आफ्ना चेलाहरूलाई आफू साँच्चै मरिसकेकाहरूबाट बिउँतिएको कुरा बुझाउन उहाँले विभिन्न मानव शरीरहरू धारण गर्नुभयो, जसको कारण उहाँका चेलाहरूले उहाँको अनुहार सधैं चिन्न सक्दैनथे।
परिचय
येशू ख्रीष्टको पुनरुत्थानका विभिन्न विवरणहरूमाथिको यस मननका दुईवटा उद्देश्यहरू छन्: पहिलो, मुख्य शीर्षकले सङ्केत गरेझैं, पुनरुत्थान र अनन्त जीवनको मसीही आशामा विश्वास गर्ने मानिसहरूलाई प्रोत्साहन दिनु (यूहन्ना ३:१६, ३६)। दोस्रो उद्देश्य भनेको बाइबल अनुसार, मरिसकेकाहरू पक्कै बिउँतिनेछन् भन्ने कुरा परमेश्वरद्वारा दिइएको ग्यारेन्टी हो भनी देखाउनु हो। प्रेषित पावलले विशेष गरी पुनरुत्थानको विषयमा केन्द्रित १ कोरिन्थी १५ अध्यायमा यही कुरा लेखेका छन्। मण्डलीका केही मानिसहरूले मरिसकेकाहरू बिउँतनेछैनन् भनिरहेका बेला प्रेषित पावलले जवाफमा यस्तो लेखेका थिए:
«अब ख्रीष्ट मरिसकेकाहरूबाट बिउँताइनुभयो भनेर प्रचार गरिँदै छ भने तिमीहरूमध्ये कतिले किन मरिसकेकाहरू बिउँतनेछैनन् भन्छन्? यदि मरिसकेकाहरू बिउँतनेछैनन् भने त ख्रीष्ट पनि बिउँताइनुभएको छैन। अनि यदि ख्रीष्ट बिउँताइनुभएको छैन भने त हाम्रो प्रचार पक्कै पनि व्यर्थ छ र तिमीहरूको विश्वास पनि व्यर्थ छ। त्यति मात्र होइन, हामी परमेश्वरको विषयमा झूटा साक्षी ठहरिन्छौं किनभने मरिसकेकाहरू बिउँतनेछैनन् भने त परमेश्वरले ख्रीष्टलाई बिउँताउनुभएन तर हामीले भने परमेश्वरले ख्रीष्टलाई बिउँताउनुभयो भनी उहाँको विरुद्धमा गवाही दियौं। किनकि यदि मरिसकेकाहरू बिउँतनेछैनन् भने ख्रीष्ट पनि बिउँताइनुभएको छैन। यसबाहेक, यदि ख्रीष्ट बिउँताइनुभएको छैन भने तिमीहरूको विश्वास निरर्थक छ; तिमीहरू अझै आफ्नै पापहरूमा छौ। वास्तवमा ख्रीष्टसित एकतामा भई मृत्युको कगालोमा परेकाहरू पनि नासिएका छन्। यदि हामीले यसै जीवनको लागि मात्र ख्रीष्टमा आशा राखेका हौं भने त हामी संसारका सबै मानिसहरूभन्दा दयनीय छौं» (१ कोरिन्थी १५:१२-१९; इच्छुक पाठकहरूले पुनरुत्थानका विभिन्न प्रकारहरूबारे बुझ्न पूरा १५ अध्याय पढ्न सक्नुहुन्छ)।
एउटा अन्तिम कुरा, जुन पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्ट स्वर्ग उक्लनुअघि चालीस दिनको अवधिमा विभिन्न समयमा देखा पर्नुभएको विवरणहरूसित सम्बन्धित छ। तपाईंले एउटा अचम्मको कुरा याद गर्नुहुनेछ: चेलेहरूले उहाँलाई तुरुन्तै चिन्दैनथे, मानो उहाँको अनुहार परिवर्तन भएको थियो। उहाँ आफ्ना पुराना हाउभाउहरू, जस्तै रोटी भाँच्ने तरिका, वा आफ्ना नजिकका मानिसहरूको नाम पुकार्ने शैली (जस्तै मरियम मग्दलेनी) द्वारा चिनिनुहुन्थ्यो। यस्तो किन थियो? १ कोरिन्थी १५:४५ मा लेखिएको छ: «“पहिलो मानिस आदम जीवित प्राणी भयो।” अन्तिम आदम जीवन दिने अदृश्य प्राणी भयो।» यस पदले देखाउँछ कि पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्ट एक अदृश्य आत्मिक प्राणीको रूपमा बिउँताइनुभएको थियो, र आत्मिक प्राणी वा स्वर्गदूतलाई सामान्यतया मानव आँखाले देख्न सकिँदैन। आफ्ना चेलाहरूलाई आफू साँच्चै मरिसकेकाहरूबाट बिउँतिएको कुरा बुझाउन उहाँले फरक-फरक मानव शरीर धारण गर्नुभयो, जसको अनुहार चेलेहरूले सधैं तुरुन्तै चिन्न सक्दैनथे।
एक उदार स्त्री: « तिनले आफूले सक्ने जति गरिन् » (मर्कूस १४:८)
«उहाँ बेथानीमा कुष्ठरोगी सिमोनको घरमा खाना खाइरहनुहुँदा एउटा स्त्री एउटा सेतो सङ्गमर्मरको सानो भाँडोमा बहुमूल्य र सक्कली जटामसीको सुगन्धित तेल लिएर आइन्। तिनले त्यो सङ्गमर्मरको भाँडो फुटाइन् र त्यो तेल उहाँको टाउकोमा खन्याउन थालिन्। यो देखेर कोही-कोही एकापसमा रिसाए र भन्न थाले: “यो सुगन्धित तेल किन यसरी खेर फालिएको? यो तेललाई ३०० भन्दा धेरै दीनारमा बेचेर त्यो पैसा गरिबहरूलाई दिन सकिन्थ्यो!” अनि तिनीहरू ती स्त्रीसित असाध्यै रिसाए। तर येशूले भन्नुभयो: “तिनलाई छोडिदेओ। तिमीहरू तिनलाई किन दिक्क पार्छौ? तिनले मेरो लागि असल काम गरेकी छिन्। किनकि गरिबहरू त तिमीहरूसित सधैं हुन्छन् र तिमीहरूले चाहेको बेला तिनीहरूको भलाइ गर्न सक्छौ तर म तिमीहरूसित सधैं रहनेछैन। तिनले आफूले सक्ने जति गरिन्; मेरो कफनदफनको तयारीको लागि तिनले पहिल्यै मेरो शरीरमा सुगन्धित तेल लगाइन्। म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु, संसारभरि जहाँ-जहाँ यस बुबाको राज्यको सुसमाचार प्रचार गरिन्छ, त्यहाँ-त्यहाँ तिनको सम्झनामा तिनले गरेको यस कामको पनि चर्चा गरिनेछ”» (मर्कूस १४:३-९)।
यी स्त्रीको उदारता त्यो असाध्यै गरिब विधवाको जस्तै छ जसलाई येशू ख्रीष्टले नियाल्नुभएको थियो: «येशूले आँखा उठाएर हेर्नुहुँदा धनी मानिसहरूले भेटीपात्रमा आफ्ना भेटीहरू हालिरहेका देख्नुभयो। तब उहाँले एउटा असाध्यै गरिब विधवाले पनि त्यसमा दुइटा साना सिक्का हालेको देख्नुभयो, जसको मूल्य ज्यादै कम थियो। उहाँले भन्नुभयो: “म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु, यस गरिब विधवाले अरू सबैले भन्दा धेरै हालेकी छिन्। किनकि तिनीहरू सबैले आफ्नो प्रशस्तताबाट भेटी चढाए तर यस स्त्रीले भने आफ्नो अभावमा पनि आफूसित जीविकाको लागि भएको सबैथोक हालिन्”» (लूका २१:१-४)। यसरी, येशू ख्रीष्टले आफ्ना पिताको सर्वोत्तम सेवा गर्न हामीले पूर्ण हृदयले गरेको सानोभन्दा सानो प्रयासलाई पनि याद गर्नुहुन्छ (मत्ती ७:२१)।
