൻ 17:3). ദൈവപുത്രൻ പുനരുത്ഥാന പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയും തന്റെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കിടെ നിരവധി ആളുകളെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായ പുനരുത്ഥാനം തന്റെ സുഹൃത്തായ ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനമായിരുന്നു, അദ്ദേഹം മൂന്ന് ദിവസം മരിച്ചു, യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ (11:34-44) വിവരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ.
ഈ ബൈബിൾ വെബ്സൈറ്റിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭാഷയിൽ നിരവധി ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇംഗ്ലീഷ്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ്, ഫ്രഞ്ച് ഭാഷകളിൽ മാത്രം, നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയിൽ വിശ്വാസത്തോടെ, സന്തോഷകരമായ ഒരു ജീവിതം നയിക്കുക (അല്ലെങ്കിൽ തുടരുക) എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ, ബൈബിൾ വായിക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും അത് പ്രായോഗികമാക്കാനും നിങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഡസൻ കണക്കിന് പ്രബോധനാത്മക ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങളുണ്ട് (യോഹന്നാൻ 3:16, 36). നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭാഷയിൽ ഒരു ഓൺലൈൻ ബൈബിൾ ഉണ്ട്, ഈ ലേഖനങ്ങളിലേക്കുള്ള ലിങ്കുകൾ പേജിന്റെ അടിയിലാണ് (ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. യാന്ത്രിക വിവർത്തനത്തിനായി, നിങ്ങൾക്ക് Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിക്കാം).
എല്ലാ ദിവസവും ബൈബിൾ വായിക്കുക. ഈ ഉള്ളടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, സ്പാനിഷ്, പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷകളിലെ വിജ്ഞാനപ്രദമായ ബൈബിൾ ലേഖനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു (Google വിവർത്തനം ഉപയോഗിച്ച്, ഉള്ളടക്കം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു ഭാഷയും നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഷയും തിരഞ്ഞെടുക്കുക)…