– अरिमथियाका यूसुफको साहस, जसले यहूदियाका रोमी बडाहाकिम पिलातससित ख्रीष्टको शव मागे:
जब हामी ऐतिहासिक विवरणहरू पढ्छौं (यस सन्दर्भमा सुसमाचारका किताबहरू), हामीलाई त्यसको अन्त्य थाहा हुन्छ। तर, त्यस समयमा त्यो खतरनाक र चिन्ताजनक परिस्थितिको सामना गरिरहेका व्यक्तिहरूलाई आफ्ना साहसी निर्णयहरूको परिणाम के हुन्छ भन्ने थाहा थिएन, जस्तै झ्यालखाना पर्नु वा विभिन्न दुर्व्यवहार भोग्नु। बाइबलले उल्लेख गरेका यी साहसी व्यक्तिहरूमध्ये अरिमथियाका यूसुफ पनि एक थिए। उनी ख्रीष्टको शरीरलाई उचित रूपमा गाड्नका लागि शव माग्न जाने व्यक्ति थिए। यूसुफको महानता यस कुरामा थियो कि उनले ख्रीष्टको मृत शरीरका लागि आफ्नै त्यो चिहान उपलब्ध गराए, जुन उनले विशेष गरी आफ्नै लागि तयार पारेका थिए। मर्कूस १५ को विवरणले उनलाई एक « प्रतिष्ठित » व्यक्तिको रूपमा र पिलातस (जसले ख्रीष्टलाई मृत्युदण्डको सजिलो सुनाएका थिए) को अगाडि उनको यस कदमलाई एक « साहसी » कार्यको रूपमा वर्णन गर्दछ।
«जब साँझ पर्न थाल्यो, अरिमथियाका यूसुफ नाम गरेका एक जना धनी मानिस आए, जो येशूका चेला बनिसकेका थिए। उनी पिलातसकहाँ गए र येशूको शव मागे। तब पिलातसले शव तिनलाई सुम्पिदिने हुकुम दिए। यूसुफले शव लिएर त्यसलाई सफा र मसिनो सुती कपडाले बेरे अनि चट्टानमा खनेर बनाएको आफ्नो नयाँ स्मरणार्थ चिहानमा राखे। अनि चिहानको गुड्कामा एउटा ठूलो ढुङ्गा पल्टाएर उनी आफ्नो बाटो लागे। तर मरियम मग्दलेनी र अर्की मरियम भने चिहानको सामुन्ने बसिरहेका थिए» (मत्ती २७:५७-६१)।
«साँझ परिसकेको हुनाले र त्यो तयारीको दिन अर्थात् विश्रामदिनको अघिल्लो दिन भएकोले, अरिमथियाका यूसुफ आए, जो न्यायपरिषद्का एक प्रतिष्ठित सदस्य थिए र उनी पनि परमेश्वरको राज्यको पर्खाइमा थिए। उनले साहस बटुलेर पिलातसकहाँ जाने हिम्मत गरे र येशूको शव मागे। तर पिलातसले उनी यति चाँडै मरिसकेको कुरामा अचम्म माने। उनले सेनाध्यक्षलाई बोलाएर उनी मरिसकेका हुन् कि होइनन् भनी सोधे। सेनाध्यक्षबाट सो कुरा पक्का गरेपछि उनले शव यूसुफलाई सुम्पिदिए। तब यूसुफले मसिनो सुती कपडा किने र येशूको शवलाई तल ओरालेर त्यस कपडाले बेरे अनि चट्टानमा खनिएको चिहानमा राखे; अनि चिहानको ढोकामा एउटा ढुङ्गा पल्टाइदिए। तर मरियम मग्दलेनी र योसेसकी आमा मरियमले उहाँलाई कहाँ राखिँदै छ भनी निरन्तर हेरिरहेका थिए» (मर्कूस १५:४२-४७)।
«यी कुराहरू भएपछि, अरिमथियाका यूसुफले पिलातससित येशूको शव लैजाने अनुमति मागे। उनी येशूका चेला थिए तर यहूदीहरूको डरले गर्दा गोप्य रहन्थे। पिलातसले अनुमति दिएपछि उनी आए र शव लिएर गए। निकोदेमस पनि आए, जो पहिलो पटक रातको समयमा येशूकहाँ आएका थिए। उनी आफूसित झन्डै सय पाउन्ड जति सुगन्धित धूप र घिउकुमारीको मिश्रण लिएर आएका थिए। तिनीहरूले येशूको शव लिए र यहूदीहरूको गाड्ने चलनअनुसार त्यसलाई सुगन्धित द्रव्यहरूसहित सुती कपडाका पट्टीहरूले बाँधे। जहाँ येशूलाई खम्बामा टाँगिएको थियो, त्यहाँ एउटा बगैंचा थियो र त्यस बगैंचामा एउटा नयाँ स्मरणार्थ चिहान थियो, जसमा पहिले कहिल्यै कसैलाई राखिएको थिएन। यहूदीहरूको तयारीको दिन भएकोले र त्यो चिहान नजिकै भएको हुनाले तिनीहरूले येशूलाई त्यहीं राखे» (यूहन्ना १९:३८-४२)।
– ख्रीष्टको मृत्युको भोलिपल्ट, निसान १५ मा (बाइबलको यहूदी पात्रोको महिना) मुख्य पुजारीहरू र फरिसीहरूले ख्रीष्टको चिहान राम्ररी मोहर लगाइएको र सिपाहीहरूद्वारा पहरा दिइएको कुरा पक्का गर्छन्:
«भोलिपल्ट अर्थात् तयारीको दिनपछिको दिन मुख्य पुजारीहरू र फरिसीहरू पिलातसकहाँ जम्मा भए र भने: “महोदय, त्यो ठग जीवित छँदै उसले ‘म तीन दिनपछि बिउँताइनेछु’ भनेको हामीलाई सम्झना छ। त्यसैले तेस्रो दिनसम्म चिहान सुरक्षित राख्ने हुकुम दिनुहोस्, नत्र त उसका चेलाहरू आएर शव चोर्न सक्छन् र मानिसहरूलाई ‘उनी मरिसकेकाहरूबाट बिउँतिए!’ भन्न सक्छन्। अनि यो पछिल्लो ठगी पहिलेको भन्दा खराब हुनेछ।” पिलातसले तिनीहरूलाई भने: “तिमीहरूसित पहरेदारहरू छन्। जाओ, आफूलाई जस्तो ठीक लाग्छ, त्यसरी नै चिहान सुरक्षित राख।” त्यसैले तिनीहरू गए र ढुङ्गामा मोहर लगाएर अनि पहरेदारहरू राखेर चिहान सुरक्षित पारे» (मत्ती २७:६२-६६)।
– पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्ट निसान १६, आइतबारको बिहानै आउने स्त्रीहरूलाई देखा पर्नुहुन्छ:
«विश्रामदिन सकिएपछि, हप्ताको पहिलो दिन उज्यालो हुन लाग्दा मरियम मग्दलेनी र अर्की मरियम चिहान हेर्न आए। अनि हेर, एउटा ठूलो भूकम्प गयो किनभने यहोवाको एक जना स्वर्गदूत स्वर्गबाट ओर्लेर आए र ढुङ्गा पल्टाएर त्यसमाथि बसे। उनको रूप बिजुलीझैं चम्किलो थियो र उनको वस्त्र हिउँझैं सेतो थियो। उनको डरले गर्दा पहरेदारहरू थरथर काँपे र मरेतुल्य भए। तर स्वर्गदूतले ती स्त्रीहरूलाई भने: “तिमीहरू कत्ति पनि नडराओ किनभने तिमीहरू खम्बामा टाँगिनुभएका येशूलाई खोज्दै छौ भन्ने मलाई थाहा छ। उहाँ यहाँ हुनुहुन्न किनभने उहाँले भन्नुभएझैं उहाँ बिउँताइनुभएको छ। आओ, उहाँलाई राखिएको ठाउँ हेर। अनि चाँडै गएर उहाँका चेलाहरूलाई भन: ‘उहाँ मरिसकेकाहरूबाट बिउँताइनुभएको छ र हेर, उहाँ तिमीहरूभन्दा अघि गलील जाँदै हुनुहुन्छ। तिमीहरूले उहाँलाई त्यहीं देख्नेछौ।’ हेर, मैले तिमीहरूलाई भनिदिएँ।” त्यसैले तिनीहरू डर र ठूलो आनन्द मान्दै तुरुन्तै स्मरणार्थ चिहानबाट निस्के र उहाँका चेलाहरूलाई खबर दिन दगुर्दै गए। अनि हेर, येशू तिनीहरूलाई भेट्न आउनुभयो र भन्नुभयो: “तिमीहरूलाई कस्तो छ?” तिनीहरूले नजिक गएर उहाँको गोडा समाते र उहाँलाई ढोगे। तब येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “नडराओ। जाओ, मेरा भाइहरूलाई गलील जानू भनी खबर देओ; तिनीहरूले मलाई त्यहीं देख्नेछन्”» (मत्ती २८:१-१०)।
– स्त्रीहरूले ११ प्रेषितहरूलाई येशू ख्रीष्टको पुनरुत्थानको सुसमाचार सुनाउँछन्, तर तिनीहरूले विश्वास गर्दैनन्:
«तर हप्ताको पहिलो दिन तिनीहरू बिहानै आफूले तयार पारेका सुगन्धित द्रव्यहरू लिएर चिहानमा आए। तिनीहरूले स्मरणार्थ चिहानको मुखबाट ढुङ्गा पल्टाइराखेको भेट्टाए। तर भित्र जाँदा तिनीहरूले प्रभु येशूको शव भेट्टाएनन्। तिनीहरू अलमलमा परिरहेका बेला हेर, चम्किलो वस्त्र लगाएका दुई जना पुरुष तिनीहरूको नजिकै खडा भए। ती स्त्रीहरू असाध्यै डराए र तिनीहरूले भुइँतिर शिर निहुराए। तब ती पुरुषहरूले तिनीहरूलाई भने: “तिमीहरू जीवित हुनुभएका उहाँलाई किन मरिसकेकाहरूमा खोज्छौ? [उहाँ यहाँ हुनुहुन्न, उहाँ बिउँताइनुभएको छ।] उहाँ गलीलमै हुनुहुँदा तिनीहरूलाई के भन्नुभएको थियो, सम्झ त। उहाँले भन्नुभएको थियो: ‘मानिसको छोरालाई पापी मानिसहरूको हातमा सुम्पिइनु, खम्बामा टाँगिनु र तेस्रो दिनमा बिउँतनु आवश्यक छ’।” तब तिनीहरूले उहाँका कुराहरू सम्झे। तिनीहरूले स्मरणार्थ चिहानबाट फर्केर ती ११ जना र बाँकी सबैलाई यी सबै कुरा बताए। ती स्त्रीहरू मरियम मग्दलेनी, योअन्ना र याकूबकी आमा मरियम थिए। तिनीहरूसित आएका अरू स्त्रीहरूले पनि प्रेषितहरूलाई यी कुराहरू बताइरहेका थिए। तर तिनीहरूलाई यी कुराहरू बकवास लागे र तिनीहरूले ती स्त्रीहरूको कुरा पत्याएनन्» (लूका २४:१-११)।
– पत्रुस र यूहन्ना स्त्रीहरूको गवाहीको सत्यता जाँच्न चिहानतिर दगुर्छन्:
«हप्ताको पहिलो दिन, अझै अँध्यारै छँदा मरियम मग्दलेनी बिहानै स्मरणार्थ चिहानमा आइन् र चिहानको मुखबाट ढुङ्गा हटाइसकेको देखिन्। त्यसैले तिनी दगुर्दै सिमोन पत्रुस र येशूले निकै माया गर्नुहुने अर्का चेला भएका ठाउँमा आइन् र भनिन्: “तिनीहरूले प्रभुलाई स्मरणार्थ चिहानबाट निकालेर लगेछन् र उहाँलाई कहाँ राखे, हामीलाई थाहा छैन।” तब पत्रुस र ती अर्का चेला बाहिर निस्केर स्मरणार्थ चिहानतिर लागे। ती दुवै जना सँगै दगुर्न थाले तर ती अर्का चेला पत्रुभन्दा तेज दगुने भएकोले अघि बढे र स्मरणार्थ चिहानमा पहिलो पुगे। अनि निहुरिएर भित्र हेर्दा तिनले सुती कपडाका पट्टीहरू त्यहाँ राखिएको देखे, तर तिनी भित्र भने गएनन्। तब तिनको पछि-पछि सिमोन पत्रुस पनि आइपुगे र स्मरणार्थ चिहानभित्र छिरे। तिनले सुती कपडाका पट्टीहरू त्यहाँ राखिएको देखे। उहाँको टाउकोमा बाँधिएको कपडा भने ती पट्टीहरूसित नभई छुट्टै एक ठाउँमा बेरेर राखिएको थियो। तब स्मरणार्थ चिहानमा पहिले पुग्ने ती अर्का चेला पनि भित्र छिरे र तिनले देखे अनि विश्वास गरे। किनकि उहाँ मरिसकेकाहरूबाट बिउँतनु आवश्यक छ भन्ने शास्त्रको वचन तिनीहरूले तबसम्म बुझेका थिएनन्। त्यसपछि ती चेलाहरू आफ्नो घर फर्के» (यूहन्ना २०:१-१०)।
– मरियम मग्दलेनी पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्टलाई भेट्छिन्, जसलाई तिनी चिन्दिनन् र माली ठान्छिन्:
«तर मरियम बाहिर स्मरणार्थ चिहानको नजिकै रोएर बसिरहेकी थिइन्। रुँदैरुँदै तिनी चिहानभित्र हेर्नलाई निहुरिइन्। अनि तिनले येशूको शव राखिएको ठाउँमा सेतो वस्त्र लगाएका दुई जना स्वर्गदूत बसिरहेका देखिन्, एक जना सिरानतिर र अर्को जना गोदानतिर। तिनीहरूले तिनलाई भने: “हे नारी, तिमी किन रोइरहेकी छौ?” तिनले भनिन्: “तिनीहरूले मेरो प्रभुलाई लिएर गएछन् र उहाँलाई कहाँ राखे, मलाई थाहा छैन।” यति भनिसकेपछि तिनी पछि फर्किन् र येशू त्यहाँ उभिरहनुभएको देखिन् तर उहाँ येशू नै हुनुहुन्छ भनी तिनले चिन्न सकिनन्। येशूले तिनलाई भन्नुभयो: “हे नारी, तिमी किन रोइरहेकी छौ? तिमी कसलाई खोज्दै छौ?” तिनले उहाँलाई माली ठानेर भनिन्: “महोदय, यदि तपाईंले उहाँलाई यहाँबाट लैजानुभएको हो भने उहाँलाई कहाँ राख्नुभयो, मलाई भनिदिनुहोस् र म उहाँलाई लिएर जानेछु।” येशूले तिनलाई भन्नुभयो: “मरियम!” तिनी फर्किएर हिब्रू भाषामा भनिन्: “रब्बोनी!” (जसको अर्थ “गुरु” हो)। येशूले तिनलाई भन्नुभयो: “मलाई समातिरहन छोडिदेऊ। किनकि म अझसम्म बुबाकहाँ उक्लिएको छैन। तर तिमी मेरा भाइहरूकहाँ जाओ र तिनीहरूलाई भनिदेऊ, ‘म मेरा बुबा र तिमीहरूका बुबा अनि मेरा परमेश्वर र तिमीहरूका परमेश्वरकहाँ उक्लिँदै छु’।” मरियम मग्दलेनीले चेलाहरूकहाँ आएर खबर दिइन्: “मैले प्रभुलाई देखें!” अनि उहाँले तिनलाई भन्नुभएका यी कुराहरू तिनले तिनीहरूलाई बताइन्» (यूहन्ना २०:११-१८)।
– दुई जना चेलाहरूले इम्माउसको बाटोमा अनजानमै पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्टसित छलफल गर्छन्:
«अनि हेर, त्यही दिन तिनीहरूमध्ये दुई जना यरुशलेमबाट करिब एघार किलोमिटर टाढा रहेको इम्माउस नाम गरेको गाउँतिर जाँदै थिए र तिनीहरू घटेका यी सबै कुराहरूबारे एकापसमा कुराकानी गरिरहेका थिए। तिनीहरू कुराकानी र बहस गरिरहेकै बेला येशू आफै तिनीहरूको नजिक आउनुभयो र तिनीहरूसितै हिंड्न थाल्नुभयो; तर तिनीहरूले उहाँलाई चिन्न सकेनन्। उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “तिमीहरू हिंड्दै एकापसमा के कुरामा बहस गरिरहेका छौ?” तिनीहरू उदास अनुहार लगाएर रोकिए। तिनीहरूमध्ये क्लियोपास नाम गरेका एक जनाले जवाफ दिए: “के यी दिनहरूमा यरुशलेममा के-के कुराहरू भए भनी थाहा नपाउने तपाईं मात्र एक्लो परदेशी हुनुहुन्छ?” उहाँले तिनीहरूलाई सोध्नुभयो: “के कुराहरू?” तिनीहरूले उहाँलाई भने: “नासरतका येशूको बारेमा घटेका कुराहरू। उहाँ परमेश्वर र सबै मानिसहरूको सामु काम र वचनमा शक्तिशाली भविष्यवक्ता हुनुहुन्थ्यो। हाम्रा मुख्य पुजारीहरू र शासकहरूले उहाँलाई मृत्युदण्ड दिलाउन सुम्पिदिए र उहाँलाई खम्बामा टाँगे। तर इस्राएललाई छुटकारा दिने उहाँ नै हुनुहुन्छ भन्ने हाम्रो आशा थियो; हो, र यी कुराहरू घटेको आज तेस्रो दिन भइसक्यो। यसबाहेक, हाम्रा बीचका केही स्त्रीहरूले पनि हामीलाई अचम्ममा पारेका छन्। तिनीहरू बिहानै स्मरणार्थ चिहानमा गएका थिए तर उहाँको शव भेट्टाएनन्। अनि तिनीहरूले फर्केर आएर आफूले स्वर्गदूतहरू पनि देखेको र ती स्वर्गदूतहरूले उहाँ जीवित हुनुहुन्छ भनेको कुरा बताए। तब हाम्रा साथका केही मानिसहरू स्मरणार्थ चिहानमा गए र स्त्रीहरूले भनेजस्तै सबै कुरा पाए तर उहाँलाई भने देखेनन्।” तब उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “हे निर्बुद्धिहरू र भविष्यवक्ताहरूले भनेका सबै कुराहरूमा विश्वास गर्न ढिलासुस्ती गर्ने मन्दहृदयका मानिसहरू हो! के ख्रीष्टले यी सबै दुःख भोग्नु र आफ्नो महिमामा प्रवेश गर्नु आवश्यक थिएन र?” अनि उहाँले मोशा र सबै भविष्यवक्ताहरूका लेखहरूदेखि सुरु गरेर पवित्र शास्त्रका सबै पदहरूमा आफ्नोबारेमा लेखिएका कुराहरूको अर्थ तिनीहरूलाई सम्झाउनुभयो। अन्तमा, तिनीहरू आफू जान लागेको गाउँको नजिक आइपुगे र उहाँले भने अझ अगाडि जान लाग्नुभएको जस्तो गर्नुभयो। तर तिनीहरूले उहाँलाई कर गरेर भने: “हामीसितै बस्नुहोस् किनभने बेलुकी हुन लागिसक्यो र दिन ढल्किइसकेको छ।” त्यसैले उहाँ तिनीहरूसित बस्न भित्र जानुभयो। अनि उहाँ तिनीहरूसित खाना खान बस्नुहुँदा उहाँले रोटी लिनुभयो, प्रार्थना गर्नुभयो र त्यो भाँचेर तिनीहरूलाई दिन थाल्नुभयो। तब तिनीहरूका आँखा पूरै खुले र तिनीहरूले उहाँलाई चिने, तर उहाँ तिनीहरूको नजरबाट ओझेल हुनुभयो। तिनीहरूले एकापसमा भने: “बाटोमा उहाँले हामीसित कुरा गर्नुहुँदा र पवित्र शास्त्रको अर्थ राम्ररी बुझाउनुहुँदा के हाम्रो हृदयमा उमङ्ग आएको थिएन र?” अनि तिनीहरू त्यही घडी उठे र यरुशलेम फर्के। त्यहाँ तिनीहरूले ती ११ जना र तिनीहरूका साथीहरू एकत्रित भइरहेका भेट्टाए, जसले भनिरहेका थिए: “प्रभु साँचो रूपमा बिउँताइनुभएको छ र सिमोनलाई देखा पर्नुभएको छ!” तब ती दुई जनाले पनि बाटोमा के भएको थियो र उहाँले रोटी भाँच्नुहुँदा आफूहरूले उहाँलाई कसरी चिनेका थियौं, सो बताए» (लूका २४:१३-३५)।
– पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्ट आफ्ना चेलाहरूका सामु प्रकट हुनुहुन्छ:
«तिनीहरूले यी कुराहरू गरिरहेकै बेला येशू आफै तिनीहरूको बीचमा खडा हुनुभयो र तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “तिमीहरूलाई शान्ति मिलोस्।” तर तिनीहरू घबराए र असाध्यै डराए, किनकि तिनीहरूले आफूले कुनै अदृश्य आत्मिक प्राणीलाई देखिरहेको ठाने। तब उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “तिमीहरू किन आत्तिएका छौ र तिमीहरूका हृदयमा किन शङ्का उत्पन्न भइरहेको छ? मेरा हात र मेरा खुट्टा हेर, यो म आफै हुँ। मलाई छोएर हेर, किनकि तिमीहरूले देखिरहेझैं मेरो मासु र हड्डीहरू छन् तर आत्मिक प्राणीको भने मासु र हड्डी हुँदैन।” यति भनिसकेपछि उहाँले तिनीहरूलाई आफ्ना हात र खुट्टा देखाउनुभयो। तर खुसीको मारे तिनीहरूले अझै पनि विश्वास गर्न सकिरहेका थिएनन् र तिनीहरू अचम्म मानिरहेका थिए। तब उहाँले तिनीहरूलाई सोध्नुभयो: “के तिमीहरूसित यहाँ खानेकुरा केही छ?” तिनीहरूले उहाँलाई पोलेको माछाको एउटा टुक्रा दिए। उहाँले त्यो लिनुभयो र तिनीहरूकै सामुन्ने खानुभयो। त्यसपछि उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “म तिमीहरूसितै छँदा मैले तिमीहरूलाई भनेका कुराहरू यही हुन् कि मोशाको व्यवस्था, भविष्यवक्ताहरूका किताबहरू र भजनको पुस्तकमा मेरो बारेमा लेखिएका सबै कुराहरू पूरा हुनु आवश्यक छ।” तब उहाँले पवित्र शास्त्रको अर्थ बुझ्न तिनीहरूको बुद्धि पूरै खोलिदिनुभयो र तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “यस्तो लेखिएको छ कि ख्रीष्टले दुःख भोग्नुपर्नेछ र तेस्रो दिनमा मरिसकेकाहरूबाट बिउँतनुपर्नेछ। अनि यरुशलेमदेखि सुरु गरेर सबै राष्ट्रहरूमा उहाँको नाममा पाप क्षमाको लागि पश्चात्तापको प्रचार गरिनेछ। तिनीहरू यी कुराहरूका साक्षी हौ। अनि हेर, मेरा बुबाले प्रतिज्ञा गर्नुभएको कुरा म तिमीहरूकहाँ पठाउँदै छु। तर जबसम्म तिमीहरूले स्वर्गबाट शक्ति पाउँदैनौ, तबसम्म तिमीहरू यसै सहरमा पर्खिरहो”» (लूका २४:३६-४९)।
– तिबेरियास समुद्रको किनारमा पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्टले चेलिहरूलाई एउटा चमत्कारपूर्ण माछा पक्रने कामद्वारा आफूलाई चिन्नुहुने बनाउनुहुन्छ। त्यसपछि उहाँले प्रेषित पत्रुसलाई आफ्ना भेडाहरू चराउन प्रोत्साहन दिनुहुन्छ:
«यी कुराहरू भएपछि येशू तिबेरियास समुद्रको किनारमा चेलाहरूकहाँ फेरि देखा पर्नुभयो। उहाँ यसरी देखा पर्नुभयो: सिमोन पत्रुस, जुम्ल्याहा भनिने थोमा, गलीलको कानाका नथानेल, जब्दीका छोराहरू र उहाँका अरू दुई जना चेला सँगै थिए। सिमोन पत्रुसले तिनीहरूलाई भने: “म माछा मार्न जाँदै छु।” तिनीहरूले उनलाई भने: “हामी पनि तिमीसितै आउँछौं।” तिनीहरू निस्केर गए र डुङ्गामा चढे तर त्यस रात तिनीहरूले केही पनि समात्न सकेनन्। जब बिहान हुन लाग्यो, येशू किनारमा उभिनुभयो तर चेलाहरूले भने उहाँ येशू नै हुनुहुन्छ भनी चिन्न सकेनन्। तब येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “नानीहरू हो, तिमीहरूसित खानेकुरा केही छैन, होइन त?” तिनीहरूले जवाफ दिए: “छैन।” उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “डुङ्गाको दाहिनेपट्टि जाल हान र तिनीहरूले भेट्टाउनेछौ।” तब तिनीहरूले जाल हाने तर धेरै माछाहरू परेकोले तिनीहरूले जाल तानेर निकाल्न सकेनन्। त्यसैले येशूले निकै माया गर्नुहुने ती चेलाले पत्रुसलाई भने: “उहाँ त प्रभु हुनुहुन्छ!” उहाँ प्रभु हुनुहुन्छ भनी सुन्नेबित्तिकै सिमोन पत्रुसले आफ्नो ओढ्ने कपडा कम्मरमा बाँधे किनभने तिनी नाङ्गै थिए र तिनी समुद्रमा हामफाले। तर अरू चेलाहरू भने माछाले भरिएको जाल तान्दै सानो डुङ्गामा आए किनभने तिनीहरू जमिनबाट धेरै टाढा थिएनन्, करिब नब्बे मिटर जति मात्र टाढा थिए। जब तिनीहरू जमिनमा ओर्ले, तिनीहरूले त्यहाँ कोइलाको आगो बलिरहेको र त्यसमाथि माछा राखिएको अनि रोटी पनि देखे। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “तिमीहरूले भर्खरै समातेका माछाहरूमध्ये केही लिएर आओ।” त्यसैले सिमोन पत्रुस डुङ्गामा चढे र १५३ वटा ठूला-ठूला माछाहरूले भरिएको जाल किनारमा ताने। माछाहरू त्यति धेरै भए तापनि जाल भने च्यातिएन। येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “आओ, बिहानको खाना खाओ।” उहाँ प्रभु नै हुनुहुन्छ भनी थाहा पाएको हुनाले चेलाहरूमध्ये कसैको पनि “तपाईं को हुनुहुन्छ?” भनी सोध्ने साहस भएन। येशू आउनुभयो र रोटी लिएर तिनीहरूलाई दिनुभयो अनि माछा पनि त्यसै गर्नुभयो। येशू मरिसकेकाहरूबाट बिउँताइनुभएपछि चेलाहरूकहाँ देखा पर्नुभएको यो तेस्रो पटक थियो। तिनीहरूले बिहानको खाना खाइसकेपछि येशूले सिमोन पत्रुसलाई भन्नुभयो: “यूहन्नाका छोरा सिमोन, के तिमी मलाई यी सबैले भन्दा धेरै माया गर्छौ?” उनले उहाँलाई भने: “ज्यू प्रभु, म तपाईंलाई धेरै आदर गर्छु भनी तपाईंलाई थाहा छ।” उहाँले उनलाई भन्नुभयो: “मेरो थुमाहरूलाई चराओ।” उहाँले उनलाई दोस्रो पटक फेरि भन्नुभयो: “यूहन्नाका छोरा सिमोन, के तिमी मलाई माया गर्छौ?” उनले उहाँलाई भने: “ज्यू प्रभु, म तपाईंलाई धेरै आदर गर्छु भनी तपाईंलाई थाहा छ।” उहाँले उनलाई भन्नुभयो: “मेरा साना भेडाहरूको हेरचाह गर।” उहाँले उनलाई तेस्रो पटक भन्नुभयो: “यूहन्नाका छोरा सिमोन, के तिमी मलाई आदर गर्छौ?” येशूले तेस्रो पटक “के तिमी मलाई आदर गर्छौ?” भनी सोध्नुभएकोले पत्रुस उदास भए। अनि उनले उहाँलाई भने: “प्रभु, तपाईंलाई सबै कुरा थाहा छ; म तपाईंलाई धेरै आदर गर्छु भनी तपाईंलाई राम्ररी थाहा छ।” येशूले उनलाई भन्नुभयो: “मेरा साना भेडाहरूलाई चराओ। म तिमीलाई धेरै साँचो भन्छु, जब तिमी तन्नेरी थियौ, तिमी आफै कम्मर बाँध्थ्यौ र जहाँ इच्छा लाग्थ्यो, त्यहीं हिंड्थ्यौ। तर जब तिमी वृद्ध हुनेछौ, तिमीले आफ्ना हातहरू फैलाउनेछौ र अर्को मानिसले तिम्रो कम्मर बाँधिदिनेछ र तिमीलाई इच्छा नभएको ठाउँमा लैजानेछ।” पत्रुसले कस्तो मृत्युद्वारा परमेश्वरको महिमा गर्नेछन् भनी सङ्केत गर्न उहाँले यसो भन्नुभएको थियो। यति भनिसकेपछि उहाँले उनलाई भन्नुभयो: “मलाई पछ्याइरहो।” पत्रुसले पछि फर्केर हेर्दा येशूले निकै माया गर्नुहुने चेला पछि-पछि आइरहेको देखे, जसले बेलुकीको खाना खाँदा उहाँको छातीतिर ढल्किएर “प्रभु, तपाईंलाई पक्राउने को हो?” भनी सोधेका थिए। उनलाई देखेपछि पत्रुसले येशूलाई सोधे: “प्रभु, यिनको चाहिं के हुन्छ?” येशूले उनलाई भन्नुभयो: “यदि म आउन्जेल यिनी यहीं रहिरहून् भन्ने मेरो इच्छा छ भने तिमीलाई के सरोकार? तिमी मलाई पछ्याइरहो।” त्यसकारण भाइहरूका बीचमा यी चेला मर्दैनन् भन्ने कुरा फैलियो। तर येशूले तिनी मर्दैनन् भन्नुभएको थिएन तर “यदि म आउन्जेल यिनी यहीं रहिरहून् भन्ने मेरो इच्छा छ भने तिमीलाई के सरोकार?” मात्र भन्नुभएको थियो। यिनै चेला हुन्, जसले यी कुराहरूको बारेमा गवाही दिइरहेका छन् र यी कुराहरू लेखेका छन् अनि तिनको गवाही साँचो छ भनी हामीलाई थाहा छ। वास्तवमा येशूले गर्नुभएका अरू धेरै कामहरू पनि छन्, यदि ती सबै एक-एक गरी लेखिने हो भने मलाई लाग्छ, लेखिएका ती चर्मपत्रका मुठोहरू अटाउन यो संसार पनि सानो हुनेथियो» (यूहन्ना २१:१-२५)।
– पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्ट स्वर्ग उक्लनुभएको (आरोहण) विभिन्न विवरणहरू:
«ती ग्यारह चेले भने गलीलको त्यस पहाडमा गए, जहाँ येशूले तिनीहरूलाई भेट्ने प्रबन्ध मिलाउनुभएको थियो। उहाँलाई देखेपछि तिनीहरूले उहाँलाई ढोगे तर कोही-कोहीले भने शङ्का गरे। तब येशू तिनीहरूको नजिक आउनुभयो र तिनीहरूसित कुरा गर्दै भन्नुभयो: “स्वर्ग र पृथ्वीको सबै अधिकार मलाई दिइएको छ। त्यसकारण जाओ र सबै जातिका मानिसहरूलाई चेला बनाओ, तिनीहरूलाई बुबा, छोरा र पवित्र शक्तिको नाममा बपतिस्मा देओ र मैले तिमीहरूलाई आज्ञा गरेका सबै कुराहरू पालन गर्न तिनीहरूलाई सिकाओ। अनि हेर, म यस युगको आखिरी समयसम्म सधैं तिमीहरूको साथमा छु”» (मत्ती २८:१६-२०)।
«त्यसपछि उहाँले तिनीहरूलाई बाहिर बेथानीसम्म लैजानुभयो र आफ्ना हात उठाएर तिनीहरूलाई आशिष् दिनुभयो। तिनीहरूलाई आशिष् दिँदादिँदै उहाँ तिनीहरूबाट छुट्टिनुभयो र स्वर्गतिर लगिन थाल्नुभयो। तब तिनीहरूले उहाँलाई ढोगे र तिनीहरू निकै आनन्दित हुँदै यरुशलेम फर्के। अनि तिनीहरू निरन्तर मन्दिरमा रहेर परमेश्वरको प्रशंसा गरिरहन्थे» (लूका २४:५०-५३)।
«त्यसकारण जब तिनीहरू एकत्रित भए, तिनीहरूले उहाँलाई सोध्न थाले: “प्रभु, के तपाईंले इस्राएललाई राज्य यसै समयमा फिर्ता दिन लाग्नुभएको हो?” उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो: “ती समय वा ऋतुहरू थाहा पाउनु तिनीहरूको काम होइन, जुन बुबाले आफ्नै अधिकारमा राख्नुभएको छ। तर जब पवित्र शक्ति तिमीहरूमाथि आउनेछ, तब तिमीहरूले शक्ति पाउनेछौ र यरुशलेममा, सम्पूर्ण यहूदिया अनि सामरियामा र पृथ्वीको सबैभन्दा टाढा पर्ने इलाकासम्म तिमीहरू मेरा साक्षी हुनेछौ।” यी कुराहरू भनिसकेपछि तिनीहरूले हेर्दाहेर्दै उहाँ माथि उठाइनुभयो र एउटा बादलले उहाँलाई तिनीहरूको नजरबाट ओझेल पारिदियो। उहाँ जाँदै गर्नुहुँदा तिनीहरूले आकाशतिर आँखा तानिरहेका बेला हेर, सेतो वस्त्र लगाएका दुई जना पुरुष तिनीहरूको नजिकै खडा भए र तिनीहरूले भने: “हे गलीलका मानिसहरू हो, तिमीहरू किन यहाँ उभिएर आकाशतिर हेरिरहेका छौ? यही येशू, जसलाई तिमीहरूका बीचबाट स्वर्गमा उठाइएको छ, उहाँलाई जसरी तिनीहरूले स्वर्गतिर जाँदै गरेको देख्यौ, उहाँ ठीक त्यसै गरी आउनुहुनेछ”» (प्रेरित १:६-११)।
– महिमा पाउनुभएका येशू ख्रीष्ट तर्ससका शाऊल (जो पछि प्रेषित पावल भनिए) कहाँ देखा पर्नुहुन्छ, उनी तीन दिनसम्म अन्धा हुन्छन्। त्यसपछि उहाँ हनन्याह नामका एक चेलाकहाँ देखा पर्नुहुन्छ ताकि तिनले तर्ससका शाऊललाई बपतिस्मा दिऊन्:
«तर शाऊल भने अझै पनि प्रभुका चेलाहरूलाई धम्की दिने र तिनीहरूको हत्या गर्ने धुनमा थिए। उनी प्रधान पुजारीकहाँ गए र दमीसकका सभाघरहरूका निम्ति पत्रहरू मागे ताकि ‘त्यस मार्गका’ कुनै पनि पुरुष वा स्त्री भेट्टाएमा तिनीहरूलाई बाँधेर यरुशलेम ल्याउन सकून्। उनी यात्रा गर्दै दमीसकको नजिक पुग्नै लाग्दा अचानक आकाशबाट एउटा ज्योति उनको चारैतिर चम्कियो र उनी भुइँमा लडे; अनि उनले एउटा आवाज सुने, जसले उनलाई भन्यो: “शाऊल, शाऊल, तिमी मलाई किन सताउँछौ?” उनले सोधे: “हे प्रभु, तपाईं को हुनुहुन्छ?” उहाँले भन्नुभयो: “म येशू हुँ, जसलाई तिमी सताउँदै छौ। तर उठ र सहरभित्र जाओ र तिमीले के गर्नुपर्छ, सो तिमीलाई भनिनेछ।” उनीसित यात्रा गरिरहेका मानिसहरू भने अवाक भई उभिरहे; तिनीहरूले आवाज त सुने तर कसैलाई पनि देखेनन्। शाऊल भुइँबाट उठे तर आफ्ना आँखाहरू खुलेका भए तापनि उनले केही देख्न सकेनन्। त्यसैले तिनीहरूले उनको हात समातेर उनलाई दमीसक पुर्याए। अनि तीन दिनसम्म उनले केही देख्न सकेनन् र उनले केही खाए-पिएनन् पनि। दमीसकमा हनन्याह नामका एक चेला थिए र प्रभुले दर्शनमा तिनलाई भन्नुभयो: “हनन्याह!” तिनले जवाफ दिए: “ज्यू प्रभु, म यहाँ छु।” प्रभुले तिनलाई भन्नुभयो: “उठ र ‘सिधा’ भनिने गल्लीमा जाओ अनि यहूदाको घरमा तर्ससका शाऊल नाम गरेका मानिसको खोजी गर। किनकि हेर, उनी प्रार्थना गरिरहेका छन् र उनले दर्शनमा हनन्याह नाम गरेका एक जना मानिस भित्र आएको र आफूले फेरि देख्न सकोस् भनेर आफूमाथि हात राखेको देखेका छन्।” तर हनन्याहले जवाफ दिए: “प्रभु, मैले यस मानिसको बारेमा धेरैबाट सुनेको छु कि उनले यरुशलेममा तपाईंका पवित्र जनहरूलाई कति धेरै हानि पुर्याएका छन्। अनि यहाँ पनि उनलाई मुख्य पुजारीहरूबाट तपाईंको नाम पुकार्ने जति सबैलाई बाँध्ने अख्तियार मिलेको छ।” तर प्रभुले तिनलाई भन्नुभयो: “जाओ, किनकि गैरयहूदीहरूका साथै राजाहरू र इस्राएलका सन्तानहरूका सामु मेरो नाम लैजान यो मानिस मेरो चुनिएको पात्र हो। अनि मेरो नामको खातिर उनले कति धेरै दुःख भोग्नुपर्छ, सो म उनलाई स्पष्ट देखाउनेछु”» (प्रेरित ९:१-१६)।
– धेरै वृद्ध भइसकेका प्रेषित यूहन्नाले महिमा पाउनुभएका येशू ख्रीष्टको दर्शन पाएको विवरण, प्रकाशितवाक्यको पुस्तकमा: मन्दिरको पवित्र स्थानमा:
«म यूहन्ना, तिमीहरूको भाइ अनि येशूका चेला भएकाले तिमीहरूसितै संकष्ट, राज्य र धीरजमा साझेदार छु। परमेश्वरको वचन प्रचार गरेको र येशूको बारेमा गवाही दिएको कारण म पात्मोस भनिने टापुमा थिएँ। म पवित्र शक्तिको प्रेरणाद्वारा प्रभुको दिनमा पुगें र मैले आफ्नो पछाडि तुरहीको जस्तो ठूलो आवाज सुनें, जसले भन्यो: “तिमीले जे देख्छौ, चर्मपत्रको मुठोमा लेख र ती सातवटा मण्डलीलाई पठाइदेओ अर्थात् एफिसस, स्मिरना, पर्गामम, थुआतीरा, सार्डिस, फिलाडेल्फिया र लाओडिसियामा।” मसित बोलिरहेको आवाज कसको रहेछ भनी हेर्न म पछि फर्कें; अनि फर्कँदा मैले सुनका सातवटा पानस देखें र ती पानसहरूको बीचमा मानिसको छोराजस्तो कोही खडा हुनुभएको देखें, जसले खुट्टासम्म पुग्ने वस्त्र लगाउनुभएको थियो र छातीमा सुनको पटुका बाँध्नुभएको थियो। उहाँको शिर र कपाल सेतो ऊनजस्तै अर्थात् हिउँजस्तै सेता थिए र उहाँका आँखाहरू आगोको ज्वालाजस्तै थिए; उहाँका खुट्टाहरू भट्टीमा खारिएको र चम्किरहेको उत्तम तामाजस्तै थिए र उहाँको आवाज धेरै पानीको गर्जनजस्तै थियो। उहाँको दाहिने हातमा सातवटा तारा थिए र उहाँको मुखबाट दुवैतिर धार भएको एउटा लामो, तिखो तरबार निस्किरहेको थियो र उहाँको अनुहार आफ्नो पूर्ण तेजमा चम्किरहेको सूर्यजस्तै थियो। उहाँलाई देख्नेबित्तिकै म मरेतुल्य भई उहाँको खुट्टामा लडें। तब उहाँले आफ्नो दाहिने हात ममाथि राख्नुभयो र भन्नुभयो: “नडराओ। म नै पहिलो र अन्तिम हुँ र म जीवित छु; म मरेको थिएँ तर हेर, म युगान्युग जीवित छु र मृत्यु अनि हेडिजको साँचो मसित छ। त्यसकारण तिमीले देखेका कुराहरू, अहिलका कुराहरू र यी कुराहरू घटेपछि हुने कुराहरू लेख। तिमीले मेरो दाहिने हातमा देखेका सातवटा तारा र सुनका सातवटा पानसको पवित्र रहस्य यो हो: सातवटा ताराको अर्थ सातवटा मण्डलीका स्वर्गदूतहरू हुन् र सातवटा पानसको अर्थ सातवटा मण्डली हुन्» (प्रकाशितवाक्य १:९-२०)।
प्रेरित यूहन्नाले ९० देखि १०० वर्षको उमेरमा (ईसवी सन् ९६ मा) पाएको यो दर्शन पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्टले प्रेषित पत्रुससित यूहन्नाको विषयमा गर्नुभएको भविष्यवाणीसँग मेल खान्छ जस्तो देखिन्छ; अर्थात् यूहन्नाले येशूको पुनरागमनमा उहाँलाई महिमा पाएको रूपमा देख्नेछन् (यूहन्ना २१ अध्यायमा येशू र पत्रुसबीचको कुराकानीको हिस्सा)।
– प्रकाशितवाक्यको पुस्तकको विवरणमा, प्रेषित यूहन्नाले महिमा पाउनुभएका येशू ख्रीष्टलाई एउटा पैनी तरबारले राष्ट्रहरूलाई चराउन निस्कने घुडसवारको रूपमा देखेको दर्शन:
«अनि मेम्नेले ती सातवटा मोहरमध्ये एउटा खोलेको मैले देखें र ती चारवटा जीवित प्राणीमध्ये एउटाले गर्जनजस्तै आवाजमा यसो भनेको सुनें: “आओ!” अनि मैले देखें र हेर, एउटा सेतो घोडा! र त्यसमाथि बस्नेको हातमा धनुष थियो र तिनलाई एउटा मुकुट दिइयो; अनि तिनी पूर्ण विजय हासिल गर्न विजय गर्दै निस्के» (प्रकाशितवाक्य ६:१, २)।
«अनि मैले आकाश खुला भएको देखें र हेर, एउटा सेतो घोडा! र त्यसमाथि बस्नेको नाम विश्वासी र सत्य हो अनि उनले धार्मिकतासाथ न्याय र युद्ध गर्छन्। उहाँका आँखाहरू आगोको ज्वालाजस्तै छन् र उहाँको शिरमा धेरै शिरपोसहरू छन्। उहाँको एउटा नाम लेखिएको छ, जुन उहाँबाहेक कसैलाई थाहा छैन र उहाँले रगत लतपतिएको लुगा लगाउनुभएको छ र उहाँलाई दिइएको नाम परमेश्वरको वचन हो। अनि आकाशका सेनाहरू सेतो घोडामा चढेर उहाँको पछि-पछि लागिरहेका थिए र तिनीहरूले मसिनो, सेतो र सफा सुती कपडा लगाएका थिए। उहाँको मुखबाट एउटा लामो, तिखो तरबार निस्किन्छ ताकि उहाँले त्यसले राष्ट्रहरूलाई प्रहार गर्न सकून् र उहाँले तिनीहरूलाई फलामको डन्डाले चराउनुहुनेछ। उहाँले सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको भयानक क्रोधको दाखमद्यको कोल पनि कुल्चनुहुन्छ। उहाँको लुगामा अर्थात् उहाँको फिलामा यस्तो नाम लेखिएको छ: राजाहरूका राजा र प्रभुहरूका प्रभु» (प्रकाशितवाक्य १९:११-१६)।
– राजा र प्रधान पुजारीको रूपमा महिमा पाउनुभएका येशू ख्रीष्टको बारेमा प्रकाशितवाक्यका यी दर्शनहरूले हामीलाई गम्भीर भई सोच्न बाध्य बनाउनुपर्छ। येशू ख्रीष्ट अब डुँडमा राखिएको एउटा असहाय बालक हुनुहुन्न। येशू ख्रीष्ट अब हातखुट्टामा कीला ठोकिएको र कोखामा भालाले रोपिएको, बलिदान भई मरेको मानिसको रूपमा मात्र सीमित हुनुहुन्न। येशू ख्रीष्ट वर्तमान समयमा एक राजा र प्रधान पुजारी हुनुहुन्छ, जसलाई हामीमध्येका प्रत्येक जीवित व्यक्तिको जीवन वा मृत्युको निर्णय गर्ने अधिकार छ, र भविष्यमा बिउँताइने मरिसकेकाहरूमाथि पनि उहाँकै अख्तियार छ। पुनरुत्थान हुनुभएका येशू ख्रीष्टले (येहोशुआ मसीह) आफ्नो स्वर्गारोहण हुनुभन्दा केही समयअघि भन्नुभएको थियो कि उहाँका पिता यहोवा परमेश्वरले (YHWH एलोहीम) उहाँलाई सबै अधिकार दिनुभएको छ (मत्ती २८:१८-२०)। यसका साथै, यहाँ बाइबलका दुईवटा खण्डहरू दिइएका छन् जसले यस महत्त्वपूर्ण शिक्षालाई प्रष्ट पार्छन् र हामीलाई येशू ख्रीष्ट वर्तमान समयमा शासन गरिरहनुभएको एक यस्तो राजा हुनुहुन्छ भनी देखाउँछन्, जो कृपालु हुनुका साथै विस्मयकारी भय उत्पन्न गराउने (आदरयुक्त डर राख्नुपर्ने) शासक पनि हुनुहुन्छ:
«मलाई ‘प्रभु, प्रभु’ भन्ने जति सबै स्वर्गको राज्यमा पस्नेछैनन् तर स्वर्गमा बस्नुहुने मेरो बुबाको इच्छा पूरा गर्ने मात्र पस्नेछ। त्यस दिन धेरैले मलाई भन्नेछन्: ‘प्रभु, प्रभु, के हामीले तपाईंको नाममा भविष्यवाणी गरेनौं? के तपाईंको नाममा दुष्ट स्वर्गदूतहरूलाई धपाएनौं? अनि के तपाईंको नाममा धेरै शक्तिशाली कामहरू गरेनौं?’ तब म तिनीहरूलाई सफा भनिदिनेछु: मैले तिमीहरूलाई कहिल्यै चिनेको छैन! हे अधर्म कमाउनेहरू हो, मबाट टाढा जाओ» (मत्ती ७:२१-२३)।
«जब मानिसको छोरा आफ्नो महिमामा आउनेछन् र उहाँसँगै सबै स्वर्गदूतहरू आउनेछन्, तब उहाँ आफ्नो महिमाको सिंहासनमा बस्नुहुनेछ। र सबै राष्ट्रहरू उहाँको सामु जम्मा गरिनेछन् अनि जसरी गोठालोले भेडाहरूलाई बाख्राहरूबाट छुट्ट्याउँछ, त्यसरी नै उहाँले मानिसहरूलाई एकापसबाट छुट्ट्याउनुहुनेछ। उहाँले भेडाहरूलाई आफ्नो दाहिनेपट्टि र बाख्राहरूलाई भने देब्रेपट्टि राख्नुहुनेछ।
“तब राजाले आफ्नो दाहिनेपट्टिका मानिसहरूलाई भन्नेछन्: ‘आओ, मेरा बुबाबाट आशिष् पाएकाहरू हो, संसारको जग बसालिएदेखि तिमीहरूका लागि तयार पारिएको राज्यको हकदार बन। किनकि म भोको थिएँ र तिमीहरूले मलाई खानेकुरा दियौ; म प्यासो थिएँ र तिमीहरूले मलाई पिउने कुरा दियौ। म परदेशी थिएँ र तिमीहरूले मलाई पाहुना जस्तै स्वागत गर्यौ; नाङ्गो थिएँ र तिमीहरूले मलाई लुगा लगाइदियौ। म बिरामी परें र तिमीहरूले मेरो हेरचाह गर्यौ। म झ्यालखानामा थिएँ र तिमीहरू मलाई भेट्न आयौ।’ तब धर्मीहरूले जवाफ दिँदै उहाँलाई भन्नेछन्: ‘प्रभु, हामीले कहिले तपाईंलाई भोको देखेर खुवायौं वा प्यासो देखेर पिउने कुरा दियौं? हामीले कहिले तपाईंलाई परदेशी देखेर पाहुना जस्तै स्वागत गर्यौं वा नाङ्गो देखेर लुगा लगाइदियाैं? हामीले कहिले तपाईंलाई बिरामी परेको वा झ्यालखानामा भएको देखेर भेट्न आयाैं?’ राजाले जवाफमा तिनीहरूलाई भन्नेछन्: ‘म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु, तिनीहरूले मेरा यी सानाभन्दा साना भाइहरूमध्ये कुनै एकलाई जे गर्यौ, त्यो मेरै लागि गर्यौ।’
“त्यसपछि उहाँले आफ्नो देब्रेपट्टिका मानिसहरूलाई भन्नेछन्: ‘हे सरापितहरू हो, मबाट टाढा जाओ र दियाबल अनि त्यसका स्वर्गदूतहरूका लागि तयार पारिएको सधैं बलिरहने आगोमा पर। किनकि म भोको थिएँ तर तिमीहरूले मलाई खानेकुरा दिएनौ र म प्यासो थिएँ तर तिमीहरूले मलाई पिउने कुरा दिएनौ। म परदेशी थिएँ तर तिमीहरूले मलाई पाहुना जस्तै स्वागत गरेनौ; नाङ्गो थिएँ तर तिमीहरूले मलाई लुगा लगाइदिएनौ; बिरामी र झ्यालखानामा थिएँ तर तिमीहरूले मेरो हेरचाह गरेनौ।’ तब तिनीहरूले पनि जवाफ दिँदै भन्नेछन्: ‘प्रभु, हामीले कहिले तपाईंलाई भोको वा प्यासो वा परदेशी वा नाङ्गो वा बिरामी वा झ्यालखानामा भएको देख्यौं र तपाईंको सेवा गरेनौं?’ तब उहाँले तिनीहरूलाई यसो भन्दै जवाफ दिनुहुनेछ: ‘म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु, तिनीहरूले यी सानाभन्दा सानाहरूमध्ये कुनै एकलाई जे गरेनौ, त्यो मेरै लागि पनि गरेनौ।’ अनि यी मानिसहरू सदाको विनाशमा जानेछन् तर धर्मीहरू भने अनन्त जीवनमा प्रवेश गर्नेछन्”» (मत्ती २५:३१-४६; भजन २ र प्रकाशितवाक्य १ देखि ३ अध्याय पनि पढ्नुहोस्)।
***
तपाईंको वचन मेरो खुट्टाको लागि बत्ती र मेरो बाटोको लागि उज्यालो हो (भजनसंग्रह ११९:१०५)
येशू ख्रीष्टको मृत्युको स्मरणार्थ उत्सव
परमेश्वरले किन दुःखकष्ट र दुष्टता रहिरहन दिनुहुन्छ?
अनन्त जीवनको आशामा विश्वास बलियो बनाउन येशू ख्रीष्टको चमत्कार
***
Other languages of India:
Bengali: ছয়টি বাইবেল অধ্যয়নের বিষয়
Gujarati: છ બાઇબલ અભ્યાસ વિષયો
Kannada: ಆರು ಬೈಬಲ್ ಅಧ್ಯಯನ ವಿಷಯಗಳು
Malayalam: ആറ് ബൈബിൾ പഠന വിഷയങ്ങൾ
Marathi: सहा बायबल अभ्यास विषय
Orisha: ଛଅଟି ବାଇବଲ ଅଧ୍ୟୟନ ବିଷୟ
Sinhala: බයිබල් පාඩම් මාතෘකා හයක්
Tamil: ஆறு பைபிள் படிப்பு தலைப்புகள்
Telugu: ఆరు బైబిలు అధ్యయన అంశాలు
Urdu : چھ بائبل مطالعہ کے موضوعات
सत्तरी भन्दा बढी भाषाहरूमा सारांश तालिका, प्रत्येकमा छ वटा महत्त्वपूर्ण बाइबल लेखहरू छन्…
Table of contents of the http://yomelyah.fr/ website
हरेक दिन बाइबल पढ्नुहोस्। यस सामग्रीमा अंग्रेजी, फ्रान्सेली, स्पेनिश र पोर्चुगिज भाषामा जानकारीमूलक बाइबल लेखहरू समावेश छन् (भाषा छान्नुहोस् र सामग्री बुझ्न « गुगल अनुवाद » प्रयोग गर्नुहोस्)…
***